05-11-16

ZERO DE CONDUITE: WILD LIFE

aguirre-19.jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor allen en voor niemand. Uniek in het universum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

Wie heeft nooit verlangd naar een wild leven? Wild in elke betekenis van het woord. Ik denk dat we in ons hart allemaal wild zijn, wat David Lynch en Sigmund Freud heel goed weten/wisten. De ene mens is al wilder dan de andere. Een edele wilde of een verschrikkelijke wilde – en alles daartussen. Cultuur en beschaving zijn dunne lagen, waaronder de geordende chaos heerst. Vaker dan ons lief is krijgt onze wildheid de bovenhand, onze woestheid, ons geweld, onze buitensporige verlangens. We verlangen naar rust en vrede maar verzetten ons tegen conformisme, wetten, taboes. Al van bij de geboorte trekt de wildernis ons aan. Maar zij blijft voor de meesten van ons een lokroep, een mysterieuze, angstaanjagende duisternis in een zee van verblindend licht.

Vaak stellen we ons tevreden met een gesymboliseerde wildheid, zoals die ons in films, romans, liedjes wordt aangereikt. Maar lang niet altijd. Heel wat van de zangers, zangeressen en muzikanten die vanavond aan bod komen hebben op zijn minst voor een deel een wild leven geleid. Zij begaven zich naar de overzijde, de donkere kant van de stad, zij kozen voor een ‘walk on the wild side’, om het met een titel van een roman van Nelson Algren en van een lied van Lou Reed te zeggen.

Veel luisterplezier!

nekocase_wide.jpg

Walk On The Wild Side - Transformer - Lou Reed

Teenage Wildlife - Scary Monsters (And Super Creeps) - David Bowie

Wild Roses - Through The Devil Softly - Hope Sandoval & The Warm Inventions

Wild Sea - 60 Watt Silver Lining - Mark Eitzel

Where The Wild Roses Grow – Murder Ballads - Nick Cave & The Bad Seeds

Wild Is The Wind - Nina Simone At Town Hall - Nina Simone

Any Day NoW (My Wild Beautiful Bird) - The Look Of Love: Burt Bacharach Collection - Chuck Jackson

Runaway Child, Running Wild - Cloud Nine - The Temptations

Wild Night - Tupelo Honey - Van Morrison

Go Wild In The Country - See Jungle! See Jungle! Go Join Your Gang, Yeah, City All Over! Go Ape Crazy! - Bow Wow Wow

Animal Wild - Happy Come Home - Victoria Williams

Wild Sky Revelry - Travels in the Dustland - The Walkabouts

Wild Creatures - The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You - Neko Case

Running Wild - Waiting For The Moon - Tindersticks

Wild Flowers - Gold - Ryan Adams

Wild Horses - Burrito De Luxe - The Flying Burrito Brothers

Wild Billy's Circus Story - The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle - Bruce Springsteen

Frank's Wild Years - Swordfishtrombones - Tom Waits

Wild Ox Moan - Giant Step & De Ole Folks At Home - Taj Mahal

Wild Life - Trout Mask Replica - Captain Beefheart & The Magic Band

Wild Cat Loose in Town - Bird Call! - The Trashmen

Wild Wild Party - The Best Of Charlie Feathers - Charlie Feathers

Real Wild Child - The Golden Age Of American Rock & Roll - Vol 6 – Ivan (Jerry Allison / The Crickets)

I'm Wild About You Baby - His Blues: 1947-1959 - Lightnin' Hopkins

Wild Thing - From Nowhere - The Troggs

Born To Be Wild - Easy Rider - Steppenwolf

My Wild Love - Waiting For The Sun (40th Anniversary Mixes) - The Doors

Wild Honey - Wild Honey - The Beach Boys

Wild Country - Hollywood Dream - Thunderclap Newman

Wildwood Boys - The Long Riders: Original Motion Picture Soundtrack - Ry Cooder


bow-wow-wow2-jpg.jpg

Bonus tracks (op eigen risico beluisteren):

Wild Love - Chris Isaak - Chris Isaak

Wild Ride - This Time - Dwight Yoakam

Wild Old Dog - American Kid - Patty Griffin

You're Running Wild - Elite Hotel - Emmylou Harris & Rodney Crowell

Wild John - Pickin' And Fiddlin' - The Dillards

Born To Be Wild - Juke Joint Boogie - Jimmie Skinner

Mary Of The Wild Moor - The Christian Life - The Louvin Brothers

The Wild Side Of Life - Riding That Midnight Train - The Stanley Brothers

Wild Bill Jones - His Folkways Years 1963-1968 [Disc 1] - Dock Boggs

My Lady’s A Wild Flying Dove - Ramblin’ Boy - Tom Paxton

All The Wild Horses - Trouble - Ray LaMontagne

Little Wild One (No. 5) - The Best Of Marshall Crenshaw - Marshall Crenshaw

Something Wild – Perfectly Good Guitar – John Hiatt

mickey-one 1.jpg

Research, techniek en presentatie: Martin Pulaski
Afbeeldingen: Aguirre, der Zorn Gottes (Werner Herzog); Neko Case; Bow Wow Wow; Mickey One (Arthur Penn).

03-09-16

ZERO DE CONDUITE: ROOMS

judy nylon.jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor allen en voor niemand. Uniek in het universum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier
 vind je meer informatie over de radio.

Een groot gedeelte van onze levens speelt zich af in kamers. Slaapkamers, verloskamers, wachtkamers, hotelkamers, eetkamers, speelkamers, mansardekamers, muziekkamers, donkere kamers, ziekenhuiskamers, droomkamers, zolderkamers, schrijfkamers, werkkamers, achterkamers, woonkamers. Vertrekken waarin we verblijven. Waarin we ademhalen, dromen, eten, slapen, vrijen, elkaar strelen, masturberen, folteren, spelen, musiceren, lezen, afzien, mijmeren, denken, haten, moorden, plannen, zuchten, zingen, luisteren, ruiken, voelen, smaken, tellen, hallucineren, vertellen, verzinnen, beminnen, liegen, luieren, schreeuwen, bedriegen, verlangen, versieren, huidcellen verliezen, ziek worden, genezen, sterven, leven, verblijven. Waaruit we vertrekken. Geen wonder dat over kamers duizenden liedjes werden gemaakt. Geen wonder dat ‘kamers’ vanavond het thema is dat al onze aandacht krijgt.

Veel luisterplezier.

stranger than paradise 6.png

When You Walk In The Room - You Won't Forget Me - Jackie DeShannon - Jackie DeShannon

In My Room – Portrait - Prieto, Pockriss, Vance - The Walker Brothers

In My Room - Surfer Girl - Brian Wilson, Gary Usher - The Beach Boys

In My Lonely Room - The Definitive Collection (Single) - Lamont Dozier, Brian Holland, Eddie Holland - Martha Reeves & The Vandellas

7 Rooms Of Gloom – Reach Out! - Brian Holland, Eddie Holland, Lamont Dozier - The Four Tops

My Lonely Room - The OKeh Rhythm & Blues Story 1949-1957 - Titus Turner - Titus Turner

Smokey Room - The Complete Chess Masters – Lowell Fulson - Lowell Fulson

The Back Room - Bang Masters - Van Morrison - Van Morrison

Blue Motel Room - Hejira - Joni Mitchell - Joni Mitchell

I Can See a Room - The High Country – Willy Vlautin - Richmond Fontaine

Laundry Room - I And Love And You - Scott Avett, Seth Avett - The Avett Brothers

Eva & Willie's Room - Stranger than Paradise  (soundtrack) -  John Lurie - John Lurie

Gambling Bar Room Blues - Jimmie Rodgers 1932 : No Hard Times – Rodgers, Alley - Jimmie Rodgers

Fifty Miles Of Elbow Room - Anthology Of American Folk Music, Vol. 2B: Social Music - Traditional - Rev. F. W. McGee

A Dimly Lit Room - Once Upon A Time In The West - Ennio Morricone - Ennio Morricone

Call Across Rooms - Ruins - Liz Harris – Grouper

Room Without A View - Pal Judy – Judy Nylon - Judy Nylon & Crucial

Rented Rooms - Curtains - Alistair McAuley, David Boulter, Dickon Hinchliffe, Mark Colwill, Neil Fraser, Stuart A. Staples - Tindersticks

A Measured Room - Music For Films - Brian Eno - Brian Eno

Room 101 - Red Exposure - Damon Edge, Helios Creed - Chrome

Room 8 – Mudlark - Leo Kottke - Leo Kottke

Store Room - Songs Of Leonard Cohen - Leonard Cohen - Leonard Cohen

Une chambre en ville.JPG

 

Tesla's Hotel Room - Last Days of Wonder –  Brett Sparks, Rennie Sparks - The Handsome Family

Hotel Room - Coles Corner - Richard Hawley - Richard Hawley

Candy's Room - Darkness On The Edge Of Town - Bruce Springsteen - Bruce Springsteen

Room Full Of Mirrors - First Rays Of The New Rising Sun - Jimi Hendrix - Jimi Hendrix Experience

White Room - Wheels Of Fire - Jack Bruce, Peter Brown - Cream

(Further Reflections) In The Room Of Percussion - Tangerine Dream – Pumer, Daltrey - Kaleidoscope UK

One Room Country Shack - Kooper Session – Mercy Dee Walton - Al Kooper & Shuggie Otis

Stranger In The Room - Fully Qualified Survivor - Michael Chapman - Michael Chapman

Rubber Room – Top 30 – Porter Wagoner - Alex Chilton

Little Room - White Blood Cells - Jack White- The White Stripes

Room To Live - Hip Priest And Kamerads - Scanlon, Smith - The Fall

zéro de codnuite, zéro, radio centraal, antwerpen, radio, streaming, thema, kamers, rooms, pop, populaire cultuur, popcultuur, rock & roll, rock, soul, blues, country, folk, jazz, soundtracks, muziekgeschiedenis



Bonus Tracks (zelf beluisteren):

Two Rooms - The Good Earth - Bill Million, Glenn Mercer - The Feelies

Notes From The Waiting Room - Everything's Fine - Willard Grant Conspiracy - Willard Grant Conspiracy

The Room Nobody Lives In - John B. Sebastian – Sebastian - John Sebastian

Sailing Round The Room - All I Intended To Be - Emmylou Harris - Emmylou Harris

Love From Room 109 At The Islander (On Pacific Coast Highway) - Happy Sad - Tim Buckley - Tim Buckley

A View From Her Room - La Variete – Kernowski - Weekend

Up In Her Room - A Web Of Sound - Sky Saxon - The Seeds

Gloria - The "Angy" Young Them! - Van Morrison - Them

the-l-shaped-room.jpg

Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski
Afbeeldingen: Judy Nylon; Stranger Than Paradise; Une chambre en ville; Rear Window; The L-Shaped Room.


02-04-16

ZERO DE CONDUITE: SOPHISTICATED BOOM BOOM

0shangri-las.jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor allen en voor niemand. Uniek in het universum. Stem af op 106.7 FM.
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

George-ShadowMorton.jpg

De tragische gebeurtenissen van 22 maart hebben mij even doen overwegen om een rouwprogramma te maken. Maar niet al te lang. In de eerste plaats omdat ik geen rouwprogramma voor zoveel onschuldige doden en hun nabestaanden kan maken, een programma dat troost zou moeten bieden aan alle mensen die treuren om iets dat bijna onbevattelijk is.  Bovendien omdat ik dan heel vaak rouwprogramma’s zou moeten samenstellen, want bomaanslagen en moordpartijen van zo’n omvang gebeuren niet alleen in België maar zowat overal, vooral op plekken die we niet zo goed kennen. In de tweede plaats omdat pop op zich al troost biedt. “Forget your troubles and dance” zong Bob Marley al in ‘Them Belly Full’ en Smokey Robinson ging hem daarin voor met ‘I Gotta Dance to Keep from Crying’. Omdat we de haat die dood en verderf zaait alleen maar met liefde en plezier kunnen overwinnen (of daarvan uitgaan) ligt de nadruk in Zéro de conduite vanavond op beat en op de periode waarin beatmuziek een hoogtepunt bereikte: de jaren zestig. (Pop is vooral de muziek van het plezier, van het in overgave genieten, heel vaak met liefde gemaakt. Luisteren naar pop, of erop dansen, is plezier beleven en dat plezier wekt lust op, leidt tot seks en soms tot liefde. Of niet soms?)

Het thema, zo je wilt, is beat, maar dan enigszins gesofisticeerd, want omstreeks 1965 kreeg tienerpop hersens en looks. Beat was vanaf toen niet uitsluitend muziek maar ook stijl, mode, protest. Groepen als the Beatles, the Rolling Stones en the Kinks, labels als Stax en Motown, producers als Phil Spector, George ‘Shadow’ Morton en George Martin speelden daarin een vooraanstaande rol. En natuurlijk ook authentieke enkelingen als Bob Dylan, Françoise Hardy, Jimi Hendrix, Sly Stone en John Sebastian.


In de titel van deze aflevering, ‘Sophisticated Boom Boom’, naar een liedje van George ‘Shadow’ Morton, zit nog een spoor van de recente ontploffingen in Brussel. Maar ook naar de blues van John Lee Hooker en naar de drumbeats van Ringo Starr en Charlie Watts. Het Franse ‘boum’ is niet alleen het geluid van een explosie maar het is ook een ‘suprise-party’, een soirée dansante, een fuif. En daarmee is voorlopig alles gezegd. Veel luisterplezier!

0small-faces-immediate-35th-anniversary-edition-2cd.jpg


Sophisticated Boom Boom - The Goodies - Sophisticated Boom Boom: The Shadow Morton Story - George Morton

Les Petits Garçons - Françoise Hardy – The Vogue Years – Françoise Hardy

En Melody - Serge Gainsbourg - Histoire De Melody Nelson - J.C. Vannier

I'll Keep Holding On - The Marvelettes – Tamla Single, 1965 - Ivy Joe Hunter, William Mickey Stevenson

I'm Ready For Love - Martha Reeves & The Vandellas - Watchout! - Brian Holland, Eddie Holland, Lamont Dozier

Twist And Shout - The Isley Brothers - Bert Berns Story, Volume 1: Twist And Shout 1960-1964 - Bert Berns, Phil Medley

Daddy Rolling Stone [Alternate Version] - The Who - My Generation - Otis Blackwell

Inside Looking Out - The Animals - Animalisms - Burdon, Lomax, Chandler

When I Come Home - The Spencer Davis Group - Eight Gigs A Week: The Steve Winwood Years - Steve Winwood, Jackie Edwards

The World Keeps Going Round - The Kinks - The Kink Kontroversy - Ray Davies

L'espace d'une fille - Jacques Dutronc - Jacques Dutronc: Volume 1 (1966-1967) – Dutronc

Think - The Rolling Stones - Aftermath [UK] – Jagger, Richards

Buzz The Jerk - The Pretty Things - Get The Picture? - Taylor, May

Get Yourself Together - Paul Butterfield Blues Band - In My Own Dream - Bugsy Maugh

Friday Night City - The Blues Project - The Blues Project Anthology  - Tommy Flanders

Can You Please Crawl Out Your Window? - Bob Dylan – Masterpieces / Single  - Dylan

0the pretty things2.jpg

Steppin' Out - Paul Revere & The Raiders - Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era, Vol. 2 - Paul Revere, Mark Lindsay

The Girls Are Naked - The Creation - Our Music Is Red With Purple Flashes - Pickett, Gardner, Jones

Mirage - Tommy James & The Shondells - French 60's EP & Sp Collection – Richie Cordell

I Just Don't Know What To Do With Myself - Dusty Springfield - Songbook – Bacharach, David

Girl Don't Come - Sandie Shaw - The Collection – Chris Andrews

Darling Be Home Soon - Lovin' Spoonful - You're A Big Boy Now - John Sebastian

I Knew I'd Want You - The Byrds - Mr. Tambourine Man - Gene Clark

What You're Doing - The Beatles - Beatles For Sale – Lennon, McCartney

Things Are Going To Get Better - The Small Faces – Small Faces, Immediate, 1967 - Lane, Marriott

Whatcha Gonna Do About It - Doris Troy - The Girls Got Soul – Doris Payne, Gregory Carroll

(Hey You) Set My Soul On Fire - Mary Wells - The Girls Got Soul – Mary Wells, Cecil Womack

Good Runs The Bad Away - Sam & Dave - Soul Men - Wayne Jackson, Andrew Love

Dance To The Music - Sly & The Family Stone – Dance To The Music, 1968  - Sly Stone (S. Stewart)

Fire - Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? - Jimi Hendrix

Strange Roads - The Action - Rolled Gold – Alan King, Reg King

Lucifer Sam - Pink Floyd - The Piper At The Gates Of Dawn - Syd Barrett

Too Old To Go 'Way Little Girl - Janis Ian - Sophisticated Boom Boom: The Shadow Morton Story - Janis Ian

Two Heads - Jefferson Airplane - After Bathing At Baxter's - Grace Slick

In-A-Gadda-Da-Vida - Iron Butterfly - Sophisticated Boom Boom: The Shadow Morton Story - Doug Ingle

Badge - Cream – Goodbye - George Harrison, Eric Clapton

Goodbye Baby (Baby Goodbye) - Van Morrison - Blowin' Your Mind! - Bert Berns, Wes Farrell

So Soft, So Warm - The Nu-Luvs - Sophisticated Boom Boom: The Shadow Morton Story - George Morton, Vinny Gormann, Tony Michaels

Past, Present And Future - The Shangri-Las - Sophisticated Boom Boom: The Shadow Morton Story - Artie Butler's, Jerry Leiber, George Morton

0DorisTroyAnthology.jpg

Research & presentatie: Martin Pulaski
DJ: Sofie Sap

05-09-15

ZERO DE CONDUITE: ROCKS OFF

chuck berry 2.jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor allen en voor niemand. Uniek in de kosmos. Stem af op 106.7 FM. Je kunt Zéro eveneens via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

Vanavond veel rock & roll en weinig woorden. Zegt de tekst van Chuck Berry’s ‘Rock and Roll Music’ niet voldoende?

Don't care to hear 'em play a tango
I'm in the mood to dig a mambo
It's way to early for a congo
So keep a rockin' that piano
So I can hear some of that rock and roll music
Any old way you choose it
It's got a back beat, you can't lose it
Any old time you use it
It's gotta be rock and roll music.


Zeker, er bestaan veel interessante essays en boeken over het ontstaan, de geschiedenis en zelfs de dood van rock & roll. Maar hoe goed ook, het gaat bijna altijd om de visie van buitenstaanders. In ‘Do You Believe In Magic’ gebruikt John Sebastian deze enigszins xenofobe woorden: “I'll tell you about the magic, and it'll free your soul / But it's like trying to tell a stranger 'bout-a rock and roll.” Liefst interpreteer ik deze ‘stranger’ als iemand die geen enkele affiniteit heeft met deze muziekvorm. Dan is de uitspraak niet xenofoob, maar elitair. En elitair is in dit opzicht helemaal niet erg. De ‘magic’ waar John Sebastian over zong was - en is dat misschien nog altijd - iets voor ingewijden. In 1965, toen deze single van the Lovin’ Spoonful uitkwam, was dat zeker in dit landje een bijzonder kleine minderheid, ook al lijkt het nu alsof in die dagen iedereen hip en groovy was.
Origineel zal het uitgangspunt niet zijn, maar ik vond het toch de moeite waard om de geschiedenis van rock & roll een keer door de zangers, zangeressen en muzikanten te laten vertellen. Rechtstreeks van hen tot ons. Verwacht niet alleen hoogtepunten uit de klassieke rock & roll-periode (dan zouden mijn favorieten, Buddy Holly, Little Richard, Eddie Cochran, Fats Domino en Elvis Presley erbij moeten zijn, wat niet het geval is). De spirit van rock & roll is wél in elk nummer aanwezig. Stay tuned for more rock & roll en veel luisterplezier!
BeatlesForSale_1.jpg

 

Do You Remember Rock 'n' Roll Radio? - The Ramones - End Of The Century (1979)

Good Rockin' Tonight - Jerry Lee Lewis – Jerry Rocks (Bear Family Records)

Rock With Me Baby - Billy Lee Riley -  The Legendary Sun Performers (Single, 1956)

Rock House Boogie - John Lee Hooker - The Legendary Modern Recordings: 1948-1954

Rocks Off - The Rolling Stones - Exile On Main Street  (Rolling Stones Records, 1972)

Rock Hard - Alex Chilton - Like Flies On Sherbert (Peabody, 1979)

Barefoot Rock - Rainer & Das Combo - Barefoot Rock With ...  (Making Waves Records, 1986)

Castro Rock - Jay Chevalier & The Moon Men - Goldband Rockabilly (Goldband Records, 1960)

Uranium Rock - Warren Smith - The Legendary Story Of Sun Records (1957)

Goose Rock - Buck Owens - Act Naturally: The Buck Owens Recordings 1953-1964

Rock It - George 'Thumper' Jones - Real Raw Rockabilly (Starday single, 1956)

Rock The Bop - Brenda Lee - Rockin' From Coast To Coast Volume 1 (1958)

Rock Therapy - Johnny Burnette - Johnny Burnette And The Rock 'n' Roll Trio (Decca, 1956)

Mr & Mrs Rock & Roll - Bobby Day - Rockin' Robin (Rendezvous Records, 1960)

Hang Up My Rock 'n' Roll Shoes - Chuck Willis - Atlantic Rhythm & Blues Vol 4 (1957-1960)

Get Your Rocks Off - Bob Dylan & The Band - The Basement Tapes Complete: The Bootleg Series, Vol. 11 (1967)

I Don't Wanna Rock - Mickey Newbury - Better Days (Drag City, 2011)

So You Want To Be A Rock 'n' Roll Star - The Byrds - Younger Than Yesterday (Columbia, 1967)

Rock & Roll Woman - Buffalo Springfield - Buffalo Springfield Again (Atco, 1967)

Rock And Roll Doctor - Little Feat - Feats Don't Fail Me Now (WB, 1974)

Rock And Roll Records - J.J. Cale – Okie (Shelter, 1974)

Even Trolls Love Rock And Roll - Tony Joe White – Train I’m On (WB, 1972)

It's Only Rock 'n' Roll (Rodney Crowell) - Emmylou Harris - White Shoes (WB, 1983)

Country Boy Rock 'n' Roll - Don Reno & Red Smiley - The Talk Of The Town (King Records, 1956)

Bongo Rock - Preston Epps - Golden Age Of American Rock & Roll - Vol 1 (Original Sound, 1959)

Sweet Little Rock And Roller - Chuck Berry - (Chess single, 1958)

Rock And Roll Music - The Beatles - Beatles For Sale (Parlophone) 1964)

Crocodile Rock - Elton John -  Don't Shoot Me I'm Only The Piano Player (DJM, 1973)

Rock & Roll Suicide - David Bowie - The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars (RCA, 1972)

Rock & Roll - The Velvet Underground – Loaded (Cotillion, 1970)

Last Of The Rock Stars - Elliott Murphy – Aquashow (Polydor, 1973)

Rock N Roll Nigger - Patti Smith – Easter (Arista, 1978)

Dirty Ass Rock 'N' Roll - John Cale – Slow Dazzle (Island, 1975)

Rock N Roll Disease - Green On Red - Here Come The Snakes  (China Records, 1989)

Rockin' All Over The World - John Fogerty - John Fogerty (Fantasy, 1975)

I Knew The Bride (When She Used To Rock And Roll) - Nick Lowe & His Cowboy Outfit – (Columbia single, 1985)

Rock And Roll - Led Zeppelin - Led Zeppelin IV (Atlantic, 1971)
patti-smith-mapplethorpe.jpg

Research & presentatie: Martin Pulaski
Techniek: Sofie Sap

04-07-15

ZERO DE CONDUITE: SPACE IS THE PLACE

01tim_buckley-starsailor(6).jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor allen en voor niemand. Uniek in de kosmos. Stem af op 106.7 FM. Je kunt Zéro eveneens via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

Vanavond gaan we naar de ruimte. Letterlijke en figuurlijke, echte en verbeelde planeten, sterren, asteroïden, en zelfs de hele kosmos. Ik kies nooit een thema, thema’s kiezen mij. Onlangs zat bij het muziektijdschrift Uncut een cd ‘Beyond Saturn’: dat leek me meteen een goed uitgangspunt. Van de compilatie heb ik echter maar een nummer gekozen, anders zou het wat te gemakkelijk zijn. Terwijl net moeilijkheid vereist is. Je gaat niet zomaar naar de maan en het kost veel moeite om in de armen van Venus te vallen. Een gitarist als Tom Verlaine speelt niet zomaar wat noten, het zijn constellaties. Hij kijkt naar de sterren voor inspiratie, maar oefening baart kunst. Zo gaat het ook met een radioprogramma: het komt niet uit de lucht vallen, al kan het zo wel lijken. Toen ik de meeste muziek al gekozen had hoorde ik over Venus, helder te zien aan de hemel. Mij is dat niet gelukt. Van Venus kan ik alleen maar dromen, en ik zal net zomin als James Salter ooit op de maan wandelen. Het is zelfs mogelijk dat ik nooit Antwerpen bereik, met deze hitte. (Vorige woensdag zat ik in een trein naar Gent: zonder airconditioning.) Maar ik hoop van wel, want al deze muziek is bijzonder cool, een geschenk voor jullie, lieve luisteraars.

De titel ‘Space Is the Place’ is geleend van Sun Ra. Het is de titel van een compositie en een elpee van hem, uitgebracht op Impulse in 1972.

Deze aflevering wil ik graag opdragen aan de Griekse bevolking, niet echter het rijke gedeelte dat de media in handen heeft. Zijn dat wel Grieken, die oligarchen?

 
Veel luisterplezier.

01Beth-Orton-Sugaring-Season-Press-Shot-4-Photo-by-Jo-Metson-Scott.jpg

Space Odyssey - The Byrds - The Notorious Byrd Brothers - 1968

Lopin' Along Thru The Cosmos - Judee Sill - Judee Sill - 1971

Watch The Stars - Bert Jansch  featuring Beth Orton - The Black Swan - 2006

Stars All Seem To Weep - Beth Orton - Central Reservation - 1998

A Love From Outer Space - Tahiti 80 – Puzzle - 1999

Corcovado (Quiet Nights Of Quiet Stars) - Miles Davis – Quiet Nights, arranged and conducted by Gil Evans - 1964

Stars Fell On Alabama - Billie Holiday - Songs For Distingué Lovers – 1958

Tapestry From An Asteroid - Sun Ra - The Futuristic Sounds Of Sun Ra - 1962

Star Sailor - Tim Buckley – Starsailor - 1970

In And Out The Chakras We Go (Formerly: Shaft Goes To Outer Space) - Todd Rundgren – Todd -1974

Wandering Star - Portishead – Dummy - 1994

Vein Of Stars - The Flaming Lips - At War With The Mystics - 2006

Stars Of Leo - M. Ward - Hold Time - 2009

A Thousand Stars - Kathy Young & The Innocents – Single, 1960

Lucky Star - Rick Nelson - Rick Is 21 -1961

Under Stars - Brian Eno - Apollo: Atmospheres & Soundtracks - 1983

Stars Are in Your Eyes - Kendra Smith - The Guild of Temporal Adventurers - 1995

Outer Space - John Grant - Queen Of Denmark – 2010

Guiding Star - Teenage Fanclub – Bandwagonesque – 1991

I Am The Cosmos - Chris Bell - I Am The Cosmos – postuum, 1992

Point Me At The Sky - Pink Floyd - The Pink Floyd Early Singles - 1968

Have You Seen The Stars Tonite - Jefferson Starship - Blows Against The Empire -1970

Planet Queen - T.Rex - Electric Warrior [Bonus Tracks] - 1971

Planet Claire - The B-52's – The B52’s - 1979

Another Girl, Another Planet - The Only Ones - The Only Ones - 1978

Lonely Planet Boy - New York Dolls - New York Dolls - 1973

Life On Mars - David Bowie - Hunky Dory - 1971

Venus - Television - Marquee Moon - 1977

Space Monkey (Tom Verlaine) - Patti Smith – Easter - 1978

Big Eyed Beans From Venus - Captain Beefheart & The Magic Band - Clear Spot

Space Cowboy - The Steve Miller Band - Brave New World – 1969

2000 Light Years From Home - The Rolling Stones - Their Satanic Majesties Request - 1967

Heaven Is 10 Zillion Light Years Away - Stevie Wonder - Fulfillingness' First Finale -1974

01todd.jpg

Research & presentatie: Martin Pulaski
Foto Beth Orton: Jo Metson Scott

06-09-14

ZÉRO DE CONDUITE: TEARS A GO-GO

mf 8.jpg

Zéro de conduite is een POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Heerlijk als je druk bezig bent in de keuken, of bij het aperitief, en later aan tafel bij de antipasti, de vissoep, de Roma-tomaten! Stem af op 106.7 FM. Je kunt het programma eveneens via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

"1. Daarna wende ik mij, en zag aan al de onderdrukkingen, die onder de zon geschieden; en ziet, er waren de tranen der verdrukten, en dergenen, die geen trooster hadden; en aan de zijde hunner verdrukkers was macht, zij daarentegen hadden geen vertrooster. 
2. Dies prees ik de doden, die alrede gestorven waren, boven de levenden, die tot nog toe levend zijn. 

3. Ja, hij is beter dan die beiden, die nog niet geweest is, die niet gezien heeft het boze werk, dat onder de zon geschiedt." (1)

De aarde is altijd al een tranendal geweest. Vaak vergeet je hoe erg het gesteld is met de mens, met wat hij de anderen, zichzelf, de dieren, de natuur aandoet, vaak vergeet je zijn wreedheid en zijn bloeddorstigheid en zijn hebzucht. Maar er zijn van die dagen dat je er niet aan kunt ontsnappen dat de aarde, of wat wij ervan hebben gemaakt, een tranendal is. En dan zit je daar, sprakeloos en zonder tranen, want die zijn al lang allemaal opgebruikt, in je kindertijd, opgesloten in de bossen, ver weg van je geliefden. En je herinnert je hoe heerlijk het soms was te kunnen huilen, de smaak van je tranen te proeven, de druk op je borst te voelen verdwijnen.


Wat kan die gevoelens, wat kan die echte tranen vervangen? Muziek natuurlijk, de beste remedie tegen pijn en verdriet, en songs over tranen moeten dan wel de ultieme remedie zijn voor degenen die niet meer kunnen huilen. Vandaar deze tears a go-go: geen zwelgen in droefenis en ellende, maar een lange lofzang op die heerlijke tranen. Gezongen tranen, melodieën, ritmes en stemmen die je helpen vergeten wat voor tranendal onze wereld is.

V
eel luisterplezier en laat die tranen maar komen!

 

irma-thomas_by rick oliver.jpg

As Tears Roll By - Daniel Lanois – Shine - Daniel Lanois

Tiny Tears – Tindersticks - Tindersticks [II] - Alistair McAuley, David Boulter, Dickon Hinchliffe, Mark Colwill, Neil Fraser, Stuart A. Staples / Tindersticks

Dog Of Tears - Elysian Fields - Dreams That Breathe Your Name - Glenn Patscha

Tears Inside - Ornette Coleman - Tomorrow Is The Question! – Ornette Coleman

Tears Dry On Their Own - Amy Winehouse - Back To Black - Amy Winehouse, Nickolas Ashford, Valerie Simpson

96 Tears - Aretha Franklin - Aretha Arrives – Roberto Martinez (Alias Question Mark)

The Tracks Of My Tears - Smokey Robinson & The Miracles – Going To A Go Go - Tarplin, Robinson, Moore

Tears Of Joy - Etta James - Leiber & Stoller Story Volume 1: Hard Times – Leiber, Stoller

Ocean Of Tears - Big Maybelle - The OKeh Rhythm & Blues Story 1949-1957 – Writer unknown

River Of Tears - Ben E. King - Seven Letters - Washington          

I Count The Tears - The Drifters - Save The Last Dance For Me - Doc Pomus, Mort Shuman

Teardrops Till Dawn - Timi Yuro - Hard Workin' Man: The Jack Nitzsche Story 2 - Baker Night

As Tears Go By - Marianne Faithfull – Single - Mick Jagger, Keith Richards, Andrew Loog Oldham

I'm Gonna Cry Till My Tears Run Dry - Irma Thomas - Time Is On My Side - Doc Pomus, Mort Shuman,Fagin

Tears On My Pillow - Little Anthony & The Imperials - Golden Age Of American Rock & Roll: Vol 4 -Lewis, Bradford

Valley Of Tears - Buddy Holly – The Complete Buddy Holly - Dave Bartholomew, Antoine Domino

Tear Drop - Santo & Johnny - Golden Age Of American Rock & Roll: The Follow-Up Hits - Ann Fariña, John Fariña, Santo Fariña

I Cried A Tear - Lavern Baker – Blues Ballads – Writer Unknown              

Memories In Tears - The Louvin Brothers – Country Love Ballads – Writer Unknown    

I'll Never Shed Another Tear - Lester Flatt & Earl Scruggs & The Foggy Mountain Boys - Complete Mercury Sessions - L. Flatt

Endless Stream Of Tears - Dolly Parton - The Grass Is Blue - Dolly Parton

Let The Teardrops Fall - Patsy Cline - Patsy Cline's 50 Golden Greats: Complete Early Years - C.C. Beam, C.L. Jiles, W.S. Stevenson

Lonesome Tears In My Eyes - Johnny Burnette - Johnny Burnette And The Rock 'n' Roll Trio - A. Mortimer, D. Burnette, J. Burnette, P. Burlison

Tears A Go-Go - Charlie Rich - The Complete Smash Sessions - Donnie Fritts

Tear Stained Letter - Johnny Cash - American Recordings  IV: The Man Comes Around - Cash, John R.

All My Tears - Emmylou Harris - Wrecking Ball - Julie Miller

Tears Of Joy - Lucinda Williams - Little Honey - Lucinda Williams

No More Tears - John Mayall & The Bluesbreakers - A Hard Road - John Mayall

Tears Of Rage - Bob Dylan & The Band - The Basement Tapes - R. Manuel, B. Dylan

Tears Before Bedtime - Elvis Costello & The Attractions - Almost Blue - Elvis Costello

Teardrops Must Fall - Mink De Ville - Coup De Grâce – W. DeVille          

No Tears To Cry - Paul Weller - Wake Up The Nation - Paul Weller

Teardrops Will Fall - Ry Cooder - Into The Purple Valley - Dickey Doo, Marion Smith

Don't Cry No Tears - Neil Young - Zuma - Neil Young

Lonesome Tears – Beck - Sea Change – Beck Hansen    

Tears Are In Your Eyes - Yo La Tengo - Prisoners Of Love - Ira Kaplan, Georgia Hubley, James McNew

Elysian39_ZE_5517.jpg

Research & presentatie: Martin Pulaski

De playlist lees je zo: titel, uitvoerder, LP- of CD-titel, componist (indien gekend).

Foto Marianne Faithfull: fotograaf onbekend; foto Irma Thomas: fotograaf onbekend; foto Elysian Fields: Yvo Zels.

...

1. Prediker 4:1-3. Statenvertaling.
De Nieuwe-Wereldvertaling (Jehova's Getuigen) luidt als volgt:
1 En ik voor mij wendde mij om alle daden van onderdrukking te kunnen zien die onder de zon worden bedreven, en zie! de tranen der onderdrukten, maar zij hadden geen trooster; en aan de zijde van hun onderdrukkers was macht, zodat zij geen trooster hadden. 2  En ik prees de doden, die reeds gestorven waren, gelukkig boven de levenden, die nog in leven waren. 3  Dus beter af dan die beiden [is] degene die nog niet tot bestaan is gekomen, die het rampspoedige werk dat onder de zon wordt gedaan, niet heeft gezien.
De vertaling die mij het meest kan bekoren is de King Jamesversie:
1 So I returned, and considered all the oppressions that are done under the sun: and behold the tears of such as were oppressed, and they had no comforter; and on the side of their oppressors there was power; but they had no comforter.
2 Wherefore I praised the dead which are already dead more than the living which are yet alive.
3 Yea, better is he than both they, which hath not yet been, who hath not seen the evil work that is done under the sun.

Maar ik besef dat ik nu popmuziek en bijbelstudie aan het combineren ben, misschien niet zo'n goed idee.

06-07-13

ZERO DE CONDUITE: WATER

irma-thomas_rickoliver.jpg

Irma Thomas

Zéro de conduite is een programma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Heerlijk als je druk bezig bent in de keuken, of bij het aperitief, en later aan tafel bij de linzensoep! Stem af op 106.7 FM. Je kunt het programma eveneens via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

vdp-discover.jpg

Vanavond eindelijk weer eens een thema, en dan nog wel een dat in mijn leven – en eigenlijk in ieders leven – een bijzondere rol speelt: water. Want ik stam langs moederskant af van een schippersgeslacht. Tot mijn achtste heb ik op het water geleefd, aan boord van een binnenvaartschip, op de kanalen en soms ook de rivieren, de Schelde, de Maas en de Samber. Nu is het thema ‘water’ hier al wel vaker onrechtstreeks aan bod gekomen, in ‘oceanen’ en ‘rivieren’ en in nog andere programma’s. Maar dit is bijna helemaal water, al zijn er ook wat rivieren ingeslopen. Daar kon ik niet aan weerstaan. De rivier is mijn uitverkoren thema. En ook in werkelijkheid is er voor mij bijna niets wat me dieper raakt dan een rivier of een stroom. Vandaar misschien dat Hölderlin mijn uitverkoren dichter is: hij heeft zoveel onvergetelijke gedichten over rivieren geschreven. Zoals dit:


“Will einer wohnen,
So sei es an Treppen,
Und wo ein Häuslein hinabhängt
Am Wasser halte dich auf.”
Hölderlin, Der Adler (fragment)

(In het gedicht The ‘Waste Land’ van T.S. Eliot echter trekt de helderziende Madame Sosostris de tarotkaart ‘De Gehangene’ en zegt: “Fear death by water.” En deel IV van het gedicht gaat helemaal over de verdrinkingsdood. Het eindigt aldus: “Consider Phlebas, who was once handsome and tall as you.”)
 

Ik had een heel programma aan the Beach Boys kunnen wijden. Het zou ongetwijfeld erg mooi geweest zijn, ook al houden hipsters niet van deze baanbrekende groep. Dat hebben ze nooit gedaan, zoals ze bijvoorbeeld ook niet van Bruce Springsteen houden. Ik denk dat het een probleem is van de hipsters en niet van die muzikanten. Toch heb ik aan de verleiding van the Beach Boys kunnen weerstaan en gehoorzaamd aan wat toch mijn uitgangspunt is bij het samenstellen van de playlist voor Zéro de Conduite: variété, in de letterlijke betekenis van het woord. Je zal dan ook pop, blues, rhyhtm & blues, country, cowboymuziek, jazz, folk en gospel horen – en niets dan water, water, water. En een scheutje whisky.

Veel luisterplezier.
 

Still Water - Daniel Lanois - Acadie

Blue Water Blue- Tommy Flanders - The Moonstone

Find A River - Lowell George - Thanks I'll Eat It Here

And It Stoned Me - Van Morrison - Moondance

Water Music - Albert Ayler - The Last Album (1971)

Odyssey - Bill Laswell - Film Tracks 2000

In The Time Of Water - Roy Harper - Folkjokeopus

The Water Song - Incredible String Band - The Hangman's Beautiful Daughter

Walk Upon The Water - The Move – Move

Underwater - Kevin Ayers - Shooting At The Moon

Let's Make the Water Turn Black - The Mothers of Invention - We're Only In It for the Money

Cool, Cool Water - The Beach Boys – Sunflower

Riverboat - Van Dyke Parks - Discover America

Backwash - Blodwyn Pig - Ahead Rings Out

Troubled Waters - Cat Power - The Covers Record

Wade In The Water - Bob Dylan - Live 1961-2000

I Asked For Water - Howlin' Wolf - The Genuine Article

Cold Water - Tom Waits - Mule Variations

Back Water Blues - Irma Thomas - Our New Orleans

Dirty Water - The Standells - Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era

Walking on the Water - Richard Hell & The Voidoids - Spurts: The Richard Hell Story

Whiskey & Water – Tindersticks - Tindersticks

Walk into the Sea – Low - The Great Destroyer

Louisiana 1927 - Randy Newman - Good Old Boys

Rock Me On The Water - Jackson Browne - Saturate Before Using

Lazy Waters - The Byrds - Farther Along

Song To The Siren - Tim Buckley – Starsailor (1970)

Walk To The Water - John Martyn - Bless The Weather

Silver Ships Of Andilar - Townes Van Zandt - The Late Great Townes Van Zandt

The Storms Are On The Ocean - The Carter Family - Can the Circle Be Unbroken

Cool Water - The Sons Of The Pioneers - Theme Time Radio Hour with Your Host Bob Dylan

Living By The Water - Anne Briggs - Anne Briggs

incredible-string-band-and-shirley-collins.jpg

 

Research en presentatie: Martin Pulaski

18-04-12

THE DAYS THAT REMAIN AIN'T WORTH A DIME: VOOR LEVON HELM

the band

Foto: Martin Pulaski, november 2005, in de reeks 'Illustrated Classics'.


Er zijn weinig muzikanten en zangers die ik meer bewonder dan Levon Helm. Dat is begonnen in 1968 - op mijn achttiende - bij het verschijnen van 'Music From Big Pink', de eerste, baanbrekende langspeelplaat van The Band, en dat zal zo blijven tot mijn eigen tijd gekomen is. Alles wijst erop dat Levon aan zijn laatste dagen is begonnen. Hoewel de man een mooi, zinvol en rijkgevuld leven heeft gehad, maakt dit nieuws me droef. Er zijn zo van die mensen van wie je heel moeilijk kunt aanvaarden dat ze sterfelijk zijn. Maar kunnen we anders? Degenen die dit lezen en het werk van Levon Helm of van The Band niet goed kennen raad ik aan alles te beluisteren wat deze unieke groep ooit opnam, te beginnen bij Ronnie Hawkins & The Hawks, via Levon & the Hawks, Bob Dylan & the Band (live en in de studio), tot met The Band zelf - met als hoogtepunt de tweede elpee, op de foto hierboven afgebeeld - evenals het solowerk van Levon Helm. Wil je meer weten over Levon Helm en de andere muzikanten van The Band? Lees dan vooral 'This Wheel's On Fire - Levon Helm And The Story Of The Band' van Levon Helm en Stephen Davis, 'Across The Great Divide - The Band And America' van Barney Hoskyns en 'Mystery Train - Images Of American Rock 'N' Roll Music' van Greil Marcus.

12-04-12

ARCHEOLOGIE VAN DE ONWETENDHEID

Memling mystiek huwlijk (2).jpg

Hans Memling, Het mystiek huwelijk van de Heilige Catharina.

 

O wat duurt dit levenslied lang als ik op je wacht. Lang als het leven van de gevreesde en geliefde vader. Die van mij twintig jaar dood, die van jou levend als de zomerregen. Vertelde ik al hoe hij  in zijn zwarte Consul de smalle wegen bereed nog lang voor de verlichting? Met een dunne sigaret tussen z’n dunne lippen. Een man van die mensheid nog die ondanks loopgraven en vliegende bommen, die ondanks prevelen en knielen voor valse goden niet moe was. Ook niet van blootshoofds op het veld in hete zon te ploegen (sommige mannen en vrouwen met een strooien hoed op, dat wel). Of hoe ze na elke vervelende eredienst biljartten en kaartten, hun bier geel als graan, het schuim zacht als de huid van hun vrouwen?


Was het een wonder dat vrouwen zo zongen en lachten? Ik vergelijk dat maar niet met iets wat van voorbijgaande aard is. Het zou vals klinken, of buitensporig. Zo’n gezang past in geen register. Zoek er maar naar in het Latijn of het slang van San Diego:  er blijft geen spoor van over, niets daar dan overbelichte ruïnes van badhuizen, Korintische zuilen, mean streets, gehuil, moordlust in de ogen, schel hondengeblaf, uitputting. Niets dan prikkeldraad, do not cross, woede, afgunst, woeker en de illusies die weelde levert.

In Brussel stap ik op de trein naar Brugge, maar kom in Tienen aan. Waar mijn vriend J. verbleef voor hij zich aan eeuwig zwijgen overgaf. Onderweg ontmoet ik de man die zijn haar kort liet knippen. Onvermijdelijk op een trein der traagheid die zich van richting vergist. Suikerstad in plaats van die van de mistige dood, van de zingende Memlinc-meisjes. De man die mijn kaartje knipt heeft een vetvlek op zijn kraag. Als hij zich omdraait zie ik een zeepspoor achter zijn oor. Wordt hij daarom doodgeschoten? Nee, dat nog niet, dat nog niet.

O wat duurt dit levenslied kort als je van me weggaat. En kort wat wij tussen begin en einde doen: trappen op en af gaan, ons vasthouden aan zilveren balustrades en dansen op India Song van Marguérite Duras, in zwijgen  erop los dromen, ons elkaars vaderland en moederland herinneren. (Dezelfde regen die op Strawberry Fields viel valt nu op de mijnen van destijds, in de omgeving de mijnwerkers onrustig in hun exotische graven, onmogelijk dat ze denken aan hun vaderland van stof en as, fijn stof dat ik nu inadem, of zijn het vaderdeeltjes die jij zo diep inademt tot je dauwachtige druppels bloed ophoest?) Een neonlicht bar binnenstappen waar de pianist achterover is gevallen van teveel gin-tonic of een beroerte, weten we veel. Het koper klinkt alsof het achterstevoren wordt afgespeeld, wat niet ongewoon was toen ik mij nog tegen de heerschappij van mijn vader verzette: mijn ziel was van koper. Ik weet niet van wat jouw ziel was, nu is ze een merel. Die van mij is een zalm die de Hudson opzwemt richting Central Park, waar engelen nog steeds Give Peace A Chance zingen en Power To The People. In Penn Station – helemaal uit woorden opgetrokken - nemen onze troebele ogen en tintelende handen afscheid, na die zo korte dag.

Gedaan met de lange en de korte duur, met de uren en de dagen, de jaren. Opnieuw in mezelf op zoek naar de verloren tijd gaan. Was dat toen John Sebastian dat lied zong, Oh Darling Be Home Soon? Het lied dat hij maar zingen blijft, en jij die maar niet naar huis komt. En wat te denken van deze tijd van misnoegdheid, wat van deze dagen van dode zalm en stille merel, aan de bomen de bladeren met tegenzin groen?

 

02-03-12

BEWOGEN DAGEN 6.

 

the-velvet-underground-white-light.jpg

The Velvet Underground - White Light / White Heat - Originele hoes (1968).


51.
The Flying Burrito Brothers is en blijft mijn favoriete country-rockgroep. Wellicht omdat Gram Parsons, Chris Hillman & Co voor mij de wereld van de countrymuziek hebben ontsloten. Ik denk dat ik de enige Belg ben die al in 1969 ‘Gilded Palace Of Sin’ bezat. Ben ik nu een snob? Wacht dan. Ik ben waarschijnlijk ook de enige Belg die ‘White Light / White Heat’ heeft aangeschaft toen die LP in 1968 uitkwam. Mijn vroegere vriend Guy Bleus mag hier ook wat komen bluffen als hij zin heeft: hij was de eerste jongen die ‘The Velvet Underground & Nico’ bezat, de originele versie met de schilbare banaan.

52.
Als je schrijft is het belangrijk dat je niet opgeeft. Je hebt discipline en regelmaat nodig. Je moet elke dag een paar bladzijden schrijven, zelfs al stellen ze niet veel voor. Dat is een zware opgave, maar je hebt geen keuze: je moet blijven schrijven, desnoods tot je erbij neervalt.  Geen goesting? Die komt vanzelf, al schrijvend.

53.
De weinige dingen die ik weet en ken deel ik graag met vrienden, met mensen die ik zielsverwanten noem. Dat is natuurlijk een vaag begrip en met vage begrippen moet je oppassen. Voor je het weet ben je aan het veroordelen en uitsluiten. Voorzichtig zijn dus, niet in het minst omdat ik zelf vaak uitgesloten ben geweest, vooral op de lagere en middelbare school.

54.
Er is zoveel onder de zon en de maan dat ik niet begrijp. Wat is tijd? Hoe is het universum ontstaan? Waarom doen muizen en mensen wat ze doen? Het gebeurt dat ik zelf niet begrijp wat ik heb geschreven. Soms schrijf ik heldere, bijna rationele teksten, soms keer ik terug naar mijn surrealistische beginselen, waarbij de droom de belangrijkste voedingsbodem is. Soms is mijn geschrift een mengvorm: een herinnering aan een droom waarin de analyse al enigszins is verwerkt. Het wordt stilaan tijd voor een verhaal over psychedelische muizen in een smeltend universum.

55.
Uitroeptekens zijn bijzonder lelijke tekens. Ze wijzen op woordarmoede, misschien zelfs op gevoelsarmoede. Ja, ik verafschuw uitroeptekens. Maar er zijn dagen dat ik niet zonder kan, als ik me moe voel, of opgewonden, of geen woorden vind, of als mijn gevoelens zoek geraakt zijn. Laten we ze vermijden!

56.
Ik moet toch eens naar de Wannsee. Dat heb ik nooit gedaan omdat de nazi’s daar op 20 janurari 1942 een conferentie hebben gehouden om voor eens en voor altijd het ‘jodenprobleem’ op te lossen. Zonder twijfel de vreselijkste conferentie ooit. Desondanks wil ik er graag naartoe, al lang, omdat mijn uitverkoren schrijver Heinrich von Kleist daar zelfmoord heeft gepleegd met Henriette Vogel, zijn vriendin. Ze hadden een 'zelfmoordcontract'. Hij was het leven beu, als mislukt officier uit een traditionele Pruisische officiersfamilie, en zij leed aan kanker. Hij heeft haar op haar verzoek doodgeschoten en vervolgens zichzelf gedood.

57.
Anselm Kiefer is voor mij een van de belangrijkste kunstenaars van de tweede helft van de vorige eeuw. Zijn werk lijkt zwaar en zwaarwichtig, door en door Germaans. Maar er zit ook iets lichts en lichtgevends in, waardoor je bijna gaat zweven als je er lang naar kijkt. Ik vind het zo belangrijk omdat de geschiedenis erin verwerkt is. Het is geen kunst met geheugenverlies. Anselm Kiefers werk staat voor mij op dezelfde eenzame hoogte als de poëzie van Celan en Hölderlin. Het zijn overigens de poëtische accenten die van zijn doeken en sculpturen gezangen maken.

58.
Ik geloof niet dat je om de weg te vinden in mijn teksten een roadmap nodig hebt. Toegegeven: ik ga meerdere kanten uit, laat me leiden door het toeval, ben impulsief, enzovoort. Toch denk ik dat er ergens een centrum is in mezelf dat het allemaal samenhoudt en dat er in wat ik voortbreng daardoor ook een samenhang is.

59.
Over mijn gedichten heb ik niets mee te delen. Of ik zou heel lang moeten nadenken, mezelf analyseren, wat ik niet kan en niet wil. Vaak vertrek ik van een woord, of van enkele woorden. Soms van dromen. Daarna werk ik dat verder uit, meestal door associatie.  Ik schrijf wat me aan woorden of beelden tegemoet komt snel neer, en probeer dat vervolgens te ordenen, visueel, ritmisch. Met het oog op klank en beeld vervang ik woorden door andere. Als ik te lang aan een gedicht werk verknoei ik het meestal. Een gedicht schrijven is een daad van liefde, op zijn minst voor de taal.

60.
Je herkennen in anderen, in schrijvers, kunstenaars, maar ook in ‘gewone’ mensen, dat is een uitzonderlijke en zeer verheugende ervaring.


schrijven,autobiografie,pop,populaire cultuur,anselm kiefer,heinrich von kleis,velvet underground,flying burrito brothers,snobisme,rationalisme,surrealisme

Martin Pulaski - Pop 2005 (selectie). 

01-10-11

DE TERUGKEER VAN PULASKI: ZERO DE CONDUITE

sykes.jpg

Zéro de conduite kun je beluisteren op Radio Centraal 106.7 FM in Antwerpen van 6 tot 8, ’s avonds, elke eerste zaterdag van de maand. Je kunt het programma op de radio volgen, of via de website van radio centraal: 
http://www.radiocentraal.be/Realescape/ of
http://streaming.radiocentraal.org/

Begin mei dit jaar maakte ik mijn (toen) voorlopig laatste Zéro de conduite voor Radio Centraal. Na bijna vijf maanden, waarvan drie maanden in een ziekenhuis, een gevecht met de dood en het begin van een lange revalidatie die op z'n minst een jaar zal duren, ben ik terug met een nieuwe aflevering. Het werd tijd, de inboorlingen werden ongeduldig. Of stel ik me dat maar voor? Omdat de muziek gedurende die vijf maanden tot een onoverzichtelijke jungle is aangegroeid kon ik me niet beperken tot één thema. Ik wilde heel graag wat recente songs draaien. Toch begin ik met een mini-thema: Memphis en songs over Memphis, met enkele uitstapjes naar Philadelphia en Muscle Shoals. Dat is de eerste helft van deze halflevering. In de tweede helft draai ik de nieuwere songs. Veel luisterplezier.


Booker T & the MG's - Day Tripper - McLemore Avenue 

Eddie Floyd - Things Get Better - It Came From Memphis: the Legendary Sound Of Memphis

Jimmy Hughes - It's A Good Thing - Why Not Tonight?

Betty Wright - He's Bad, He's Bad -The Platinum Collection

Candi Staton - Sweet Feeling (Old Time Feeling) - Evidence: The Complete Fame Records Masters 

Charlie Rich - Life Has It's Little Ups And Downs - Set Me Free / The Fabulous Charlie Rich

Elvis Presley - Any Day Now - From Elvis In Memphis

Dusty Springfield - I Can't Make It Alone - Dusty In Memphis

Al Green - I'm So Lonesome I Could Cry - Call Me

Rufus Thomas - The Memphis Train - The Platinum Collection

John Hiatt - Memphis In The Meantime - Bring The Family

Rod Bernard - Memphis - Swamp Rock 'n' Roller

Felice Brothers - Memphis Flu - Yonder Is The Clock

Alex Chilton - Take It Off - High Priest

Travis Wammack - Scratchy - It Came From Memphis: the Legendary Sound Of Memphis

The Band - (I Don't Want To) Hang Up My Rock 'n' Roll Shoes  (Chuck Willis) - Rock Of Ages

Bobby Charles - Grow Too Old - Bobby Charles


R.E.M. - Bang And Blame - Monster

Wilco - I Might - The Whole Love

The Jayhawks - She Walks In So Many Ways - Mockingbird Time

Jesse Sykes & The Sweet Hereafter - Marble Son - Marble Son

Fleet Foxes - Battery Kinzie - Helplessness Blues

Israel Nash Gripka - Red Dress - Barn Doors & Concrete Floors

Drive-By Truckers - Pulaski - Go-Go Boots

Steve Earle - Meet Me In The Alleyway - I'll Never Get Out Of This World Alive 

Ry Cooder - I Want My Crown - Pull Up Some Dust And Sit Down

William Fitzsimmons - Beautiful Girl - Gold In The Shadow

Gillian Welch - Six White Horses - The Harrow & The Harvest

Thurston Moore - Blood Never Lies - Demolished Thoughts (p: Beck)

Low - Something's Turning Over - C'mon

Bon Iver - Towers - Bon Iver

My Morning Jacket - Outta My System - Circuital

 

candi-staton-evidence-(cd).jpg
Research & presentatie: Martin Pulaski
Presentatie & techniek: Sofie Sap

07-05-11

BOMEN: ZERO DE CONDUITE 7 MEI 2011


Zéro de conduite kun je beluisteren op Radio Centraal 106.7 FM in Antwerpen van 6 tot 8, ’s avonds, elke eerste zaterdag van de maand. Je kunt het programma op de radio volgen, of via de website van radio centraal: 
http://www.radiocentraal.be/Realescape/ of
http://streaming.radiocentraal.org/

 

Research en presentatie: Martin Pulaski


handsome.jpg


 

In het begin was het thema ‘groen’. Niet de kleur noch de politieke partij, maar het groen dat we overal om ons heen zagen ontluiken, samen met de warmte van de zon. Wat een troost na zo’n lange, koude, ellendige winter. Maar na wat opzoekingswerk stelde ik vast dat er teveel groen is in de populaire muziek. Met als gevolg dat ik heb moeten snoeien. Alleen bomen zijn overgebleven. En dan nog maar enkele. En dan zijn het niet eens altijd echte bomen waar over gezongen wordt. Heel vaak is een mens een boom. Een boom van een kerel. Een magnolia van een vrouw. En een treurwilg kan verdriet betekenen, je denkt aan de dood, aan je geliefde die je heeft verlaten.
Meer dan eens heeft het woud, een grote verzameling bomen, iets dreigends, zoals in ‘Theme From Southern Comfort’ en het wrede, gruwelijke ‘In The Pines’. ‘A Forest’ van The Cure lijkt me ook niet meteen veel troost te bieden. It’s always the same. Vooral ’s nachts lijken alle bomen op elkaar.

Een van de mooiste songs die ik ken en waar ik altijd naar terugkeer is ‘Wasn’t Born To Follow’. De meeste mensen zullen het kennen van de soundtrack van Easy Rider. Maar het lied komt het meest tot zijn recht op de elpee van the Byrds. Gerry Goffin en Carole King hebben het geschreven.

 

Terwijl ik mijn programma samenstelde werd hier aan de overkant van de straat een mooie boom vakkundig in stukken gezaagd. Ik had het niet meteen door, vanwege mijn koptelefoon. Verstilde bomenmuziek die te luid stond.

 

Wat zou het leven, de wereld, zijn zonder bomen. Ik kan me geen Neil Young voorstellen zonder een bos. Geen liefde noch seks. Dood noch leven. De horror van Büchenwald en de lieflijke citrusbomen van Goethe. De verderfelijke bomen in het Zuiden waar Billie Holiday over zingt. De boom van de herinnering. De bomen van Richard Graves, die elk hun eigen verhaal vertellen. Het verhaal van de witte godinnen, die dichters inspireren (als ze er om vragen). De boom in het paradijs, waar het hele verhaal is begonnen. De appelboom. En de slang in het gras. Maar het gras laten we buiten beschouwing, en de slang verbannen we uit ons woud. Ons woud is dat van William Shakespeare. Denk aan Macbeth, en denk aan A Midsummer Night’s Dream. Onze bomen komen uit de sprookjes van Andersen. Onze bomen komen uit dromen.

alela diane.jpg



 

Theme From Southern Comfort – Music By Ry Cooder – Ry Cooder
A Forest – Seventeen Seconds – The Cure
Arboretum – Vetiver – Vetiver
Wasn’t Born To Follow – The Notorious Byrd Brothers – The Byrds
Out In The Woods – Carney – Leon Russell
Georgia Pines – Guitar Preacher: The Polydor Years – Link Wray
Willow Tree – My Remembrance Of You – Diana Jones
Georgia Pine – Exploration – Sarah Lee Guthrie & Johnny Irion
The Alder Trees – To Be Still – Alela Diane
Hickory Wind – Return Of The Grievous Angel: A Tribute To Gram Parsons – Gillian Welch
Magnolia – Naturally – JJ Cale
Tree Green – The Road To Ruin – John & Beverley Martin
Redwood Tree – Saint Dominic’s Review – Van Morrison
Cypress Grove – Roll Away The Stone – Kelly Joe Phelps
Peach Tree – Real Folk Blues / More Real Folk Blues – Sonny Boy Williamson
Apple Suckling Tree – The Basement Tapes – Bob Dylan & the Band
Under The Greenwood Tree – A Gift From A Flower To A Garden – Donovan / Shakespeare
(Here We Go Round) The Lemon Tree – The Move – The Move
Willow Willow – Out There – Love
Withering Tree – Traffic – Traffic
Whispering Pines – The Band II – The Band
A Day In The Life Of A Tree – Surf’s Up – The Beach Boys
Where The Birch Trees Lean – Through The Trees – The Handsome Family
A Tree On Allenford – Duchess Of Coolsville – Rickie Lee Jones
Trree Song (Eucalyptus Lullabye) – Musing Of A Creek Dipper – Victoria Williams
Gazebo Tree – Strange Angels – Kristin Hersh
Feed The Tree – Star – Belly
Where Did You Sleep Last Night – The Winding Sheet – Mark Lanegan
River In The Pines – Regard The End – Willard Grant Conspiracy
The Tree Who Loved The Axe – Spooked – Transmissionary Six
There’s A Willow – Through The Devil Softly – Hope Sandoval & The Warm Inventions
Another Green World – Another Green World – Brian Eno


HOPE.jpg


 

16-12-10

FRAGMENTEN VAN EEN GRIJZE DAG

Valeria-Bruni-Tedeschi.jpg


Cédric Kahn – Les Regrets (met Valeria Bruni Tedeschi)
François Ozon – 5 x 2
France Galle – La déclaration d’amour
Michel Polnareff – L’amour avec toi
The Fashions – Baby That’s Me
P.J. Proby – I Cant Make It Alone (Arr. Jack Nitzsche)
Lou Reed – Walzing Matilda, Street Hassle, Slip Away
My Year In Status
Cy Twombly – Venus
Walker Evans – Passengers
Kate & Anna McGarrigle – Hard Times Come Again No More
Nanci Griffith – Once In A Very Blue Moon
Nanci Griffith – Boots Of Spanish Leather
Mary Margaret O’Hara – Don’t Be Afraid / September Songs
Mary Margaret O’Hara – Body’s In Trouble
Cowboy Junkies – Sweet Jane
Cowboy Junkies – Misguided Angel
Hope Sandoval – Play With Fire (Live)
Mazzy Star – Give You My Lovin’ (Live)
Mazzy Star – Blue Light
Mazzy Star – Flowers In December
Twin Peaks – Audrey’s Dance / Sherilyn Fenn
Julee Cruise – Falling
Julee Cruise – Rocking Back Inside My Heart
Twin Peaks – Ronette Pulaski
The Ronettes – Frosty The Snowman
Amy Winehouse – I Saw Mummy Kissing Santa Claus
Valeria-Bruni-Tedeschi2.jpg

 Foto's: Valeria Bruni Tedeschi

08-03-10

THE PARASITES WILL LOVE YOU WHEN YOU'RE DEAD: VOOR MARK LINKOUS


mark_linkous_sparklehorse

Toen gisteren voor mij de dag begon, wat later dan anders, was ik nog opgewekt van een fijne zaterdagavond in Antwerpen, met vrienden – en de muziek van zéro de conduite zinderde nog na in mijn hoofd, meest van al nog Elvis Costello’s ‘Man Out Of Time’.  Ik maakte wat grapjes op facebook, en stelde de vraag of een tomaat een groente is of iets anders. En dan las ik het nieuws dat Mark Linkous zich kort tevoren van het leven had beroofd. De tintelende lichtheid, nog aangewakkerd door een stralende zon, was meteen weg. Je kent het gevoel. Iemand die je hebt bewonderd, een authentiek songschrijver, een bezield kunstenaar, een begenadigd dichter met woorden en geluiden, is er opeens niet meer. Een verlamming maakt zich van je meester. Pas een uur later heb ik ‘It’s A Wonderful Life’ durven opleggen, een van de mooiste platen van Sparklehorse, een uur vol stille verwondering en ontzag voor de wereld en liefde voor de kleine dingen. Maar ik heb niet lang geluisterd. Het ging niet. Ik kon niet. De betoverde wereld was opeens een tranendal geworden, en de Mark Linkous bracht er verslag van uit, zoals ooit Dante van de Hel.
Wat ik daarna gedaan heb is de mooiste clips die ik op YouTube kon vinden op Facebook geplaatst. Een rouwbetoon van deze tijd. En ik kon me laten gaan, ik had niet veel woorden nodig. Maar naarmate de dag vorderde vond ik alsmaar meer dat ik iets moest ZEGGEN. Ik had me wel voorgenomen om nooit meer een in memoriam te schrijven. Laat dit dan ook geen in memoriam zijn. Lees dat maar in de walgelijke kranten en tijdschriften, waarin alleen nog sensatie telt.

Dit hier zijn de enige woorden die ik kan vinden, een dag later, op een maandagochtend, terwijl het buiten vriest. Mark Linkous heeft niet voor niets geleefd. Hij heeft een klein oeuvre gecreëerd, dat op veel mensen diepe indruk heeft gemaakt. Sparklehorse was een van de beste, meest originele bands van de voorbije twintig jaar. Mark Linkous heeft niet één overbodige song geschreven. Als hij er niet was geweest zou ik een andere mens zijn. De muziek van Mark Linkous zal over honderd jaar nog worden beluisterd.

***

“The parasites will love you when you’re dead’ is een regel uit ‘Weird Sisters’, een song op de eerste plaat van Sparklehorse, ‘Vivadixiesubmarinetransmissionplot’ uit 1995.

sparklehorse2

 

04-04-09

LOOKING THROUGH THE EYES OF LOVE: ZERO DE CONDUITE

 

annick_pulaski_radio_centraal_zero_de_conduite

Vandaag is het de eerste zaterdag van april, en meteen ook de eerste lenteuitzending dit jaar van Zéro De Conduite op
Radio Centraal, 106.7FM, van zes tot acht vanavond. Streaming via : http://www.radiocentraal.be

Het thema vandaag is ogen. Er zijn massa’s songs geschreven over ogen, bijna zoveel als over de liefde. Daardoor is het zeer moeilijk een degelijke selectie te maken. Ik heb alvast geprobeerd er de beste songs uit te kiezen.
Zoals altijd is de playlist  hieronder maar een schets. Zéro de conduite is pas definitief als het afgelopen is. Toch wordt de lijst als een leidraad gehanteerd, er zit een emotio
nele, stylistische en logische lijn in: daar wordt niet van afgeweken. Veel luistergenot.

antwerpen,radio,radio centraal,pop,rock,country,blues,ogen,thema,soul,zero de conduite,subcultuur,populaire cultuur


Blood In My Eyes – World Gone Wrong – Bob Dylan
Dreaming With Tears In My Eyes – Last Sessions (1933) – Jimmie Rodgers
Baby Blue Eyes – The Complete Mercury Sessions – Lester Flatt, Earl Scruggs & the Foggy Mountain Boys
Blue Eyes Crying In The Rain – Red Headed Stranger – Willie Nelson
Hungry Eyes – Down Every Road 1962-1994 – Merle Haggard
Mama’s Eyes – Midnight At the Movies – Justin Townes Earle
Lonesome Tears in My Eyes – Johnny Burnette & the Rock Roll Trio – Johnny Burnette
Brown Eyed Handsome Man – Queen Of Rockabilly – Wanda Jackson
I’d Rather Go Blind – Take Me To the River: A Southern Soul Story – Etta James
The Light In Your Eyes – Who’s Hurting Now – Candi Staton
Her Eyes Are A Blue Million Miles – The Spotlight Kid / Clear Spot – Captain Beefheart & the Magic Band
Eyeball Kid – Mule Variations – Tom Waits
Dark Eyes – I’m Not There (soundtrack) – Iron & Wine with Calexico
Eyes Down – Useless Trinkets – Eels
Black Eyes – Ready For The Flood – Mark Olson & Gary Louris
Black Eye – March 16-20 1992 – Uncle Tupelo
The Bluest Eyes In Texas – Boys Don’t Cry (soundtrack) – Nina Persson & Nathan Larson
Green Eyes – The Boatman’s Call – Nick Cave & the Bad Seeds
Glitter In Their Eyes – Land (1975-2002) – Patti Smith
My Eyes Have Seen You – Strange Days – The Doors
Gypsy Eyes – Electric Ladyland – Jimi Hendrix Experience
Brown Eyed Girl – Blowin’ Your Mind – Van Morrison
Doctor My Eyes – Saturate Before Using – Jackson Browne
Black Eyed Dog – Way To Blue – Nick Drake
Morning Misty Eyes – The Moonstone – Tommy Flanders
Pale Blue Eyes (closet mix) – Peel Slowly and See – Velvet Underground
I Close My Eyes – Bee Gees 1st – Bee Gees
Suspicious Look In You Eyes – For Certain Because – The Hollies
Behind Blue Eyes – Who’s Next – The Who
Ragin’ Eyes – Quiet Please… The New Best Of Nick Lowe – Nick Lowe
My Lonely Sad Eyes – You Gotta Sin To Get Saved – Maria McKee
Tired Eyes – Tonight’s The Night – Neil Young
Right Before My Eyes – Vintage: the Very Best Of Moby Grape – Moby Grape
Blue Eyes – Safe At Home – The International Submarine Band
Far Away Eyes – Some Girls – The Rolling Stones
These Eyes – Greatest Hits – The Guess Who
Looking Through The Eyes Of Love – The Ultimate Collection – Gene Pitney
Brown Eyed Woman – Glitter And Gold: Words And Music By Barry Mann & Cynthia Weill – Bill Medley
Bloodshot Eyes – King R&B Set – Wynonie Harris & His All Stars
Aquellos Ojos Verdes – In The Mood For Love (soundtrack) – Nat King Cole
Them There Eyes – Lady Day – Billie Holiday & Her Orchestra
Angel Eyes – Romance: Songs From The Heart – Frank Sinatra
Close Your Eyes – The Doo Wop Box – The Five Keys
I Only Have Eyes For You – Doo Wop’s Golden Age – The Flamingos
Eyes On The Prize – Post-War – M. Ward

Nog dit: ikzelf stel het programma samen, presentatie en techniek worden verzorgd door mezelf en Sofie Sap.

 

20-03-09

ART BRUT VERSUS DE ROZE BALLETTEN


onlythelonely

Een week lang heb ik niet geschreven en nauwelijks gesproken. Daarover schaam ik me en voel ik me schuldig. Waarom? Ik weet het niet. Misschien omdat het lijkt alsof ik geen strijd heb geleverd tegen de leegte, en de chaos daarachter… Het kan zijn dat chaos zich op de voorgrond bevindt en de leegte erachter, als er al van een leegte sprake kan zijn. Maar ik wil het niet moeilijk maken, omdat de zon schijnt en omdat ik niet overweg kan met al wat moeilijk is, net zomin als met schuld en schaamte.

Wat heb ik de voorbije dagen dan toch uitgespookt? Interesseert het je? Over het werk dat ik doe om mijn brood te verdienen zal ik het niet hebben. Ik doe het werk – wat van me verwacht wordt doe ik zoals het hoort, maar ik doe het moeizaam, omdat ik moe ben en uitgeblust op dat gebied. Ik heb de indruk dat op het werk enkele stukken worden opgevoerd, vrij degelijke kluchten, maar altijd dezelfde, in steeds dezelfde volgorde. De acteurs doen hun best (ik ben een van hen), maar het publiek kent het repertoire door en door. Als je dan tussen dat publiek gaat zitten bestaat het gevaar dat je psychotisch wordt. Dat je niet meer weet waar je hoofd is en waar je voeten zijn. Roep je dan “brand!” en loopt iedereen de zaal uit? Of is dat in een nachtmerrie of in een werk van Kierkegaard, die twijfelaar?

Gisteren was ik ziek, misselijk, het leven beu, vooral het bedrog en het zelfbedrog. De illusies die je nodig hebt om te overleven. Ik was nog meer uitgeput dan anders, doordat ik eergisteren eerst de hele dag had gewerkt (tijdens de lunchpauze naar een boekwinkel gesneld voor een dik boek van Gilles Deleuze),  daarna gegeten in de Mirante, een goedkope Italiaan die almaar duurder wordt, en daarna met Laura, zoals ik haar noem, en vervolgens naar een extatisch concert van Animal Collective was geweest. Ik ben geen concertenrecensent. Laat ik daar dan maar best zoveel mogelijk over zwijgen. Ik vond het inderdaad extatisch, en werd er zelf extatisch van, zonder drugs, zonder iets. Zo extatisch dat ik niet eens voelde hoe moe, hoe ziek ik wel was. Animal Collective deed mij denken aan the Beach Boys in 2021, the Fleet Foxes wild tekeerd gaand in een hedendaagse Gold  Star studio en gebruik makend van alle mogelijk schuiven en knoppen. Animal Collective deed mij vooral denken aan Mercury Rev, zonder evenwel de hypnotiserende, sprookjesachtige waanzin van Jonathan Donahue. Ik vroeg aan een meisje naast me of die animale stemmen haar niet aan the Fleet Foxes deden denken. Ze had nog niet van the Fleet Foxes gehoord, terwijl ik toch haar vader had kunnen zijn. Na afloop van het concert zweefde ik rond, je zal het wel vermoeden, in een parallel universum. Toch is het echt waar dat een zeer jong meisje me zei dat ze met me wilde trouwen, terwijl haar vader en mijn Laura erbij stonden. Een mens maakt wat mee! Polygamie is niet toegestaan in België, zei ik (in het Frans). We zullen daarom naar Salt Lake City moeten verhuizen. Want twee vrouwen in mijn nabijheid vind ik wel goed, getrouwd of niet  getrouwd. Gelukkig drong ze niet aan en moesten we op tijd naar huis. Wat in Brussel niet echt moeilijk is: alles gaat dicht om middernacht, tenzij de louche zaken, waar de bekende roze balletten worden opgevoerd.

Dinsdagavond was ik met een vriendin in het Paleis voor Schone Kunsten. Een avond gewijd aan mijn geliefde schrijver Cesare Pavese. Af en toe moest ik de tranen onderdrukken. Er werden tegen een zeer expressieve achtergrond – een decor van Jan Vanriet – zeer mooie fragmenten uit het oeuvre van de Turijnse auteur voorgelezen. Een mooie vrouw als Hilde Van Mieghem in de stem horen kruipen van de melancholisch-mannelijke auteur bij uitstek is een ervaring die je niet vergeet. Het leven van Cesare Pavese is een tragisch verhaal. Maar de schoonheid van zijn melancholie, van de melancholie van zijn zinnen, maakt van de tragedie een troostend gedicht. Dank zij de geniale aanwijzingen vanuit een of andere satelliet verdwaalden we die avond in Brusselse steegjes die aan Turijn deden denken, hoewel ik daar nooit ben geweest. Weer thuis dronk ik een Orval en nodigde koortsachtig vrienden uit voor een etentje. Ik mag de eenzaamheid niet koesteren. Ik ben Cesare Pavese niet.

Gisteravond, na een hele dag geprobeerd te hebben om uit te rusten, vond ik peace of mind dank zij ‘Only the Lonely’ van Frank Sinatra. Ik had nooit voordien gehoord hoe betoverend die plaat, die stem is. ‘Willow Weep For Me’, ‘Guess I’ll Hang My Tears Out To Dry’ – en ‘One For My Baby’! Wat een songs! En daar bovenop, of eronder, nog eens de arrangementen van Nelson Riddle. Na een tweede luisterbeurt, en wat lekkere vis, was ik als genezen. Maar ik dacht aan K., een vriendin in Antwerpen die het moeilijk heeft. Het gevoel van te falen stak weer de kop op. Hoe komt het dat ik mensen die ik graag zie niet kan helpen? Ik heb alleen maar woorden, en soms blijven zelfs die in mijn strot steken.

Ik zag de film ‘Elegy’ van Isabel Coixet, een gevoelig verhaal over een oudere intellectueel die verliefd wordt op een jong meisje, een intelligente en zeer charmante studente. Een melodrama, met enige overacting, maar het grijpt je naar de keel, zeker als je daarvoor ‘Only the Lonely’ twee keer hebt beluisterd. Ik, oudere man, zou echter nooit verliefd worden op Penélope Cruz. En als ik Penélope Cruz zou zijn zou ik zeker niet verliefd worden op Ben Kingsley. Maar het leven is kort. En goed, ook deze film biedt weer de troost van de melancholie.

Deze week luisterde ik veel naar Neil Young. Ongeveer alles wat hij heeft opgenomen steekt boven de andere zogenaamde populaire muziek uit. Niemand heeft ooit op zulke intense manier uiting gegeven aan zijn emoties, kunst gemaakt van zijn emoties. Ik heb het niet over klassieke muziek en jazz. Ik heb het over primitieve kunst, art brut in zijn zuiverste vorm. Alleen muziek kan ons nog redden.

Daarnaast heb ik mij zeer geërgerd aan facebook en mij het lot van Gunther Martin aangetrokken. Maar dat is een verhaal voor morgen of de dag daarna. Een lang en zeer ontluisterend verhaal. Laat mij nog dit zeggen: ik heb vaak stilgezeten, maar ik heb niet stilgezeten. Nu zet ik opnieuw de stilte aan.

“Are you also frightened?”

 

25-02-09

KIJKEN NAAR MUZIEK


vetiver-tight_knit-2


Er is een ding dat me geruststelt. Plaatjes, ook cd’s, zitten weer in binnenhoezen, zoals het hoort. Niet alles wat wordt uitgebracht is al zo goed verzorgd, maar de tekenen zijn er: de platenmaatschappijen lijken meer op duurzaamheid en uniciteit te gaan te letten. Kennelijk willen ze duidelijk maken – bewust of domweg – dat de ‘look’ bijna even belangrijk is als de inhoud. Een vrouw kijkt toch ook niet alleen maar naar het innerlijke van een man, en vice versa - en alle mogelijke variaties op dat thema. Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is, wordt gezegd.  Sommige vogeltjes hebben mooie snavels; die van andere exemplaren zien er grijs en verwaarloosbaar uit. Door een menselijk oog bekeken, natuurlijk. Vandaag heb ik letterlijk beseft dat een zwaluw en een krokus de lente niet maken. Hetzelfde geldt voor die platenhoezen. Ik bedoel nu even niet de lente, maar een revolutie in de muziekindustrie. Maar de goede voorbeelden verdienen navolging. Ik ben geen downloader: alle kunstenaars en het overige personeel dat aan het ontstaan van een langspeelplaat heeft meegewerkt verdient een beloning, een loon, pecunia. Maar soms maken de platenmaatschappijen het wel erg gortig: plastic in plastic, het ene product bijna hetzelfde als het andere. Vier voor de prijs van drie. het maakt niet uit waar je van houdt. Bullshit! Elke plaat heeft een eigen identiteit, elke echt goede plaat is een kunstwerk – of het nu om populaire muziek of klassieke muziek gaat. En dat zie je ook aan de buitenkant. Enkele hedendaagse  mooie voorbeelden van hoe het moet: ‘Tight Knit’ van Vetiver, ‘Who’s Hurting Now’ van Candi Staton, ‘To Be Still’ van Alela Diane en (in mindere mate, want te ingewikkeld) ‘Merriweather Post Pavillion’ van Animal Collective. Dit zijn overigens allemaal platen die zeer waarschijnlijk mijn 2009-eindlijst zullen halen. Wat niet betekent dat cd’s die nog in plastic doosjes zitten nu opeens allemaal slecht zijn. Of de ep ‘Blood Bank’ van Bon Iver, in een bijzonder mooie hoes, een kunstwerk, maar zonder binnenhoes? Cd’s die los in kartonnen doosjes zitten raken heel snel beschadigd. Ik heb het al voorgehad met de zeer dure box ‘Songbird’ van Emmylou Harris. Een van de cd’s daarin kan ik gewoonweg niet draaien. Gelukkig heb ik de meeste songs al op andere platen, zodat ik weinig mis. Maar wees voorzichtig!

Overigens heb ik zeer genoten van het concert van Vetiver in de Botanique vorige zondag. Ik ga graag naar de Botanique. Het heeft altijd iets feestelijks, alsof je een beetje op reis bent in een land dat je tegelijk kent en niet kent. Veel concerten in de Botanique zijn kleine feesten. En elk concert is bijzonder toegankelijk, waarmee ik bedoel: betaalbaar. Je moet je zelfs geen zorgen maken als je een glas wijn of bier wenst te drinken. En na afloop van het concert kun je nog wat praten met de muzikanten. Jammer dat Bob Dylan daar niet optreedt, of Dwight Yoakam, of Amy Winehouse. Wel heb ik er ooit Television gezien en gehoord, wat ik nooit zal vergeten. Ik zal niet zeggen dat Tom Verlaine god is (want dat schijnt Eric Clapton te zijn), maar hij is alleszins een begenadigd gitarist – hij is anders dan alle anderen. Er is wel enige verwantschap met John Cippolina, Roger McGuinn en John Coltrane.

Over mijn boosheid ten aanzien van de verdeel-en-heers-politiek van sommige Vlaamse politici (net voor de regionale verkiezingen) zal ik het morgen hebben. Tenzij ik morgen nog altijd goed gezind ben. Want wat heb je aan geld? Die mannen (en sommige vrouwen) denken dat je er alles mee kunt kopen, maar iedereen met enig gezond verstand weet dat je met geld maar zeer weinig kunt kopen. Deze woorden zijn helemaal gratis. Maar als je mij wilt kopen, ik ben beschikbaar. Over de prijs zal wel lang onderhandeld moeten worden. En niet alleen Vlamingen kunnen een bod doen op mij.

20-02-09

ELEMENTAIRE TEGENSTELLINGEN IN DE POPULAIRE CULTUUR


peace


“Ze wilde jong blijven en niet door haar kinderen aan haar leeftijd worden herinnerd”.
De zoon over de hippiemoeder, in ‘Elementärteilchen’ (2006), een Duitse film van Oskar Roehler gebaseerd op de roman 'Les particules élémentaires' (1998) van de omstreden auteur Michel Houellebecq.

Deze tijd is een tijd van onduidelijkheid, onzekerheid, morsige passies, warrige verlangens en onbestemde angsten. Een poos geleden stond ik in de Bozar, het vroegere Paleis voor Schone Kunsten, Corona’s te drinken tijdens de finissage van de  tentoonstelling ‘Boeddha’s Glimach’, over 1600 jaar boeddhistische kunst in Korea. Na het ledigen van enkele flessen – zoals altijd vrezend voor bacteriën of giftige stoffen op de schil van de citroenpartjes - begaf ik mij onwillekeurig naar de dansvloer. Vrouwelijke deejays draaiden elektro en techno, wat voor mij geen muziek is, maar wel een hoogtechnologische opeenvolging van ritmes waar je – desondanks - op kunt dansen. Niet lang echter, want het gaat gauw vervelen, zoals seks zonder liefde of geweldfilms zonder inhoud of plot. Het is zielloos machinegeluid. Ik wil hiermee niet zeggen dat in een oubollige kunstentempel geen hedendaagse geluiden mogen worden geproduceerd. Het is alleen maar verwarrend, waarschijnlijk omdat het zo kunstmatig is, zo vals. Het is duidelijk een valstrik voor jonge mensen “die niet in kunst geïnteresseerd zijn” (volgens de statistieken, die niet één kunstenaar au sérieux neemt). Wat lager in de stad, je rug naar het afschuwelijke Fortisgebouw gekeerd, ligt een andere tempel: de  AB (Ancienne Belgique voor de Vlamingen). Het bier is er onbetaalbaar, de wijn van onduidelijke herkomst (en nog veel duurder). In die exclusieve concertzaal, de inkomhal is een technologisch ‘hoogstandje’,  treden groepen op als Fleet Foxes, van wie de muziek qua stijl nauwelijks verschilt van wat in het begin van de jaren zeventig the Band, the Beach Boys, en Crosby, Stills & Nash brachten. Langharige reactionaire hippies in de AB, een coole concertzaal, die met haar programmatie al decennia lang inspeelt op nieuwe trends? Dat klopt natuurlijk niet:  Fleet Foxes is geen stel reactionaire hippies: zij spelen muziek van deze tijd, die weliswaar verankerd is in het recente verleden. Maat het contrast met wat in de Bozar gebeurt is groot. Het credo van de AB lijkt: voor elk wat wils.

De traditonalist en vermoedelijke communist Ry Cooder treedt binnenkort op in de Elizabethzaal in Antwerpen. Hoezeer ik ook van zijn werk houd (zijn eerste elpee heb ik gekocht van geld dat ik verdiend had met op straat te tekenen), ik ga er niet naartoe: de kaartjes kosten ongeveer honderd euro. Ik kan dat voorlopig nog wel betalen, maar ik weiger het. Als zelfs Dylan voor vijftig euro kan optreden, dan moet Ry Cooder dat ook kunnen. Toch heb ik mij een hele tijd afgevraagd: should I stay or should I go. Heel wat vrienden en kennissen van me gaan, en ik zal thuis zitten kniezen.

Vreemd is ook aan de ene kant de afkeer van een populaire en voortreffelijke (zij het moreel betwistbare) schrijver als de hierboven al genoemde Michel Houellebecq voor de ‘hippiecultuur’ en alles wat daar mee samenhangt en aan de andere kant de bijna gelijktijdige terugkeer van een hippie-achtig verschijnsel, dat neo-folk, weird folk, enz. wordt genoemd, maar gebaseerd is op ongeveer dezelfde principes als die van de hippies in de jaren zestig en zeventig.

Een van die principes was de terugkeer naar de natuur, wat toen ook al niet nieuw was: filosofen als Rousseau en Thoreau hadden er al tenminste een eeuw eerder voor gepleit. Een van de iconen van de rock ‘n’ roll, die dat principe trouw is gebleven is Neil Young. Hij woont op zijn ranch in Californië, met zijn paarden, ezels, geiten, kippen en cowboys. Hij is net zoals Bruce Springsteen en veel andere populaire muzikanten een peacenik, wat alleen maar toegejuicht kan worden. Maar ook bij hem zie je het winstbejag. Het principe van de vrije markt, het extreme kapitalisme, wat blijk uit onder meer de dure toegangskaarten, cd’s en dvd’s (en allerlei andere parafernalia). Tegelijkertijd wordt hij bewonderd door mensen, zoals ikzelf, die de vrije markt bestrijden, die de hoge prijzen van geluidsdragers, van concerten, van festivals niet langer aanvaarden. Neil Young zien zij als een godfather van alles wat tegendraads is, roestige snaren en ontstemde gitaren inbegrepen.

Ik kan zo nog een tijdje doorgaan. Er zijn bijzonder veel voorbeelden te vinden in de wereld rondom ons van dergelijk tegenstellingen en moeilijk te vatten culturele en economische verschijnselen. Wijst dit erop dat er iets nieuws, iets beters aan het ontstaan is, of zijn het stuiptrekkingen van een soort die zich blindelings in de afgrond stort?  Ecce homo!

Foto: Martin Pulaski for peace, François Brouns, 1969.

29-01-09

JOHN MARTYN: GEEN IN MEMORIAM




Op gedichtendag zwijgt voor altijd een van de dichterlijkste stemmen uit de populaire muziek. Maar ik laat de in memoriams aan anderen over. Dat was mijn voornemen: geen in memoriams meer. Daarom doe ik er het zwijgen toe en draai John Martyns beste platen.
De Engelstalige Wikipedia geeft je alle
informatie die je nodig hebt. De waarheid staat op zijn elpees.

09-01-09

BLESS YOUR SWEET LITTLE SOUL


take me to the river

Lijsten zijn nooit volledig. Dat hoeft ook niet, omdat niets volledig is: het woord zegt het al, wat vol is tegelijk ledig. Maar als je nog maar een week geleden een overzicht hebt gemaakt van wat je als de beste langspeelplaten van het afgelopen jaar beschouwde en dan beseft dat je de allerbeste over het hoofd hebt gezien, ja, dan klopt er iets niet. Toegegeven, het heeft geen zin te streven naar het absolute, het volmaakte, het perfecte, de essentie – omdat dat gewoonweg... geen zin heeft. Die woorden zijn niet meer dan filosofische begrippen, die in de menselijke werkelijkheid weinig om het lijf hebben, tenzij voor volgelingen van Plato of gelovige zielen. Maar een banale opsomming van wat je mooi vond/vindt zou echt wel uitdrukking moeten geven aan je ervaring, je kennis, je inzicht, je smaak. Aan een combinatie van geheugen, geïnformeerd zijn, goede smaak en persoonlijke historie.

Ik vond het al zeer verdacht dat er bijna geen zwarte muziek in mijn lijsten was terug te vinden, terwijl ik toch bijzonder veel van soul, rhythm and blues, blues, gospel, reggae en jazz houd. Is het overigens al niet verdacht dat ik niet verslingerd ben aan rap, terwijl ik toch beweer een dichter te zijn? Ik heb een heel belangrijke vorm van populaire cultuur afgezworen – op basis van wat eigenlijk? Vooroordelen? Waarschijnlijk. Ik kan niet meteen een antwoord geven, ik moet er over nadenken.

Laat me echter tot de kern van de zaak komen: de beste muziek die in 2008 is verschenen staat over drie cd’s verspreid, die samen met een bijzonder informatief, boeiend en mooi boekje in een doosje zitten waarop als titel te lezen staat “Take Me To The River – A Southern Soul Story 1961-1977”. Het lidwoord ‘a’ is hier al te bescheiden: het is gewoonweg dé geschiedenis van de soulmuziek uit het Zuiden van de Verenigde Staten, een muziekgenre dat mijns inziens tot de belangrijkste kunstvormen van de 20ste eeuw behoort. Gedurende een korte periode in de geschiedenis was het de droom van Martin Luther King die tot leven kwam, zowel in de studio, op de podia van de grote steden, op de radio, en – vooral - op duizenden dansvloeren overal ter wereld.

Voor soulliefhebbers is het een grote troost te weten dat de soulmuziek niet is vergeten. Ook niet door blanke muzikanten, van the Rolling Stones, via Todd Rundgren, Southside Johnny, Bruce Springsteen en Boy George tot Axelle Red en Amy Winehouse. Bless your sweet little soul! En bedankt, Ace en Kent om al deze juwelen in een kistje te stoppen en in betere vorm dan ooit beschikbaar te maken voor een nieuw publiek.