12-06-15

DE BOMEN VAN ANDERLECHT

IMG_2813.JPG

Brussel is op cultureel gebied wellicht een van de rijkste steden van de wereld. Dat stelde ik gisteren nog een keer vast tijdens een wandeling door Schaarbeek en Sint-Joost-Ten-Node. Tientallen talen, culturen, manieren van zich te kleden… Winkels en cafés in alle vormen en kleuren, en restaurants met ongeveer alle gerechten van de wereld op het menu.  Geen Michelin-sterren, gelukkig niet.

Maar dan stap ik in Anderlecht aan Veeweide uit de metro en zie de omgezaagde bomen in wat sinds mensenheugenis het Stadium wordt genoemd – en woord dat in beton gebeiteld is. Het Stadium, dat eigenlijk een speelpleintje, een klein parkje en een voetbaloefenveld is, is voortaan geheel blootgesteld aan de genadeloze zon. En dan overvalt me de boosheid die me nu al weken, misschien wel maanden, overvalt telkens als ik in die buurt kom. Een vijftiental prachtige oude bomen, kastanjes en als ik me niet vergis ook linden, werden er verwijderd. Opeens waren ze in stukken gezaagd. Misschien gebeurde het op een nacht, stiekem. De in stukken gezaagde boomstammen liggen er nog altijd. Alsof het om een conceptueel kunstwerk gaat. In de zomer, op een dag als gisteren, zorgden die bomen voor een verkwikkende schaduw. Als het regende vormden zij een dak boven je hoofd. In de lente verspreidden zij een geur die de uitlaatgassen enigszins neutraliseerde. Altijd dempten zij het lawaai van het eeuwige verkeer van en naar de ring en de steenweg naar Bergen.

De bomen zijn weg. Op geen enkel ogenblik werd ik als buurtbewoner over deze ingrijpende beslissing geïnformeerd. Het Anderlechtse gemeentebestuur kent geen overleg, geen inspraak, niets. En de bevolking is apathisch geworden, laat begaan, berust, loopt terneergeslagen – en bang - door de betonnen straten en vlaktes. Onze stemmen even stil als het oprukkende asfalt. De enigen die wellicht glunderend in hun handen wrijven zijn de bouwondernemers, de projectontwikkelaars, de managers en de ‘toppolitici’. Maar met uitzondering van die laatste groep zien we die mensen niet. Zitten ze te vergaderen of liggen ze in een hangmat ergens in de schaduw van een ginkgo biloba of een Libanese ceder? De laatste groep, die van de Anderlechtse politici, vertelt onzin en liegt dat ze zwart ziet.
 
En dit is nog maar het begin van het verhaal, en niet eens het begin, want het is al lang bezig. Binnenkort moeten de linden op het Dapperheidsplein, met de oude kerk van Sint-Guido, de parel van Anderlecht, er ook aan geloven. Er komt een parking op het plein en die bomen staan in de weg, zegt de burgemeester. Mocht ik Sint-Guido zijn, ik zou naar Jeruzalem terugkeren.

IMG_1971.JPG

IMG_1975.JPG

IMG_1974.JPG
Foto's: Martin Pualski, 2015

09-03-09

BIJNA STA JE OP JE HOOFD

 

Bijna sta je op je hoofd en leest een spannend boek

Van achteren naar voren terwijl de afwas -

en waarom geen blauwe auto op een maandag?

Geen motor in je leven, alleen multicolour prentjes.

Echter wel Joe the Lion en miljoenen wortelstokken

Van bij je geboorte af, tot het graf.

Het houdt nooit op. De twijfel aan jezelf,

Aan je laffe heldenmoed, je ontzeggen,

Je ongedwongen amoureus zijn maar altijd

In je gedachten – vanuit een schemering

Sturen schemerige vrouwenfiguren je dagen

En  nooit in ademnood wordt iets beslist.

Terwijl je in donker België godganse dagen

De hemel zit af te smeken een zon, een maan

En talloze sterren. De hele maandag door

Evenals de maannacht. De volle maannacht

Als om je heen geruchten en geruis - en

Heldjes met speldjes op hun frak de benen strekken.

Allen werden ze afgelikt en vetzakken genoemd

Door die en die. Hun kloten koninklijk voor een dag,

Uitvinders van raketten waaraan niemand kan weerstaan.

Zonen met ballen die Bowie en Rimbaud vergeten zijn,

En de dochters van de stille tijd die desondanks blijven

Zelfs als je op je hoofd staat, tegendraads, ondersteboven.

De volle maan. Vanavond nog het vliegtuig nemen?

Naar de hemel, de maan, Venus daarboven?

Mijn tong tussen je tenen, mijn ogen omhoog

Langs je benen tot hoog boven de heuveltoppen

En wat is geluk? Wat betekent het omgekeerde

Van wat alles betekent en wat nog bekennen, liefste?