27-01-18

ZERO DE CONDUITE: PSYCHEDELIC JOURNEY

jk co.jpg

Zéro de conduite is een sfeervol, meestal thematisch programma gewijd aan popcultuur op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve bakvis, drie zwaardviskoppen en twaalf uitgeprocedeerde bisschoppen. Uniek in het zich steeds verder uitdijende universum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over Radio Centraal en andere radiomakers.


Hé! In deze aflevering van Zéro de conduite maken we een trage reis zonder bestemming. Bewustzijnsverruimende middelen mogen maar zijn geen verplichting. Niets is verplicht! Twee uur lang hoef je geen enkele dwang te voelen. De muziek zelf zal je naar hogere oorden voeren. Die ook lagere oorden zijn. En geen oorden. Woorden, ritme, dans. De muziek, je enige vriend. Wat we doen, doen we zonder gehechtheid aan het resultaat. Er zijn geen doelstellingen. Your door is always open and your path is free to walk. 

Ingrediënten voor een psychedelische soep: elektrische gitaren, feedback, wah wah, fuzzbox. Studio-effecten, fasering, backwards tapes, vertraging, versnelling, echo, loops. Invloeden uit het Midden-Oosten en India, sitar, tabla, oud. Free jazz-elementen. Orgel, kerkorgel, harp, klavecimbel, theremin, mellotron. Lange instrumentale segmenten, gitaar- en orgelsolo’s, jams. Bizarre songstructuren, tempowisselingen, dreunen, elementen van concrete muziek, gevonden geluiden. Teksten die verwijzen naar bewustzijnsverruimende ervaringen, trips, sprookjes, kinderverhalen, Alice in Wonderland, surrealisme, esoterie, mystiek, circus, kermis, archetypische Britse cultuur, mescaline, LSD, lophophora williamsii, cannabis sativa. Summer of love, 1967. Tegencultuur. Psychedelische kunst. San Francisco. Avalon Ballroom, Fillmore West, Paradiso, Melkweg, Théâtre 140. Peter Max, the Fool (Simon & Marijke), Plaster Casters, Miss Christine, Miss Pamela. Donovan Leitch, the Beatles, the Doors, Jefferson Airplane, Brian Jones, Ornette Coleman. Allen Ginsberg, Aldous Huxley, William Burroughs, Jack Kerouac, Ken Kesey, Allen Ginsberg, Timothy Leary, Alan Watts, Arthur Koestler, Simon Vinkenoog, Johnny the Selfkicker, Willem De Ridder. Aloha, the East Village Other, the San Francisco Oracle, Oz Magazine, It. If I could turn you on, if I could drive you out of your wretched mind, I would let you know.

hp lovecraft ii.jpg

Het woord ‘psychedelisch is afgeleid van het Grieks psychē (ψυχή, ‘ziel’, ‘psyche’) en dēloun (δηλοῦν, ‘onthullen’, ‘openbaren’), wat onthullen van de ziel of psyche  betekent.

Hier gaan we. Geniet van de psychedelische reis!

cool

Mr. Tambourine Man - Bob Dylan - Bringing It All Back Home [Mono] – Bob Dylan

 The Trip - Donovan - Sunshine Superman - Donovan Leitch

Am I What I Was Or Am I What I Am - Traffic - Traffic - Chris Wood, Muff Winwood

Chapter 24 - Pink Floyd - The Piper At The Gates Of Dawn - Syd Barrett

Ten Thousand Words in a Cardboard Box - Twink - Think Pink – John Alder

Bass Strings - Country Joe & The Fish - Electric Music For The Mind And Body – Joe McDonald

What's Happening?!?! - The Byrds - Fifth Dimension - David Crosby

Can You Travel In The Dark Alone - Gandalf - Gandalf – Peter Sando

Keep Your Mind Open - Kaleidoscope – Side Trips – Chris Darrow

Flowers bloom and there is day and wind and trees and tides
Yet across the sea men know not why they have died..
Still love remains, in some strong heart, keep your mind open

Gomper - The Rolling Stones - Their Satanic Majesties Request - Keith Richards, Mick Jagger

Bat Macumba - Os Mutantes – Os Mutantes - Caetano Veloso, Gilberto Gil

Garden Of My Mind - The Mickey Finn - Nuggets II: Original Artyfacts From The British Empire And Beyond, Vol. 1 - Mickey Waller, Alan Marks

Codine - Charlatans – The Amazing Charlatans - Buffy Sainte-Marie

Magical Fingers Of Minerva - J.K. & Co - Suddenly One Summer – Jay Kaye

At the Mountains of Madness - H.P. Lovecraft - H.P. Lovecraft - Dave Michaels, George Edwards, Tony Cavallari

Over Under Sideways Down - The Yardbirds - Roger The Engineer - Chris Dreja, Jeff Beck, Jim McCarty, Keith Relf, Paul Samwell-Smith

One Rainy Wish - The Jimi Hendrix Experience - Axis: Bold As Love - Jimi Hendrix

The Inner Light - The Beatles - Past Masters, Vol. 2 - Lennon/McArtney

I Saw The World - Pearls Before Swine - Balaklava – Thomas Rapp

A Child's Guide To Good And Evil - West Coast Pop Art Experimental Band - A Child's Guide To Good And Evil - Bob Markley, Shaun Harris

Sundance - Q'65 - Revival – Frank Nuyens, Jay Baar

zero,zero de conduite,radio centraal,106.7 fm,antwerpen,thema,psychedelica,psychedelic journey,trip,voyage,reis,innerlijke reis,bewustzijnsverruiming,summer of love,san francisco,west coast,swinging london,amsterdam,brussel,tongeren,1967,sixties,rock,acid,acid rock,revolution,mind,pop art,love,liefde,hippies,underground,counterculture,tegencultuur,high,hogere oorden

Reverberation (Doubt) - 13th Floor Elevators - Reverberation (Doubt) - The Psychedelic Sounds Of The 13th Floor Elevators - Hall, Sutherland, Erickson

Here I Go - Syd Barrett - The Madcap Laughs - Syd Barrett

A Day In My Mind's Mind - Human Instinct - The Psychedelic Scene - Dave Hartstone

This Can't Be Real - The Mandrake Memorial - The Mandrake Memorial – Mandrake Memorial

Frozen Laughter - Rising Storm - Calm Before The Storm – Tony Thompson

House Of Glass - The Glass Family - Electric Band – Ralph Parrett

I’ll Be Late For Tea - Blossom Toes - We Are Ever So Clean - Brian Godding

Nightmares - The Creation - Our Music Is Red - With Purple Flashes - Pickett, Phillips

Walk Upon The Water - The Move - Move - Roy Wood

Painting Box - Incredible String Band - The 5000 Spirits Or The Layers Of The Onion – Mike Heron

Stone Circle - Third Ear Band - Alchemy – Third Ear Band

Sunny Goodge Street - Judy Collins - In My Life – Donovan Leitch

Pleasant Street - Tim Buckley - Goodbye And Hello – Tim Buckley

psychedelic-posters-10.jpg

Bonus Tracks

Rose Colored Eyes - Moby Grape - Wow - Jerry Miller, Don Stevenson

Young Girl Sunday Blues - Jefferson Airplane - After Bathing At Baxter's - Marty Balin, Paul Kantner

Psychedelic Trip - Chocolate Watchband - Melts In Your Brain...Not On Your Wrist! - Dave Aguilar, Gary Andrijasevich, Bill Flores, Mark Loomis, Sean Tolby

The Trip - Kim Fowley - Impossible But True: The Kim Fowley Story – Kim Fowley

Canyon Women - St. John Green - St. John Green – Kim Fowley

A Thousand Shadows - The Seeds - Future - Hooper, Savage, Saxon

The Great Banana Hoax - The Electric Prunes - Underground – Tulin, Lowe

Deep Inside Your Mind - Keith Shields - The Psychedelic Scene - Unknown

Fly - Ora - Ora – Jamie Rubinstein

With The Sun In My Eyes - Bee Gees - Horizontal - Gibb

If You Want My Love - The Nightcrawlers - The Little Black Egg – Chuck Conlon

Mouthful Of Grass - Free - Free - Fraser, Kossof

syd barrett 1969 by mick rock.jpg

Research, techniek en presentatie: Martin 'Splinter' Pulaski

24-12-16

MET RYLEY WALKER NAAR EEN ANDERE DIMENSIE

ryley walker 2.jpg

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN 
(hoofdstuk 12)

Dag 9: 10 november 2016 

Waar waren we bijna verdronken? In Patti Smith’s zee van mogelijkheden? Goed mogelijk want in een imaginaire zee kun je niet echt verdrinken, tenzij je zoals Alice een denkbeeldig bestaan leidt. Vandaag hebben we nog natte voeten, maar we staan als alle echte stuurlui weer aan wal. Ja, we lopen op wankele benen, onze geest is beneveld, in onze kamers hangt een dikke mist, ook al schijnt daarbuiten de zon. Inmiddels is het 10 november. Onze nood aan een escapade is groot. Anywhere out of the world, schreef Baudelaire. Maar hoe wankel ons bestaan ook mag wezen, toch willen we hier blijven, willen we doorgaan met een intellectuele strijd tegen onszelf, tegen het negatieve in ons, en tegen alles wat ons slaafs maakt, alles wat ons onderdrukt en verblindt. Patti Smith alleen zal ons daar niet bij kunnen helpen, hoewel ik weinig mensen ken die zo moedig als zij volharden in hun levenswerk. In hun opdracht. Lees haar boeken om te vernemen hoe ze die gevonden heeft. Maar net als ik - en mijn generatiegenoten uit de sixties - wordt Patti Smith ouder. Heel wat van onze idolen, gidsen, bewonderde kunstenaars en ja, helaas, ook vrienden, zijn al vertrokken naar het donkere land waar nooit iemand van terugkeert. Er is jong bloed nodig, jonge verbeelding, nieuwe ideeën. Een nieuwe geest van verzet zal onze wereld moeten redden. Dat hij al aan het ontstaan is voel ik in mijn vingertoppen, hij is al aan het werk. Zoniet zou ik afreizen naar het Noorden en me daar voor altijd neervlijen in de sneeuw.
patti-smith.jpg

Hier wil ik dit onderdeel van mijn kroniek even onderbreken met een mededeling van Nietzsche:
“Ik wil steeds meer leren, het noodzakelijke aan de dingen als het schone beschouwen – zo zal ik een van diegenen zijn die de dingen schoonheid verlenen. Amor fati: dat zij van nu af aan mijn liefde! Ik wil geen oorlog voeren tegen al wat lelijk is. Ik wil niet aanklagen, ik wil niet eens de aanklagers aanklagen. Wegkijken zij mijn enige ontkenning! En, alles bij elkaar en in het groot: ooit wil ik nog eens uitsluitend iemand zijn die ja zegt!”*

Aan mijn therapeute doe ik verslag van de heerlijke momenten van de voorbije dagen (een avond met Irina, mijn radioprogramma in Antwerpen, een etentje en een vrolijke treinreis met mijn geliefde Laura), maar zeker ook van de dingen die me weerom terneerdrukken, nog los van de ellendige politieke gebeurtenissen. Als zo vaak in het verleden kom ik terug op mijn schuldgevoelens. Zo voel ik me vandaag schuldig omdat ik zelfbehoud laat voorgaan op zorg en altruïsme. Of beeld ik me dat schuldgevoel maar in? Schuldig voel ik me eveneens omdat ik te weinig doe. Mijn therapeute stelt me voor om een dag per week aan vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik zou bijvoorbeeld bij bejaarde mensen kunnen langsgaan; zij zijn als al onze soortgenoten reservoirs van verhalen, ze beleven er plezier aan hun herinneringen met een aandachtige toehoorder te kunnen delen. Wat voor mij dan weer een inspiratiebron zou kunnen zijn. Maar dat kan ik toch niet, roep ik voor de misschien wel honderdste keer uit. Ik kan mensen die ik niet ken niet onder ogen komen, zeg ik. Ik ben mensenschuw. Als ik onder de mensen kom moet ik drinken en ik wil niet drinken. Want als ik drink kan ik niet schrijven. Nee, ik wil vooral niet drinken. Veel liever zou ik in mijn kamer blijven en werken, nu het nog kan, nu ik nog enigszins helder ben. Mijn tijd van veel buitenkomen is voorbij. Je weet toch dat ik nu al wankel als ik naar de metro loop. Dat komt door mijn voeten. Die doen vaak zo’n pijn en je weet dat ik liever geen zware pijnstillers neem, want dan kan ik niet helder denken. Helder denken is zonder drank of pillen al moeilijk. Ze kijkt me enigszins berustend aan. Het is jouw leven, zegt ze, maar als je je meer en meer gaat afzonderen zal je wel heel snel oud worden. Maar goed, het is weer tijd, tot volgende week en houd je sterk.

old1.jpg

Die avond ga ik met Laura naar de AB Club voor een andere held van deze tijd: Ryley Walker. In de populaire muziek beschouw ik hem als een van de grote beloften. Enkele jaren geleden was hij nog een epigoon, nu geldt hij al als een voorbeeld voor andere muzikanten en kunstenaars (en gewone mensen). Laura en ik hebben vanmorgen bij het lang uitgesponnen ontbijt zijn twee recentste platen beluisterd, ‘Primrose Green’ (2015) en ‘Golden Sings that Have Been Sung’ (2016). Zijn eerste elpee, ‘All Kinds Of You’ (2014), bezit ik niet, omdat Ryley Walker zelf dat jeugdwerk als een mislukking beschouwt.
In de AB Club weet ik nog voor het concert begint dat het een bijzondere avond zal worden. Ja, soms voel je dat aan, soms weet je het wel zeker. We hebben vlak voor het kleine podium plaats gevat. De jonge singer-songwriter uit Chicago balanceert op het randje van de dronkenschap, maar wankelen doet hij (nog) niet.. Ik zie dat hij stevig op zijn benen staat. Hij kan tegen een stootje. En zijn muzikanten beschermen hem tegen overdaad. Als hij even wegkijkt geven ze elkaar zijn fles whisky door en nemen zelf een slok. En tijdens het concert vraagt een luisteraar of hij eens mag proeven. Dat is goed: het schept een band met het publiek en er zit alweer wat minder in die verduivelde fles. Ryley heeft al de hele namiddag bier zitten drinken in de Bonnefooi. You guys have 3000 kinds of beer and I want to try them all, zegt hij.
Het lijkt of hij het meent. Zeker, hij mag zijn zintuigen ontregelen, maar vergeten dat hij voor een geïnteresseerd publiek staat, dat mag hij niet. En dat doet hij niet. Het concert van Ryley Walker en zijn band, dat begint met de kreet ‘Fuck Trump!!!!’, wordt een lange, chaotische – maar door de ritmesectie stevig in toom gehouden – trip. Daar staat hij voor me met zijn gitaar, zijn zoekende stem, een duiveluitdrijver, een sjamaan. Ja, de muziek die hij met zijn begeleidende band ten gehore brengt helpt ons de wereld daarbuiten te vergeten. Er ontstaat een ander, een magisch universum. Een net nog herkenbare song – een skelet - is voor hem en zijn band een muzikaal thema waarop langdurig geïmproviseerd wordt. Ik herken vier van die skeletten: ‘The Halfwit In Me’, ‘Funny Thing She Said To Me’, ‘Sullen Mind’ en ‘The Roundabout’. Ik hoor en zie zoektochten, in cirkels draaiend of spiraalvorming, op de elektrische en de twaalfsnarige akoestische gitaar. Ik ontwaar sporen van jazz, acid rock, folk, rembetica, Tim Buckley, John Coltrane, Jerry Garcia, John Martyn, Van Morrison en nog veel meer – Ryley Walker heeft het allemaal verwerkt in zijn freewheeling songs. Hij heeft zich al die invloeden toegeëigend – en nu staat er een eigen, sterke muzikale persoonlijkheid voor ons. Voortaan gaat hij zijn eigen weg, al weet ik niet waar die naartoe leidt en er zijn veel gevaren. Denk alleen nog maar aan Tim Buckley en zijn zoon. Vanavond heeft hij  ons alvast uit een boze droom wakker geschud en in een andere dimensie binnengeloodst.
IMG_9245.JPG

Laura en ik en mijn vrienden Wolf en Dirk en Ivo beseffen dat we iets bijzonders hebben meegemaakt. Tijd voor lange, bezielde gesprekken en voldoende drank. Morgen zal ik niet schrijven. Morgen is het wapenstiltand. Taxi!



* Friedrich Nietzsche, De vrolijke wetenschap, 276