 |
| STORIES |
| There's a story behind every picture. So all you have to do is keep on pushing. Then you will know where I come from. |
| EDGAR ALLAN POE |
In de literatuur was hij de eerste, die onder de zinnebeeldige titel The Imp Of the Perverse grote aandacht had geschonken aan de onweerstaanbare impuls waaraan de wil, zonder ze te kennen, is blootgesteld (...). Hij was ook de eerste geweest, die algemene bekendheid had gegeven aan de neerdrukkende invloed van de angst op de wilsvermogens, zoals verdovende middelen de zintuigen verlammen en pijlgif de motorische zenuwcentra vernietigt. Hij had zich op dit onderwerp, op deze versuffing van de wil geconcentreerd; hij had de werkingen van dit morele gif geanalyseerd en de symptomen van het verloop ervan beschreven: zenuwstoornissen die met angstige onrust beginnen, in beklemming overgaan en tenslotte culmineren in een ontzetting die de wilsuitingen verlamt, zonder dat het intellect, hoewel aan het wankelen gebracht, verslapt.
J.-K. Huysmans, Tegen de keer. |
| KUNNEN WACHTEN |
Kunnen wachten getuigt van een groot hart met een schat aan geduld. Handel nooit overijld noch driftig. Beheers eerst jezelf, dan zal je het anderen doen. Slechts door de wijde ruimten van de tijd heen bereik je de kern van de gunstige gelegenheid. Een wijs talmen werkt het slagen in de hand en doet de verborgen gedachten rijpen. De kruk van de tijd vermag meer dan de ijzeren knots van Hercules. God zelf tuchtigt niet met de staf maar met de tijd.
Baltasar Gracian |
| I GROW OLD |
No! I am not Prince Hamlet, nor was meant to be;
Am an attendant lord, one that will do
To swell a progress, start a scene or two,
Advise the prince; no doubt, an easy tool,
Deferential, glad to be of use,
Politic, cautious, and meticulous;
Full of high sentence, but a bit obtuse;
At times, indeed, almost ridiculous—
Almost, at times, the Fool.
I grow old … I grow old …
I shall wear the bottoms of my trousers rolled.
Shall I part my hair behind? Do I dare to eat a peach?
I shall wear white flannel trousers, and walk upon the beach.
I have heard the mermaids singing, each to each.
I do not think that they will sing to me.
T.S. Eliot, uit The Love Song of J. Alfred Prufrock |
| MIDDELMATIGHEID |
Want als in de loop van de tijd de middelmatige en onpersoonlijke invallen helemaal vanzelf sterker worden en de buitengewone minder worden, zodat bijna iedereen, met de zekerheid van een mechanisch verband, steeds middelmatiger wordt, dan verklaart dat immers waarom, ondanks de duizendvoudige mogelijkheden die voor ons openstaan, de gewone mens nu eenmaal de gewone is!
Robert Musil, De man zonder eigenschappen |
| MARIONETTEN |
Zudem, sprach er, haben diese Puppen den Vorteil, daß sie antigrav sind. Von der Trägheit der Materie, dieser dem Tanze entgegenstrebendsten aller Eigenschaften, wissen sie nichts: weil die Kraft, die sie in die Lüfte erhebt, größer ist, als jene, die sie an der Erde fesselte. Was würde unsre gute G... darum geben, wenn sie sechzig Pfund leichter wäre, oder ein Gewicht von dieser Größe ihr bei ihren Entrechats und Pirouetten, zu Hülfe käme? Die Puppen brauchen den Boden nur, wie die Elfen, um ihn zu streifen, und den Schwung der Glieder, durch die augenblickliche Hemmung neu zu beleben; wir brauchen ihn, um darauf zu ruhen, und uns von der Anstrengung des Tanzes zu erholen: ein Moment, der offenbar selber kein Tanz ist, und mit dem sich weiter nichts anfangen läßt, als ihn möglichst verschwinden zu machen.
Heinrich Von Kleist |
| SHELTERING SKY |
Death is always on the way, but the fact that you don't know when it will arrive seems to take away from the finiteness of life. It's that terrible precision that we hate so much. But because we don't know, we get to think of life as an inexhaustible well. Yet everything happens only a certain number of times, and a very small number, really. How many more times will you remember a certain afternoon of your childhood, some afternoon that's so deeply a part of your being that you can't conceive of your life without it? Perhaps four or five times more. Perhaps not even that. How many more times will you watch the full moon rise? Perhaps twenty. And yet it all seems limitless.
Paul Bowles, The Sheltering Sky |
| EENZAAMHEID |
Vrienden, niet één. Alleen een paar kennissen die denken dat ze me mogen en het misschien erg zouden vinden als ik onder de trein zou komen en de begrafenis zou plaatsvinden op een regenachtige dag.
Fernando Pessoa, Het boek der rusteloosheid |
| VIVRE / TRAVAILLER |
J’aime mieux vivre, respirer, que travailler. Je ne considère pas que le travail que j’ai fait puisse avoir une importance social dans l’avenir. Donc, si vous voulez, mon art serait de vivre; chaque seconde, chaque respiration est une oeuvre qui n’est inscrite nulle part, qui n’est ni visuelle ni cérébrale. C’est une sorte d’euphorie constante.
Marcel Duchamp, Entretiens |
| IS AMERICA DEAD? |
Baby --
Is America dead?
Are we the brave new world,
Or the end instead?
Baby --
Is America dead?
Kim Fowley, Is America Dead? |
| KUNST EN VROLIJKHEID |
Als esthetisch fenomeen is het bestaan voor ons nog altijd verdraaglijk, en door de kunst is ons het oog en de hand en vooral het goede geweten gegeven, om ook voor ons zelf een dergelijk fenomeen te kunnen maken. Soms moeten wij uitrusten van ons zelf, doordat wij op onszelf neerzien en, vanuit een kunstmatige afstand, over onszelf lachen en over onszelf wenen: wij moeten de held en eveneens de dwaas ontdekken, die in onze hartstocht en in onze perceptie schuilgaat, wij moeten af en toe blij zijn over onze dwaasheid om blij te kunnen blijven met onze wijsheid. En juist omdat wij in laatste instantie zware en ernstige mensen zijn, eerder gewichten dan mensen, doet niets ons zo goed als de zotskap: die hebben we nodig ten overstaan van ons zelf – we hebben alle overmoedige, zwevende, dansende, spottende; kinderachtige en zalige kunst nodig, om niet die vrijheid over de dingen te verliezen, die ons ideaal van ons vergt.
Friedrich Nietzsche, De vrolijke wetenschap |
| VERVELING |
De angst voor verveling neemt toe. Tijdens mijn adolescentie verveelde ik me ook vaak. Ik geloof dat alleen het schrijven me daarvan kon verlossen. In mijn dagboek schreef ik bijvoorbeeld dat ik me stikdood verveelde maar terwijl ik dat neerschreef ging mijn hart sneller kloppen, waardoor de verveling verdween. Maar nu volstaat dat niet langer. Zomaar wat schrijven, zonder inhoud, is al bijna even vervelend als niets doen. Er moet eerst iets zijn dat aan het schrijven betekenis geeft. Berlioz sprak van de ‘idée-fixe’ in verband met. zijn composities. Ik weet niet of die muzikale term kan toegepast worden op het schrijven, maar wat ik bedoel gaat alleszins in die richting. Je zou ook van bezieling kunnen spreken: een bezield schrijven. Maar dat klinkt zo oubollig. Leopold Flam had het vaak over een 'innerlijke noodzakelijkheid'. Die term drukte vrij nauwkeurig het gevoel uit dat ik altijd had gehad tijdens het schrijven, zonder me daar evenwel bewust van te zijn. Een tijd lang ben ik ervan overtuigd geweest dat ook ik die innerlijke noodzakelijkheid bezat. Maar het oorspronkelijke gevoel dat ermee gepaard gaat lijkt nu te verdwijnen. Van bezieling kan er nauwelijks nog sprake zijn. Wel van leegte en doelloosheid. Het is alsof alles wat belangrijk is, wat oorspronkelijk is, wat constructief is in mijn bestaan door deze leegte wordt aangetrokken en opgeslokt. Ik verlies contact met mijn diepere stem. Of noem het verlies van energie, dat klinkt minder pseudo-mystiek.
Martin Pulaski, Dagboeken. |
| WEZEN EN SCHIJN |
Wezen en schijn: De dingen tellen niet voor wat ze zijn maar voor wat ze lijken te zijn. Weinigen doorzien het innerlijke, bijna allen oordelen naar het uiterlijk. Een goede bedoeling haalt niets uit als de daad kwaad schijnt.
Baltasar Gracian, Handorakel en kunst der voorzichtigheid |
| LICHT IN AUGUSTUS |
Je hebt de kleur van augustus-
licht als haar jonge lippen
voor een kleine spiegel opengaan,
glans van de mooiste onderdaan.
In geel-wit streepjeshemd
loop je door het koren bij de brug
tot moe van zonderlinge insecten
je naast de kanarie knielt
in zijn kooi stiller dan schaduw.
Je eerste kleine dode vriend
offer je in een Cogetamakistje
de aarde die siddert van het spoor.
De stoommachines vallen stil.
Stroom brengt in 'n handomdraai
de anderen nader. Waar vind je straks
het hout om hen in op te bergen ?
Het vergaan van hun gebaren.
Of noem één ziel die het licht
in augustus kan zien, haar glans
in de spiegel aan de wand.
Martin Pulaski, Nachtbruid |
| DEEP DARK WELL |
Deep, dark well
It's a deep, dark well
It's the deepest and the darkest well that I have ever found
Hear me calling you from deep down
Well I had wishes, I had dreams that I could not tell
So I dropped my silver dollars down that wishing well
Deep, dark well
It's a deep, dark well
It's the deepest and the darkest well that I have ever found
Hear me calling you from deep down
Well I've had visions, I've had dreams that could not come true
'Cause I leaned too close, that's when I fell in to my..
Deep dark well,
It's a deep dark well
It's the deepest and the darkest well that I have ever found
Hear me calling you from deep down
M. Ward |
| LIJDEN |
Wat is nu lijden? Geboorte is lijden, ouderdom is lijden, ziekte is lijden en de scheiding van wat ons lief is, is lijden. Als men iets wenst en nastreeft en niet krijgt, dat is lijden. Kortom de vijf categorieën die tot hechten aanleiding geven worden lijden genoemd, lijden.
Lalitavistara |
| GEORG TRAKL |
Blauwe duiven
Drinken ’s nachts het ijzige zweet
Dat van Elis’ kristallen voorhoofd vloeit.
Altijd klinkt
Tegen de zwarte muren Gods eenzame wind.
Georg Trakl, vertaling Frans Roumen |
| ME AND THE DEVIL BLUES |
Early this mornin'
when you knocked upon my door
Early this mornin', ooh
when you knocked upon my door
And I said, "Hello, Satan,"
“I believe it's time to go."
Me and the Devil
was walkin' side by side
Me and the Devil, ooh
was walkin' side by side
And I'm goin' to beat my woman
until I get satisfied
She say you don't see why
that you will dog me 'round
spoken: Now, babe, you know you ain't doin' me
right, don'cha
She say you don't see why, ooh
that you will dog me 'round
It must-a be that old evil spirit
so deep down in the ground
You may bury my body
down by the highway side
Baby, I don't care where you bury my
body when I'm dead and gone
You may bury my body, ooh
down by the highway side
So my old evil spirit
can catch a Greyhound bus and ride
Robert Johnson |
| PARINGSDRIFT |
Maart nadert, een gevaarlijke maand in het Noorden, want dan woedt de paringsdrift verschrikkelijk en het lot der gelieven voltrekt zich als vanzelf; gezworen eden worden vergeten, harten worden verbrijzeld, banden van eer, familie of vriendschap worden verbroken.
August Strindberg, Apologie van een gek |
| EL DESDICHADO |
Je suis le Ténébreux, - le Veuf, - l'Inconsolé, Le Prince d'Aquitaine à la Tour abolie:
Ma seule Etoile est morte, - et mon luth constellé
Porte le Soleil noir de la Mélancolie.
Dans la nuit du Tombeau, Toi qui m'as consolé,
Rends-moi le Pausilippe et la mer d'Italie,
La fleur qui plaisait tant à mon coeur désolé,
Et la treille où le Pampre à la Rose s'allie.
Suis-je Amour ou Phébus?... Lusignan ou Biron?
Mon front est rouge encor du baiser de la Reine;
J'ai rêvé dans la Grotte où nage la sirène...
Et j'ai deux fois vainqueur traversé l'Achéron:
Modulant tour à tour sur la lyre d'Orphée
Les soupirs de la Sainte et les cris de la Fée.
Gérard de Nerval |
| L’ANNEE DERNIERE A MARIENBAD |
'L’année dernière à Marienbad’ van Alain Resnais en Alain Robbe-Grillet. Tot mijn verbazing heb ik gezien dat Delphine Seyrig in 1961 ouder was dan in 1979. Zou voor sommige mensen de tijd dan toch in omgekeerde richting verlopen? Wie weet? Alle raadsels zijn nog niet opgelost. Een aantal indrukken zullen me bijblijven, denk ik: strakke lijnen, kille mensen, leegte, gepolijst marmer, kiezelstenen, rechte paden, muren, barokke ornamenten. Trappen, trapzalen, hallen, labyrinten. Kijk daar hebben we mijn ‘Eindeloze groei van een droomarchitectuur/mijn muren’. Al deze dingen staan in die tekst: het is de neerslag van mijn barokke dagen.
Nu is het de tijd van naaktheid en verlies. De tijd van wegzinken. Omgespitte aarde. Toch nog omkijken, iets vastgrijpen, denken: ‘Ik ben het niet kwijt’. Het bloed voel je kouder worden, de kleuren valer, meer en meer gaat alles naar water smaken. Zoek ik niet langer? Wat zou ik wel zoeken! Het is tijd van een onmogelijke litanie. De tijd om aan idealen te verzaken. Het heeft allemaal niet veel om het lijf, naakt of aangekleed, dat maakt niet uit, het heeft niets om het lijf.
Dat is dan mijn lectuur van ‘L’année dernière à Marienbad’. Maar waarom blijft Alain Robbe-Grillet toch lachen? Zorgeloos, lijkt het wel. Misschien weet hij het zelf niet, weet hij zelf niet hoe akelig de wereld is.
Ik wil nog even teruggaan naar het labyrint. Dat is het hoofdthema van ‘Marienbad’. Het hotel en de tuin vormen een gesloten wereld, er is geen uitweg, geen horizon. De vrouw (de oude Delphine Seyrig) kan alleen maar wegvluchten in een ander, parallel labyrint. Het eerst labyrint is waarschijnlijk dat van het leven; het tweede, waar ze alleen blijft met de man, haar bevrijder, is dat van de dood. Deze absurde uitweg was haar een jaar voordien, in Marienbad of in Karlsbad, wie zal het zeggen, reeds ‘uit de doeken gedaan’. Een ander aspect van het labyrint, naast de dood en het leven, is het spel, met name het kansspel. En dus ook de kans, het toeval. Fascinerend is de man die nooit verliest. Zijn kaartspel – dat ook met lucifers of tandenstokers kan worden gespeeld: vier rijen van respectievelijk 7, 5, 3 en 1 kaarten. In het totaal dus 16 kaarten, de som van de cijfers is zeven. Het is het thema van de fataliteit (maar is dat niet het tegenovergestelde van het toeval?). Dat de speler uiteindelijk toch zal verliezen, dat weet hij en hij zal zich daar niet tegen verzetten.
Martin Pulaski, Dagboeken, 1979 |
| POLLY |
If the wild bird could speak
She'd tell of places you had been
She's been in my dreams
And she knows all the ways of the wind
Polly, come home again
Spread your wings to the wind
I felt much of the pain
As it begins
Dreams cover much time
Still they leave blind
The will to begin
I searched for you there
And now look for you from within
Gene Clark |
| ERVARING |
Men denkt zich voor de wereld te openen en boet daarvoor met blindheid in de naaste omgeving. Onbegrijpelijk is de hoogmoed, waarmee je erover beslist wat je aangaat en wat niet. Alle lijnen der ervaring zijn je voorgeschreven, zonder dat je het weet, wat zonder letters nog niet te begrijpen zou zijn, blijft ongezien en de wolfachtige eetlust, die zich weetgierigheid noemt, merkt niet wat hem ontgaat.
Elias Canetti, De Behouden Tong |
| ON THE WATERFRONT |
My night! I could have taken Wilson apart. So what happened ? He gets the shot at the title outdoors at a ballpark and what do I get ? A one-way ticket to Palookaville. You was my brother, Charlie, you should have looked out for me a little bit. You should have taken care of me better so I didn't have to take the dives for the short-end money... I could have had class. I could have been a contender. I could have been somebody instead of a bum, which is what I am, let's face it. It was you, Charlie...
Marlon Brando, in ‘On The Waterfront’ - Elia Kazan |
| VRIJHEID EN VERANTWOORDELIJKHEID |
Maar hoe merkwaardig: het bewustzijn dat voor de vrijheid een weg wil banen, doet heimelijk aan een soort grootscheepse vrijheidsberoving. Het bewustzijn dat vrijheid wil, schijnt er nauwkeuriger als ooit tevoren van op de hoogte te zijn door welke maatschappelijke of natuurlijke motieven het vermeend vrije, spontane handelen is omsingeld. Dat is moderniteit: vrijheidsverlangen en tevens weet hebben van een noodzakelijk zijn, zoals de wetenschappen het ons voorhouden; een merkwaardige mengeling van naïeve spontaniteit en illusieloos cynisme. De tangbeweging van sociologie en psychoanalyse laat bijvoorbeeld eigenlijk geen ruimte meer over voor vrijheid en in de zelfinterpretatie verschijnen wij als een economisch karaktermasker, als de sociale rol en als een door driften beheerst wezen - een voortdurende aanfluiting van elk vrijheidsbesef. Desondanks blijft het vrijheidsverlangen levend, juist ook bij degenen die de kunst verstaan naar het sociologische en psychoanalytische waarom van hun spontaniteit te vragen.
Wellicht houdt het hiermee verband dat het vrijheidsverlangen de moed en het vermogen om de verantwoordelijkheid op zich te nemen, overtref. Men wil de vrijheid om al wat mogelijk is te doen, carte blanche om zijn behoefte te bevredigen, maar wanneer het misgaat, wanneer het erop aan komt de daaruit voortvloeiende gevolgen te dragen, dan is de tijd aangebroken voor de discursieve vrijheidsberoving: men kan verklaren dat het zo moest aflopen en is van de verantwoordelijkeid af.
Rüdiger Safranski, Schopenhauer |
| I CAN NEVER GO HOME ANYMORE |
I'm gonna hide if she don't leave me alone
I'm gonna run away
Don't!!
'cause you can never go home anymore
Listen. Does this sound familiar? You wake up every morning, go to
school every day, spend your nights on the corner just passing the time away. Your life is so lonely like a child without a toy. Then a miracle-a boy. And that's called GLAD.
Now my mom is a good mom and she loves me with all her heart. But she said I was too young to be in love and the boy and I would have to part. And no matter how I ranted and raved, I screamed, I pleaded, I cried-she told me it was not really love but only my girlish pride. And that's called BAD.
Never go home anymore.
Now if that's happened to you, don't let this. I packed my clothes and
left home that night. Though she begged me to stay, I was sure I was right. And you know something funny? I forgot that boy right away. Instead I remember being tucked in bed and hearing my mama say
(Hush, little baby, don't you cry)
(Mama won't go away)
Mama!!!
(You can never go home anymore)
Mama!!!
I can never go home anymore
Do you ever get that feeling and wanna kiss and hug her? Do it now - tell her you love her. Don't do to your mom what I did to mine. She grew so lonely in the end. Angels picked her for a friend.
(Never)
And I can never go home anymore
And that's called SAD.
The Shangri-Las
(Words and Music by George Morton and Jerry Grimaldi) |
| ELEGISCH GEVOEL |
Het geeft mij een elegisch en bitter gevoel te weten dat wij moeten verdwijnen en dat de dingen blijven. De stoel waarop ik zit, de tafel waarop mijn koffie staat te dampen. De boeken die ik heb gelezen of die ik in mijn handen heb gehouden blijven na mijn dood achter. Ik houd ze nu samen, ik heb ze bijeengebracht. Als ik dood zal zijn, zullen ze hun betekenis verliezen. Denk maar aan wat er met de boeken van Jos is gebeurd, na zijn dood. Ze hebben hun lezer verloren, die ze leven gaf, ze zijn betekenisloos geworden en mensen met ruwe zeden hebben ze in dozen gestopt en naar markten en tweedehandsboekenwinkels gebracht. Kopers zullen wellicht geprobeerd hebben zijn naam te verwijderen, evenals het gekke ventje dat hij altijd bij zijn naam zette.
Martin Pulaski |
| WAITING AROUND TO DIE |
Sometimes I don't know where this dirty road is taking me
Sometimes I can't even see the reason why
I guess I keep on gamblin', lots of booze and lots of ramblin'
It's easier than just a-waitin' 'round to die
One-time friends I had a ma, I even had a pa
He beat her with a belt once cause she cried
She told him to take care of me, she headed down to Tennessee
It's easier than just a-waitin' 'round to die
I came of age and found a girl in a Tuscaloosa bar
She cleaned me out and hit it on the sly
I tried to kill the pain, I bought some wine and hopped a train
Seemed easier than just a-waitin' 'round to die
A friend said he knew where some easy money was
We robbed a man and brother did we fly
The posse caught up with me, drug me back to Muskogee
It's two long years, just a-waitin' 'round to die
Now I'm out of prison, I got me a friend at last
He don't steal or cheat or drink or lie
His name's codeine, he's the nicest thing I've seen
Together we're gonna wait around and die
Townes Van Zandt |
| HÄLFTE DES LEBENS |
Mit gelben Birnen hänget
Und voll mit wilden Rosen
Das Land in den See,
Ihr holden Schwäne,
Und trunken von Küssen
Tunkt ihr das Haupt
Ins heilignüchterne Wasser.
Weh mir, wo nehm' ich, wenn
Es Winter ist, die Blumen, und wo
Den Sonnenschein,
Und Schatten der Erde?
Die Mauern stehn
Sprachlos und kalt, im Winde
Klirren die Fahnen.
Friedrich Hölderlin |
| LEX BARBARORUM |
Geef mij een mes.
ik wil deze zwarte zieke plek
uit mijn lichaam wegsnijden.
ik heb mij langzaam recht overeind gezet.
ik heb gehoord, dat ik heb gezegd
in een huiverend, donker beven:
ik erken maar éen wet:
léven.
allen, die wegkwijnen aan een verdriet
verraden het en dat wìl ik niet.
Hendrik Marsman |
| EEUWIGE JEUGD |
De melancholie van de middelbare leeftijd. Mijn jeugd is voorgoed voorbij. Maar in mijn bewustzijn ben ik een jonge man gebleven. Ik voel me misschien wel beter bij jongere mensen. Mijn leeftijdgenoten hebben het gemaakt in de maatschappij. Er gebeurt niets nieuws meer in hun leven. Ze staan niet meer open voor nieuwe dingen, denk ik soms. (Maar ik mag niet veralgemenen. Ik heb vrienden van mijn leeftijd die helemaal niet aan dit beeld beantwoorden.) Bij jonge mensen voel ik me goed. Maar ik weet niet hoe zij mij zien. Misschien ben ik voor hen een oude kerel. Ik geloof niet dat vroeger alles beter was. Ik heb geen nostalgie naar een bepaalde periode. Wel naar dingen die gebeurd zijn in mijn jeugd, omdat ik toen jong was. Als je jong bent is altijd alles beter. Het pijnlijke van je bestaan is dat je niet jong meer bent. Dat zegt Leopardi ook in De herinneringen.
Martin Pulaski |
| AFSCHEID |
Afscheid nemen is voor mij altijd moeilijk geweest. Afscheid van mijn moeder toen ik naar de kolonie moest, op mijn achtste. Ik had tot dan in het veilige cocon van het schip en kort bij de warmte van mijn moeder geleefd. ’s Nachts het geklots van het water, dat wel zal geleken hebben op de tijd in de baarmoeder. Of het gebonk van de motor, als vervanger van het hart.
Martin Pulaski |
| ZWARTE ZON |
Tussen mijn twintigste en dertigste voelde ik mij heel erg aangetrokken door alles wat melancholisch was. Vooral de romantiek. Schrijvers als Shelley, Heinrich Von Kleist, Leopardi, Gérard de Nerval. Dat heeft wel sporen nagelaten, denk ik. Wat hield ik van de zwarte zon van de melancholie.
Martin Pulaski |
| KURT COBAIN |
In memoriam alle jong gestorven ‘helden’
Alle poorten zijn vergrendeld,
zijn tuinen toegegroeid met dovenetel.
Aanzien hult hem in een dwangbuis.
Hij is alleen met licht en donker
en alle handen van de wereld
zijn gebald tot blote vuisten.
"Ik ben mijn wandelen moe", zegt hij.
"Er is geen weg onder de zon
waar wij elkaar zijn en de engel
toekijkt van achter een oleander."
"Hier ben ik, vader", zegt hij.
"Uw vreemde rust op elke jonge tong."
"Laat me nu slapen in uw lakens."
Martin Pulaski |
| JULIETTE BINOCHE |
Mijn handen zijn te groot voor haar
borsten want ze is toch een echt meisje
denk ik, 's morgens (onder mijn dekbed).
Hoewel afgericht vinden haar ogen
als van nature een nachtspel uit,
dat de regels van de aantrekking tart.
Zoals zij aanwezig is in zichzelf,
en eruit treedt met een kleine geste,
zo wil ik aanwezig zijn in het beste
dat ik de wereld geef. Als de regen
haar naar binnen regent in mijn kamer
wil ik met ze naar buiten gaan
om met haar lippen de zon te lokken
die, stekeblind, zich vergist heeft
van partner. Ik ben haar onwaardig.
Mijn handen zijn te klein voor haar
cafard, mijn dekbed te blauw en koud
als ze weer speelt dat ze sterft.
Martin Pulaski |
| GRAMMATICA |
Bezondig je aan mijn nachtspel,
dat ik je verblind met de ratio
van mijn waanzin. Januari's
slaaf, schrijf ik de regels neer.
Dring mijn wildpark binnen op
het eiland in je stroom, om tot zons-
opgang te dansen in de vlammen
die je aan de acacias hangt. Doorn-
roos die ik uit de borst een hart
snijd voor de wreedste god
die mij liefheeft als de storm
de besneeuwde gedweeë vlier.
Bezondig je aan mijn nachtspel
dat mijn tong je in mijn waanzinnen
vertaalt. Met de grammatica
van het maanlicht in mijn spiegel.
Martin Pulaski |
| WREDE MINNAARS |
De liefde dreef haar naar het strand
met de zilveren zerken waar de wrakken
om hun wrede minnaars komen treuren.
Haar leed heeft een naam in het Oosten
maar vogels van het vergeten naaien haar
met scherpe snavels de lippen toe.
De postbode legt 's ochtends zeilwit
de ongerijmde brief in zijn dode handen.
Er kleeft nog zand en koraal aan.
De liefde deed hem op de vlucht slaan
met zijn Vijand die hij een hand gaf
om op een foto in de krant te staan :
de laatste mannen die elkaar kennen
spreken elkaar aan. Terwijl het zilver
flitst binden zij zich met haar touw.
Martin Pulaski |
| HÖLDERLINS BRIEVEN |
Hölderlins brieven lezen als die van een vriend. "Weil ich zerstörbarer (zwakker) bin als mancher andre, so muss ich umsomehr den Dingen, die auf mich zerstörend wirken, einen Vorteil abzugewinnen suchen, ich muss sie nicht an sich, ich muss sie nur insofern nehmen, als sie meinem warhsten Leben dienlich sind, als unentbehrlichen Stoff nehmen ohne denn mein Innigstes sich niemals völlig darstellen wird." Uit een brief aan Ludwig Neuffer (12/11/1798).
En in een brief aan zijn broer (4 juni 1799): "Die Barbaren um uns her zerreissen unsere besten Kräfte, ehe sie zur Bildung kommen können, und nur die feste tiefe Einsicht dieser Schicksals kann uns retten, dass wir wenigstens nicht in Unwürdigkeit vergehen... Nicht so wohl, dass sie so sind, wie sie sind, sondern dass sie dass was sie sind, für das Einige halten, und nichts anderes wollen gelten lassen, das ist das übel."
Martin Pulaski, Dagboeken |
| ESPERANCE |
Ondanks het doordringende licht las ik toch het verhaal 'Espérance' van Herman Broch en kon ik me zonder moeite in deze tekst verplaatsen. In deze tekst, die haast een geur van de dood verspreidt, zag ik me zoals in een droom tegelijk aanwezig en afwezig.
"Er viel een ogeblik stilte en het enige dat te horen was, was het dreunen van apenvuisten en het getokkel van mandolines. Toen klonk er een dompig gesis alsof de hele stad bestond uit paier en magnesium, een ontzaglijk witte vlam schoot omhoog, helder als daglicht, zo verblindend dat we nog maanden later pijn in onze ogen hadden."
Het is inderdaad net alsof ik dit echt heb gedroomd.
Martin Pulaski, Dagboeken |
| ADIOS SENOR |
Droomt het mannetje met de katteogen
van wat ik zelf zie glinsteren
over the rainbow ? Maar niet licht
is de nevel die om zijn verblijf speelt
en spookt in zijn doorrookt leven.
Door een gat in de muur van geluid
fluister ik zijn slaap toe : ik kom
je nacht binnen. Schiet op elk ding
dat durft bewegen. De valse tijd
die ons nekt moet de nek omgewrongen.
Mijn retoriek valt van zijn kaken.
Zijn ziel ? De kolonie die moet knielen
en moet bloeden knielt noch bloedt.
Haar schatten zijn de mijne, uit lust
heb ik ze eerst met benzine overgoten.
Ik ben hier en ik ben hier al niet.
Adios senor. Dat ik mijn masker opzet
en vertrek: hij ziet het. Heroïne
zuigt het hart van zijn stad leeg,
slap als witte klaprozen zijn klanten.
Martin Pulaski |
| NAMEN |
In die dagen wachtte ik op een teken van de muze. Toen kwam er een vrouw met een varken. Ze zei: ga toch eens naar Namen. Daar zijn mooie woorden opgetekend. Voor genot en inspiratie. Ik dacht: lig ik te dromen? Maak ik krabbels in een beige notitieboekje? Wordt dit nu uit mijn handen gegrist en in een tas gestopt? En ik was nog maar net begonnen. Zo ontstonden de eerste namen.
Martin Pulaski, Dagboek, 2004 |
| VERSCHEIDENHEID |
Ik ben niet behept met de veel voorkomende fout anderen naar mijzelf te beoordelen. Ik neem gemakkelijk aan dat een ander eigenschappen heeft die heel anders zijn dan de mijne. Dat ik mijzelf aan één manier van leven gebonden voel wil niet zeggen dat ik, zoals alle anderen doen, iedereen daartoe verplicht. Ik geloof en begrijp dat er duizend andere manieren van leven zijn; en in tegenstelling tot de meesten ben ik eerder overtuigd van de verscheidenheid dan van de gelijkheid van de mensen. Zo veel men maar wil ben ik bereid een ander niet met mijn leefwijze en principes te belasten; ik beschouw hem enkel op zichzelf, zonder te vergelijken, en vorm hem naar zijn model. Dat ik zelf niet kuis ben verhindert mij niet oprechte waardering te hebben voor de onthouding van de Bernardijners en Capucijners en hun manier van leven te bewonderen. In gedachte kan ik me heel goed in hun situatie verplaatsen.
En ik heb des te meer liefde en respect voor hen omdat ze anders zijn dan ik. Ik heb bijzonder graag dat men ieder van ons op zichzelf beoordeelt en dat men over mij geen conclusies trekt uitgaande van de gangbare voorbeelden.
Montaigne, Essays |
| WERK |
Ik ben gedwongen het denkbeeld van de arbeid als materiële noodzaak te accepteren, in dit opzicht ben ik er een groot voorstander van dat het werk beter, dat wil zeggen rechtvaardiger wordt verdeeld. Dat de troosteloze verplichtingen van het leven mij tot werken nopen, het zij zo, maar als ze mij vragen erin te geloven, mij werk of dat van anderen met eerbied te beschouwen, dat nooit. Nogmaals, ik loop liever in het donker, dan dat ik mij verbeeld dat ik in het daglicht loop. Terwijl je werkt heb je er niets aan dat je leeft.
André Breton, Nadja |
| FEEST |
Omstreeks twee uur 's middags werd ik - weer thuis - uit mijn bed gebeld. Ik was nog helemaal niet uitgerust van het verjaardagsfeestje, een lange nacht zuipen en praten en zuipen en door de straten lopen en gek worden.
(erin verwerken dat we niet alleen J's verjaardag hadden gevierd, maar ook dat ik vrijgesteld was van burgerdienst).
Maar ik kan dat niet, iemand voor de deur laten staan. En daardoor begon alles weer van voren af aan. Het waren Gert en Christian. Ze hadden een fles jenever meegebracht, Blankenheym & Nolet, dubbel gebeid, erg lekker na die verduivelde grappa.
Laura is intussen genezen en doet zich tegoed aan de jenever. Als de fles leeg is begeven we ons naar het biologisch restaurant Le Romarin, waar de keuken eenvoudig is, maar uitstekend en waar de wijn fris is en goed voor de dorst. Voor arme mensen als wij zijn dit dagen van overvloed.
Martin Pulaski, Dagboek
30 maart 1977 |
| MOLESKINE |
Zie jij jezelf ook in die rij staan? Ik zoek en zoek, wanhopig bijna, maar kan je niet vinden. Is dit een nachtmerrie: een bestaan zonder x? Ik zie vooral veel groenten. In een tas zit wellicht een beige notitieboekje, schamel en proletarisch prototype van het alom bejubelde Moleskine notebook, bijna net zo magisch als het blue notebook in Paul Austers Oracle Night? Op de eerste pagina van dat beige notitieboekje staan een paar krabbels van een onbekende. Heeft hij ze daarin genoteerd terwijl de dame, de bezitster van het hebbeding (in die tijd, nu hebben wij betere dingen), een dutje deed, is het zoals in een toneelstuk van Heinrich Von Kleist een souvenir uit een droom? Ook dat weten wij niet. Wat dragen wij veel duisternissen, raadsels, onzekerheden in ons om! Toch lijken de zo goed als onleesbare krabbels haar te raken, ze geven haar zin om opnieuw, terwijl ze daar in de rij staat, weg te dromen, opnieuw in zijn nabijheid te komen, zich zuchtend aan zijn strelingen over te geven. Waartoe een paar pennentrekken niet in staat zijn. En toch reizen mensen de wereld rond op zoek naar kicks... Weten ze dan niet dat die in henzelf aanwezig zijn, vaak in de schaduw, nog vaker onzichtbaar...
Martin Pulaski, Dagboek, 2004 |
| ONTBLOTE DAMES |
Ontblote dames boezemen angst in. Wat zou ik mijn diepe zieleroerselen aan hen toevertrouwen! Zij zijn geen Freud of Jung of links-Hegelianen. Ik ben op zoek naar de meerwaarde. Je hebt gelijk: de naakte waarheid, de schijn binnenste buiten gekeerd. Daar kom ik voor buiten. Daar krabbel ik voor overeind. Ik J.E.B. Mezelf zijnde in verre landen en hier in dit vermaledijde prachtige oord, waar jij me hoort. En dan, overeind gekomen, aan mijn tafel gezeten, mijn zwarte notitieboek voor me open, zal ik de pagina's vullen met mijn tekens, tot zij een wereld worden waar wij in kunnen dolen en dwalen.
Martin Pulaski, Dagboek, 2004 |
| BAF |
| Voorlopig ben je een egel. Geen engel.
Ik zal dan maar een bagel, een bengel
met een hengel zijn, een slungel
met in de hand een stengel van vuur.
Dat gaat allemaal in de taal zijn gang
zolang het hoofd geen Van Gogh doet,
je kent dat onwelluidend geluid wel:
pif poef paf jij bent af. Af, af, af. Baf. |
| HUMOR |
De grote humoristen en komieken, van Cervantes tot Sterne of Buster Keaton, laten ons lachen om de menselijke misère omdat ze die ook, in de eerste plaats in zichzelf bespeuren, en die onverbiddelijke lach getuigt van liefdevol begrip voor ons aller lot.
Claudio Magris, Donau |
| MORAAL? |
Het uitgangspunt van je denken en handelen mag geen soort van vermoeidheid zijn, het doel geen diepe rust.
Kun je als een hogere god in wrede daden berusten?
De hielen likken van een boosaardige is verwerpelijk, niet dat je je vijf keer per dag naar het Oosten buigt.
Martin Pulaski, Dagboek, 13/4/92 |
|
|
|
Kroniek van Martin Pulaski. Als je zin hebt lees je hier over mijn uitverkoren onbenulligheden en onbenullige bekoringen. Soms duiken herinneringen op aan een ondergronds bestaan. Mijn proza is opgebouwd uit zinloze categorieën en ongerijmde opsommingen. Obsessies, neuroses, doodsbrieven, levenstekens, schaterlachen.
Soms hoor je mijn valse melodieën en laagbijdegrondse refreinen. Soms zie je rafelige droombeelden en twijfelachtige verlangens mijn zinnen binnendringen. Hoor je mijn gelach en verdriet.
|
|
16-11-2009 |
 SATURNALIA |
|
Voor José Almeida Pereira.
Geen witte lijnen in je hemel. Helemaal geen lijnen. Alleen sterren en goden (noem ze symbolen, tekens. Speel ze op je cimbalen, orgels, glazen harpen).
Hemelsblauwe hemel met sterren bezaaid. Hoor je hun belofte van leven, liefde, genot? Hun muziek zacht gefluisterd, in cirkels herhaald. En op hun ritme marcheren engelen naar elektrische oorlog; bijna als mensen musiceren en marcheren ze en draaien ze om elkaar heen in liefde en afkeer.
Jupiters moeder mompelde, net niet onverstaanbaar: man, neem dit brood, wit en zacht. Hoe anders dood je een Titaan die zijn eigen kinderen verslindt? Je bent Goya niet. Je zet hem een zachte, ronde steen voor, nog warm. Het dode brood dat je bakte in je donkere winterse wonderland.
(verwonder hem met je blauw en gouden, ronde steen)
Maar is er nu recht geschied? Nee, er is geen rechtvaardigheid. Er is alleen lust en lust die macht wil en er is de pijn van huid en gebeente. Toch bedel je niet, toch leen je niet, val je niet op je knieën en prevelt geen gebed.
Je weet dat de sterren sterker zijn dan de giftige punt van de pijl – en je hart is een zwarte ster, sterker dan liefde en dood en glorie.
Je ogen, je hart: een deur die open gaat en sluit, en weer open gaat, opnieuw. Je hart een orgaan dat in de leegte zweeft, dat in je richting slingert, in elke richting die vriendschap vraagt.
Niet Jupiters kwalen, niet de eeuwige strepen, niet de betekenis noch het betekende. Alleen het blauw, de gouden velden – de waanzin van miljoen sterren en jij die maar blijft draaien en draaien, voor altijd draaien in schitterende leegte.
***
Oorspronkelijke Engelstalige versie op facebook.
***
http://josealmeidapereira.blogspot.com/
16-11-2009, 19:44:13 Martin Pulaski
|
|
|
|
|
Reacties
Vul hier je reactie in
|
|
| FILOSOFIE |
I find television very educating. Every time somebody turns on the set, I go into the other room and read a book.
Groucho Marx |
| ARCHIEF |
- VROEGER IS NU
- SWEET SOUL MUSIC IN ZERO DE CONDUITE
- EEN JAAR IS EEN DAG, EEN DAG IS EEN JAAR
- PROZAC, VOETBAL EN DE ZIN VAN MELANCHOLIE
- IN CAFE GUARANY
- DE GROOTSTE ARCHITECT VAN DE WERELD
- FONTEIN VAN DE JEUGD
- ZERO DE CONDUITE : PARELS VAN POP
- VOULEZ-VOUS DANSER AVEC MOI?
- IN MEMORIAM HERMAN J. CLAEYS
- THE LOW ANTHEM - CHARLIE DARWIN
- LOW EN HET WALZHEIMER GENOOTSCHAP
- BERNARDO SOARES: DUBBELGANGER?
- TIEN BIJGEBLEVEN SONGS ANNO 2009
- PRETTIGE FEESTDAGEN
- DE BESTE POPULAIRE MUZIEK VAN 2009
- VERWARRING IN EEN KOUDE STAD
- BEGRAFENISMUZIEK
- EEN EIGENZINNIG JUBILEUM II
- EEN EIGENZINNIG JUBILEUM
- BOB DYLAN x 30
- PLUIMGEDICHT
- GLAS EN DIAMANTEN
- THE ROLLING STONES: 20x5
- AMY WINEHOUSE & PAUL WELLER
- LISTEN LISTEN: ZERO DE CONDUITE
- LANG VERHAAL KORT: 40 JAAR
- SCHIPBREUK
- EXIT HOOP
- HET ONVERWACHTE
- LEVEN EN DOOD VAN BRUNO A.
- PRET MET BOB
- SATURNALIA
- HEIMWEE II
- HEIMWEE
- TEGEN DE WIND
- ATLANTISCHE OCEAAN (PORTO)
- GELUKKIGE DAGEN?
- IN 2009 WERD WEER UITSTEKENDE MUZIEK GEMAAKT
- SLAPSTICK - MARTHA ROSLER
- MISVERSTANDEN
- ALS EEN BLOEDERIGE RIVIER
- FEAR IS A MAN'S BEST FRIEND
- TWEE MANIEREN OM IN DE HEL TE LEVEN
- MIJN STAD IN DE BOMEN
- MEXICAANSE GRIEP
- IN DE BLAUWE KAMER: STILTE
- DAY OF THE LOCUSTS
- DE TWINTIGSTE EEUW: NOOIT MEER SLAPEN
- ROMAN POLANSKI EN DE HYPOCRIETE MORAAL
- NOTITIES BIJ HET BELUISTEREN VAN ABBEY ROAD
- IK ZEI 'JA' AL HEEL VROEG
- VEEL DRUKTE OM WEINIG
- ZULLEN DE WESTERSE INTELLECTUELEN DAN TOCH HUN GELD MOETEN DELEN MET ARMOEDZAAIERS EN ARABIEREN?
- SESSIES: ZERO DE CONDUITE
- ALTIJD SOMS
- GIN HOUSE BLUES
- HELS LAWAAI VOOR DE DODEN
- SENSATIONS OF THE MOMENT
- OPGEJAAGD WILD
- BLIJDE VERWACHTING
- BOB DYLAN: A COMPLETE UNKNOWN
- RIJKE MAANDEN
- IN MEMORIAM WILLY DEVILLE
- SIN CITY
- HICKORY WIND
- MOE
- ZERO DE CONDUITE: SOMETHING OLD, SOMETHING NEW, SOMETHING BORROWED, SOMETHING BLUE
- WOORDEN EN WEGEN
- SCHERVEN
- SONG OF INNOCENCE (ONE MORE)
- WAAROM IK VAN SOPHIE CALLE HOUD
- UIT HET DAGBOEK VAN EEN BENEVELDE NARCIST
- WAT BETEKENT HET OM HEDEN REVOLUTIONAIR TE ZIJN?
- BARROCCO
- ZERO DE CONDUITE: LOVE IS THE ANSWER
- IN MEMORIAM PINA BAUSCH
- VREEMDE DAGEN
- RITUELEN
- HERINNERINGEN BLIJVEN JE NIET LANG TROUW II
- SPOLETO, 2 JUNI 2009
- DE DREMPELVREES VAN SOCRATES
- CARPE DIEM II
- CARPE DIEM?
- LORD PROTECT MY CHILD
- IN MEMORIAM JAY BENNETT
- BOB DYLAN: BEYOND HERE LIES NOTHIN'
- HET THEATER IN DE TWINTIGSTE EEUW
- STEALING TOMORROW FROM TODAY
- HERINNERINGEN BLIJVEN JE NIET LANG TROUW
- BRUSSEL-ZUID: WAT VERDWIJNT II
- ROES - WAT VERDWIJNT I
- AVALANCHE
- LIKE A COMPLETE UNKNOWN
- OP ZOEK NAAR EEN ORIGINELE MANIER OM DE GEEST TE GEVEN?
- ZERO DE CONDUITE: IN THE WEE SMALL HOURS
- BLOED, BLOED, GEEN BODEM
- WOESTIJN, WINDSTILTE, WERVELWIND
- BOB DYLAN IN BRUSSEL
- ICARUS' LAATSTE TANGO
- GEMASKERD EN ANONIEM
- SPELEN IN VIRTUELE RUIMTES
- IK HOOR THE MARVELETTES ZINGEN
- VIERKANTEN OM JE TIJD IN ONDER TE BRENGEN
- IN TROEBEL WATER / ZELFPORTRET ZONDER ZELF II
- LOOKING THROUGH THE EYES OF LOVE: ZERO DE CONDUITE
- DE MUZIEKKAMER
- VERGETEN DROMEN, GRENZEN VAN HET HART
- VAN DE DROEFHEID EN DE TROOST: GEETA DUTT
- IN MEMORIAM ESTELLE BENNETT (RONETTES)
- SLIPPIN' AND SLIDIN': REST IN PEACE EDDIE BO
- THEORIE VAN DE LIEFDE
- DE WEG NAAR HET LICHT
- ART BRUT VERSUS DE ROZE BALLETTEN
- NOW LITTLE BOY LOST HE TAKES HIMSELF SO SERIOUSLY
- THERESE RÊVANT
- BIJNA STA JE OP JE HOOFD
- ZERO DE CONDUITE: EMOTIES
- BLUES MET REDEN
- BLUES ZONDER REDEN
- BLOEDTRANSFUSIE BLUES
- HOOGTEPUNT: EEN KIP DIE ACHTERSTEVOREN LOOPT
- REBEL WITHOUT A PAUSE : ZELFPORTRET ZONDER ZELF
- KIJKEN NAAR MUZIEK
- HET LEVEN WAS VURRUKKULLUK
- ELEMENTAIRE TEGENSTELLINGEN IN DE POPULAIRE CULTUUR
- PULASKI SKYWAY
- JE BENT HEM OP HET SPOOR GEWEEST
- MENTAL FINLAND
- CRUISE OP DE NIJL
- ZERO DE CONDUITE: VROLIJKHEID EN VERDRIET
- DO YOU REALIZE THAT EVERYONE YOU KNOW SOMEDAY WILL DIE?
- BIKINI GIRLS WITH MACHINE GUNS
- THE ROLLING STONES & AMY WINEHOUSE
- VERGEET NIETS, VERGEET NIEMAND
- JOHN MARTYN: GEEN IN MEMORIAM
- GEDICHT OM VOOR TE LEZEN OP EEN KOUDE WINTERAVOND
- EIGENSCHAPPEN VAN DE TAAL
- HELSE DAGEN, HELSE NACHTEN
- SAVE THE CHILDREN
- EEN NIEUWE SAMENLEVING, EEN NIEUWE MORAAL
- IN MY HEART I'M AN AMERICAN: FOR BARACK OBAMA
- AANWEZIGE AFWEZIGHEID
- DE GESTOLEN WOORDEN
- HET VERRADERLIJKE HART
- BLESS YOUR SWEET LITTLE SOUL
- LANGE HETE ZOMER VAN LIEFDE
- HET IS GENOEG GEWEEST
- ZERO DE CONDUITE: TERUGBLIK
- I PUT A SPELL ON YOU
- HAPPY TRAILS IN 2009
- IN MEMORIAM DELANEY BRAMLETT
- KERSENROOD GEZANG
- ER IS GEEN TIJD OM TE DENKEN, ZEI HIJ
- 2008: DE BESTE NIEUWE CD'S
- 2008: BOB DYLAN EN NEIL YOUNG
- 2008: MUSIC MAESTRO, PLEASE!
- MAN IN HET DONKER (EN HET LICHT)
- JAN DECORTE EN ZIJN WINTERVÖGELCHEN
- DE LODEN TIJD
- FORTIS EN DE VERDERFELIJKE MACHT VAN 2.000 MISNOEGDE AANDEELHOUDERS
- METHODE VOOR EEN GRONDIG JAAROVERZICHT
- EROTISCHE VERBEELDING
- ONSCHULDIGE DAGEN
- LEVEN EN DOOD VAN EEN CACTUS
- REBELLEN, OUTLAWS, SPELBEDERVERS
- DE RONDE
- EEN UITZONDERLIJK LEVEN
- BLOGS: EEN GEVAARLIJK FENOMEEN II
- BLOGS: EEN GEVAARLIJK FENOMEEN
- WEG NAAR HET LICHT
- MERCURY REV : IN MY DREAMS I'M ALWAYS STRONG
- BOB DYLAN IN LISSABON (EN ANDERE PLAATSEN)
- FLEET FOXES IN DE AB: ZINGENDE ENGELEN
- PRAVDA, LA SURVIREUSE
- OP REIS GAAN NAAR HET ZUIDEN IS NIET GOED VOOR JE
- TUSSEN DE BEDRIJVEN
- BEELDEN UIT PORTUGAL MEEGEBRACHT
- A CHANGE IS GONNA COME
- HET LEVEN EENVOUDIG
- ZERO DE CONDUITE: DANCE TO THE BOP!
- SCHWAB'S, MEMPHIS
- NA LAMBCHOP DE VAL
- LAMBCHOP : UP WITH PEOPLE
- LITANIE VAN EEN BURGER BOVEN ALLE VERDENKING
- FACEBOOK: MODEL VAN EXTREEM KAPITALISME OF KINDERSPEL?
- DE DRAAGLIJKE ONVERANTWOORDELIJKHEID VAN HANIF KUREISHI
- WAAR IN DEZE BARRE TIJDEN VIND JE NOG EEN HOER?
- JAGEN OP BUFFELS TEGEN HONDERD PER UUR IN EEN DOODLOPENDE STRAAT
- CALEXICO IN DE AB: MUCHAS GRACIAS!
- GEDICHT OVER DOOD EN LEVEN EN ZO
- IRIS MURDOCH
- EN JE SCHENKT ZE NOG EENS VOL, SHARP AS A FORMULA
- STEPHEN STILLS IN BRUSSEL II
- STEPHEN STILLS IN BRUSSEL
- HET MODERNE VERGETEN IN BRUSSEL
- UN ARBRE POUR MOI çA SERA TOUJOURS ‘EEN BOOM'
- I CAN NEVER GO HOME ANYMORE
- FACEBOOK EN HET VRIENDSDSCHAPSVERZOEK VAN EEN CONSERVATIEVE AMERIKAAN
- MARC MOULIN R.I.P.
- WRECKING CREW
- BOB DYLAN EN ANDERE D'S
- HET ZELF EN MIJN POPULAIRE MUZIEK
- DE TWINTIG BESTE ROCKBANDS?
- DE TIEN BESTE ROCKGROEPEN?
- CREATIEF SCHRIJVEN
- AUTOLOZE ZONDAG IN BRUSSEL
- PAPA WAS A ROLLING STONE : IN MEMORIAM NORMAN WHITFIELD
- MORE : IN MEMORIAM RICK WRIGHT II
- REMEMBER A DAY : IN MEMORIAM RICK WRIGHT
- DE POOLSE VRIENDIN
- WIE IS WIE?
- EEN VERBLUFFENDE COMBINATIE VAN WOORDEN
- HEEFT ARNON GRUNBERG ZWEETVOETEN?
- MY FAVORITE THINGS
- ZERO DE CONDUITE : FOLKROCK
- SCHRIJFOPDRACHT (MAAKT MACHT)
- TELEVISIE / TELEVISION
- FACEBOOK EN VRIENDSCHAP
- HITLERS BUNKER, KLEISTS GRAF
- EEN BLEKE ZOMER IN BERLIJN
- DE SEHNSUCHT VAN HERBERT PFOSTL
- LICHT EN PAPIER VAN WOLFGANG TILLMANS
- VEELVULDIG ZIJN DE GEDACHTEN EN DE DINGEN
- WAAR LIGT MADRID?
- IN MEMORIAM JERRY WEXLER EN ISAAC HAYES
- WAAR JE VANDAAN KOMT
- ICH BIN EIN BERLINER
- DUYSTERNIS MAAKT JE BANG
- LIEFDE IS VOOR DWAZEN : DE NIEUWE POPULAIRE MUZIEK IS VOOR IEDEREEN
- BIOGRAFIEËN VAN MUZIKANTEN (DOOR MUZIKANTEN)
- JE BENT NIET ANDERS DAN DE ANDEREN, OF WEL SOMS?
- BOVEN DE WOLKEN MET BRUCE KAPHAN
- UNTERTÄNIGST SCARDANELLI
- FAMILIESCHERVEN
- DE NACHTEN ZONDER INNIGHEID
- BURN THE LOUVRE?
- HET KERKELIJK HUWELIJK
- TIM HARDIN : EEN VERLOREN DROOM
- DONKERE WOLKEN BOVEN BRUSSEL
- RAINER PTACEK: HET INTEGERE HART VAN DE MUZIEK
- DE BETROUWBAARHEID VAN WOORDEN
- DE LATE HYMNEN
- ARBEIDERS
- WHO'S WHO
- KLEINE ZWAAN
- MORT DE SARDANAPALE : DELACROIX
- N'OUBLIE PAS QUE TU VAS MOURIR II
- DE PAUL AUSTER BAR
- DURE KERSEN: TERWIJL IK WACHT OP HET EINDE VAN DE WERELD
- JOHN CALE : FRAGMENTEN VOOR EEN NIEUWE MAATSCHAPPIJ
- JOHN CALE: VUILEKONTENROCKANDROLL IN HET PALEIS
- JOHN CALE'S GEHEIM
- DOOD IN VENETIË
- HET MEISJE IN CAFE MAJESTIC
- EEN HALF JAAR WACHTEN
- HERINNEREN, VERGETEN
- BLOOMSDAY
- KORTE STILSTAND
- ALS DAS KIND KIND WAR
- MARINADE OP ZIJN JOYCE
- LET THE MYSTERY BE
- VOOR HET VERTREK
- HET LEVEN EN DE WERKEN VAN BO DIDDLEY (1)
- HEY! BO DIDDLEY!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- MAGIC BUS
- VERWELKEN
- ONBEKENDE GELIEFDE
- JOE BOYD REVISITED
- SCHRIJVEN ALS MORANDI
- NAAR PARAMARIBO
- SCHRIJVEN OVER MUZIEK
- JOHNNY JENKINS / DUANE ALLMAN: TON-TON MACOUTE
- ELVIS IS BACK
- ZO SCHITTERT DE WERELD
- POW! POËTENKADAVER
- VOOR DE KLEINKINDEREN: MARK OLIVER EVERETT
- LANGZAAM EN KWETSBAAR OP WEG
- EAST-WEST : THE BUTTERFIELD BLUES BAND
- DWAZEN EN HUN DWAASHEID
- MARGINAAL
- PJ HARVEY EN DE HOEREN II
- PJ HARVEY EN DE HOEREN I
- ODE TO BILLIE JOE - BOBBIE GENTRY
- SO MUCH WATER UNDER THE BRIDGE
- TIM BUCKLEY : MORNING GLORY
- WE SHALL NOT BE MOVED: MAVIS STAPLES
- ONGETWIJFELD ANTIGONE (IN 1968)
- ACTEUR EN MASKERADE
- HONGERIG HART : LAAT BERICHT VOOR DANNY FEDERICI
- EISENSTEIN ZEG IK JE
- OUDER EN WIJZER?
- LACHEN IS DE BESTE REMEDIE
- OPSTAND VAN HET ES
- NAAR MACAO
- CHINEZEN EN VANDALEN
- HET GROTE ONTSNAPPEN
- EEN 'WISKUNDIG' LEVEN
- DE PLECHTIGHEDEN EN HET DODE KIND
- OH LAZARUS, OH MY LOVER
- O KAPITEIN
- FILM ALS VLUCHT IN DE WERKELIJKHEID
- HET WEERZINWEKKENDE SPEKTAKEL VAN KERK EN NIEUWE ORDE
- SCHRIJVEN IN EEN BEHOEFTIGE TIJD
- "POËZIE, LIEFDE, REVOLUTIE"
- EEN NIEUWE LENTE
- VAARWEL, HUGO CLAUS
- GUESS I'M DUMB: MIJN BEACH BOYS VERHAAL
- AAN DE LIEFDE GELEDEN
- BOB DYLAN EN ALLEN GINSBERG BIJ HET GRAF VAN JACK KEROUAC
- EEN VOGEL VOOR DE KAT
- LUGARES COMMUNES
- THE PILGRIM: CHAPTER 33
- ALLES IS ALTIJD NIEUW ONDER DE ZON
- EEN WANDELENDE CONTRADICTIE: KRIS KRISTOFFERSON
- IS ER LEVEN NA DE WITTE NACHT?
- JUNGLELAND
- COOL LOVE - WANDA JACKSON
- TRIOMF VAN HET LEVEN II
- ALWEER GEEN BLOWJOB... OF TOCH WEL?
- LANDSCHAPPEN IN LIEDEREN
- GEDICHT VOOR JAN ARENDS
- TRIOMF VAN HET LEVEN I
- EEN ONTMOETING MET EEN FILMREUS
- MIJN BESTE FILM: L'ATALANTE VAN JEAN VIGO
- MY KINGDOM FOR A HORSE
- ZONDERLINGE COMBINATIES
- JUBEL EN WAANZIN
- STEMMEN EN STEMMINGEN II
- OVER DE WAARDE VAN HOOCHIEKOOCHIE
- AMERICAN MUSIC CLUB - WESTERN SKY
- SMULTRONSTÄLLET
- WAS IT ALL A CRAZY DREAM?
- OMGEKEERDE WERELD
- IN MIJN KAMER ZAT IK TE WACHTEN
- OVER EEN BESPOTTELIJK KERELTJE EN EEN ZELFMOORDDROOM
- CONTINUÏTEIT EN DISCONTINUÏTEIT
- AUTOBIOGRAFISCHE SCHETSEN I : BRUSSEL IN 1969 (3)
- VOOR MICHEL BARTOSIK
- MEEUW
- ZERO DE CONDUITE
- AUTOBIOGRAFISCHE SCHETSEN I : BRUSSEL IN 1969 (2)
- EEN UITGESTOTEN POMPOENSOEPETER
- OVER ZONSOPGANGEN EN GEVERFDE VOGELS
- HELLO IN THERE : JOHN PRINE
- CHAMPAGNE
- AUTOBIOGRAFISCHE SCHETSEN I: BRUSSEL IN 1969 (1)
- VERLANGEN NAAR MARRAKECH
- GEDICHT IN EEN DROOM
- REVOLUTIONAIR MET VETTIGE HAREN
- HET ZWIJGEN VAN MIJN VRIENDEN
- VOOR LOUIS BOON - 1967
- HAPPY BIRTHDAY JIM JARMUSCH
- OP INDIAANSE GROND II
- OP INDIAANSE GROND 1
- PATTI SMITH'S DANCING BAREFOOT
- NACHT EN ONTIJ
- TOTALE UITVERKOOP
- REVOLUTIE IN DE POPULAIRE MUZIEK?
- DE VROUWEN VAN MIJN DROMEN
- TIM BUCKLEY'S HAPPY TIME
- DENK JE NOG AAN MIJ, LIEVELING?
- DE JAREN ZEVENTIG IN ANTWERPEN (VERKENNING)
- EEN BEKENTENIS IS GEEN EXHIBITIONISME
- LEVE DE FARMACEUTISCHE INDUSTRIE?
- SPEL, FILOSOFIE EN AVONTUUR
- DE ENIGE ECHTE MOONDOG: DAKLOOS GENIE
- DAMES EN HEREN, SNEAKY PETE KLEINOW!
- VOETNOTEN BIJ VIJF MODERNE AUTEURS
- I'M NOT THERE EN 23 ANDERE SONGS
- MEISJES
- AAN HET WERK IS VEEL GEZEGD
- SOMEONE WHO CLOSES HIS HEART : BOB DYLAN
- DE DOOD VAN LUMUMBA
- DE OUDE TROUWE MARTÍN PULASKI II
- DE OUDE TROUWE MARTÍN PULASKI
- SALUUT
- VEERTIG ONTROERENDE WIJSJES
- JEUGD, ZIEL EN MUZIEK
- SLAM EN DE OBSCENE GRENZEN VAN PÖEZIE
- EENZAAMHEID, ETCETERA
- COMES A TIME, VROEG ZIJ
- BELOFTEVOL VERLEDEN
- ZERO'S UITVERKOREN CD'S IN 2007
- I CAN'T STOP LOVING YOU
- SIN CITY
- IT'S GONNA WORK OUT FINE
- IN MEMORIAM IKE TURNER
- ORANJE HEMEL
- I AM A DJ I AM WHAT I PLAY
- TWO STEPS FROM THE BLUES
- BLOGGERS ZIJN NIET GEK
- EEN HUWELIJK - VOOR JOHN LENNON
- MOORD EN DOODSLAG
- HET INTERMITTEREND KLOPPEN VAN ONS HART
- DROOM VAN EEN DROMER
- EELS / BUS STOP BOXER
- LISTEN TO THE RADIO
- WEEKEND
- GRAND CANYON IN 1993
- WAAROM IK AFZAG VAN EEN GEVONDEN GEDICHT
- DE VOGELS VAN CADAQUES
- BEGIN OPNIEUW
- BEGIN EN EINDE
- ENKELE VORMEN VAN PSYCHOTISCHE ANGST
- KORTE BRIEF OVER STIJL
- ONVERTAALBAAR LICHAAM
- JEANNE MOREAU - LE TOURBILLON
- EEN TREINRIT
- IK RUIM PLAATS VOOR e.e. cummings
- I FALL IN LOVE TOO EASILY
- WAAROM ZOU IK NOG BUITENGAAN?
- BOEKEN VAN AARDE
- GENE CLARK EN THE BYRDS
- SECRETLY CANADIAN
- VOOR DE TWEE MILJOEN 'ZIELEN'
- GROTE PLANNEN, TOEKOMSTDROMEN, VERLANGENS
- WAT ZOU IK DEZE MIDDAG EENS LEZEN?
- BERNADETTE LAFONT BELUISTERT LES AMANTS DE PARIS
- WERELDSPEL
- TAGS DIE JE WANHOPIG MAKEN
- HALLUCINATIES
- LIFE HAS ITS LITTLE UPS AND DOWNS
- L'AMOUREUSE
- HERACLITUS EN DE VERANDERING
- WILCO EN DE NIEUWE POLITIEKE CULTUUR
- ALPHAVILLE - JEAN-LUC GODARD
- DIMITRI VERHULST EN HET GELUK
- DEPRESSIE: HET DONKERE HART
- VRIJHEID IN 31 SONGS
- KING LEAR, KONING VAN HET GROTESKE
- VIRGINIA WOOLF OP DE BOEKENBEURS?
- NEW YORK CITY HERE I COME
- DE ROLSCHAATSENDANS IN HEAVEN'S GATE
- VOETZOEKERS OF VOETNOTEN?
- HEAVEN'S GATE
- DE TECHNIEK VAN GUY CLARK
- BLACK DIAMOND STRINGS / GUY CLARK
- RANDALL KNIFE / GUY CLARK
- OFFERBOOM
- MAZZY STAR / DISAPPEAR
- THUISKOMST / HÖLDERLIN
- WALK UNAFRAID
- OP HET GOEDE PAD
- NU IS JAN WOLKERS DOOD
- GEHAVEND IN DE HAVEN
- OPSOMMEN EN CITEREN
- HET EINDE VAN DE WERELD BINNEN HANDBEREIK
- SUNDAY AFTERNOON
- SUNDAY MORNING
- PROJECT VOOR 20 GEDICHTEN OVER ‘AFSCHUW’
- DE NACHT VAN DE LEGUAAN III
- DE NACHT VAN DE LEGUAAN II - VOETNOTEN
- PRIMAIRE HEILIGEN
- DE NACHT VAN DE LEGUAAN
- 1952 VINCENT BLACK LIGHTNING
- OUDE LIEDEREN (ZUSTER BERTKEN)
- JOSEPH BEUYS EN HET GEBRUIK VAN DE TELEVISIE
- ZIEKTES
- 'L'AVVENTURA' EN 'SPECIAL TOPICS IN CALAMITY PHYSICS'
- AVONTUREN
- HET GEHEUGEN, HET ZELF EN DE TIJD
- WANDELEND OVER PÈRE LACHAISE II
- ROMAN POLANSKI'S REPULSION
- DE KUNSTENAAR ALS ROLLING STONE
- WANDELEND OVER PÈRE LACHAISE
- MOST LIKELY YOU GO YOUR WAY (AND I'LL GO MINE)
- PORTRET VAN DE KUNSTENAAR ALS BLAUWE ROTTWEILER
- EEN MAN VAN BIJZONDERE EIGENSCHAPPEN
- RED DE SOLIDARITEIT
- CHINESE DOODT GELIEFDE MET EEN GIFKUS
- NIGHT AND DAY
- VAN MONUMENTEN EN MENSEN
- DE ANDEREN MAAR NEGEREN?
- BELGIË-BELGIQUE
- DE KOM
- DE MAGERE JONGEN DIE GRAAG OP ZIJN HANDEN LIEP
- NAAR DE NEFZAOUA III
- NAAR DE NEFZAOUA II
- NAAR DE NEFZAOUA
- BEELDEN VAN LEVENDEN EN DODEN
- ORAAL PESSIMISME
- STA JE NU STIL EN HOUD JE JE ADEM IN?
- TEENAGER IN LOVE - YO LA TENGO
- ABRAHAM, MARTIN AND JOHN
- HET IS NIET ALLE DAGEN FEEST
- IL DESERTO ROSSO
- CULTUREEL ERFGOED
- OVER ECHTE EN VERZONNEN PARKEN EN TUINEN
- GRAVEN
- HET GAAT NIET GOED MET BO DIDDLEY
- EEN ONTGOOCHELING IN FERRARA
- THUIS IN TRIËST EN IN TRIËST THUIS
- TRAM 2 NAAR OPICINA
- ERVARING VAN DE GRENS
- VERVELING, LEEGTE, MOEDELOOSHEID
- OUD TAFEREEL
- IN EEN KOUDER KLIMAAT
- WEER EEN VERTREK
- REIZEN IN DE REGEN
- LEE HAZLEWOOD
- RIVIERLIEDEREN
- SCHMERZ / PAIN / PIJN
- HET MARTELAARSCHAP VAN DE HEILIGE AGATHA
- VERLOREN TIJD
- DE FABRIEK VAN MICHELANGELO ANTONIONI
- ZOMER ZONDER INGMAR BERGMAN
- INDUSTRIE, ZWAARSTE STRAF VAN GOD
- DE STAND DER DINGEN / IN MIJN HOOFD
- BERLIJNSE NOTITIES
- BERLIJN SCHRIJVEN
- OP EEN DAG IS ALLES AFGELOPEN
- ALCHIMIE VAN DE OORLOG
- CINDY SHERMAN IS GEEN SEKSPOES
- BLOOTZONDAGEN
- VRIENDEN IN BERLIJN
- WANHOOP EN VERWACHTING
- NAAR BERLIJN
- GOLDEN YEARS: EEN LODEN DECENNIUM?
- LABYRINT EN FILM
- VRIENDSCHAP EN TEGENSPRAAK
- EEUWIGE KINDEREN
- DE WARE BETEKENIS VAN HOOCHIEKOOCHIE
- AUSCHWITZ-BIRKENAU
- THEOLOGIE VAN DE AFBEELDING
- ALL YOU NEED IS A LOVE-IN
- DE ZOMER VAN DE NATTE VOETEN
- MARKT VAN MORGEN / RADIO CENTRAAL
- BINNENSCHEEPVAART
- ZINSVERBIJSTERING
- EEN AREND IN DE ARENA
- VOORBEREIDENDE OEFENINGEN VOOR DE DOOD II
- THE CAKE
- VOORBEREIDENDE OEFENINGEN VOOR DE DOOD
- I GOT YOU BABE: REIZEN IN DE MUZIKALE RUIMTE
- SKALDEN: HOE BEDRIEGLIJK IS HET GEHEUGEN?
- KRANTENKNIPSELS: EEN PERSOONLIJKE GESCHIEDENIS
- LIEFDESANGST
- EEN INWONER VAN EEN LAND HEEFT MINSTENS NEGEN KARAKTERS
- DROMEN VAN DE TUIN VAN DE FINZI-CONTINI
- LAND VAN BELOFTE II
- LAND VAN BELOFTE I
- POLANSKI'S METHODE
- MOMENTEN VAN GELUK
- PROCESSIERUPSEN EN DE VRIJE WIL VAN DE APOLOGEET
- BUITEN DE MAATSCHAPPIJ? PATTI SMITH IN DE AB
- PATTI SMITH : AIN'T IT STRANGE?
- EEN HOOFD VOL DODE WOORDEN
- AANZET VOOR EEN NUTTELOZE WOORDENLIJST
- EEN MILJOEN
- LIEDEREN VAN EENZAAMHEID EN VERDRIET
- IN MY SOLITUDE
- EEN AVOND IN ANTWERPEN II
- EEN AVOND IN ANTWERPEN
- EEN NIEUW PAAR SCHOENEN
- HET GRAF VAN HERBERT MARCUSE: WEITERMACHEN!
- HEY BO DIDDLEY!
- IN MEMORIAM JEAN-CLAUDE BRIALY
- LIKE A ROLLING STONE 1966
- LIED VAN ONSCHULD - WILLIAM BLAKE
- VERLOREN WEEKEND
- SUMMER OF LOVE 1967 IN HET WHITNEY MUSEUM
- JO RÖPKE EN DE FILMSCHOOL
- NAKED LUNCH : EERSTE ZIN
- VARIANTEN VAN RELIGIEUZE BELEVING
- BOZE JONGEN
- TESTIKEL EN HOOFD
- SUNDAY MORNING COMING DOWN
- OM 4 UUR 'S MORGENS
- HAMLET
- VERVELING, VERMOEIDHEID EN LEEGTE
- JIMI HENDRIX IN DIABET
- SEKS, SUCCES EN STRAF
- HOPE SANDOVAL OBSESSIE
- GOUD, GELD EN WERK
- JUNKIES EN HET VERLOREN PARADIJS
- VERGETEN VROUWEN III
- CATANIA BY NIGHT
- NA EEN ONWEER
- VERGETEN VROUWEN II
- VERGETEN VROUWEN
- JE BENT NIET WELKOM
- UITVERKOREN ZANGERESSEN
- ANGST EN AFGROND
- NUITS BOTANIQUE: THE AIR IS THIN
- DE NACHTEN VAN LIEFDE EN DOOD
- L'AFFAIRE MARTIN
- HET LEVEN ZOALS HET WAS : BOOMKWEKERIJSTRAAT
- CAT POWER IN HET KONINKLIJK CIRCUS
- HET LEVEN IS EEN STRIJD
- RONETTE PULASKI IN TWIN PEAKS
- CASIMIR PULASKI DAY
- DODE KONINGEN
- ECLIPS
- GEDICHTEN VAN ZILVER, PROZA VAN GOUD
- DE VRUCHTBAARHEIDSSYMBOLEN OP HET KERKHOF
- DE BEHANDELING
- REVOLUTIE IN MINIROK
- TEGEN HET WANTROUWEN
- STEMMEN, STEMMINGEN
- EEN OUD EINDE EN EEN NIEUW BEGIN
- GIMME SHELTER
- TRANEN VOOR ELSE
- MIJN UREN BIJ ELSE
- DE ROODBORSTJES VAN DAVID LYNCH
- IN DE STAART GEBETEN
- EEUWIGE TERUGKEER
- LOU REEDS VICIOUS CIRCLE EN DE OEROBOROS
- PATTI SMITH, DE FOTOGRAFEN EN DE ANDEREN
- REISBESTEMMINGEN
- BLONDE ON BLONDE : DE BELGISCHE KUST IN 1983
- DE BELGISCHE KUST IN 1967
- DE BELGISCHE KUST ONTVLUCHT
- DE LAATSTEN ZULLEN DE EERSTEN ZIJN
- WACHTEN OP DANNY AND DUSTY
- SOL LEWITT IS DOOD
- SOMETHING IS HAPPENING HERE BUT YOU DON'T KNOW WHAT IT IS
- BOB DYLAN'S NEVER-ENDING-TOUR : BRUSSEL 2007
- DE ENDORFINE KAN NIET OP
- GOEDE VRIJDAG
- MOOIE DAGEN IN HET VERSCHIET
- BOB DYLAN'S NEVER-ENDING-TOUR : KOPENHAGEN 2007
- BOB DYLAN: NOG TWEE NACHTEN SLAPELOOSHEID
- EERST HET TOEVAL, DAARNA DE EXTASE?
- DEATH LETTER BLUES - SON HOUSE
- ODE AAN DE GROOTSTAD EN DE RIJPE LEEFTIJD
- BESTAAN OF NIET BESTAAN
- VANITAS (MIDDENPANEEL)
- VANITAS (LINKERPANEEL)
- DE SCHOONHEID VAN HET VERGANKELIJKE
- DE BOEKEN IN LOOD VAN ANSELM KIEFER
- CARPE DIEM
- BRIEF UIT EVORA
- WAAR HET WATER SMAAKT ALS WIJN
- MAX STIRNER : IK HEB ME UIT HET NIETS OPGETROKKEN
- EEUWIGHEID: HÖLDERLIN EN DE GRIEKSE STERREN
- HET HEIMLICH MANEUVER
- HUMBLE PIE IN BILZEN (1969)
- BLUES VAN BLEKE JONGENS EN MEISJES
- PATRICK DE SPIEGELAERE : DEATH HAS NO MERCY
- ZAL IK DAN TOCH MAAR ALLES BEWAREN?
- LINOS ZONG DE BLUES
- JAZZ BILZEN 1967 : SUMMER OF LOVE
- SLAAPSTOORNISSEN EN LEGE AGENDA'S
- EENZAAM OF ALLEEN
- CARNAVAL IN HASSELT
- DE TWEE IRENES
- IK SLOEG EEN VETTE KEREL
- DE HUMANISTISCHE TUIN BLIJFT ONVOLTOOID
- TUIN IN DE WINTER
- DE VERDWIJNING VAN DE CIPRES UIT ONZE TUIN
- PINK FLOYD IN BRUSSEL (1968)
- HET LEVEN VAN JEZUS
- HET SPOOR GEVONDEN
- EDIE SEDGWICK : FACTORY GIRL
- MIJN ONVERDRAAGZAAMHEID
- JOY DIVISION : DANCE DANCE DANCE TO THE RADIO
- DANCING QUEEN
- NA DE VAL / AFTER THE FALL
- ZELFPORTRET MET TWEE DODEN
- MEESTERWERKEN
- IS ALLES IJDELHEID?
- THE KILLER INSIDE ME (REVISITED)
- MOORD EN DOODSLAG: VERVOLGVERHAAL
- VLINDERS, HANDGEKLAP EN STRAATMUZIKANTEN
- HOE VOORZICHTIGHEID TOT CHAOS LEIDT
- IN MEMORIAM ROLAND ROM EN MARC MEULEMANS
- DE AMBITIE VAN MELANIE : GET HIGH & WATCH TV
- DORP IN VLAANDEREN
- TROOST VAN MUZIEK
- LEZEN EN LATEN LEZEN
- CAT POWER, SEXY PRESIDENT
- ALS OP EEN WINTEROCHTEND
- NAAKTE OLYMPIA
- PRETTY FRAULEIN - EEN GEDICHT IN PROZA
- TOAST
- THE MAN WHO FELL TO EARTH
- LARVATUS PRODEO
- LIED VAN WIE DRONKEN IN EEN TAXI ZIT
- WAAROM KIEZEN MENSEN ERVOOR OM VERBLIND EN ONDERDRUKT TE WORDEN?
- NATTIGHEID
- SPA IN HET VOORUITZICHT
- 1968
- TAAL, SEKS EN APOCALYPS
- BLAUWSEL
- VERSTROOIING (Genesis 11 : 1-10)
- NEKO CASE, THANK YOU VERY MUCH
- ONONDERBROKEN ELEGIE
- SNEAKY PETE EN DE FLYING BURRITO BROTHERS
- IN MEMORIAM SNEAKY PETE KLEINOW
- LEVEN MET EEN DWANGNEUROSE
- DE MELANCHOLIE VAN THOMAS CHATTERTON
- HET BESTE HEBBEN WE GEHAD
- DE MOOISTE VROUW VAN EUROPA
- BURNING LOVE: R.I.P. DENNIS LINDE
- GOG EN MAGOG
- LEVEN IN DE TAAL: GEERTEN MEIJSING
- ELVIS IN NACHT EN NEVEL
- ORTIGIA
- LAAT KOMEN DE MOOIE DAGEN
- DE HUID VAN ORPHEUS
- DE TOEKOMST VAN EEN ILLUSIE
- ALS ER TOEKOMST WAS ZOU ZIJ JE UITLACHEN
- IN MEMORIAM JAMES BROWN
- A CHRISTMAS GIFT FOR YOU
- DE MAN OP DE STOEL
- EEN DROOM IN FUNCHAL
- LE BLEU DU CIEL
- EEN AGENDA
- IDENTITEIT EN MASKERADE : SLAVOJ ZIZEK
- IN MEMORIAM AHMET ERTEGÜN
- DE LICHTHEID VAN HET BESTAAN, SOMS
- GENETICA
- DE HEL VAN CHUBBY CHECKER
- FOOD OF LOVE : HET BESTE VAN 2006
- KWETSBAAR EN MELANCHOLISCH
- ONDERWEG
- IDENTITEITSCRISIS
- MENSENHATERS : GIACOMO LEOPARDI
- FEESTZALEN, CAFES EN KAMERTJES
- PROSTITUTIE
- STORM EN CHAOS
- AFSCHEID VAN EEN VRIEND?
- THUIS EN VER WEG IN DE RUIMTE
- MEFISTO EN MAO: ALLE DUIVELS
- STAND VAN ZAKEN
- DAPHNE, IBE EN MAO MET STRIKJE
- LECTUUR VAN EEN FOTO (OPEN BRIEF AAN MARLON VANCO)
- PHILIPPE NOIRET EN ROBERT ALTMAN
- HEEFT MEFISTO DE TOEKOMST IN HANDEN?
- DUEL IN DE ZON
- VADERLANDSE OORDEN EN WOORDEN
- UIT HET HART (EEN LANG VERHAAL KORT II)
- UIT HET HART (EEN LANG VERHAAL KORT I)
- SCHOONHEID VOLGENS ERIC ROHMER
- ROMANTIC AGONY?
- VRIJDAGAVOND IN PORTO
- JACK KEROUAC EN DE OUDE DUIVEL
- SATAN 'SCHRIJFT' SPAM
- EEN ZWERVER KOMT THUIS
- VLEES EN PORTO
- LUCINDA WILLIAMS: ROCK & ROLL WOMAN
- VIER VROUWENPORTRETTEN
- FREEDOM FOR THE STALLION
- WACHTEN OP ALLEN TOUSSAINT
- DE BOOM VAN DE KENNIS
- HEINRICH VON KLEIST : MICHAEL KOHLHAAS
- WE ARE FLOATING IN SPACE
- DROMEN VAN VROUWEN
- AVONTUREN MET VROUWEN
- DE HERFST VAN SPARKLEHORSE
- CECILIA EN DE UITVINDING VAN MOREL
- STRIPTEASE EN RODE ROZEN
- GESPREK OVER GEWELD
- SOUL MAN : SAM AND DAVE
- NIEUWE BEKENTENISSEN VAN EEN CONSUMENT
- EUROPESE REGELTJES VOOR BLOGGERS?
- ADIOS SEÑOR
- MUZIEK: JE MOET ZELF MAAR KIEZEN WAT JE MOOI VINDT
- ANNELIES BECK EN MY SUMMER OF LOVE
- DE HERFST VAN DE MOOIE VROUWEN
- WAT TE DOEN?
- YES SIR, I CAN BOOGIE: RYAN ADAMS IN HET KONINKLIJK CIRCUS
- ESSE EST PERCIPI
- ALS DE GODEN ZWIJGEN MOETEN WIJ DE VREDE STICHTEN
- BRUSSEL 0110
- JAMAICAANSE RUM, DRUMMERS EN DROMEN
- IK NEEM MIJN HOED AF VOOR TOM BARMAN
- KLEINE BELGISCHE KUNSTGESCHIEDENIS
- FRANCOISE HARDY, MA PETITE AMOUREUSE
- WHO KNOWS WHERE THE TIME GOES?
- PULASKI NEEMT EEN INITIATIEF
- GESPREK MET AGATA OVER BOEKEN EN FILM
- MIJN RUIMTE?
- VAN DE POSTBODE GEEN NIEUWS
- IN DE MIST VAN HET HOOFD
- WERKEN IN MUZIEK II
- IN AFWACHTING VAN HET FEEST
- VAN SPROOKJES EN DROMEN
- ACEDIA
- HOE IK MIJN WEEK OVERLEEFDE
- EEN ROMANCE
- DEZE TREIN STOPT HIER NIET LANGER
- LACHEN MET KURT EN BOB
- WERKEN IN DE MUZIEK
- ADMINISTRATIE EN ANDER ALLEDAAGS FASCISME
- EEN LIJST VAN DE WERELD
- WAAR KOMEN DE JUISTE IDEEEN VANDAAN?
- EEN BEELD VAN EEN MAN
- JOE BOYD EN DE POPULAIRE MUZIEK IN DE SIXTIES
- TOM WAITS, BOB DYLAN, VISPOTJE
- OVER RIO BRAVO VAN HOWARD HAWKS
- DE MELANCHOLIE VAN DE THUISKOMST
- MIJN NEVER-ENDING-TOUR
- BOB DYLAN ALS PAUS EN ANTI-PAUS
- BOB DYLANS THEME TIME RADIO HOUR
- MIJN KONINKRIJK VOOR EEN PAARDENMIDDEL
- ER WAS EENS IN CHARLEROI
- TRANEN VOOR ARTHUR LEE
- ZWARTE JURKJES
- REIS NAAR HET BEGIN VAN DE DAG
- SALUT AU MONDE!
- "EEUWIGE ROEM"
- OVER EEN DICHTER EN ZIJN TOREN
- VEEL ECHTER MOET BLIJVEN
- BOZE EN BOOSAARDIGE MENSEN
- BRUSSEL IS EEN GEVAARLIJKE STAD
- HERBEGINNEN
- PERFORMANCE IN DE MUZIEKDOOS
- SYD BARRETT: WHEN I LIVE I DIE
- VOOR EN NA DE REGEN 5
- VOOR EN NA DE REGEN 4
- VOOR EN NA DE REGEN 3
- VOOR EN NA DE REGEN 2
- VOOR EN NA DE REGEN 1
- INTIMITEIT: DE PENIS VEROVERT HOLLYWOOD
- MUIZENISSEN IN VERBAND MET SLAVOJ ZIZEK
- VERLANGEN
- OP ZOEK NAAR DE VERLOREN TIJD?
- DE LUIE PASTISDRINKER
- PERVERSIES, UITGEKLEED
- LUSTELOOS EN GEIL
- SING THIS ALL TOGETHER
- DE DROOM, HET KEERPUNT EN HET ORAKEL
- HET KUNSTWERK VAN ZIDANE
- DE ROOS VAN KEVIN AYERS
- GESPREK MET CHRISTA PAFFGEN
- LES ENFANTS DU PARADIS
- VALT IJSLAND NOG TE REDDEN?
- TRY-OUT
- THE DEATH OF CHATTERTON
- ZEN
- EEN SCHADUWLIED
- PARADIJS : EEN ALLES VERGETEN NU
- DE GEEST VAN EMILY DICKINSON
- JE MOET DOOR EN DOOR MODERN ZIJN
- ALLES IS METAFOOR, ALLES IS IRONIE
- NEIL YOUNG, ALLEN TOUSSAINT EN ELVIS COSTELLO MAKEN DE WERELD BETER
- EEN FAMILIEGESCHIEDENIS
- BIG BROTHER EN HET HELE SPEKTAKEL
- LAAT DE ARMEN DE BELASTINGEN BETALEN
- OFFER AAN EEN DODE BOOM
- KUREN
- BESCHEIDEN MEESTERS : DAN PENN EN SPOONER OLDHAM
- ONTBOEZEMING
- HET PLEZIER VAN DE PARADOX
- IN WELKE CATEGORIE HOOR IK THUIS?
- HET OFFER
- THUISKOMST II
- THUISKOMST
- DESMOND DEKKER, ALTIJD JONG
- MARK E. SMITH EN HET GEHEUGEN
- LOF VOOR EIGENZINNIGHEID
- DE OUDE MAN EN DE DOOD
- WITLOOF VOOR NEKO CASE
- IF THE RIVER WAS WHISKEY
- BEAT THE DEVIL
- DE WAARHEID OVER BETTYE LAVETTE EN DE ECHTE SOUL
- MICHAEL CUNNINGHAM: SPECIMEN DAYS
- HET GOEDE LEVEN
- CORTISONE ZONDER BIJSLUITER
- NEKO CASE: HOLD ON HOLD ON
- DORPSTAFERELEN
- MOORD
- IN MEMORIAM GRANT MCLENNAN,
- FUNERARIUM LA PAZ
- DROPOUT BOOGIE
- EEN ZACHTAARDIGE GOLEM
- DE ZIEL VAN TACANDA
- EEN PIZZA VOOR BACH
- SPECIMEN DAY
- EDDIE HINTON EN AL DE ANDERE EDDIES
- DUVEL ALS MEDICIJN
- TERUG IN HET VADERLAND
- ZIEK IN TAZACORTE
- MONUMENT VOOR JOE
- BESTEMMING LA PALMA
- JOE IS DOOD
- GOEDE MENSEN
- DROMEN VAN ANDALUSIË
- EMILIANA TORRINI IN BRUSSEL
- HET ACTIEVE LEVEN
- BARBARA LODEN : WANDA
- TWEE BROERS
- ALTIJD ONTBREEKT DE CONTEXT
- GERARD REVE : OP WEG NAAR HET EINDE
- WOORDEN OPGESPOORD
- WO ES WAR
- EENZAAMHEID EN VERDRIET
- GENE PITNEY : BACKSTAGE I'M LONELY
- ONTSNAPPEN AAN DIONYSUS EN APOLLO
- COWBOYS IN GREYHOUNDS
- MIJN KONINKRIJK VOOR EEN ZIEL
- GELAUWERD
- PURE POP FOR NOW PEOPLE
- AAN VERWARRING TEN PROOI
- HET IDYLLISCHE LEVEN
- SPEED OF LIGHT
- GERAAS EN GEBRAL II
- GERAAS EN GEBRAL I
- GEDICHT VOOR DE DAKLOZE
- VLEES II
- SOMS EEN DOODGEWONE MENS
- VLEES
- GEEN BV, GEEN AANDACHT
- IN MEMORIAM BUCK OWENS
- INTERMEZZO: IBSEN'S SPOKEN
- ONDERTITELS
- DORRE HERSENS EN VALSE LIEFDE
- ANNA MAGNANI DOOR MARLON BRANDO IN DE NEUS GEKNEPEN
- BAD TIMING
- ALDABARAN, NIETS
- GEHEIME LEVENS
- HEY JACK KEROUAC
- JUNKIES IN DE HERFST
- ENKELE WOORDEN OVER DE KERSENTUIN
- WERKEN EN DROMEN
- OP DRIFT / LA DERIVE
- TEGEN DE TIJD
- NACHTELIJKE TOCHTEN
- RIJK EN GELUKKIG
- 25.000
- THE JAYHAWKS : HOLLYWOOD TOWN HALL
- JADE JAGGER NAAR DE MAAN?
- TAROT / RUDOLF THOME
- DE DODE MODELLEN VAN GERICAULT
- OFFICER PULASKI
- BEAT GENERATION ALS VOORBEELD
- ONTMOETING MET KRISTIEN DIELTIENS
- DE STAD COCAIGNE
- INSECTEN IN HET PENTAGON
- SPREKEN OF NIET SPREKEN
- LUSTEN EN ONLUSTEN
- QUE SERA SERA
- DE GEBROKEN HANDEN VAN DE GITARIST
- GEDICHTEN VAN KAVAFIS
- L'ORIGINE DU MONDE
- DE VAGINA ALS REMEDIE
- GEMISTE KANSEN?
- HET BARRE LAND, DE RIVIEREN EN HET GROTE MEER
- EEN SALUUT VOOR CHRIS PENN
- SCHOONHEID MAG!
- WET EN ORDE
- OPENING NIGHT (JOHN CASSAVETES)
- GREEN ON RED EN JIM THOMPSON
- HEAVEN OR LAS VEGAS
- NEKO CASE IN DE BOTANIQUE
- BINNEN EN BUITEN
- ALLES IS VERGEVEN EN VERGETEN
- HET DODE MEISJE EN DE BLOEMEN
- HOE LUCINDA WILLIAMS IN MIJN LEVEN KWAM
- ROCK & ROLL BRUSSEL
- BLAUWE TRANEN
- OPEN DE RAMEN!
- VOETBALVELD IN BOSNIË
- DE WEG NAAR HET LICHT
- CAT POWER OF BILL GATES?
- MIJN CREDO
- TEPELS ALS HOORNIGE DUIVENSNAVELS
- AMERIKAANSE IKONEN
- OP WEG NAAR HET EINDE
- SUB SPECIE AETERNITATIS
- LUIS BUÑUEL : LE CHARME DISCRET DE LA BOURGEOISIE
- RADIO CENTRAAL EN DE VLAAMSE CULTUURPOLITIEK
- SOUTHERN SOUL
- HITWEEK & WITHEEK & ALOHA
- TEENBEAT EN DE GEUR VAN DE UNDERGROUND
- WIR BAUEN EINE NEUE STADT
- GLIMLACH VAN DE KOSMOS
- DE AFWEZIGHEID VAN ORPHEUS
- SCHOONHEID VAN BOUWWERVEN
- LICHAMELIJK SCHRIJVEN
- STRINDBERG : ERKENNING OF ZELFDODING?
- KORTE ONTSTAANSGESCHIEDENIS VAN BLASBAND
- BLASBAND, LATERE VERSIE
- BLASBAND, VROEGE VERSIE
- COMFORT OF STRANGERS (REVISITED)
- 20.000 MIJLPALEN BOVEN ZEE
- VERWENST EN VERVLOEKT II
- THE STARS ALL SEEM TO WEEP - BETH ORTON
- DROEVIGE FIGUUR AAN DE JAREN 80 ONTSNAPT
- MET AMPHIONIE DE STAD DOORKRUISEN
- VERWENST EN VERVLOEKT
- A PROPOS DE L'ATALANTE (JEAN VIGO)
- SHAKESPEARE'S HELDEN
- SCENES UIT HET SCHIPPERSLEVEN
- EUROSONG: FINAL ANALYSIS
- PJ HARVEY: POLYMORF PERVERS EN SEXY
- MONSTERS, FILMS, SLAPELOZE NACHTEN
- SYD BARRETT EN JAMES JOYCE
- BESPIEGELINGEN OVER DE EENZAAMHEID VAN HET BESTAAN
- KRUISIGING VAN JEZUS CHRISTUS
- SCHOPENHAUER'S HORROR STORIES
- PORTRET VAN DE KUNSTENAAR ALS POSEUR (INTERVIEW 1982)
- ZIEK EN MELANCHOLIEK
- DIRTY DOZEN BRASS BAND
- NEW ORLEANS, SEPTEMBER 1992
- TROONSAFSTAND NU!
- BRIAN JONES' GRAF
- MARLON BRANDO, POCAHONTAS AND ME
- JOHNNY CASH EN DE TROOST VAN VREEMDEN
- LONG AFTERNOONS : PLAYLIST
- ELIA KAZAN'S ON THE WATERFRONT
- TWIJFEL EN VERTWIJFELING IN PALOOKAVILLE
- NA DE VAL (LAURA'S EPILEPSIE)
- DEDICATED TO DOUG SAHM (HERINNERING)
- ALCHIMIE VAN DE WANHOPIGE LIEFDE
- LULU OP DE BRUG
- HEIMWEE EN WELBEHAGEN (HERINNERINGEN)
- DU NOUVEAU!
- WILSON PICKETT : ER IS NOG ALTIJD ZIJN LIED
- ALL WORK AND NO PLAY
- VIJFENZEVENTIG MINUTEN EENZAAMHEID
- IN MEMORIAM WILSON PICKETT
- LIEFDE VOOR DE VER VERWIJDERDEN
- PATTY HEARST EN HET ONZUIVERE LEVEN
- LIVING THE PURE : NEAL CASADY EN JACK KEROUAC
- OVERBODIG PORTRET VAN CHARLES FOURIER
- EENZAAM IN UTOPIA
- WIM WENDERS : ALICE IN DEN STÄDTEN
- EENZAAMHEID EN PARADIJS
- DE LIEFDE EN HAAT VAN ROBERT MITCHUM
- INKT EN ALCOHOL: BENEVELDE SCHRIJVERS
- LICHTE EN DUISTERE MELANCHOLIE
- HET BOEK VAN PIERRE-LOUIS LAIDEGUIVE
- SCHITTERENDE DAGEN
- GROETEN UIT BARCELONA
- HET BESTE VAN 2005
- LAATSTE KLACHTEN VAN HET JAAR
- WHEN THE MUSIC'S OVER...
- HET NIEUWE LEVEN
- THE KINKS : TOO MUCH ON MY MIND
- HANDEN EN VLEUGELS
- BERGMANESK, ETCETERA
- BLUES VAN HET SCHIMMIGE BESTAAN
- IN MEMORIAM LINK WRAY
- ALL IS A PROCESSION / WALT WHITMAN
- ODE AAN DE GROTE BEER
- HET TOEVAL WIL DE BOMEN
- SCHIJN BEDRIEGT: IL CATALOGO E QUESTO
- SCHIJN BEDRIEGT: OVER VRIENDEN EN FIGURANTEN
- BREAKFAST AT NIGHT : VOOR PAM
- NIEUWE SPOREN ONTDEKT
- DRIE HERFSTDAGEN (een lijst)
- SPOREN IN AUTOMATISCHE ZINNEN
- NATIONALE FEESTDAG, 1976
- WEG MET DE NACHTMERRIES
- VERWARRING, GEHEUGENVERLIES, DWANGMATIG GEDRAG
- UIT HET HARNAS
- GASTON BACHELARD EN HET MIJMEREN
- OVER DE ANGST VOOR HET VERGETEN
- A LETTER FOR AGATA
- WAITING AROUND TO DIE
- MONTAIGNE'S VRIENDSCHAP
- BIJ MONTAIGNE IN DE LEER GAAN
- KUNST IS DIEFSTAL
- OVER DE IJDELHEID VAN WOORDEN
- DE MYTHE VAN HET VERHAAL
- RINEKE DIJKSTRA
- ELEGIE VOOR TOWNES VAN ZANDT
- OM WOORDEN GAAN (EEN OMMETJE)
- NATURE IS A HERACLITEAN FIRE : GERARD MANLEY HOPKINS
- VERVELING, LEEGTE VAN DE ZIEL
- NABOKOV'S TWEETALIGHEID
- 143 SPAANSE CHIRURGEN EN ANDERE ZORGEN
- VRIENDSCHAP IS HET ALLERHOOGSTE
- IN MEMORIAM JOHAN REYGAERTS
- PATTI SMITH: DE CONVULSIEVE SCHOONHEID VAN HET TOEVAL
- SENSUALITEIT
- A GENTLE COLLAPSING
- DIRTY ASS ROCK AND ROLL
- HARMONIE IN POPMUZIEK
- KONING VAN MIJN KAMERS
- WAT IS DEZE SHIT?
- JAN DECORTE EN SIGRID VINKS
- BOB DYLAN EN BETTYE LAVETTE IN BRUSSEL
- BOB DYLAN'S NEVER-ENDING-TOUR : WETZLAR
- TERUG UIT ANDALOUSIE
- VERTREK NAAR JAEN
- BETTYE LAVETTE : I'VE GOT MY OWN HELL TO RAISE
- IVO VAN HOVE TEMT DE FEEKSEN!
- VERNIETIGING EN ZELFVERNIETIGING
- WESTERSE INVLOED
- POSTMODERNE HERFSTSONATE
- ELVIS, KANSAS CITY WINE, HOESTEN
- PESSOA EN ONZE VELE ZELVEN
- OUDE BOEKEN, NIEUWE SPELLING
- MEDEDOGEN MET PHILOCTETES
- ZIEKTE EN MORAAL
- ALLE MUZIEK ONTSTAAT UIT EENVOUD
- TEGEN HET VERGETEN
- ZIEK ALS EEN HOND UIT DE HEL
- THERE'S NO SUCCESS LIKE FAILURE
- MENSEN AAN HET WOORD LATEN
- PIZZERIA SANTA LUCIA
- BOB DYLAN, THE GREAT GATSBY, MOSSELEN
- NOOIT MEER NAAR HUIS
- ALLES WAT HET GEVAL IS?
- NAAKT IN EEN ZWARTE LEREN JAS EN ANDERE HERINNERINGEN
- TEGEN DE ONVERSCHILLIGHEID
- DE RIVIER VAN HERACLITUS
- LENNY'S VERJAARDAG
- BOB DYLAN OP BBC2: NO DIRECTION HOME
- BRUSSEL IN SEPTEMBER
- BOERENPOLKA
- TEVREDEN ALS TEVREDEN SCHILDPADDEN
- GEZONDHEID! SALUD! SANTE!
- ONVOLTOOID LIED
- KRZYSTZTOF KIESLOWSKI EN JEAN VIGO
- L'ATALANTE
- HET DUBBELE LEVEN VAN VERONICA
- ANITA PALLENBERG, MARIANNE FAITHFUL EN ANDERE MUZEN
- BOB DYLAN, EDIE SEDGWICK EN DE CHELSEA GIRLS
- HET WILDE AROMA VAN BRUSSEL
- ONBESCHOFT GEDRAG IN DE MEDIA
- WIE ZOU HET ZIJN?
- NAKED GIRL ASLEEP / LUCIAN FREUD
- THE WALKABOUTS IN DE ERELIJST
- IN HET VERLEDEN VERDWALEN
- LEOPARD SKIN PILLBOX HAT / BOB DYLAN
- MICHAEL MOORE EN DE STIJL
- BOB DYLAN: NO DIRECTION HOME
- ZIEKTE EN STANK
- CHARLOTTE EN DOROTHEE : MEISJES!
- FUCK
- NEW ORLEANS EN DE MUZIEK VAN DE HEIDENSE ZIEL
- TRANEN VOOR NEW ORLEANS
- EEN WEEK IN NEW ORLEANS - 1992
- 4.48 PSYCHOSE / NANETTE EDENS / SARAH KANE
- EEN POSTZEGEL VOOR GENERAAL PULASKI
- KATJA SCHUURMAN EN CONNIE PALMEN
- BROODJE HAM
- BEREKENENDE APEN
- DE WITTE REGELING IS VAN KRACHT
- WANDA GORONSKI EN DE ANGST VOOR DE ANGST?
- BERLIJN EN DE VERZOENING
- WAAROM IK NOOIT EEN HIPPIE BEN GEWEEST
- CASIMIR PULASKI
- PLEASE MISTER POSTMAN
- ICH BIN EIN BERLINER!
- DOCTOR ARTURO MAUSS EN DE VERVELING
- BLOEMARDINNE'S LAATSTE KANS
- LA VITA NUOVA
- FUCKING LILJA
- LA MAMAN ET LA PUTAIN, ETCETERA
- BALLINGSCHAP IN DE SCHADUW
- TOM BARMAN EN CONNIE PALMEN
- HOPE SANDOVAL'S DROOM
- UITVERKOREN SCHRIJVERS
- DE KLEINE TRAGEDIE VAN EEN HÖLDERLINLEZER
- DE TOREN
- GEEF AL HET OVERIGE AAN DE STROOM
- VREDE ONDER DE DODEN / LONG JOHN BALDRY
- FILE GUMBO OP DE MYSTERY TRAIN
- GEORGE HARRISON EN GEETA DUTT
- HERINNERING AAN CHEB
- LEVE BELGIE!
- LONDEN / MECCA
- EEN AANTAL SPOREN
- SCHILD OF VRIEND
- GREEN GREEN GRASS OF HOME
- EEN VISITE
- THE GOOD, THE BAD (AND THE UGLY)
- TEGEN DE ARBEID: ANDRE BRETON
- FAMILY PLOT
- MOMENTEN VAN EEN EEUWIGHEID
- GEVOELLOOS EN LEEG
- ELEMENTAIRE DEELTJES
- PANIEK IN LONDEN EN ELDERS
- ZOMER IN BRUSSEL, GEFLUISTERD
- BOB DYLAN IN VORST
- JANE BIRKIN POUR TOUJOURS
- ANDY WARHOL EN MADONNA
- NARCISSEN
- DE BIOGRAAF VAN JEAN EUSTACHE
- OPENBARINGEN VAN MARTIN PULASKI
- COITUS ZONDER MOEITE
- PROJECT VOOR EEN REEKS GEDICHTEN OVER 'MONSTERS'
- CHAOS EN DRONKENSCHAP IN GENT EN BRUSSEL
- DROMEN ZIJN GEEN BEDROG
- ACHILLES EN DE PRIMITIEVE BULLSHITTER
- WELKOM BIJ DE BARBAREN
- OP EEN ZOMERNACHT...
- SHAKESPEARE'S HELDEN
- MIJN BODYGUARD
- DE JONGEN MET HET MES
- DE BIOGRAAF VAN ULRIKE MEINHOF
- IN EUROPA EN ELDERS
- OP ZOEK NAAR MIJN SCHADUW
- CHARLOTTE RAMPLING, MON AMOUR
- TOEVALLIG PATTI SMITH'S BIRDLAND?
- EEN DEFINITIE VAN DE ZIEL
- WAARDE VAN ZIEKTE
- TROOSTENDE ENGEL
- EEN PSYCHEDELISCHE GENE PITNEY
- JOBS LAATSTE GEBED
- VERDRIET NA HET FEEST
- CLIFF RICHARD IN ANTWERPEN
- OMGEVEN DOOR ALLERHANDE OBJECTEN
- LEVE KARL MARX, CHARLOTTE RAMPLING (EN DE TEPELS VAN DE DANSERESSEN)
- HOE NEEM JE AFSCHEID?
- WEEFSELS VAN HET HART
- HERSTELLINGSWERKEN
- SUE, WANDA EN DE WANHOOP
- RYOKAN : BILL VIOLA
- RITME VAN DE ZIEL
- ZWARTRIJDEN IN ANTWERPEN
- TREURLIED TUSSEN KALE BOMEN
- MELANCHOLIE, DOODSANGST
- HIAWATHA EN GUY DEBORD
- SCHOONHEID EN AFTAKELING
- TERUGKEER IN DE HEIMAT
- VERTREK NAAR LA PALMA
- DE NIEUWE PORNOGRAFIE
- CANARD: PULASKI EN JFK
- WALLY TAX EN HET VERDRIET
- TEACH ME TO FORGET YOU, WALLY TAX
- HET EVANGELIE VAN JUDAS
- MEISKES EN JONGENS
- DIEFSTAL EN RELIGIE
- ADOLESCENTIE IN LIMBURG
- HEIMWEE NAAR ANTWERPEN
- MR. NATURAL
- HELDEN EN HYPOCHONDERS
- STEMMEN, ACTRICES EN ZANGERESSEN
- DE GEEST VAN ROCK & ROLL
- DAGEN ZONDER ZORGEN
- FREUD EN DE MARTELAERE
- DE MELANCHOLIE VAN LILIUM
- WILHELM REICH VERNIETIGT HET KARAKTER
- FILMS DIE JE MAG GEZIEN HEBBEN
- FAMILY LIFE
- DONDERSLAGEN BIJ BEWOLKTE HEMEL
- GUN CLUB EN WOVEN HAND
- ONGEWOON VERTREK
|
| STRANGER HERE MYSELF |
| I write these words mostly in Dutch. I would like to translate them into English, French and German, but I just don't have the time for that. You can't translate poetry, anyway. If you want to know about the artists who made me who and what I am, please visit my margins. Every picture there tells a story, not mine, but its own. I am thankful to everyone who wrote what is behind those images, or who put the pictures in motion. My margins are a work of the global community. I consider them as an important series of statements. If you take the time to read or watch them, you know what it is I am writing about. |
| CASANOVA |
Na afloop wandelde ik alleen naar de beurs en verzonk in overpeinzingen, die altijd droefgeestig zijn als ze een gelukkige tijd in herinnering brengen waarvan men niet kan hopen dat deze terugkomt. In deze stad was ik begonnen op grootse wijze van het leven te genieten. Ik besefte dat dit bijna dertig jaar geleden was, een enorm lange tijd, en ik mij desondanks eerder jonger dan ouder voelde. Maar wat een verschil als ik mijn lichamelijke en geestelijke toestand uit die eerste tijd vergeleek met mijn huidige situatie. Ik was een totaal ander mens; hoe duidelijk ik inzag dat ik toen volkomen gelukkig was, hoe onomwonden ik moest toegeven dat ik nu ongelukkig was geworden. Ik kon mij namelijk niet meer voorhouden dat er een betere toekomst in het verschiet lag.
Giacomo Casanova |
| KINDERJAREN |
Ik vertelde je over mijn kinderjaren op het schip, de bruuske overgang op mijn achtste, toen mijn ouders mij naar de kolonie stuurden. De eenzaamheid en melancholie in het bos bij de nonnen. Ik vertelde je over de jaren ‘zestig, de idealen, de rebellie tegen de ouders. Over mijn broer, die me gered had met zijn rock & roll, waardoor ik kon dromen van Cadillacs en meisjes in bikini’s. Later kwam de literatuur om mij een uitweg te geven, maar toen was ik al wat ouder. Ik vertelde je dat de herinneringen aan het leven op het schip mij melancholisch maken. Alles was toen zo intens, als jongen op het water.
Martin Pulaski |
| HEIDEGGER |
De taal is het huis van het zijn. In haar behuizing woont de mens. De denkers en de dichters zijn de behoeders van deze behuizing. Hun waken is het volbrengen van de openbaarheid van het zijn, voorzover zij deze door hun zeggen ter sprake brengen en in de taal bewaren.
Martin Heidegger |
| EEUWIGE LIEFDE |
Ik zal zijn. Hoe zou ik moeten verdwijnen uit de sfeer van het leven, waarin de eeuwige liefde, die aan alles gemeen is, de naturen, alle, bijeenhoudt? Hoe zou ik uit het verbond moeten scheiden dat de wezens, alle, verbindt? Dat laat zich niet zo makkelijk verbreken als de losse banden van deze tijd. Dat is niet als een marktdag waarop het volk te hoop loopt en rumoert en uiteen gaat. Nee! Bij de geest die ons verenigt, bij de goddelijke geest die aan ieder eigen is en aan allen gemeen! Nee! Nee! In het verbond van de natuur is trouw geen droom. We scheiden slechts van elkaar om inniger verenigd te zijn, meer goddelijk in vrede met alles, met onszelf. We sterven om te leven.
Friedrich Hölderlin |
| CITIES |
Think of London, a small city
It's dark, dark in the daytime
The people sleep, sleep in the daytime
If they want to, if they want to
I'm checking them out
I'm checking them out
I got it figured out
I got it figured out
There's good points and bad points
But it all works out
I'm a little freaked out
Find a city
Find myself a city to live in.
There are a lot of rich people in Birmingham
A lot of ghosts in a lot of houses
Look over there!...A dry ice factory
A good place to get some thinking done
Down el Paso way things get pretty spread out
People got no idea where in the world they are
They go up north and come back south
Still got no idea where in the world they are.
Did I forget to mention, to mention Memphis
Home of Elvis and the ancient greeks
Do I smell? I smell home cooking
It's only the river, it's only the river.
David Byrne / Talking Heads |
| LEVEN EN DOOD |
Wij beschouwen pijn, armoede en de dood als onze belangrijkste vijanden. Maar iedereen weet dat deze dood, die voor sommigen de ergste van alle verschrikkingen is, door anderen bestempeld wordt als de enige haven voor de stormen van dit leven, het hoogste goed der natuur, de enige garantie voor onze vrijheid en de onmiddellijke en universele remedie voor alle kwalen? En terwijl sommigen er bevend van angst op wachten, geven anderen er zich gemakkelijker aan over dan aan het leven.
Montaigne |
| STILLE VERTWIJFELING |
De meerderheid der mensen leidt een leven van stille vertwijfeling. Wat berusting genoemd wordt is verstokte wanhoop. Van de vertwijfelde stad trekt men naar het vertwijfelde platteland, en daar kan men zich troosten met de dapperheid van wezels en muskusratten. Zelfs in wat men de spelen en vermaken der mensheid noemt, schuilt een onbewuste en onveranderlijke wanhoop. Er is geen echt spel in, want dat komt na het werk. Maar een vaste karaktertrek van de wijsheid is geen vertwijfelde dingen te doen.
Henry David Thoreau, Walden |
| ELLENDE |
Schopenhauer was preciezer; zijn leer en die van de Kerk hadden een gemeenschappelijk uitgangspunt; ook hij baseerde zich op de gemeenheid en ploertigheid van de wereld, ook hij slaakte samen met de Navolging van Christus de smartelijke kreet: ‘Het is werkelijk pure ellende op aarde te leven!’ Ook hij predikte de nietigheid van het bestaan, de voordelen van de eenzaamheid en waarschuwde de mensheid, dat wat zij ook zou doen, welke weg zij ook op zou gaan, zij altijd ongelukkig zou blijven: de armen, omdat ontbering lijden met zich meebrengt; de rijken, omdat overvloed onoverkomelijke verveling veroorzaakt.
Joris-Karl Huysmans, Tegen de keer |
| ERVARING |
Tenslotte kan niemand aan de dingen, boeken inbegrepen, meer beluisteren, dan hij al weet. Waartoe men geen toegang heeft vanuit de achtergrond van zijn ervaring, daarvoor heeft men geen oor.
Friedrich Nietzsche, Ecce Homo |
| HYPOCHONDRIE |
Als ik stervende zou zijn geweest, zou ik daar in het geheel niet verbaasd over zijn, maar ik was het wel over het feit dat ik nog in staat was te leven en ik kan geen beschrijving lezen of ik dacht dat ik er zelf aan leed. Ik ben er zeker van dat als ik niet ziek was geweest, ik het door die rampzalige studie wel zou zijn geworden. Omdat ik in iedere ziekte enige kenmerken van de mijne vond, dacht ik dat ik ze allemaal had en ik kreeg er bovendien een bij die nog gruwelijker was en waarvan ik me verlost waande, namelijk het hevige verlangen om beter te worden en dat is een moeilijk te vermijden ziekte als men medische boeken begint te lezen.
Jean-Jacques Rousseau, Bekentenissen |
| VEROUDEREN |
Tegenwoordig beroepen we ons op vrij jonge leeftijd al op onze hulpeloze ouderdom, betreuren de snelle veranderingen in de maatschappelijke en technische wereld om ons heen, die wij – precies als onze vaders en grootvaders – in de regel als verslechteringen beschouwen. En één ding staat vast: geen ander tijdperk heeft binnen weinige jaren zoveel verleden geproduceerd als het onze. Nog bij onze vaders ontstond het gevoel bejaard te zijn pas in de rijpere, late levensjaren. Maar tegenwoordig, nu ervaring niets, doch nieuwsgierigheid en gevoel voor innovatie alles lijken te betekenen, gebeurt het al dat een man, die nauwelijks op de helft van zijn leven is, in zijn herinnering vlucht en, als een grijsaard, zijn jeugdjaren plots als knus en door valse schijn verguld gaat zien. Een man van veertig, in de bloei van zijn leven, voelt zich al overrijp en gepasseerd wanneer hij wordt geconfronteerd met een geheel “nieuwe generatie” apparaten, structuren en marktstrategieën. Het gevoelsmatig verouderen is bijgevolg met reuzenschreden vervroegd.
Botho Strauss, De jonge man. |
| AS YOU LIKE IT |
Kocmoc sigaretten heb ik nooit gerookt.
Maar ik wil wel, als jij het mij vraagt,
ook al weet ik dat ze heel slecht smaken.
Wil jij dan mijn knopen aannaaien? Ach,
je vingers zijn slechts tot liefde geneigd.
Goed. Ik krijg die kunst wel onder de knie.
Welke kunst, vraag je, en de knie van wie?
Nou, jouw knie natuurlijk en mijn kunst
waarmee ik deze ode aan je schoonheid schrijf.
Volgend jaar is de mode ver boven mijn knie
en niet eronder, zeg je. Vooral in de zomer.
Maar ik kan natuurlijk ook helemaal zonder.
Moet ik vroeg uit de veren voor zonder?
Alleen Kocmoc roken en leugens vertellen.
Verwonderen met onzin, al wat niet hoort.
Goeie genade, wat heeft dat voor zin?
De zin is : dat ik in wonderen geloof,
nonsens. Als je nood hoog is, blaas je me
maar wat rook in de ogen en dan speel ik
een stukje As You Like It in de Ardennen,
en je weet dat ik kan zwijgen als vermoord.
M.P., Nachtbruid |
| VERANDERING |
Dat neemt niet weg dat iedere keer als de maatschappij zich in een zekere rusttoestand bevindt degenen die daarin leven denken dat er nooit meer enige verandering zal komen, net zoals ze, nadat ze de uitvinding van de telefoon hebben meegemaakt, niet willen geloven aan het vliegtuig. De dagbladfilosofen schimpen intussen op de voorgaande periode, niet alleen op de soort van genoegens die men toen najoeg en die hun nu het toppunt van verdorvenheid toeschijnen, maar ook op de werken van kunstenaars en filosofen, die in hun ogen geen enkele waarde meer hebben, alsof ze van de elkaar opvolgende modaliteiten van de maatschappelijke finaliteit niet los te zien waren.
Marcel Proust, Op zoek naar de verloren tijd. |
| VERGELDING |
De wet der overeenkomsten in het psychische leven: we kunnen een ander niets aandoen, al is het nog zo heimelijk, zonder dat het overeenkomstige ons zelf overkomt. Mogelijk ligt de vergelding reeds in de vorm van onze handelingen besloten.
Elias Canetti, Wat de mens betreft |
| STEVIE WONDER |
Gedachten bij het beluisteren van Stevie Wonders 'Songs in the Key of Life'. Elke generatie groeit op in haar eigen tijd. Er is altijd sprake van een breuk met het verleden, van discontinuïteit. Elk tijdperk heeft een eigen karakter en brengt eigen ideeën voort. Wij leren maar weinig van onze voorouders. Het verleden heeft weinig invloed op de verlangens, enz. van degenen die nu leven. Wel laat ik hier het zeer belangrijke biologische aspect buiten beschouwing (de evolutie). Ik zou me bijvoorbeeld tien jaar lang in het werk van Shakespeare kunnen verdiepen. Stel dat ik op intellectueel gebied niets anders meer zou doen. Het is mijn overtuiging dat deze studie mij toch niet diepgaander zou beïnvloeden dan de wereld waarin ik leef: mijn tijd die ook die van de anderen is.
Hoe ben ik tot deze gedachtegang gekomen? Zit dat allemaal in de muziek van Stevie Wonder? Wonderlijke muziek.
Martin Pulaski, Dagboeken |
| TOWER OF SONG |
Well my friends are gone and my hair is grey
I ache in the places where I used to play
And I'm crazy for love but I'm not coming on
I'm just paying my rent every day
Oh in the Tower of Song
I said to Hank Williams: how lonely does it get?
Hank Williams hasn't answered yet
But I hear him coughing all night long
A hundred floors above me
In the Tower of Song
I was born like this, I had no choice
I was born with the gift of a golden voice
And twenty-seven angels from the Great Beyond
They tied me to this table right here
In the Tower of Song
So you can stick your little pins in that voodoo doll
I'm very sorry, baby, doesn't look like me at all
I'm standing by the window where the light is strong
Ah they don't let a woman kill you
Not in the Tower of Song
Now you can say that I've grown bitter but of this you may be sure
The rich have got their channels in the bedrooms of the poor
And there's a mighty judgement coming, but I may be wrong
You see, you hear these funny voices
In the Tower of Song
I see you standing on the other side
I don't know how the river got so wide
I loved you baby, way back when
And all the bridges are burning that we might have crossed
But I feel so close to everything that we lost
We'll never have to lose it again
Now I bid you farewell, I don't know when I'll be back
There moving us tomorrow to that tower down the track
But you'll be hearing from me baby, long after I'm gone
I'll be speaking to you sweetly
From a window in the Tower of Song
Yeah my friends are gone and my hair is grey
I ache in the places where I used to play
And I'm crazy for love but I'm not coming on
I'm just paying my rent every day
Oh in the Tower of Song
Leonard Cohen |
| KUNSTVERWOESTING |
"A grainy video of four masked vandals running through an art gallery in Sweden, smashing sexually explicit photographs with crowbars and axes to the strain of thundering death-metal music, was posted on YouTube Friday night.
This was no joke or acting stunt. It was what actually happened on a quiet Friday afternoon in Lund, a small university town in southern Sweden where The History of Sex, an exhibition of photographs by the New York artist Andres Serrano, had opened two weeks earlier."
Het gaat duidelijk de verkeerde kant op met de Europese cultuurbeleving. Worden er binnenkort in onze steden weer tentoonstellingen van entartete kunst georganiseerd? |
| VERSTANDIG |
Daar het gevaar te mishagen vooral voortkomt uit de moeilijkheid juist te beoordelen wat onopgemerkt blijft en wat niet, zou men zo verstandig moeten zijn nooit over zichzelf te spreken, omdat men er bij dit onderwerp zeker van kan zijn dat het gezichtspunt van de anderen en dat van onszelf nooit zullen overeenstemmen.
Marcel Proust, Op zoek naar de verloren tijd |
| HICKORY WIND |
In South Carolina there are many tall pines
I remember the oak tree that we used to climb
But now when I'm lonesome, I always pretend
That I'm getting the feel of hickory wind
I started out younger at most everything
All the riches and pleasures, what else could life bring?
But it makes me feel better each time it begins
Callin' me home, hickory wind
It's hard to find out that trouble is real
In a far away city, with a far away feel
But it makes me feel better each time it begins
Callin' me home, hickory wind
Keeps callin' me home, hickory wind
Words and Music by Gram Parsons and Bob Buchanon |
| LA NOTTE |
In Michelangelo Antonioni's 'La Notte' (1961) komt het probleem van de literatuur aan bod, het probleem van de schrijver en van de kunstenaar in het algemeen. Slaat de schrijver geen belachelijk figuur in het tijdperk van de technologie en de mogelijkheid tot volledige destructie? Hoort hij niet in een museum thuis? Waartoe nog gekunstelde zinnen bouwen die over de werkelijkheid gaan? Een ondernemer of manager (om het eenvoudig te houden) laat echte huizen en echte bruggen bouwen, laat echte schepen varen, echte vliegtuigen vliegen, echte arbeiders arbeiden.
De taperecorder maakt de schrijfmachine als attribuut van de 'creatieve' schrijver al bijna overbodig. Maakt hij deze vulpen niet helemaal overbodig? De macht van een industrieel overschaduwt elke macht die een schrijver eventueel zou kunnen uitoefenen. Een schrijver is noodgedwongen eenzaam.
'La Notte' is doordrongen van de absurditeit van het leven (waarschijnlijk onder invloed van Albert Camus). Het spel dat geen regels heeft en het leven dat geen zin heeft. 'Non posso...' Ik weet niet hoe het komt maar ik voel ook altijd de aanwezigheid van Rimbaud in Antonioni's films. Vooral in het zwijgen, in het 'in-gebreke-blijven' van de taal. Ook in de 'woestijn-verbeelding'.
De toeschouwer wordt niet één keer de kans geboden de tijd te vergeten. Wat weegt de tijd van de nacht zwaar. En hij wil maar niet wijken voor de dag. Je gaat echt hopen dat de film niet te lang meer zal duren. Je wil uit die nacht weg. Je bent er te zeer aan je lot overgelaten, 'moederziel alleen'.
Martin Pulaski, Dagboeken, 1979 |
| WETMATIGHEDEN |
Met Hölderlins gedichten op zoek naar een café, om even op adem te komen. Je voelt een soort trots. Maar waarom eigenlijk? Er was je een ochtend van kristal beloofd, heldere lucht die je de adem zou terugschenken.
Hoe je in het donker je tenen telde. De tel verloor. Opnieuw begon. Een haast net zo donkere prinses gleed uit haar witte jurk. Heel even lichtte haar verblindende huid op in de nacht. Daarna hulde zij zich in slangenvel en vulde haar ogen met bloeddorst. Een superieure onverschilligheid voor je lijden nam bezit van haar. Je zette de zwarte parel uit het hoofd.
(Niemand ontsnapt aan de wetmatigheden, in je boek genoteerd.)
Maar niets van dat alles. De zon schroeit en verblindt. Het graan kan elk ogenblik in brand vliegen. Nergens is een landbouwer te bespeuren. Het is te heet.
's Avonds gaat het beter. Er worden grote glazen strogeel bier geschonken. De echo van de accordeonmuziek lijkt het bestaan van een hiernamaals te bevestigen, vooral waarschijnlijk omdat je met niemand praat, je kent hun dialect niet, maar wel evenveel drinkt als zij.
Een jong meisje danst op een ruwe houten vloer. Haar bloemetjesjurk is vochtig van haar zweet dat naar appelwijn ruikt. Je had haar graag bij de heupen genomen, en dan zou ze je toegeglimlacht hebben. Dat zou voldoende zijn geweest om je waker te schudden uit je lethargie. Maar je gaat weer op dezelfde stoel zitten, alleen aan een tafeltje. Met tegenzin grote slokken bitter bier drinkend. Je hebt opeens zin om zo'n vlot type te vermoorden. Een schot tussen de domme ogen zou volstaan.
Martin Pulaski, 1992 |
| BIJBEL VAN DE HEL |
Swedenborg converseerde met de engelen, dat wist ik al. Voor zichzelf zijn de engelen geen engelen. Allen zijn ze ooit mens geweest. Hier op aarde leeft een aantal engelachtige wezens, nog mensen, maar al voorbestemd om engel te worden. Bij Swedenborg is overigens alles voorbestemd.
De engelachtige wezens doorlopen drie stadia van de liefde, voor ze echte engelen worden. De eerste vorm is de zelfliefde. De hoogste uitdrukking van de zelfliefde is het genie. De tweede vorm is de liefde voor de wereld. Daaruit komen de profeten en de heiligen voort. De derde vorm is de liefde voor de hemel. Die brengt de engelachtige wezens voort. Het vreemde hieraan is dat ze reeds engelachtige wezens zijn, maar het toch ook pas worden in het derde stadium. Deze geesten zijn volgens Swedenborg de bloemen van de mensheid.
William Blake heeft op Swedenborgs eenzijdigheid gewezen: “he conversed with Angels who are all religious, & conversed not with Devils who all hate religion, for he was incapable thro’ his conceited notions.”
Blake converseert natuurlijk wel met de duivels; ze lezen zelfs samen de bijbel. Er bestaat volgens William Blake ook een bijbel van de hel.
Martin Pulaski, Dagboeken, 1979 |
| SUNSHINE SUPERMAN |
Sunshine came softly through my a-window today
Could've tripped out easy a-but I've a-changed my ways
It'll take time, I know it but in a while
You're gonna be mine, I know it, we'll do it in style
'Cause I made my mind up you're going to be mine
I'll tell you right now
Any trick in the book now, baby, all that I can find
Everybody's hustlin' just to have a little scene
When I say we'll be cool I think that you know what I mean
We stood on a beach at sunset, do you remember when?
I know a beach where, baby, a-it never ends
When you've made your mind up forever to be mine
Hmm, hmm, hmm, hmm, hmm
I'll pick up your hand and slowly blow your little mind
'Cause I made my mind up you're going to be mine
I'll tell you right now
Any trick in the book now, baby, all that I can find
Superman or Green Lantern ain't got a-nothin' on me
I can make like a turtle and dive for your pearls in the sea, yeah!
A you-you-you can just sit there a-thinking on your velvet throne
'bout all the rainbows a-you can a-have for your own
When you've made your mind up forever to be mine
I'll pick up your hand and slowly blow your little mind
When you've made your mind up forever to be mine
I'll pick up your hand
I'll pick up your hand
Donovan Leitch |
| KINDNESS OF STRANGERS |
For Jaroslava
You hear me singing a new life dreamt of on a night not long ago while the crickets spoke french and you smiled as if you kissed a butterfly.
And I remember what I need is the kindness of strangers to keep me alive. So I smile back and leave my sadness to my shadow. Smile and kiss a butterfly.
M.P., 1995 |
| TO BRING YOU MY LOVE |
I was born in the desert
I been down for years
Jesus, come closer
I think my time is near
And I've traveled over
Dry earth and floods
Hell and high water to bring you my love
Climbed over mountains
Traveled the sea
Cast down on heaven
Cast down on my knee
I've lain with the devil
Cursed God above
Forsaken heaven to bring you my love
To bring you my love
To bring you my love
To bring you my love
I know he's gonna be here
You know he's gonna be here
Yeah alright
Forsaken heaven
Cursed God above
Laid with the devil
Bring you my love
To bring you my love
To bring you my love
To bring you my love.
PJ Harvey |
| DRUGS |
We were somewhere around Barstow on the edge of the desert when the drugs began to take hold. I remember saying something like "I feel a bit lightheaded; maybe you should drive...." And suddenly there was a terrible roar all around us and the sky was full of what looked like huge bats, all swooping and screeching and diving around the car, which was going about a hundred miles an hour with the top down to Las Vegas. And a voice was screaming "Holy Jesus! What are these goddamn animals?"
Then it was quiet again. My attorney had taken his shirt off and was pouring beer on his chest, to facilitate the tanning process. "What the hell are you yelling about?" he muttered, staring up at the sun with his eyes closed and covered with wraparound Spanish sunglasses. "Never mind," I said. "It's your turn to drive." I hit the brakes and aimed the Great Red Shark toward the shoulder of the highway. No point mentioning those bats, I thought. The poor bastard will see them soon enough.
Hunter S. Thompson, Fear And Loathing In Las Vegas |
| MUZIEKWOORDENBOEK |
Het woordenboek der muziek is er nog niet, er is zelfs geen begin mee gemaakt; alleen bij toeval worden de melodische figuren ontdekt die zeggen: ik ben kwaad, of ik houd van u, met hun nuances. De componist komt alleen op die melodische figuren wanneer zij hem worden ingegeven door de aanwezigheid van hartstocht in zijn eigen hart, of door zijn herinnering daaraan. Mensen die de beste jaren van hun jeugd gebruiken om te studeren in plaats van om te voelen kunnen geen kunstenaars zijn, niets is zo simpel als dat.
Stendhal, Over de liefde |
| ATEMKRISTALL |
Strahlenwind deiner Sprache
das Bunte Gerede des An-
erlebte - das hundert-
züngige Mein-
gedicht, das Genicht.
Aus-
gewirbelt,
frei der Weg durch den menschen-
gestaltigen Schee,
den Büßerschnee, zu
den gastlichen
Gletscherstuben und -tischen
Tief
in der Zeitenschrunde
beim
Wabeneis
wartet, ein Atemkristall,
dein unumstößliches
Zeugnis.
Paul Celan |
| ROYAUTE |
Un beau matin, chez un peuple fort doux, un homme et une femme superbes criaient sur la place publique. « Mes amis, je veux qu'elle soit reine ! » « Je veux être reine ! » Elle riait et tremblait. Il parlait aux amis de révélation, d'épreuve terminée. Ils se pâmaient l'un contre l'autre.
En effet ils furent rois toute une matinée où les tentures carminées se relevèrent sur les caissons, et toute l'après-midi, où ils s'avancèrent du côté des jardins de palmes.
Arthur Rimbaud |
| LADY CAME FROM BALTIMORE |
Lady came from Baltimore,
All she wore was lace.
She didn't know that I was poor,
She never saw my place.
I was there to steal her money,
Take her rings and run.
Then I fell in love with the lady,
Got away with none.
The lady's name was Susan Moore,
Her daddy read the law.
She didn't know that I was poor,
And lived outside the law.
Her daddy said, I was a thief
And didn't marry her for love.
I was Susan's true belief,
Married her for love.
I was there to steal her money,
To take her rings and run.
Then I fell in love with the lady,
Got away with none.
The house she lived in had a wall
To keep the robbers out.
She'd never stop to think at all
If that's what I'm about.
I was there to steal her money,
Take her rings and run.
Then I fell in love with the lady,
Got away with none.
Tim Hardin |
| ANDY WARHOL |
The most unsentimental and conceptually satisfying endings are those of the great Warhol talkies of the mid '60s, Beauty #2 and Outer and Inner Space among them. They end because the last frame of a 33-minute roll of film has run through the camera and the filmmaker has decided not to reload. What made him decide to stop shooting? His sense that enough was enough, that the situation had been exhausted, and that the actors had done all they could do? Perhaps he had other things to attend to. Perhaps he considered shooting more the next day. Perhaps he did shoot, but it didn't turn out well, or it seemed redundant. Or, maybe, this was a period in which he felt that two 33-minute reels shown sequentially or concurrently (side by side) added up to the right length for a film, regardless of what was taking place on screen. In any event, for me, these endings, which could never be precisely anticipated, and which occurred out of a conjunction of the limitations of the moviemaking machinery with the will of the director and with a plethora of unknown contingencies, seemed to speak, after the fact and most marvelously, to the way life ends for many people, including the director himself.
Amy Taubin - Village Voice. |
| RIVER MAN |
Betty came by on her way
Said she had a word to say
About things today
And fallen leaves.
Said she hadn't heard the news
Hadn't had the time to choose
A way to lose
But she believes.
Going to see the river man
Going to tell him all I can
About the plan
For lilac time.
If he tells me all he knows
About the way his river flows
And all night shows
In summertime.
Betty said she prayed today
For the sky to blow away
Or maybe stay
She wasn't sure.
For when she thought of summer rain
Calling for her mind again
She lost the pain
And stayed for more.
Going to see the river man
Going to tell him all I can
About the ban
On feeling free.
If he tells me all he knows
About the way his river flows
I don't suppose
It's meant for me.
Oh, how they come and go
Oh, how they come and go
Nick Drake |
| WREDE MINNAARS |
De liefde dreef haar naar het strand
met de zilveren zerken waar de wrakken
om hun wrede minnaars komen treuren.
Haar leed heeft een naam in het Oosten
maar vogels van het vergeten naaien haar
met scherpe snavels de lippen toe.
De postbode legt 's ochtends zeilwit
de ongerijmde brief in zijn dode handen.
Er kleeft nog zand en koraal aan.
De liefde deed hem op de vlucht slaan
met zijn Vijand die hij een hand gaf
om op een foto in de krant te staan :
de laatste mannen die elkaar kennen
spreken elkaar aan. Terwijl het zilver
flitst binden zij zich met haar touw.
Martin Pulaski |
| ANTWERPSE OCHTEND |
"How can people be so unkind" zingt Neil Young zo mooi alsof hij met je meeleeft. Ook Jos heeft een mooie stem. Ik zei het hem die avond, dat hij zo'n mooie stem heeft. Vooral als hij die liederen van Neil Young zingt. Maar anders ook.
We hebben ook lang over films gepraat. Ik heb er hem een aantal aangeraden die op Film International worden vertoond. Vooral de films van Monte Hellman heb ik bejubeld. Ik had 'The Shooting' en 'Ride in the Whirlwind' nog niet zo lang geleden in het Filmmuseum te Brussel gezien.
Toen ik thuiskwam was het al middag. De ochtend was van een grote schoonheid. Antwerpen was een geheel van lichtblauwe, scherpe afgetekende vormen. Ook veel wit en het gekrijs van de meeuwen. Welke andere stad heeft deze sfeer? Ik weet dat in de verte de grote zeeschepen worden gelost en geladen. Men is daar druk in de weer. In het café tegenover het justitiepaleis drinken Jos en ik onze laatste glazen bier. Ze smaken bitter en overbodig maar ze staan daar met een grote noodzaak voor ons, anders hadden we al weg moeten zijn, weg van elkaar. Terwijl we precies bij elkaar willen zijn, zo lang we het vol kunnen houden. Maar dat komt natuurlijk ook doordat we gedronken hebben. Catch 22! In het stadpark zitten de meeuwen en de eenden op het ijs. Je ziet ze daar alleen maar zo zitten en een beetje bewegen als je een hele nacht bent opgebleven. Anders zie je dergelijke taferelen niet. Nu laat ook dat ijs je niet onverschillig. Je denkt, het heeft iets van de oneindigheid, dat ijs, en die vogels.
Op de tram huiswaarts blader je in Filmkritik, een Duits filmtijdschrift dat Jos je heeft meegegeven. Hij heeft het uit de bibliotheek meegenomen. Er is toch geen kat die het leest, zegt hij. Ik lees een interview met Wim Wenders. Ook dat heeft zoiets hartverwarmends, waardoor je hem als een verre vriend gaat beschouwen. Je bent dronken in Duitsland op een vrijdagmiddag in Antwerpen.
Martin Pulaski, Dagboeken |
| AGUIRRE / HERZOG |
'Aguirre, der Zorn Gottes' van Werner Herzog. De vreemde, zeer subjectieve mythopoësis van Herzog voltrekt zich in een zo goed als tijdloze ruimte. Herzog laat ons die vreemde wereld binnentreden door bepaalde openingen te maken, onder meer door het gebruik van humor. Maar je kunt ook gewoon voor Klaus Kinski naar 'Aguirre' gaan kijken. Hij schittert in de rol van Don Lope de Aguirre, de man die zich 'de toorn gods' noemt. Of voor de schoonheid van de contrasten (licht/donker, stilte/beweging). Of voor de scène van de vrouw die verdwijnt in het oerwoud. Ze keert haar verraderlijk gezelschap de rug toe om zich bij haar in het woud terechtgestelde man te voegen, maar vooral om zich te offeren aan de enige god die Herzog schijnt te erkennen: de natuur. Of voor het beeld van de stroom als een manifestatie van het heilige. Of voor de stilte die er heerst, stilte die meer angstwekkend is dan de dood. Of om te ontdekken hoe zinloos logica is in de wildernis en in het licht van de eeuwigheid. Of om te beseffen dat iemand die geobsedeerd is door zuiverheid best gewantrouwd mag worden. In Aguirre wordt de zuiverheidobsessie in verband gebracht met incest. Of om te zien hoe het zonlicht door de wolken schijnt. Heel elementair is dat, net zoals de dieren die altijd al metaforen voor de primitieve angsten in ons zijn geweest.
Martin Pulaski, Dagboeken |
| MIJMEREN |
"Ondanks de huidige wetenschappelijke ontwikkeling zijn de ontstaansvoorwaarden voor het mijmeren onaangetast gebleven. Zelfs de geleerde grijpt terug naar primitieve waarden wanneer hij zich niet met zijn vak bezig houdt. Het zou dus nutteloos zijn de historische ontwikkeling te beschrijven van een denken dat voortdurend de lessen van de wetenschapsgschiedenis tegenspreekt. Ik zal daarentegen een deel van mijn inspanningen aanwenden om aan te tonen dat de mijmering steeds primitieve thema's herhaalt en zich voortdurend als een primitieve psyche ontwikkelt, ondanks de successen van het methodische denken, ja zelfs tegen wat de wetenschappelijk ervaringen ons leren."
Gaston Bachelard, Psychoanalyse van het vuur. |
| WHAT'S HAPPENING? |
|
|
|
|
HEIMWEE II
