07-11-17

EEN MEXICO VAN HET HART

alfredo garcia_edited.jpg

“Solitude is the profoundest fact of the human condition. Man is the only being who knows he is alone, and the only one who seeks out another. His nature - if that word can be used in reference to man, who has ‘invented’ himself by saying ‘no’ to nature - consists in his longing to realize himself in another. Man is nostalgia and a search for communion. Therefore, when he is aware of himself he is aware of his lack of another, that is, of his solitude.”
Octavio Paz, The Labyrinth Of Solitude.

Ik herinner mij een rit met de Greyhound van San Antonio in Texas naar Laredo, een stadje gelegen op de Noordelijke oever van de Rio Grande. Aan de overkant, in Mexico, ligt Nuevo Laredo, dat ik kende van een Tex Mex-liedje van the Sir Douglas Quintet. In Laredo vluchtte ik vanwege de verzengende hitte meteen een hotel in waar de koelte van de lobby mij voor een gewisse dood behoedde. Ik dacht aan The Streets 0f Laredo van Johnny Cash, voor mij een van zijn mooiste songs, hoewel hij het niet zelf heeft geschreven. I spied a young cowboy all dressed in white linen. Daarna te voet de streng bewaakte grens over. Bedelaars, dealers, hoeren, tandartsen, slechte tequila. Nuevo Laredo, Mexico.

Ik herinner mij de films van Sam Peckinpah, Pat Garrett and Billy the Kid, The Wild Bunch en vooral The Getaway, waarin  Steve McQueen en Ali McGraw, met de hulp van Slim Pickens, kunnen ontsnappen naar Mexico. In weinig films loopt het met misdadigers  zo goed af. Het is niet toevallig dat Dan Stuart van de rockgroep Green On Red Slim Pickens in een van zijn songs bij naam noemt. Dan Stuart heeft het wel vaker over zulke karakteracteurs, ook over Warren Oates, hoofdrolspeler in Bring Me The Head Of Alfredo Garcia, ook van Peckinpah. Oates doorkruist in die film Mexico, met het bewuste hoofd in een vuile linnen zak, bebloed, vol vliegen. Hijzelf ook stinkend van het zweet, bebloed, onder de vliegen. Zijn van de Mexicaanse hitte en moordlust op hol geslagen blik.

Ik herinner mij de Border Trilogy van Cormac McCarthy. All The Pretty Horses, The Crossing, Cities of the Plain. Tragische liefdesavonturen in het woeste Noorden van Mexico. Paarden, vacqueros (in enkele Noord-Amerikaanse staten heten ze buckaroos), bandieten. De mythische deelstaten Sonora, Chihuahua, Durango. Bob Dylan’s Romance In Durango, gedeeltelijk geïnspireerd door zijn samenwerking met Peckinpah. En net als Elvis trekt Dylan naar Acapulco, om er fun te beleven. Op zoek naar goedkope cocaïne, hoeren, pokerpartners?
Fun-In-Acapulco.jpg

Tientallen films herinner ik mij over het labyrint van de eenzaamheid, zoals begenadigd dichter Octavio Paz het land noemt. John Hustons The Treasure Of The Sierra Madre. Met Walter Huston en Humphrey Bogart. Hebzucht stort de goudzoekende antihelden in de afgrond. Niet alleen koorts leidt naar het inferno. “Hell is my natural habitat,” zijn de woorden van Geoffrey Firmin, de aan alcohol verslaafde Consul uit Quauhnahuac (Cuernavaca), in Mexico – uit de sublieme roman Under The Vulcano van Malcolm Lowry, een auteur die zich heeft doodgedronken in Mexico en elders. John Huston heeft het boek verfilmd, een moeilijke opdracht, ook al kon hij over Albert Finney beschikken voor de rol van de Consul. Een indrukwekkende Canadese documentaire uit 1976: Volcano: An Inquiry Into the Life and Death of Malcolm Lowry, van Donald Brittain en John Kramer. Met Richard Burtons stem als hoofdacteur.
MALCOLM LOWRY.jpg

Ik vermeld terloops nog John Sayles’ kleine maar sterke film Lone Star, gesitueerd in het grensstadje Frontera in Texas. Een originele en kritische kijk op de problemen van zo’n melting pot. Met een prima soundtrack, die mij vertrouwd maakte met de liederen van Lydia Mendoza.

Mexico is tegelijk reëel en een verzinsel. Alleen al de muziek uit en over dat land zit barstensvol stof waar je dromen van gemaakt zijn. Of verhalen. Je ontmoet er bizarre mensen, engelen, duivels, uit de echt gescheiden gokkers; je gaat op uitstap naar Laredo, Ciudad Juarez, Acapulco, Tijuana; er is Amor en de taal van de liefde, extase, uitputting, hitte, seks, verdovende middelen, moordlust, wanhoop, eenzaamheid.  Je zwerft door grensstadjes in Arizona, Californië en Texas. Slangen, woestijn, tequila, mezcal, zwetende paarden, macho’s met gevaarlijke messen en machinegeweren. De hel en de hemel op aarde. Mexico City Blues van Jack Kerouac. Neonlicht. Lost highways. Mexicaanse country & western. Een Mexico van de verbeelding. Een Mexico van het hart.
nuevo laredo, mexico II (2).jpg

Afbeeldingen: Warren Oates in 'Bring Me the Head of Alfredo Garcia' (Sam Peckinpah); Elvis Presley in 'Fun In Acapulco' (Richard Thorpe); Malcolm Lowry; Nuevo Laredo (Martin Pulaski)

04-11-17

ZERO DE CONDUITE: GITAREN, GITAREN EN GITAREN

marlon brando the fugitive kind.jpg

Zéro de conduite is een sfeervol, meestal thematisch programma gewijd aan popcultuur op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve bakvis en drie forellenkoppen. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 

Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over Radio Centraal en andere radiomakers.link wray.jpg

“Guitars will play your grand finale.
Down in some Tularosa alley,
Maybe in the Rio Pecos valley
Billy, you’re so far away from home.”
Bob Dylan


Als ik aan gitaren denk denk ik onwillekeurig aan blues- en rockmuzikanten. Namen die mij meteen te binnen schieten zijn Guitar Slim, Jimi Hendrix, Jeff Beck, Freddie King, Peter Green en Link Wray. Namen van oude of al geruime tijd dode mannen. Op die manier herleidt mijn wat vastgeroest denken een rijke werkelijkheid tot een armere fictie: die van de elektrische gitaar en de gitaargoden. Want de gitaar is zoveel meer dan een blues- en rockinstrument. Ik wil hier niet de hele geschiedenis van de oude Griekse kithara via de Spaanse barokgitaar en de rol van dat snaarinstrument aan het hof van Lodewijk XIV uit de doeken doen. Elke melomaan wordt geacht die te kennen. Of net niet, want je kan even goed een primitivo (en daarmee bedoel ik niet de wijn) zijn en toch van muziek en gitaren houden. De wereld behoort niet alleen toe aan snobs, kenners en veelweters.

Als ik aan gitaren denk denk ik eveneens aan het mooie, lange gedicht ‘The Man with the Blue Guitar’ van Wallace Stevens. Dat begint als volgt:
“The man bent over his guitar, / A shearsman of sorts. The day was green.//
They said, ‘You have a blue guitar, / You do not play things as they are.”
Met die vier regels is veel gezegd. Ze geven onder meer een impressie van het gitaarspel van Jimi Hendrix. Net zoals in Hendrix’ muziek hoor je er onbekende werelden in.
Deze aflevering van Zéro de conduite gaat over songs die over gitaren gaan. Niet één van de songteksten die we gaan horen is even sterk als het gedicht van Wallace Stevens, maar in combinatie met de muziek mogen ze zeker gehoord worden. Sommige van deze liederen zijn er zelfs voor lange tijd, zoveel is zeker. Andere zijn trash, kitsch, amusement. De context bepaalt hoe goed of slecht trash kan zijn. Onlangs zag ik een voorstelling van het theatergezelschap De warme winkel over de Russische dichter Majakovski. Op een nogal plechtig moment weerklonk opeens het überkitschnummer ‘Junge komm bald wieder’ van Freddy Quinn. Opeens werd het een groot kunstwerk. Iets gelijkaardigs gebeurt in heel wat films van Rainer Werner Fassbinder. Tijdloze muziek kan dan weer naar beneden gehaald worden in zielloze films of televisieseries. Dit programma van ons heeft als een doelstelling liederen zowel vulgair als heilig te maken.

Veel luisterplezier!
JOHNNY GUITAR ALBUM.jpg

The Guitar - Guy Clark - Somedays The Song Writes You - Guy Clark

This Old Guitar - Neil Young - Prairie Wind - Neil Young

For A Spanish Guitar - Gene Clark - White Light - Gene Clark

Rhythm Guitar - Emmylou Harris - The Ballad Of Sally Rose - Emmylou Harris, Paul Kennerley

Guitar Town - Steve Earle - Guitar Town - Steve Earle

Miss Williams' Guitar - The Jayhawks - Tomorrow The Green Grass - Gary Louris, Mark Olson

Perfectly Good Guitar - John Hiatt - The Best Of John Hiatt - John Hiatt

Steel Guitar Rag - John Fahey - The Dance Of Death & Other Plantation Favorites - Sylvester Weaver

Steel Guitar Heaven - Ry Cooder - I, Flathead - Ry Cooder

The Guitar Player (The Ballad Of James Burton) - James Burton - James Burton: The Early Years [1956-1969] - Scott Turner

Tennessee Flat-Top Box - Johnny Cash - Man In Black - The Very Best Of Johnny Cash – John R. Cash

Guitar Man - Elvis Presley - Clambake - Jerry Reed

Daddy Frank (The Guitar Man) - Merle Haggard - Let Me Tell You About a Song – Merle Haggard

Ragtime Blue Guitar – Steve Young - Seven Bridges Road: The Complete Recordings - Steve Young

Dolly Parton's Guitar - Lee Hazlewood - Back On The Street Again - Lee Hazlewood

Second Fiddle (To an Old Guitar) - Jean Shepard - Honky-Tonk Heroine: Classic Capitol Recordings, 1952-1964 - Betty Amos, Bob Amos

Guitar Child - Duane Eddy & The Rebelettes - Break-A-Way: The Songs Of Jackie De Shannon 1961-1967 - Sharon Sheeley

Wild Guitar Trailer (1962) - Dialogue - The Wild Wild World Of Mondo Movies Music

Hully Gully Guitar - The Percells - Girls With Guitars - Peter Antell,  John Linde

Guitars, guitars, guitars - Al Casey With The K-C-Ettes - Califia - The Songs Of Lee Hazlewood - Lee Hazlewood

Mr Guitar - Link Wray & The RayMen - Early Recordings - Link Wray

Space Guitar - Johnny "Guitar" Watson - Space Guitar - John Watson

Johnny B. Goode - Chuck Berry - Chuck Berry Is on Top - Chuck Berry

Guitar Lovin' Man - John Lee Hooker - Don't Turn Me From Your Door - John Lee Hooker

Me and My Guitar - Freddie King - Texas Cannonball - Chuck Blackwell, Leon Russell

Play My Guitar - Quicksilver Messenger Service - Quicksilver – Dino Valente

While My Guitar Gently Weeps - The Beatles - The Beatles (White Album) - George Harrison

The Lonesome Guitar Strangler - Dr. John - Babylon - Mac Rebennack

Ziggy Stardust - David Bowie - The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars - David Bowie

Impossible Guitar - Phil Manzanera - Primitive Guitars - Phil Manzanera

Solo Guitar with Tin Foil - Brian Eno & David Byrne - My Life In The Bush Of Ghosts - Eno, Byrne

Guitarra - Madredeus - Ainda – Magalhães

mazzy star.jpg

Bonus Tracks

Five String Serenade - Mazzy Star - So Tonight That I Might See - Arthur Lee

That Black Guitar - The Walkabouts - Train Leaves at Eight - Chris Eckman

Song for a Blue Guitar - Red House Painters - Songs for a Blue Guitar -  Mark Kozelek

Torn And Frayed - The Rolling Stones - Exile On Main Street - Keith Richards, Mick Jagger

Guitar Man Upstairs - Drive-By Truckers - Southern Rock Opera: Act I - Drive-By Truckers

Real Live Bleeding Fingers & Broken Guitar Strings - Lucinda Williams - World Without Tears - Lucinda Williams

Johnny B. Goode - Grateful Dead - Skull & Roses - Chuck Berry

Stan's Guitar - Davy Graham - Davy Graham (A Scholar & A Gentleman) - Stan Watson

Johnny Guitar - Peggy Lee - The Peggy Lee Songbook: There'll Be Another Spring - Peggy Lee, Victor Young

Billy 4 - Bob Dylan - Pat Garrett & Billy The Kid - Bob Dylan

Johnny-Guitar-Watson.jpg

Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski

08-10-17

ZERO DE CONDUITE: TALK IS CHEAP (2)

blondie___parallel_lines.jpg

Secrets and sharing soda, that's how our time began
Love is a story told to a friend, it's second hand
But I'll listen to his questions, I'll give my answers when they're found
He says she keeps him guessing, but I know she keeps him down
She speaks in sorry sentences, miraculous repentances
I don't believe her
Tomorrow he will come to me and speak his sorrow endlessly
And ask me why
Why can't I leave her?
He comes for conversation, I comfort him sometimes
Comfort and consultation, he knows that's what he'll find

Joni Mitchell, Conversation
joni 1.jpg

Met bovenstaande regels begon gisteravond Zéro de conduite. Het thema was echter niet liefde of ontrouw maar gepraat. We beluisterden allerlei songs over allerlei vormen van praten. De titel, ontleend aan Van Morrisons barse blues ‘Talk Is Cheap’, dekt natuurlijk niet de hele lading. Sommige woorden en zinnen en soms zelfs hele monologen en conversaties blijven ook uitgesproken van goud of ander edel metaal. (Van Morrison zingt letterlijk “talk is cheap almost all the time”).
De afsluiter van het programma was geheel toevallig Frankie Lee Sims’ ‘I done talked and I done talked’. Ik weet niet meer hoe het kwam maar toen ik die song nog eens hoorde bedacht ik dat de duivel niet alleen tot de mooiste muziek inspireert maar ook het laatste woord heeft. Is dat echter de les die ik gisteravond heb geleerd? Zeker niet. Wat ik opnieuw besefte was hoe mooi meisjes kunnen praten, ook al klinkt het in de ogen van iemand als Van Morrison “blah, blah, blah”. Nee hoor, daarin geef ik hem ongelijk. Ik hoor net als Elvis Costello en Dave Edmunds meisjes heel graag praten. En volgende maand wil ik opnieuw zo’n heftige en hartige Zéro maken.

Dit is de volledige playlist gevolgd door titels van songs die ik helaas niet de ether in heb kunnen sturen.

Playlist

Conversation - Joni Mitchell - Ladies Of The Canyon - Joni Mitchell

Everybody's Talkin' - Fred Neil - The Many Sides Of Fred Neil - Fred Neil

I Had A Talk With My Woman - Tim Buckley - Lorca - Tim Buckley

Don't Talk To Strangers - Sons Of Champlin - Fat City – Bob Durand, Ron Elliott

I'm Not Talking - The Yardbirds - Ultimate! - Mose Allison

Talk To You - The Small Faces - Small Faces - Marriott, Lane

Talk Talk - The Music Machine - Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era, Vol. 2 - Sean Bonniwell

Let's Talk About Girls - Chocolate Watchband - No Way Out! - Manny Freiser

Girls That Don't Talk - The Undertones - Hypnotized - John O'Neill, Feargal Sharkey

Girls Talk - Dave Edmunds - Repeat When Necessary - Elvis Costello

Talking In The Dark - Elvis Costello & The Attractions - Armed Forces - Elvis Costello

Talk Of The Town - The Pretenders - Pretenders II - Chrissie Hynde

Hanging On The Telephone - Blondie - Parallel Lines - Jack Lee

If Money Talks - Jason & The Scorchers - Lost & Found - Perry A. Baggs, Larry Napier

Gravity Talks - Green on Red - Gravity Talks - Cacavas, Stuart

Talking In My Sleep - The Rain Parade - Emergency Third Rail Power Trip - David Roback, Matt Piucci

Talk About The Passion - R.E.M. - Murmur - Bill Berry, Michael Stipe, Mike Mills, Peter Buck

Small Town Talk - Bobby Charles - Bobby Charles - Bobby Charles, Rick Danko

We Can Talk - The Band - Music From Big Pink - Richard Manuel

We Better Talk This Over - Bob Dylan - Street Legal - Bob Dylan

Talk To Me - Southside Johnny & The Asbury Jukes - Hearts Of Stone - Bruce Springsteen

Talk, Talk - James Carr - The Complete Goldwax Singles - Bill Husky

Keep On Talking - Arthur Conley - I'm Living Good - Dan Penn, Spooner Oldham

Talk To Me, Talk To Me (Soul '69 Outtake) - Aretha Franklin - Rare & Unreleased Recordings From The Golden Reign Of The Queen Of Soul - Joe Seneca

Talk To Me, Talk To Me - Little Willie John - The King Sessions 1958-1960 - Joe Seneca

chiffons.jpg

Sweet Talking Guy - The Chiffons - The Laurie Records Story, Vol. 1 – Morris, Greenberg

You Talk Too Much - Joe Jones & His Orchestra - The Golden Age Of American Rock & Roll - Vol 9 – Jones, Hall

Baby Talk - Jan & Dean - Lou Adler: A Musical History - Schwarz

Telephone Conversation - Frank Zappa & The Mothers of Invention - We're Only In It for the Money - Frank Zappa

I'm Talking About You - Chuck Berry - New Juke Box Hits - Chuck Berry

Double Talkin' Baby - Gene Vincent – Gene Vincent and the Blue Caps! - D. Wolfe

Let's Talk About Us - Jerry Lee Lewis - Jerry Lee's Greatest! - Otis Blackwell

Hush Your Mouth - Bo Diddley - The Story Of Bo Diddley : The Very Best Of Bo Diddley – E. McDaniel

Mama, Keep Your Big Mouth Shut - The Pretty Things - The Pretty Things - E. McDaniel

Talk Is Cheap - Van Morrison - Down The Road - Van Morrison

Don't Start Me Talking - Lightnin' Slim - Rooster Blues - Jerry West

I Done Talked and I Done Talked - Frankie Lee Sims - Lucy Mae Blues – Sims

aretha_franklin_soul_69.jpg

Bonus tracks

Mama Talk To Your Daughter - J.B. Lenoir - Eisenhower Blues - Alex Atkins

Hear Me Talkin' - Lightnin' Hopkins - Come And Get It: The Herald Records Story 1953-1962 - Lightnin’ Hopkins

No One to Talk To (But the Blues) - Lefty Frizzell - The One and Only Lefty Frizzell (bonus track)  - Walker, Sherry

The Girl They Talk About - Johnny Paycheck - The Little Darlin' Sound Of Johnny Paycheck: The Beginning - Karen Keeley, Larry Lee

Talk To Me Lonesome Heart - George Jones - Blue & Lonesome - James O’Gwynne

Loose Talk - Buck Owens - The Fabulous Country Music Sound Of Buck Owens - A. Lucas, F. Hart

Talk To Your Heart - Ray Price - The Essential Ray Price 1951-1962 - L. Ulrich, C.M. Bradley

Never Talk About It - Tift Merritt - See You On The Moon - Tift Merritt

Talk To Me Devil, Again - Magnolia Electric Co. - Fading Trails -  Jason Molina

If I Could Talk I'd Tell You - The Lemonheads - Car Button Cloth - Eugene Kelley, Evan Dando

Something About What Happens When We Talk - Lucinda Williams - Sweet Old World - L. Williams

Talk To Me While I'm Listening - Nanci Griffith - Flyer - Nanci Griffith

People Talkin' - Hurray For The Riff Raff - My Dearest Darkest Neighbor - Alynda Lee Segarra

Talk To Me - Tindersticks - Tindersticks [II] - Alistair McAuley , David Boulter, Dickon Hinchliffe, Mark Colwill, Neil Fraser, Stuart A. Staples, Tindersticks

Miss Pamela's First Conversation With The Plaster Casters Of Chicago - GTO’S - Permanent Damage – GTO’s

Les-Girls.jpg

07-10-17

ZERO DE CONDUITE: TALK IS CHEAP

rain parade.jpg


Zéro de conduite is een sfeervol, meestal thematisch programma gewijd aan popcultuur op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve bakvis en drie forellenkoppen. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 


Je kunt Zéro via 
streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de zender en de andere radiomakers.  
the_pretenders-pretenders 2.jpg

Vanavond gaan we praten, want ‘talk is cheap’ en conversaties zijn heilzaam voor lichaam en geest. Zelf praten we zo weinig mogelijk, we laten dat aan de liedjes over, die doen dat welsprekend en meestal met welluidende stem. Al dat gepraat is nergens goed voor, zou je echter kunnen opwerpen. Veel beter te zwijgen en te luisteren naar de stilte, zoals Van Morrison en andere mystici ons aanraden. Maar er zijn uitzonderingen, zeker als het gepraat zo melodieus is als dat van Chrissie Hynde of Bobby Charles, zo opzwepend als dat van the Undertones en the Small Faces, zo psychedelisch als dat van the Rain Parade en Green On Red. Om maar enkele voorbeelden te geven. O ja, en wat dacht je van het gepraat in de juke joints en de honky tonks? Sfeervol toch? Hypnotiserend zelfs.

Veel luisterplezier!

(Om het allemaal wat verrassend te houden verklap ik de songkeuze nog niet. De playlist verschijnt hier morgen.)
hypnotised.jpg

Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski

03-10-17

VAARWEL TOM PETTY

tom petty.jpg
Vaarwel Tom Petty, onbekende tweelingbroer,
weggevlucht in de donkerste Amerikaanse nacht.

02-09-17

ZERO DE CONDUITE: PLAATSEN

only-lovers-left-alive.jpg

Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popcyclus op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve griet en een forellenkop. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via 
streaming beluisteren. Hier
vind je meer informatie over de radio.

Plaatsen, plaatsnamen. Als ik deze woorden neerschrijf denk ik meteen aan een hoofdstuk in ‘In de schaduw van de bloeiende meisjes’ van Marcel Proust, hoewel ik me niet meer zo goed herinner wat de schrijver daarin ter sprake brengt en ik niet veel zin heb om mij opnieuw - in dit kort tijdbestek - in de lange zinnen van de recherche onder te dompelen. Het komt erop neer, denk ik, dat plaatsnamen voor ons meer betoverend zijn dan de werkelijke plaatsen waar ze naar verwijzen. In onze verbeelding maken wij een reis naar laten we zeggen Los Angeles, een plaats waar we nooit geweest zijn. Alles aan die ingebeelde stad is buitengewoon, magisch, overrompelend. Als wij evenwel in werkelijkheid in Los Angeles aankomen zijn we enigszins teleurgesteld. Het stralende licht dat we ons daar voorgesteld hadden is flets, de heldere lucht is verre van zuiver, ondanks de Stille Oceaan. Waren we dan vergeten dat er miljoenen auto’s rondrijden in Los Angeles? Ja, dat waren we. Het magische van de stad zit hem in de naam. Om die reden zijn, denk ik, liedjes over steden vaak mooier dan de steden zelf. En ongeveer hetzelfde geldt voor plaatsnamen, ook voor die van pleinen en straten en rivieren en zo meer. Ik weet nog heel goed hoe teleurgesteld ik was toen ik voor de eerste keer (in 1992) in New Orleans op de Mississippi uitkeek. Vooral dank zij de muziek die daar op zoveel plaatsen gespeeld werd kon ik die teleurstelling te boven komen en lukte het mij om de betovering van de stad en de rivier alsnog te ondergaan. (Het zijn bijgevolg niet alleen de namen die het hem doen, maar ook de muziek, de melodieën, de liedjes.)
Iets anders zijn de plaatsen die we ons herinneren vanwege geliefden en vrienden die we er hebben ontmoet. Als we de naam horen van een plaats waar we een geliefde innig hebben omhelsd kan het gebeuren dat we die omhelzing opnieuw beleven. De plaatsnaam – en de herinneringen die hij met zich meebrengt – zorgt ervoor dat we niets meer zien van de banale werkelijkheid van het moment zelf.
Maar goed, voldoende gemijmerd - terwijl het hier in de eerste plaats toch om de muziek gaat.
Veel luisterplezier!
mott-the-hoople.jpg

There's A Place The Beatles - Please Please Me - Lennon-McCartney - 1963

Places I Know - Mike Cooper - Places I Know – Mike Cooper - 1971

Turin at Night - John Cale - Le Vent de la Nuit (bande originale du film) - John Cale - 1999

Streets Of Tangier - Jozef Van Wissem & SQURL - Only Lovers Left Alive – Jozef Van Wissem - 2014

Sous Le Ciel De Paris - Édith Piaf - Ses Plus Belles Chansons  - Paroles : Jean Dréjac / Musique : Hubert Giraud - 1954

Berlin - Lou Reed - Lou Reed - Lou Reed - 1972

Amsterdam - Wally Tax - Tax Free – Wally Tax - 1970

A Minor Place - Bonnie "Prince" Billy - I See A Darkness - Will Oldham - 1999

The Nearest Faraway Place - The Beach Boys - 20/20 - Bruce Johnston - 1969

Neighborhood Blues - David Kauffman & Eric Caboor - Songs from Suicide Bridge - E. Caboor – 1984 / 2015

Angel of Eighth Avenue - Mott The Hoople - Wildlife – Ian Hunter - 1971

The Lord Is in This Place ... How Dreadful Is This Place - Fairport Convention - What We Did on Our Holidays - Sandy Denny, Ashley Hutchings, Richard Thompson - 1968

Powis Square - Ry Cooder - Performance: Original Motion Picture Soundtrack  - Ry Cooder - 1970

performance.jpg

Shakedown On 9th Street - Ryan Adams - Heartbreaker - Ryan Adams - 2000

Union Square - Tom Waits - Rain Dogs - Tom Waits - 1985

Down By The Water - PJ Harvey - To Bring You My Love - Polly Jean Harvey - 1994

The Guns of Brixton - The Clash - London Calling - Paul Simonon - 1979

The Paris Match - The Style Council - Café Bleu - Paul Weller - 1984

The Ballad Of Lucy Jordan - Marianne Faithfull - Broken English - Shel Silverstein - 1979

Going Down To Liverpool - The Bangles – All Over the Place – Kimberley Rew - 1984

Venus Of Avenue D - Mink DeVille - Cabretta – Mink DeVille - 1977

cabretta.jpg

No Place So Alone - Tindersticks - Falling Down A Mountain - Stuart A. Staples - 2010

St. Mark's Place - Mick Harvey - The Journey Is Long - Jeffrey Lee Pierce - 2012

Apartment 6 - Green On Red - Green On Red - 1983

Milly's Garden - Steve Gunn - Way Out Weather – Steve Gunn - 2014

A Place Where I Know - Tarnation - Mirador – Paula Frazer - 1997

Street Scene In A Frontier Town - Bill Frisell - Have A Little Faith - Aaron Copland - 1993

Montgomery - Magnolia Electric Co. - Fading Trails – Jason Molina  - 2006

Montgomery in the Rain - Steve Young - Seven Bridges Road: The Complete Recordings – Steve Young - 1972

I Must Be In A Good Place Now - Bobby Charles - Eponymous -  Bobby Charles - 1972
bobby charles.jpg

Liverpool Lullaby - Judy Collins - In My Life - Stan Kelly-Bootle - 1966

Ventura Boulevard - The Everly Brothers - Roots – Ron Elliott - 1968

Gibsom Street - Laura Nyro - Stoned Soul Picnic: The Best Of Laura Nyro - Laura Nyro - 1969

Mobile Blue - Mickey Newbury - Frisco Mabel Joy - Mickey Newbury - 1971

Tupelo - Jason Isbell & The 400 Unit - The Nashville Sound -  Jason Isbell - 2017

On Grafton Street - Nanci Griffith - Flyer - Nanci Griffith, Fred Koller - 1994

Toulouse Street - The Doobie Brothers - Toulouse Street - The Doobie Brothers – 1972
john lee hooker.jpg

Bonus Tracks

Tuesday Night in Memphis - John Lurie - Mystery Train – John Lurie - 1989

Across 110th Street - Bobby Womack - Jackie Brown - Bobby Womack - 1972

Tenth Avenue Freeze Out - Bruce Springsteen - Born To Run - B. Springsteen - 1975

San Francisco - John Lee Hooker - The Big Soul of John Lee Hooker - John Lee Hooker - 2016

Sarah Street - Otis Spann - The Blues of Otis Spann – Otis Spann - 1995

The Usual Place - Don Covay - The Platinum Collection – Dan Covay  - 2007

Same Time Same Place - Mable John - The Complete Stax/Volt Singles: 1959-1968 - Isaac Hayes, David Porter – 1991 reissue

The Soulful Shack - Smokey Robinson & The Miracles - Make It Happen - William Smokey Robinson - 1970

Smokey Places - The Corsairs - Chess Chartbusters Vol. 5 - Abner Spector - 1961

A Quiet Place - Garnet Mimms & The Enchanters - In The Naked City - Samuel Bell, Norman Meade – 1964
pj harvey3.jpg

Research, techniek & presentatie: Martin Pulaski

Afbeeldingen: Only Lovers Left Alive (Jim Jarmusch); Mott the Hoople; Performance (Nicolas Roeg); Mink DeVille, Cabretta; Bobby Charles; John Lee Hooker; PJ Harvey

17-08-17

ELVIS IS DOOD

elvis.jpg


“Elvis Aaron Presley died August 16th at his home, Graceland Mansion, in Memphis. The victim of a heart attack, he was 42. He was born in January 8th, 1935, in Tupelo, Mississippi, the son of a truck driver and a sewing machine operator.”

Dagboeknotitie. Antwerpen, 17 augustus 1977.

01-07-17

ZERO DE CONDUITE: MISSING YEARS

La-Chute-de-la-Maison-Usher-2.jpg

Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popcyclus op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een paardenstaart. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

howlin-wolf-549fc26c69bdf.jpg

Als je het leven als een aaneenschakeling van jaren bekijkt is het angstwekkend kort. Dan zijn we niet beter af dan bloemen of vlinders. De vraag is of we hoe dan ook wel beter af zijn. Maar het lijkt me alleszins een beter idee om het leven anders te zien. Er is geen sprake van chronologie en lineaire tijd. Er zijn momenten, ogenblikken, extases; een kus kan oneindig lijken te duren. Je vergeet de tijd.
Een verjaardag maakt mij altijd melancholisch. Op het eerste zicht toch: weer een jaar voorbij. Maar als ik dan terugdenk aan wat ik allemaal heb gedaan en had kunnen doen, lijkt dat jaar veel rijker te zijn dan een jaartal.
Waarom een programma maken over de jaren? Omdat het thema me een week of zo geleden werd aangereikt. Ik had eerst aan iets anders gedacht, was vervolgens in slaap gevallen en bij het ontwaken was ik vergeten wat het was. Op mijn nachtkastje zag ik ‘The Years’ van Virginia Woolf liggen. Dat is een goed alternatief, dacht ik, de jaren. Ik hoef niet langer te zoeken. Nu alleen nog een keuze maken. Ik kwam al gauw aan zeven uur songs, nog geen jaar, maar toch… Ik had er een jaar over kunnen doen om een ultieme selectie van twee uur te maken, maar ik moest genadeloos zijn. Zéro de conduite duurt maar twee uur. Maar kijk, ook dat is relatief. Laat ik ervan uitgaan dat het twee lange uren zullen zijn, niet van verveling, maar van eindeloos genot. Luistergenot.


Met liefde opgedragen aan mijn oude vriend Yves Anné (artiestennaam Yves Year), overleden op 19 juni 2011. 2011 was een rampzalig jaar. Denk maar aan Fukushima, denk maar aan de Arabische ‘revolutie’.

prine-john-504f0b3c8b667.jpg

Here We Are In The Years - Neil Young – Neil Young (First Album) - Neil Young - 1969

1975 - Gene Clark - White Light - Gene Clark - 1971

100 Years - Nancy Sinatra – Nancy In London - Lee Hazlewood - 1966

Paris 1919 - John Cale - Paris 1919 - John Cale - 1973

1914 - Randy Newman - Guilty ~ 30 Years of Randy Newman  - Randy Newman - 1990

1941 - Harry Nilsson - Pandemonium Shadow Show - Harry Nilsson - 1967

1921 - The Who - Tommy - Pete Townshend - 1969

Heaven Is 10 Zillion Light Years Away - Stevie Wonder - Fulfillingness' First Finale - Stevie Wonder - 1974

Golden Years - David Bowie - Station To Station - David Bowie - 1976

100 Years Ago - The Rolling Stones - Goats Head Soup – Jagger, Richards  - 1973

Roll Back The Years - Rainer Ptacek With Joey Burns & John Convertino - Roll Back The Years – Hank Williams - 2011

Long And Wasted Years - Bob Dylan - Tempest - Bob Dylan - 2012

Five Long Years - Freddie King - Getting Ready... - Eddy Boyd - 1971

Fifteen Years - Jimmy Reed - At Soul City – Jimmy Reed - 1964

How Many More Years - Howlin' Wolf - The Genuine Article – Chester Burnett (aka Carl Germany) - 1951

Wasted Years - Van Morrison - Too Long In Exile - Van Morrison - 1993

Frank's Wild Years - Tom Waits - Swordfishtrombones - Tom Waits - 1983

One Hundred Million Years - M. Ward - Hold Time - M. Ward - 2009

1968 - Dave Alvin - Blackjack David – Dave Alvin, Chris Gaffney - 1998

Jesus The Missing Years - John Prine - The Missing Years - John Prine - 1991

Bride 1945 - Paul Siebel - Woodsmoke & Oranges - Paul Siebel - 1970

Texas 1947 - Guy Clark - Old No. 1 - Guy Clark – 1975

Let's Turn Back The Years - Waylon Jennings - Dreaming My Dreams – Hank Williams - 1975

First Year Blues - Hank Williams - The Lonesome Sound Of Hank Williams– Ernest Tubb - 1959

Seven Years With The Wrong Woman - Eddy Arnold - All-Time Hits from the Hills - Bob Miller - 1952

A Good Year For The Roses - George Jones – George Jones With Love – George Jones - 1971

Oh So Many Years - The Everly Brothers – Songs Our Daddy Taught us  – Frankie Bailes - 1958

A Hundred Years From Now - Elvis Presley - I'm 10,000 Years Old - Earl Scruggs, Lester Flatt - 1971

One Hundred Years From Now - The Byrds - Sweetheart Of The Rodeo – Gram Parsons - 1968

In The Summers Of His Years - Bee Gees - Idea - Barry, Robin & Maurice Gibb - 1968

Happenings Ten Years Time Ago - The Yardbirds - Roger The Engineer – Jeff Beck; Jim McCarty; Jimmy Page; Keith Relf - 1966

1983...(A Merman I Should Turn To Be) - The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland - Jimi Hendrix - 1968

I'm Five Years Ahead Of My Time - The Third Bardo - Nuggets: Original Artyfacts From The First Psychedelic Era, Vol. 3 - Victoria Pike, Rusty Evans – 1967

tomwaits-main.jpg

Bonus tracks:

1969 - The Stooges - The Stooges - Iggy Pop - 1969

This Year's Girl - Elvis Costello & The Attractions - This Year's Model - Elvis Costello - 1978

1959 - Patti Smith – Peace and Noise -  Smith, Shanahan - 1997

These Important Years - Hüsker Dü - Warehouse: Songs And Stories – Bob Mould - 1987

Reelin' In The Years - Steely Dan - Can't Buy A Thrill - Donald Fagen, Walter Becker - 1972

The Susan Years - Clear Light - Clear Light (bonus track) – Clear Light - 1967

Forty Years - Let's Active - Every Dog Has His Day - Angie Carlson, Mitch Easter - 1988

1917 - Emmylou Harris - Songbird - David Olney - 1999

Sleep A Million Years - Vetiver - A Thing Of The Past - Dia Joyce - 2008

The Bright New Year - Bert Jansch - Birthday Blues - Bert Jansch - 1969

After All These Years - T-Bone Burnett - Proof Through The Night - T-Bone Burnett - 1983

Last Year's Man - Leonard Cohen - Songs Of Love And Hate - Leonard Cohen - 1971

Nancy-sinatra.jpg


Research, presentatie, techniek: Martin Pulaski

 

03-06-17

ZERO DE CONDUITE: KEEP ON TRYING

BigStar_1Record(LP).jpg


Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popcyclus op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een paardenstaart. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 

Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

 smokey-robinson.jpg

“Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better.” Samuel Beckett in “Westwards Ho”.

Ik schrijf deze korte inleiding op mijn verjaardag (gisteren). Het is een moment waarop je je leven overziet maar, zeker op mijn leeftijd, waarop je eveneens beseft dat het niet meer zo heel lang zal duren. Hoe dan ook duurt een leven nooit lang. Dat we moeten sterven betekent dat we altijd zullen falen. Niets zal ooit helemaal af zijn. Maar moeten we niet blijven proberen, ook al weten we dat het weinig of geen zin heeft?

Een kunstwerk, een gedicht is nooit af. Op een gegeven moment zegt de kunstenaar: nu is het genoeg geweest. En dat zal wel zo zijn. Maar het is een vorm van falen. Ik heb geprobeerd, maar het is me niet echt gelukt. Laat me maar met iets nieuws beginnen. En dan mogelijk opnieuw falen. De grootste kunstenaars laten dat falen zien of horen. Maar het falen betekent dat ze hard gewerkt hebben, dat ze iets groots geprobeerd hebben. Ik denk nu aan schilders als Francis Bacon, Lucian Freud en schrijvers als Marcel Proust en Robert Musil, scheppers van geniale probeersels.

De kunst zit niet zozeer in het falen, ook niet in het ‘beter falen’ van Beckett, maar in het proberen en in het opnieuw kunnen beginnen. En dat is wat we hier ook doen: proberen en opnieuw beginnen. De helaas niet eeuwige herhaling van net niet hetzelfde. Tijdgebonden variaties op thema’s.

Veel luisterplezier!

spirit in the dark.jpg

Trying To Get To You - Elvis Presley - Sunrise - Elvis Presley - 1955

Try Again - Big Star - #1 Record - 1972

Some Things Never Try - Jason Molina - Let Me Go, Let Me Go, Let Me Go - 2006

Trying To Get To Heaven - Bob Dylan - Time Out Of Mind - 1997

Tryin' to Let the Angels Know - Chip Taylor - The Little Prayers Trilogy - 2014

Die Tryin' - Guy Clark - Cold Dog Soup - 1999

Why Don't You Try - Leonard Cohen - New Skin For The Old Ceremony - 1974

Everything Trying - Damien Jurado - Caught In The Trees - 2008

Trying To Find A Home - Tindersticks - Waiting For The Moon - 2003

Sister Let Them Try And Follow - Dirty Three - She Has No Strings Apollo - 2003

Try - Jason Isbell - Sirens Of The Ditch - 2007

Trying So Hard To Forget - Fleetwood Mac - Mr. Wonderful - 1968

Trying To Get Back On My Feet - Sonny Boy Williamson - More Real Folk Blues - 1963

Try Me - James Brown - Star Time - 1958

Try A Little Tenderness - Otis Redding - Atlantic Rhythm & Blues Vol. 6 (1947-1974) - 1991

You Can Make It If You Try - Gene Allison - The Story Of Vee-Jay - 2002

Try It Baby - Marvin Gaye - That Stubborn Kinda' Fellow - 1963

I'll Try Something New - Smokey Robinson & The Miracles - 'll Try Something New - 1962

Try Love – Dori Grayson - Dave Godin's Deep Soul Treasures Volume 1 - 1967

Try (Just A Litte Bit Harder) - Lorraine Ellison - Stay With Me - 1969

Try Matty's - Aretha Franklin - Spirit In The Dark - 1970

Try It Again - Bobby Byrd - What It Is! Funky Soul And Rare Grooves 1967-1977 - 1973

I'm Through Trying To Prove My Love To You - Bobby Womack - Take Me to The River: A Southern Soul Story 1961-1977

Trying To Make A Fool Of Me - The Delfonics – The Delfonics - 1970

Gonna Keep On Tryin' Till I Win Your Love - The Temptations - Cloud Nine - 1969

I've Been Trying - Curtis Mayfield & The Impressions - Keep on Pushing -1964

Trying To Live My Life Without You - Brinsley Schwarz - Surrender To The Rhythm - 1974

I Won't Try to Put Chains on Your Soul - Jackie DeShannon - Jackie - 1972

Try Some, Buy Some - Ronnie Spector - The Very Best Of Ronnie Spector - 2015

Try A Little Bit - Lovin' Spoonful - Everything Playing - 1968

To Try For The Sun - Donovan - Fairytale - 1965

Keep On Trying - The Outsiders - Strange Things Are Happening: The Complete Singles 1965-1969 – 2002

Try And Stop Me - The Creation - Our Music Is Red With Purple Flashes - 1998

Why Try - Kaleidoscope - Side Trips - 1967

No Good Trying - Syd Barrett - The Madcap Laughs - 1970

Try Me On For Size - The Electric Prunes - Electric Prunes - 2013

You Didn't Try To Call Me - Frank Zappa & The Mothers of Invention - Freak Out! – 1966

Chip Taylor prayers_2.jpg

Bonus Tracks

Going To Try - Ten Years After - Stonedhenge - 1968

Try It - The Hollies - Butterfly - 1967

Try It - The Standells - Try It - 1967

Keep On Trying - Clover - Fourty Niner - 1971

Try - Crazy Horse - Scratchy: The Complete Reprise Recordings 1971-'73 Vol. 1

Try Not To Breathe - R.E.M. - Automatic For The People - 1992

Try Not To Look So Pretty - Dwight Yoakam - This Time - 1993

Try To Sleep - Low - C'mon – 2011

jackie deshannon.jpg

 

Research, techniek en presentatie: Martin Pulaski

23-05-17

GEDUCHT

le-redoutable-image-1.jpg

Vanmorgen luisterde ik naar ‘50’ van Michael Chapman, de mooiste plaat van het jaar. Hoewel ik me herinner dat ik nooit meer de adjectieven ‘mooiste’ en ‘beste’ zou gebruiken. Echter, jezelf tegenspreken kan geen kwaad.
Een paar weken geleden stapte ik na zijn optreden op Michael Chapman af. Een muzikant aanspreken doe ik maar zeer zelden, maar nu kon ik niet anders. Ik vroeg me echter meteen af wat ik hem dan wel te zeggen had. En is zoveel verdriet en zoveel pijn in de wereld en er zijn nog maar zo weinig dingen die er toe doen. Muziek biedt meestal troost, maar dat is een gemeenplaats.
‘I admire your albums since the early seventies’, zei ik.
Chapman keek me onderzoekend en nogal vrolijk aan – hij had rode wijn staan drinken -  en antwoordde: ‘Well, we all have our problems, haven’t we’.
Op weg naar huis dacht ik, humor is de grootste wijsheid.

De grote zaal in Cannes moest wegens bomalarm worden ontruimd. Dat gebeurde tijdens de vertoning van de film ‘Le redoutable’ van Michel Hazanavicius. Hij gaat over Jean-Luc Godard en Anne Wiazemsky en is gebaseerd op twee schitterende autobiografische werken van de actrice/schrijfster, ‘Une année studieuse’ en ‘Un an après’. Het tweede boek beschrijft onder meer de invloed van mei 1968 op het huwelijk van Godard en Wiazemsky. Godard was een van de regisseurs die het festival van Cannes in 1968 saboteerden. (François Truffaut, Jean-Luc Godard en Louis Malle verschansten zich in het Palais des Festivals in Cannes en vroegen de stakende massa: "Faut-il arrêter le festival?". Het festival vond uiteindelijk plaats in een afgeslankte versie.) Zou het kunnen dat hij – of Anne Wiazemsky – nu een valse bommelding heeft gedaan? Gewoon voor het plezier of om, zoals wel vaker, dwars te liggen?
Overigens verwijst de titel van de film naar een uitspraak in ‘Une année studieuse’ die Godard en Wiazemsky als een soort van code gebruikten: ‘Ainsi va la vie à bord du Redoutable.’ Le Redoutable was de eerste nucleaire duikboot van het Franse leger.

MICHAEL CHAPMAN.jpg

 

01-04-17

ZERO DE CONDUITE: BYE BYE CHUCK BERRY

chuck-berry.jpg

Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popcyclus op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een paardenstaart. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

rock girls.jpg

Wie anders dan Chuck Berry vandaag? Een groot deel van de jongeren opgegroeid in de tijd van de atoombom en de schrik voor een nucleaire apocalyps heeft zich in zijn songs herkend. Chuck Berry heeft met zijn muziek een parallelle wereld gecreëerd, een wereld die even reëel was als die van grijze kantoorbedienden, handelsbalansen, kantoorcommunisten en zwijgende meerderheden allerhande. Velen denken nu dat zijn werk een mythologie is, maar dat is slechts ten dele waar. Tieners in de jaren vijftig en zestig leefden en droomden in die mythologie. Het was allemaal echt: de jukebox, de Thunderbird, zachte zestienjarige meisjes met paardenstaart, haast religieuze verering van chroom, benzine en snelheid. En wat vooral niet mag vergeten worden: seks op de dansvloer. Over de man Chuck Berry valt weinig te zeggen. Hij leek me altijd al een saaie vent. Ook die ene keer dat ik hem live zag – 21 januari 1973 in Vorst – straalde hij niets bovenmenselijks uit. Maar die songs, en die teksten – en het gitaarspel! Degenen die beweren dat Chuck Berry een dichter was overdrijven niet. Hij was tevens een fotograaf en een filmmaker – in woorden. Jammer dat zijn bron zo gauw is opgedroogd. Zou hij daar onder geleden hebben? Was zijn leven veel tragischer dan ik het mij voorstel? Ik weet het niet. Hij is alleszins negentig geworden. En zijn rock & roll zal nog veel langer meegaan dan dat.

Veel luisterplezier!
cars americana.JPG

Back In The U.S.A. - Jonathan Richman & The Modern Lovers - Jonathan Richman & The Modern Lovers

Thirty Days - Chuck Berry – After School Session

Forty Days - Ronnie Hawkins - Ronnie Hawkins

Sweet Little Sixteen - Jerry Lee Lewis - The Essential Jerry Lee Lewis - The Legendary Sun Recordings

Don't You Lie To Me - Fats Domino - The Legendary Imperial Recordings

Roll Over Beethoven - Margaret Lewis - Lonesome Bluebird

Brown Eyed Handsome Man - Wanda Jackson – Right Or Wrong

Wanda_Jackson_0.jpg

Let It Rock - Chuck Berry - Single Version

Memphis - Lonnie Mack - The Wham Of That Memphis Man!

You Can't Catch Me - The Rolling Stones - The Rolling Stones, Now!

Come On - Chocolate Watchband – No Way Out

Johnny B. Goode - Johnny Winter - Second Winter

Bye Bye Johnny - Chuck Berry - Gold: Chuck Berry

Brown Eyed Handsome Man - Buddy Holly - Rave On: The Very Best Of Buddy Holly

Maybelline - The Everly Brothers - Rock'n Soul

Roll over Beethoven - The Sonics - Here Are the Sonics

Jaguar And Thunderbird - The Troggs - From Nowhere the Troggs

Rock And Roll Music - The Beatles - Beatles For Sale

Surfin' USA - The Beach Boys - Surfin' U.S.A.

No Particular Place To Go - Chuck Berry - St. Louis To Liverpool

Around And Around - The Animals - The Animals

Oh Baby Doll - The Pretty Things - The Pretty Things

pretty things.jpg

Too Much Monkey Business - The Yardbirds – Five Live Yardbirds

Carol - The Flamin' Groovies - Teenage Head

13 Question Method - Ry Cooder - Get Rhythm

C'est La Vie - Emmylou Harris - Luxury Liner

The Promised Land - Johnnie Allan – Johnnie Allan Sings

I'm Talking About You - Rick Nelson - Garden Party

Too Much Monkey Business - Elvis Presley - From Nashville To Memphis: The Essential 60's Masters

Nadine - John Hammond, Jr. - Southern Fried

The Promised Land - Dave Edmunds - Rockpile

You Can't Catch Me - John Lennon - Rock 'N' Roll

Havana Moon - Levon Helm – Levon Helm and The RCO All-Stars

Johnny B. Goode - Grateful Dead - Skull & Roses

School Day (Ring Ring Goes The Bell) - Chuck Berry - After School Session

Almost Grown - The Lovin' Spoonful - What's Shakin'

Sweet Little Rock 'n' Roller - Rod Stewart - Smiler

Memphis - John Cale - Animal Justice

hula hoop.jpg

Bonus tracks:

No Money Down - Duane Allman - Skydog: The Duane Allman Retrospective

You Never Can Tell - Ronnie Lane - Ronnie Lane's Slim Chance

Memphis - The Faces - A Nod Is As Good As A Wink...To A Blind Horse

Downbound Train - Chuck Berry – After School Session

Carol [Live] - The Rolling Stones - Get Yer Ya-Ya's Out!

Memphis, Tennessee - Sandy Bull - Re-Inventions

Back In The USA - MC5 - Back In The USA

Monkey Business - The Youngbloods - Earth Music

Maybelline - George Jones - The Essential - The Spirit Of Country

chuck-barber-.jpg



Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski

04-03-17

ZERO DE CONDUITE: NEW ORLEANS

queen ida.jpg

Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popcyclus op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een eenhoornkop. Uniek in het zich steeds verder uitdijende multiversum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.

Het wordt een beetje een traditie dat ik begin maart een programma maak over en met muziek uit New Orleans en Louisiana. Ik ga niet gemaskerd door het leven maar heb sinds mijn kinderjaren een zwak voor carnaval, hoewel ik er al tientallen jaren niet aan meedeed. Muziek, maar ook film (vooral ‘Easy Rider’), heeft me al lang geleden vertrouwd gemaakt met  Mardi Gras in New Orleans, een onevenaarbaar feest. Maar New Orleans is niet alleen de stad van carnaval en Mardi Gras: het is ook de bakermat van jazz, blues, rock & roll, r&b en funk. Eigenlijk is muziek de essentie van deze prachtige, zwoele stad met haar vrolijke en tragische geschiedenis. Voor het echte Mardi Gras zijn we een paar dagen te laat, maar zelfs degenen die nu aan het vasten zijn kunnen nog altijd meegenieten van de heerlijke muziek.

Deze aflevering van Zéro de conduite mag ook beschouwd worden als een extra-episode van de geweldige serie ‘Treme’. Veel luisterplezier!

Louis Armstrong.jpg

Going Back To New Orleans - Joe Liggins & His Honeydrippers - Creole Kings Of New Orleans

I Just Can't Get New Orleans Off My Mind - Irma Thomas & Marcia Ball - Goin' Home: A Tribute To Fats Domino

Tou' Les Jours Ç'est Pas La Même (Every Day Is Not The Same) - Carol Fran - Our New Orleans: A Benefit Album

King Of The Zulus - Louis Armstrong - The Best Of The Hot Five And Hot Seven Recordings

Mardi Gras In New Orleans - Fats Domino - Traveling Man: A Blues Travel Guide

Tipitina - Professor Longhair - No Buts, No Maybes. Hot in New Orleans! The 1949-1957 Recordings

Stack-A'Lee - Archibald - New Orleans Rhythm and Blues: Good Rockin' Tonight

Bop Sit-In Blues - Edgar Blanchard - Creole Kings Of New Orleans

Frog Legs - Lloyd Price - Creole Kings Of New Orleans

Rich Woman - Li'l Millet and his Creoles - Creole Kings Of New Orleans

Watch Her, Whip Her - James Sugarboy Crawford - James Crawford - The chronological James Sugarboy Crawford 1953-1954

Saturday Night Fish Fry - Blue Dots – Single, Ace label

irma-thomas.jpg

 

The Monkey - Dave Bartholomew - The Big Beat: The Dave Bartholomew Songbook

Peanut Vendor - Alvin Tyler – Rockin’ and Rollin’

I'll Never Be Free - Paul Gayten - New Orleans Rhythm and Blues: Good Rockin' Tonight

There Is Something On Your Mind - Big Jay McNeely & His Blue Jays - Golden Age Of American Rock & Roll - Vol 3

I Love You Still - Zilla Mayes – Allen Toussaint: The Lost Sessions

I'm A Fool To Care - Joe Barry - The Golden Age Of American Rock & Roll - Vol 9

The Things That I Used To Do – Guitar Slim aka Eddie Jones – Sufferin’ Mind

Let The Good Times Roll - Earl King - Let The Good Times Roll

New Orleans Shuffle - Johnny Otis And His Orchestra - The Original Johnny Otis Show

Oooh-Whee Baby - Art Neville – Specialty Records single, 1957 / Mardi Gras Rock & Roll, Ace

I Love To Rock N Roll - Eddie Bo - Ace Records single, 1959

Sea Cruise - Frankie Ford – Ace Records single, 1959

I Feel Good - Shirley & Lee – Alladin Records single, 1956

Storm Warning - Mac Rebennack – Rex Records single, 1959

Ful Il Sa - Queen Ida & The Bon Ton Zydeco Band - J'ai Été Au Bal (I Went To The Dance)

La Danse De Mardi Gras - The Balfa Brothers - The Balfa Brothers Play Cajun Music Vol. 1

Allons Tuer La Tortue - Nathan Abshire - Great Cajun Accordionist

J'ai Ete Au Zydeco - BeauSoleil - Allons A Lafayette

Ooh Poo Pah Doo - Part I - Jessie Hill – Minit label single, 1960

I Like It Like That, Part 1 - Chris Kenner - Instant Records single, 1961

Rockin Pneumonia & the Boogie Woogie Flu - Huey Smith – Rockin’ Pneumonia

A Certain Girl - Ernie K-Doe - The Minit Records Story

Get Out of My Life Woman - Lee Dorsey – Allen Toussaint: The Lost Sessions

I Thought I Heard Buddy Bolden Say - Dr. John - Goin' Back To New Orleans

Brother John Is Gone / Herc-Jolly-John - The Wild Magnolias - Our New Orleans: A Benefit Album

Professor_Longhair-2.jpg

Bonus Tracks:

Talkin' 'Bout New Orleans - The Meters - Fire On The Bayou

Hu Ta Nay - Donald Harrison - Treme: Music From The HBO Original Series

My Feet Can't Fail Me Now - Dirty Dozen Brass Band - Our New Orleans: A Benefit Album

Gossip - Cyril Neville - What It Is! Funky Soul and Rare Grooves (1967-1977)

Hercules - Aaron Neville - The Lost Sessions

Yes We Can Can - Allen Toussaint - Our New Orleans: A Benefit Album

Iko Iko - Dr. John - Gumbo

Prayer For New Orleans - Charlie Miller - Our New Orleans: A Benefit Album

Year Down In New Orleans - Nanci Griffith - Once In A Very Blue Moon

After Mardi Gras - Steve Earle - The Low Highway

Do You Know What It Means To Miss New Orleans? - Preservation Hall Jazz Band - Our New Orleans: A Benefit Album

Blue Bayou Shuffle - Cookie & The Cupcakes - The  Goldband Records Story

wildtchoupitoulas-LP2.JPG

easy rider graveyard trip.jpg

Research, presentatie en techniek: Martin ‘Davis’ Pulaski
Afbeeldingen: Queen Ida, Louis Armstrong, Irma Thomas, Professor Longhair, Wild Tchoupitoulas, Easy Rider (New Orleans Graveyard scene)

04-02-17

ZERO DE CONDUITE: WINTER

zero,zéro de conduite,winter,februari,winterliederen,stilte,sneeuw,seizoenen,sprakeloosheid,radio centraal,106.7,streaming,antwerpen,wit,dansen,trouwen,nieuw begin,lente,zomer,selectie,keuze,rock,pop,country,folk,blues,jazz,soul,indie,resist!

 Zéro de conduite is een stemmingsafhankelijke, twee uur durende populaire popsuite op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een paardenkop. Uniek in het zich steeds verder uitstrekkende universum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.
jesse sykes 2.jpg

Als de herfst het seizoen is van de melancholie dan is de winter dat van de sprakeloosheid. De winter is het seizoen van de stilte. Van een onuitsprekelijke treurigheid. Van een verlangen naar niet meer dan wat wit. Het seizoen van stille wandelingen in pure witte sneeuw maar ook van het verraderlijke licht van kerstmis en nieuwjaar, wanhopige feesten van het einde - of van een nieuw, vaak zinloos begin.
Maar de winter is ook het wit van de eerste pagina van een nieuw cahier. Nieuwe voornemens, het aanvoelen van grootse avonturen. Het wordt bijna lente. Misschien gaan we wel trouwen? Zeker gaan we dansen, al is het nog traag, onze passen trager dan onze slapende gedachten. Als de lente de liefde is, is de winter de verliefdheid. Het einde en het begin. Waar wachten we nog op? Laten we ons overgeven aan de stilste liederen die we kennen, winterliederen. (En de zomer? De zomer, dat weet iedereen, is uitbundige seks – maar die melodie is voor later).

Veel luisterplezier.

 bettye lavette.jpg

Winter - The Rolling Stones - Goats Head Soup -  Jagger, Richards

Thru The Winter - Bettye LaVette - A Woman Like Me - Dennis Walker

Snow In San Anselmo - Van Morrison - Hard Nose The Highway - Van Morrison

Fifteen Feet Of Pure White Snow - Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part - Nick Cave

Sketch For Winter - The Durutti Column -The Return of the Durutti Column - Vini Reilly

Winter Hunter - Jesse Sykes & The Sweet Hereafter - Oh, My Girl – Jesse Sykes

Flowers In December - Mazzy Star - Among My Swan - Hope Sandoval, David Roback

Through December - Laura Veirs - The Triumphs & Travails Of Orphan Mae - Laura Veirs

January - Thurston Moore - Demolished Thoughts – Thurston Moore

Snowflakes Are Dancing - Kurt Vile - Wakin On A Pretty Daze – Kurt Vile

Winterlong - Neil Young & Crazy Horse - Live At The Fillmore East – Neil Young

Winter In - Gene Clark - White Light - Gene Clark

Australian Winter - Sun Kil Moon - Admiral Fell Promises - Sun Kil Moon

Snowin' On Raton - Townes Van Zandt - At My Window – Townes Van Zandt

If We Make It Through December - Merle Haggard - Down Every Road: 1962-94 - Merle Haggard

Six Feet Of Snow - Little Feat - Down On The Farm - Lowell George, Keith Godchaux

I Felt The Chill Before The Winter Came - Elvis Costello - Secret, Profane & Sugarcane - Elvis Costello

Angel In The Snow - Elliott Smith - New Moon - Elliot Smith

Ghost in the Snow - Damien Jurado - Ghost of David – Damien Jurado

Winterlicht - Raymond Van Het Groenewoud - Een jongen uit Schaarbeek -  Van Het Groenewoud

De Winter - Boudewijn de Groot - Het Eiland In De Verte -  Nijgh, De Groot

Ashes in winter light - Elysian Fields - The Afterlife - Jennifer Charles, Oren Bloedow

Faded From The Winter - Iron And Wine - The Creek Drank The Cradle - Sam Beam

White Winter Hymnal - Fleet Foxes - Fleet Foxes - Robin Pecknold

January Hymn - The Decemberists - The King Is Dead – Colin Meloy

Dead Of Winter - Eels - Electro-Shock Blues – Mark Oliver Everett

January Wedding - The Avett Brothers - I And Love And You - Scott Avett, Seth Avett

Winter Road - Bill Callahan - Dream River - Bill Callahan

Winterlude - Bob Dylan - New Morning - Bob Dylan

elysianfields.jpg

Bonus Tracks 

Song For A Winter's Night - Gordon Lightfoot - The Way I Feel - Gordon Lightfoot

Ten Degrees And Getting Colder - Nanci Griffith - Other Voices, Other Rooms – Gordon Lightfoot

A Hazy Shade Of Winter - Simon & Garfunkel - Bookends – Paul Simon

Cold Wind - Spirit - Clear - Jay Ferguson

Fall Breaks And Back To Winter - The Beach Boys - Smiley Smile - Brian Wilson

Winter Night - Scott Walker - Scott 3 – Scott Walker

Winter Lady - Leonard Cohen - Songs Of Leonard Cohen - Leonard Cohen

Winter Song - Nico - Chelsea Girl - John Cale

Winter is Blue - Vashti Bunyan - Just Another Diamond Day - Vashti Bunyan

Wintertime Love - The Doors - Waiting For The Sun – The Doors

Time Will Bring You Winter - Richard Hawley - Standing At The Sky's Edge - Richard Hawley

Winter in the Hamptons - Josh Rouse - Josh Rouse - Rouse, Tashian

Winter Song - The Head And The Heart - The Head And The Heart

Winter's Come And Gone - Gillian Welch - Hell Among The Yearlings - Gillian Welch, David Rawlings

Winter Is Gone - John Renbourn - John Renbourn – Peter Attwood

bob-dylan-new-morning.jpg

Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski
Afbeeldingen: Hiroshige, Jesse Sykes, Bettye Lavette, Elysian Fields, Bob Dylan

09-01-17

WAPENSTILSTAND

2 peter sellers being there.jpg

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN
(hoofdstuk 13)

Dag 10: 11 november 2016


“Ik wil steeds meer leren, het noodzakelijke aan de dingen als het schone beschouwen – zo zal ik een van diegenen zijn die de dingen schoonheid verlenen. Amor fati: dat zij van nu af aan mijn liefde! Ik wil geen oorlog voeren tegen al wat lelijk is. Ik wil niet aanklagen, ik wil niet eens de aanklagers aanklagen. Wegkijken zij mijn enige ontkenning! En, alles bij elkaar en in het groot: ooit wil ik nog eens uitsluitend iemand zijn die ja zegt!”*

Een talloos aantal werelden en zeker één die wankelt. En een zee van mogelijkheden. “Morgen zal ik niet schrijven”, schreef ik gisteren. Hoe lang heeft dat morgen geduurd? Ik wil er niet over nadenken, nooit goed geweest in rekenkunde. Ik zou kunnen opsommen wat ik allemaal gedaan en gelaten heb. Lijstjes maken. Een boek van Henri Bergson gekocht, dat heb ik, ‘Tijd en vrije wil’, niet toevallig een beschouwing over de tijd. De objectiveerbare, meetbare tijd tegenover de duur (la durée), die niet meetbaar is, omdat zij voortdurend stroomt en verandert. Gelezen heb ik het nog niet, maar dat zal niet lang meer duren… En voor de rest? Mijn ogen en oren gebruikt, gelegen, gezeten. Opgestaan is plaats vergaan.

BERGSON-TRANQUILLOU.jpg

Vandaag wapenstilstand, maar wat betekent dat nog? Bijna overal oorlog, moord en doodslag. Wat ooit ‘rebels without a cause’, hippies en yippies waren zijn nu jihadi’s. Hetzelfde fundamentele ongenoegen, een vergelijkbaar radicalisme, maar een andere ‘strijd’. ‘Terreur’ wordt dat fenomeen voorbij goed en kwaad, voorbij het humanisme, genoemd; maar is terreur wel de juiste term? We kennen de terreur van de Franse revolutie, het schrikbewind, omdat dàt tot de geschiedenis behoort, maar datgene waarvoor we nu bang zijn – en door de machthebbers bang voor worden gemaakt – is een nieuw fenomeen, het is in beweging, niet meetbaar, we kunnen er geen vat op krijgen. We kunnen er zelfs niet over nadenken, vandaar al die meningen en opinies. Van wapenstilstand geen sprake. Er zijn wapens, er worden aan de lopende band wapens geproduceerd, dus worden ze gebruikt. Opslagplaatsen zijn duur.

fuck the man.jpg

Leonard Cohen is dood. Gestorven op 7 november, net voor Donald Trump de Amerikaanse verkiezingen zou winnen. Op die dag schreef ik over Isabelle Huppert en de film ‘L’Avenir’, over vulgaire verkiezingsshows, over Karst Woudstra en August Strindberg. Bovendien zat ik me af te vragen of er tussen mij en Trump maar “six degrees of separation” bestaan. Indien dat zo is, wat houdt mij dan tegen om naar hem toe te gaan en hem op andere gedachten te brengen? Zoveel mogelijkheden. In ‘Being There’ van Jerzy Kosinski kan een tuinier zelfs president worden. Overigens vind ik de filmversie (Hal Ashby) beter. Maar het boek, in Nederlandse vertaling, wordt hier in huis gekoesterd: mijn Laura kreeg het in mei 1981 cadeau van onze vriend Joseph.

Eigenlijk mag je nooit vergelijken. Ik wil ik dat zeker niet doen met twee kunstenaars, de ene een starman en de andere een beautiful loser – de enige duidelijke overeenkomst is dat beiden nu dood zijn. Of wacht, er is nog een overeenkomst: ook bij de dood van Leonard Cohen lijkt het erop of heel de wereld in rouw is. Over mijn gevoelens over Cohens overlijden wil ik niet veel zeggen. Heel lang geleden heb ik ‘Beautiful Losers’ gelezen. Voor mij was Leonard Cohen een dichter. Een dichter die zijn recitaties begeleidde – of liet begeleiden - met gitaar, met enkele andere instrumenten, met een tweede of derde stem. In het begin hield ik veel van ‘Sisters of Mercy’ en ‘Bird on a Wire’. Vervolgens duurde het tientallen jaren eer ik Leonard Cohen opnieuw ging beluisteren. Ik luisterde naar zijn teksten. Ik las ze in een bundel. Ik verslond ze. Het waren parels, juwelen. Leonard Cohen was een goudsmid. Hij kon alles. Het mooiste aan de man vond ik dat hij deed alsof hij een niemendal was. En zelfs dat deed hij niet. Leonard Cohen leek op mij – of ik op hem: hij was er niet, is er niet en ik ben er ook niet**. Ooit ben ik er geweest, maar dat is lang geleden. Het was in de dagen dat ik naar ‘Sisters of Mercy’ en ‘Bird on the Wire’ luisterde. En meer nog naar ‘Sitting By the Window’, maar dat is een ander verhaal voor een andere dag. Deze tiende en laatste dag van mijn tien dagen in de ‘woestijn van de werkelijkheid’ wil ik afsluiten met woorden van Leonard Cohen:

Now I greet you from the other side of sorrow and despair, with a love so vast
And so shattered, it will reach you everywhere.
And I sing this for the captain whose ship has not been built, for the mother in
Confusion, her cradle still unfilled.
For the heart with no companion, for the soul without a king. for the prima
Ballerina who cannot dance to anything.
Through the days of shame that are coming, through the nights of wild distress,
Though your promise counts for nothing, you must keep it nonetheless.
You must keep it for the captain whose ship has not been built. for the mother in
Confusion her cradle still unfilled.
For the heart with no companion, for the soul without a king, for the prima
Ballerina who cannot dance to anything.***

lc-26-oct-1963-allan-r-leishman-montreal-star-library-and-archives-canada-pa-190166-light-scaled1000.jpg

~~~


* Friedrich Nietzsche, De vrolijke wetenschap, 276

**Versta me niet verkeerd: ik wil me op geen enkele manier met Leonard Cohen vergelijken en al zeker niet als dichter. Het gaat om een manier van in de wereld zijn. Maar zelfs mijn vorm van afwezig zijn, van onzichtbaar zijn is niet vergelijkbaar. Voor Leonard Cohen heb ik alleen maar respect. Voor mezelf? Dat denk ik niet. You're invisible now, you got no secrets to conceal.

***Leonard Cohen, Heart With No Companion

07-01-17

ZERO DE CONDUITE: PAARDEN

3 shooting4-1600x900.jpg

Zéro de conduite is een excentriek POPprogramma op Radio Centraal in Antwerpen. Elke eerste zaterdag van de maand, van 6 tot 8 ’s avonds. Een muzikaal evenement voor anderhalve man en een paardenkop. Uniek in het zich steeds verder uitstrekkende universum. Stem af op 106.7 FM. 
Je kunt Zéro via streaming beluisteren. Hier vind je meer informatie over de radio.


Vanavond worden we paardenfluisteraars, paardenluisteraars, paardendieven, Lonesome Cowboys, Lone Riders, Lucky Lukes (met Jolly Jumper, het snelste paard van het Wilde Westen). We herinneren ons de postkoets, de pony express, The Searchers, Bonanza, Fury, The Shooting (met de allermooiste paarden op film). Westerns! De boeken van Cormac McCarthy, waaronder All the Pretty Horses. Hobbelpaardjes, kermispaarden, pony’s, Wild Horses of Fire van Sergej Parajanov, de Hoetsoelen… En ook deze paragraaf van Jonathan Swifts ‘Gulliver’s Travels’ schiet ons te binnen:

“In speaking, they pronounce through the nose and throat, and their language approaches nearest to the High Dutch of Germany, of any I know in Europe; but is much more graceful and significant. The Emperor Charles V made almost the same observation, when he said, that if he were to speak to his horse, it should be in High Dutch.”

En vooral luisteren we vanavond naar paardenliederen.

Veel luisterplezier!

1 Tuvans_Horse_riding.jpg

Happy Trails – The Good Life - Roy Rogers & Dale Evans With Frank Worth & His Orchestra - Dale Evans

Red River Valley - Fifty Miles To Travel - The Delmore Brothers - Traditional

High Noon (Do Not Forsake Me) – High Noon OST - Tex Ritter - Dimitri Tiomkin, Ned Washington

Blue Moon - Sunrise - Elvis Presley - Richard Rogers, Lorenz Hart

Two White Horses In A Line - The Songsters Tradition: Before The Blues - Joe Evans & Arthur McClain

My Old Horse Died - His Folkways Years 1963-1968 - Dock Boggs - Traditional

Six White Horses - The Harrow & The Harvest - Gillian Welch – Rawlings, Welch

Ballad Of A Runaway Horse - Cowgirl's Prayer - Emmylou Harris - Leonard Cohen [Ballad of the Absent Mare]

She Loves To Ride Horses - The Dark - Guy Clark – Guy Clark, Keith Sykes

Pinto Pony - Jack-Knife Gypsy - Paul Siebel - Paul Siebel

One Way Rider - Rockabilly Blues - Johnny Cash & June Carter Cash - Rodney Crowell

Rider In The Rain – Little Criminals - Randy Newman – Randy Newman

A Horse In The Country – Blackeyed Man - Cowboy Junkies – Michael Timmins

Silver Stallion - Jukebox - Cat Power - Lee Clayton

1 catpower jukebox.jpg

All The Pretty Horses - Selections from Road Atlas 1998-2011 - Calexico - Traditional arranged by J. Burns

Death Rides A White Horse - Black Pudding - Mark Lanegan & Duke Garwood - Mark Lanegan & Duke Garwood

Pony - Mule Variations - Tom Waits - Tom Waits

Jenny's Got A Pony - The Neighborhood - Los Lobos - David Hidalgo, Louie Pérez

New Pony - Street Legal - Bob Dylan - Bob Dylan

Long Grey Mare - Peter Green's Fleetwood Mac - Fleetwood Mac - Peter Green

Pony Blues – Living the Blues - Canned Heat - Traditional arr. Canned Heat

Pony Boy - Brothers And Sisters - The Allman Brothers Band - Richard Betts

Chestnut Mare - (Untitled) - The Byrds - Roger McGuinn, Jacques Levy

Ridge Rider - Judee Sill’s First Album - Judee Sill – Judee Sill      

White Horse - Case History - Kevin Coyne - Kevin Coyne

Broken Horse - Explosions in the Glass Palace - The Rain Parade – Stephen Roback

Horse Out in the Rain - 20 Granite Creek - Moby Grape – Peter Lewis

Horse Head Fiddle – Folklore - 16 Horsepower - Traditional

For the Horse, Etc. - Sundowner - Steve Gunn - Steve Gunn

Horses In My Dreams - Stories From The City, Stories From The Sea - PJ Harvey - PJ Harvey

Horses - Greatest Palace Music - Bonnie "Prince" Billy - Brendan Croker, Jon Langford, Sally Timms

cowboy junkies.jpg


Bonus Tracks:

Silver Rider - The Great Destroyer - Low - Alan Sparhawk, Mimi Parker, Zak Sally

Let Me See The Colts - A River Ain't Too Much To Love - Smog - Bill Callahan

Horses - American Dreamer - Frankie Lee - Frankie Lee

Wild Horses - Sticky Fingers - The Rolling Stones - Mick Jagger, Keith Richards

God's Wing'ed Horse (Featuring Julie Miller) - The Majestic Silver Strings - Buddy Miller - Bill Frisell

Horses – Chinatown - The Be Good Tanyas - The Be Good Tanyas

The Long Riders - The Long Riders: Original Motion Picture Soundtrack - Ry Cooder - Ry Cooder

The Horses - Duchess Of Coolsville: An Anthology - Rickie Lee Jones - Rickie Lee Jones, Walter Becker

Happy Trails - Happy Trails – Quicksilver Messenger Service – Traditional

Horses – Horses - Patti Smith – Patti Smith

searchers3.jpg


Research, presentatie en techniek: Martin Pulaski

25-12-16

EEN JAAR IN POPULAIRE MUZIEK

okkervil-river-will-sheff.png

Het voorbije jaar luisterde ik weinig naar nieuwe muziek. Ik heb de indruk dat het elk jaar wat minder wordt. De reden daarvoor is dat het leven kort is. Er zijn nog zoveel boeken die ik niet gelezen heb (of wil herlezen). Er zijn zoveel films die ik nog wil zien, zoveel landen en steden bezoeken, zoveel kunstwerken bewonderen… De twintig elpees/cd’s hieronder drongen wel door tot mijn oren en mijn hart. De volgorde waarin ze terecht gekomen zijn heeft niet echt veel belang. Maar ik geef toe dat Will Sheff (Okkervil River) mij dit jaar het meest heeft ontroerd. 

  1. Okkervil River – Away

    1 okkervil river.jpg


  2. Wilco – Schmilco

    2-wilco-schmilco-1000x1000.jpg

  3. David Bowie – Blackstar

    3 david-bowie-blackstar.jpg

  4. Drive-By Truckers – American Band

    4 DBT_AmericanBand_Cover_500.jpg

  5. Rolling Stones – Blue & Lonesome

    5 rolling stones.jpg

  6. Ryley Walker – Golden Sings That Have Been Sung

    6 ryley.jpg

  7. Hope Sandoval and the Warm Inventions – Until the Hunter

    7 hope sandoval.jpg

  8. Margo Price – Midwest Farmer’s Daughter

    8 margo.jpg

  9. Jesu/Sun Kil Moon – Jesu/Sun Kil Moon

    9 jesu sun kil.jpg

  10. Case/Lang/Veirs – Case/Lang/Veirs

    10 case lang veirs.jpg

  11. Nick Cave & the Bad Seeds – Skeleton Tree

    11 skeleton tree.jpg

  12. Steve Gunn – Eyes On the Lines

    12 steveGunn_EyesOnTheLines-copy.jpg

  13. PJ Harvey – The Hope Six Demolition Project

    13 hope six.jpg

  14. Sturgill Simpson – A Sailor’s Guide To Earth

    14 sturgill-simpson-sailor-guide.png

  15. Brian Eno – The Ship

    15 BrianEno_TheShip_2016.jpg

  16. Cass McCombs – Mangy Love

    16 cass mccombs.jpg

  17. Elysian Fields – Ghosts Of No

    17 Ghosts_of_No.jpg

  18. Leonard Cohen – You Want It Darker

    18 leonard-cohen-you-want-it-darker-5746.jpg

  19. M. Ward – More Rain

    m-ward-more-rain2.jpg

  20. Lucinda Williams – The Ghosts Of Highway

    20 lucinda williams ghosts of highway 20.jpg

24-12-16

MET RYLEY WALKER NAAR EEN ANDERE DIMENSIE

ryley walker 2.jpg

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN 
(hoofdstuk 12)

Dag 9: 10 november 2016 

Waar waren we bijna verdronken? In Patti Smith’s zee van mogelijkheden? Goed mogelijk want in een imaginaire zee kun je niet echt verdrinken, tenzij je zoals Alice een denkbeeldig bestaan leidt. Vandaag hebben we nog natte voeten, maar we staan als alle echte stuurlui weer aan wal. Ja, we lopen op wankele benen, onze geest is beneveld, in onze kamers hangt een dikke mist, ook al schijnt daarbuiten de zon. Inmiddels is het 10 november. Onze nood aan een escapade is groot. Anywhere out of the world, schreef Baudelaire. Maar hoe wankel ons bestaan ook mag wezen, toch willen we hier blijven, willen we doorgaan met een intellectuele strijd tegen onszelf, tegen het negatieve in ons, en tegen alles wat ons slaafs maakt, alles wat ons onderdrukt en verblindt. Patti Smith alleen zal ons daar niet bij kunnen helpen, hoewel ik weinig mensen ken die zo moedig als zij volharden in hun levenswerk. In hun opdracht. Lees haar boeken om te vernemen hoe ze die gevonden heeft. Maar net als ik - en mijn generatiegenoten uit de sixties - wordt Patti Smith ouder. Heel wat van onze idolen, gidsen, bewonderde kunstenaars en ja, helaas, ook vrienden, zijn al vertrokken naar het donkere land waar nooit iemand van terugkeert. Er is jong bloed nodig, jonge verbeelding, nieuwe ideeën. Een nieuwe geest van verzet zal onze wereld moeten redden. Dat hij al aan het ontstaan is voel ik in mijn vingertoppen, hij is al aan het werk. Zoniet zou ik afreizen naar het Noorden en me daar voor altijd neervlijen in de sneeuw.
patti-smith.jpg

Hier wil ik dit onderdeel van mijn kroniek even onderbreken met een mededeling van Nietzsche:
“Ik wil steeds meer leren, het noodzakelijke aan de dingen als het schone beschouwen – zo zal ik een van diegenen zijn die de dingen schoonheid verlenen. Amor fati: dat zij van nu af aan mijn liefde! Ik wil geen oorlog voeren tegen al wat lelijk is. Ik wil niet aanklagen, ik wil niet eens de aanklagers aanklagen. Wegkijken zij mijn enige ontkenning! En, alles bij elkaar en in het groot: ooit wil ik nog eens uitsluitend iemand zijn die ja zegt!”*

Aan mijn therapeute doe ik verslag van de heerlijke momenten van de voorbije dagen (een avond met Irina, mijn radioprogramma in Antwerpen, een etentje en een vrolijke treinreis met mijn geliefde Laura), maar zeker ook van de dingen die me weerom terneerdrukken, nog los van de ellendige politieke gebeurtenissen. Als zo vaak in het verleden kom ik terug op mijn schuldgevoelens. Zo voel ik me vandaag schuldig omdat ik zelfbehoud laat voorgaan op zorg en altruïsme. Of beeld ik me dat schuldgevoel maar in? Schuldig voel ik me eveneens omdat ik te weinig doe. Mijn therapeute stelt me voor om een dag per week aan vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik zou bijvoorbeeld bij bejaarde mensen kunnen langsgaan; zij zijn als al onze soortgenoten reservoirs van verhalen, ze beleven er plezier aan hun herinneringen met een aandachtige toehoorder te kunnen delen. Wat voor mij dan weer een inspiratiebron zou kunnen zijn. Maar dat kan ik toch niet, roep ik voor de misschien wel honderdste keer uit. Ik kan mensen die ik niet ken niet onder ogen komen, zeg ik. Ik ben mensenschuw. Als ik onder de mensen kom moet ik drinken en ik wil niet drinken. Want als ik drink kan ik niet schrijven. Nee, ik wil vooral niet drinken. Veel liever zou ik in mijn kamer blijven en werken, nu het nog kan, nu ik nog enigszins helder ben. Mijn tijd van veel buitenkomen is voorbij. Je weet toch dat ik nu al wankel als ik naar de metro loop. Dat komt door mijn voeten. Die doen vaak zo’n pijn en je weet dat ik liever geen zware pijnstillers neem, want dan kan ik niet helder denken. Helder denken is zonder drank of pillen al moeilijk. Ze kijkt me enigszins berustend aan. Het is jouw leven, zegt ze, maar als je je meer en meer gaat afzonderen zal je wel heel snel oud worden. Maar goed, het is weer tijd, tot volgende week en houd je sterk.

old1.jpg

Die avond ga ik met Laura naar de AB Club voor een andere held van deze tijd: Ryley Walker. In de populaire muziek beschouw ik hem als een van de grote beloften. Enkele jaren geleden was hij nog een epigoon, nu geldt hij al als een voorbeeld voor andere muzikanten en kunstenaars (en gewone mensen). Laura en ik hebben vanmorgen bij het lang uitgesponnen ontbijt zijn twee recentste platen beluisterd, ‘Primrose Green’ (2015) en ‘Golden Sings that Have Been Sung’ (2016). Zijn eerste elpee, ‘All Kinds Of You’ (2014), bezit ik niet, omdat Ryley Walker zelf dat jeugdwerk als een mislukking beschouwt.
In de AB Club weet ik nog voor het concert begint dat het een bijzondere avond zal worden. Ja, soms voel je dat aan, soms weet je het wel zeker. We hebben vlak voor het kleine podium plaats gevat. De jonge singer-songwriter uit Chicago balanceert op het randje van de dronkenschap, maar wankelen doet hij (nog) niet.. Ik zie dat hij stevig op zijn benen staat. Hij kan tegen een stootje. En zijn muzikanten beschermen hem tegen overdaad. Als hij even wegkijkt geven ze elkaar zijn fles whisky door en nemen zelf een slok. En tijdens het concert vraagt een luisteraar of hij eens mag proeven. Dat is goed: het schept een band met het publiek en er zit alweer wat minder in die verduivelde fles. Ryley heeft al de hele namiddag bier zitten drinken in de Bonnefooi. You guys have 3000 kinds of beer and I want to try them all, zegt hij.
Het lijkt of hij het meent. Zeker, hij mag zijn zintuigen ontregelen, maar vergeten dat hij voor een geïnteresseerd publiek staat, dat mag hij niet. En dat doet hij niet. Het concert van Ryley Walker en zijn band, dat begint met de kreet ‘Fuck Trump!!!!’, wordt een lange, chaotische – maar door de ritmesectie stevig in toom gehouden – trip. Daar staat hij voor me met zijn gitaar, zijn zoekende stem, een duiveluitdrijver, een sjamaan. Ja, de muziek die hij met zijn begeleidende band ten gehore brengt helpt ons de wereld daarbuiten te vergeten. Er ontstaat een ander, een magisch universum. Een net nog herkenbare song – een skelet - is voor hem en zijn band een muzikaal thema waarop langdurig geïmproviseerd wordt. Ik herken vier van die skeletten: ‘The Halfwit In Me’, ‘Funny Thing She Said To Me’, ‘Sullen Mind’ en ‘The Roundabout’. Ik hoor en zie zoektochten, in cirkels draaiend of spiraalvorming, op de elektrische en de twaalfsnarige akoestische gitaar. Ik ontwaar sporen van jazz, acid rock, folk, rembetica, Tim Buckley, John Coltrane, Jerry Garcia, John Martyn, Van Morrison en nog veel meer – Ryley Walker heeft het allemaal verwerkt in zijn freewheeling songs. Hij heeft zich al die invloeden toegeëigend – en nu staat er een eigen, sterke muzikale persoonlijkheid voor ons. Voortaan gaat hij zijn eigen weg, al weet ik niet waar die naartoe leidt en er zijn veel gevaren. Denk alleen nog maar aan Tim Buckley en zijn zoon. Vanavond heeft hij  ons alvast uit een boze droom wakker geschud en in een andere dimensie binnengeloodst.
IMG_9245.JPG

Laura en ik en mijn vrienden Wolf en Dirk en Ivo beseffen dat we iets bijzonders hebben meegemaakt. Tijd voor lange, bezielde gesprekken en voldoende drank. Morgen zal ik niet schrijven. Morgen is het wapenstiltand. Taxi!



* Friedrich Nietzsche, De vrolijke wetenschap, 276


19-12-16

THE TIME IS OUT OF JOINT

sly riot.jpg

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN (hoofdstuk 11)

Dag 8: 9 november 2016

Met welk persoonlijk voornaamwoord deze dag te lijf gaan? Ik, jij, wij? Aangezien het vandaag 19 december is en de dag in kwestie 9 november zouden wij de eerste persoon meervoud kunnen gebruiken: niet alleen ik of jij weet wat er die dag is gebeurd, iedereen weet het, we weten het met z’n allen. De uitslag ligt onherroepelijk in het verleden. Een voorwerp dat stuk is kan soms nog worden hersteld, een gebeurtenis in het verleden kan niet ongedaan worden gemaakt. Wat was was, wat niet hetzelfde is als wat zal zijn, zal zijn.

Wij werden samen wakker, maar niet allemaal tegelijk. Ik ontwaakte uit een onrustige slaap, moe en futloos. Ik vroeg me af of er nog van die heerlijke winkels voor bureaubenodigdheden zouden bestaan maar kon er mij geen enkele voor de geest halen. Straks eens opzoeken, dacht ik. En dan drong het tot me door. Tot mij ja, want ik was alleen; Laura was op visite bij haar zus. Eigenlijk wilde ik er niet over nadenken, ik wilde het zelfs niet weten. Want ik had een voorgevoel, sterker dan de voorbije dagen. Ik wist bijna zeker wie het geworden was, die verdomde president-elect. Ik wilde niet uit ons bed komen en naar de keuken gaan om op de radio mijn voorgevoel te horen bevestigd worden. Geen radio vandaag, geen televisie! Nee, ik bleef lekker liggen. Lekker? Helemaal niet lekker, wel ongemakkelijk, bitter gestemd, boosheid in mijn ziel. Woede. Razernij. Terwijl ik nog niets wist. Na ongeveer een half uur begon ik toch wat hoop te krijgen. Zo gaat dat altijd bij mij. Eerst de hel, dan het purgatorium, dan (heel af en toe) het paradijs. Hoewel ik geen bewonderaar ben van Hillary Clinton, wel integendeel, hoopte ik toch dat niet hij maar zij de overwinning behaald zou hebben. Better the devil you know than the devil you don’t. Hoewel je natuurlijk nooit iemand echt kent, zeker de duivel niet. Op het nachtkastje ligt bijna altijd mijn smartphone. Die zette ik aan en om niet meteen met meningen en opinies overvallen te worden ging ik eens kijken op Instagram. Daar zie je weinig tekst en hoor je weinig geleuter. Trump. Donald Trump.
Ik blijf de hele dag in bed, dacht ik meteen. Mij krijg je er niet uit. Ik maakte een foto van mijn dekbed en postte die op Instagram, met als onderschrift “Feeling miserable on a miserable day. Better stay in bed. #trump #depression #elections #americanelections #usa

Henry_David_Thoreau_-_Dunshee_ambrotpe_1861.jpg

Een half uur later zat ik aan het ontbijt (ik was nog altijd alleen, maar voelde toch al een heel sterk ‘wij’) en hoorde Van Morrison zingen: “It ain’t why, why, why, it just is”. Die stem, die woorden gaven me wat moed. Ik nam mijn dagboek en schreef dit:
“”It ain’t why, why, why, it just is” hoor ik Van Morrison zingen. Het enige juiste antwoord? “It just is.” Waarom zou je je opwinden over iets dat nu vaststaat, dat onherroepelijk is, iets wat de hele wereld nu weet, een voldongen feit. Daar is toch niets meer op af te dingen? De strijd is gestreden en verloren. Eerst wilde ik de hele tijd in bed blijven liggen, maar dat heb ik nooit gekund, tenzij in geval van ernstige ziekte of zware kater. We moeten ons verzetten, het ‘andere’ Amerika – dat niet alleen geografisch bepaald is – moet zich verzetten. Denk aan Henry David Thoreau: civil disobedience, burgerlijke ongehoorzaamheid. De schunnige varkenskop is geen legitieme president, geen president voor alle Amerikanen, zelfs niet voor de meerderheid. “It just is”, maar dat betekent nog niet dat we ons bij die stand van zaken moeten neerleggen.”

Wat later las ik bij David Van Reybrouck het volgende:
“De wereld is er sinds vannacht een stuk onzekerder op geworden. Dit is niet alleen een electorale aardverschuiving, maar ook een geopolitieke landslide. De verkiezingsuitslag van vannacht zal naschokken door de hele wereld sturen en de kaart van decennia-oude allianties hertekenen. De verhouding tussen Europa en Amerika zal grondig veranderen. Mogelijk betekent het het einde van de Europese Unie: rechts-populisten ruiken hun kans om de Unie verder uit te kleden. De positie van Amerika als dominante speler op het wereldtoneel zal wijzigen. De verhouding Amerika-Rusland zal een nieuwe fase binnengaan. Syrië wordt het strijdperk waar die nieuwe krachtsverhoudingen zullen worden uitgeprobeerd. Het Midden-Oosten zal hertekend worden, met nieuwe machtsevenwichten tussen Turkije, Iran, Saoedi-Arabië en Egypte. “

WHATSGOINGON.jpg

Meer muziek om mij wat op te monteren, om mijn woede te ‘kanaliseren’! Zonder veel vreugde of strijdlust te voelen beluister ik ‘There’s a Riot Going On’ van Sly & the Family Stone, ‘What’s Going On’ van Marvin Gaye, ‘Forces Of Victory’ van Linton Kwesi Johnson, ‘London Calling’ van the Clash. Maar dat “it just is” blijft in mijn hoofd spoken. De muziek die ik hoorde kwam voort uit een geestesgesteldheid die niet veel meer is dan een herinnering. Voltooid verleden tijd. Ze biedt troost omdat ze mooi is en oprecht maar nu hebben we andere liederen, andere kunst, andere vormen van opstandigheid nodig. De eerste bemoedigende signalen vang ik op via het door velen vervloekte facebook. Daar zie ik de eerste dissidente beelden en hoor ik de eerste woorden van protest, van burgerlijke ongehoorzaamheid.

’s Avonds kunnen wij er niet aan weerstaan om naar Terzake te kijken. Daar hebben ze er niet beter op gevonden dan Filip Dewinter en Karel De Gucht als deskundigen inzake Amerikaanse politiek uit te nodigen. Dewinter noemt de verkiezing een “revolutie van de Amerikaanse kiezer”. Gelukkig heb ik bijl noch long rifle. Laura is het zo zwaar te moede dat ze meteen naar bed gaat.

Laten we een oude geest oproepen. Een film uit de gloriedagen van de film. Laten we ons verdoven met een meesterwerk van Orson Welles: ‘Othello’, een aan het waanzinnige grenzende versie, voor een groot deel gefilmd in de Marokkaanse kuststad Essaouira/Mogador. En daarna zien we wel weer. The time is out of joint, maar veel is nog mogelijk. Alles is beslist, maar er is tegelijk nog steeds een zee van mogelijkheden. Want zie je, onder de afvalmaatschappij waar we in leven is de verbeelding nog altijd aan de macht (bij wijze van spreken, want de verbeelding heft de macht op).

othello_2.jpg

...

Afbeeldingen: 'There's a Riot Going On, Sly & the Family Stone; Henry David Thoreau; 'What's Going On', Marvin Gaye; 'Othello', Orson Welles.

15-12-16

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN (9)

avenir.jpg

Dag 6: 7 november 2016

‘L’avenir’ van Mia Hansen-Løve is een sublieme film, met Isabelle Huppert in de hoofdrol. Isabelle Huppert die nog maar eens een keer verrast. Maar hoe kan dat? Iemand die ons al zo vaak heeft verrast kan dat toch niet blijven herhalen? En toch doet ze het. Iedereen die haar van in het begin gevolgd heeft, weet het. Voor mij was het begin ‘Les valseuses’. Het was het slipje van de jonge Isabelle – van haar personage - dat die twee voyous, Patrick Dewaere en Gérard Depardieu besnuffelden. Ik twijfel er niet aan dat Isabelle Huppert zowat ieders favoriete actrice is, of ze is dat toch voor elke denkende mens, man of vrouw, die van mooie, sterke, getalenteerde en intelligente vrouwen houdt.

‘L’avenir’ behoort tot het soort van films dat er voor mij uitspringt. Er wordt een eenvoudige verhaal verteld, met een diepere onderlaag, de fotografie is uitstekend, de dialogen zijn geloofwaardig, er wordt voortreffelijk maar helemaal niet spectaculair geacteerd. Een kleine Franse film par excellence. Met ‘klein’ bedoel ik niets negatiefs, integendeel. Alain Tanner maakte ook zulke films, maar Tanner is wel een Zwitser. Aan Eric Rohmer moest ik ook denken. Je zou deze bepaalde vorm ‘lichtvoetige diepzinnigheid’ kunnen noemen. De filosofische achtergrond van ‘L’avenir’ geeft een extra dimensie aan de film. Rousseau, het katholicisme, Chateaubriand, het radicalisme tegenover het gematigde links van de neo-bourgeoisie (die haar rebellie al lang achter zich heeft). ‘L’avenir’ geeft zin, in de twee betekenissen van het woord. Ik heb alvast zin gekregen om opnieuw Rousseau te gaan lezen, vooral ‘Le contrat social’ en ‘La nouvelle Héloïse’. En alle films met Isabelle Huppert opnieuw (en opnieuw) te gaan zien.

Mevrouw De Block verhoogt de prijs van een aantal geneesmiddelen en wil op die manier “de middenklasse redden”. Net zoals de banken dat willen doen door binnenkort een negatieve rente op de spaarrekeningen in te voeren. De echte middenklasse belegt namelijk. Desnoods leent ze geld om te kunnen beleggen. De economie moet gestimuleerd worden. Het land moet groeien. Volgens Bob Dylan hebben we iets helemaal anders nodig dan duurdere geneesmiddelen en een negatieve rente op de spaarrekeningen om het land te doen groeien:
Well, my telephone rang, it would not stop
It's President Kennedy callin' me up
He said, “My friend Bob, what do we need to make the country grow?”
I said, “My friend John, Brigitte Bardot
Anita Ekberg
Sophia Loren
Country'll grow.”
Bob Dylan - I Shall Be Free

Mogelijk zitten de Amerikanen (en wij met hen) binnenkort met een heel ander soort president dan John Kennedy opgescheept. Een mysogine, racistische, vuilgebekte miljardair. Maar zover zijn we nog niet. Nog even geduld, nog even wat vulgaire verkiezingsshows proberen te ontwijken, nog één keer slapen. Niet dat mevrouw Clinton mijn sympathie krijgt. Ze is dan wel geen racistische, vuilgebekte miljardair, maar ze wordt gesteund door Wall Street (waar onder meer de wapenindustrie thuis is). Maar liever nog een schouwspelkapitalist met enkele progressieve ideeën dan een onvoorspelbare casinokapitalist met niets dan obsessies en stemmingswisselingen.

karst woudstra dodendans 2.jpg

Op facebook ben ik nu bevriend met Karst Woudstra, een man die ik al zo lang bewonder. Door hem heb ik het werk van Lars Noren leren kennen. Hij heeft mij opnieuw in aanraking gebracht met de (toneel)auteurs waar ik lang geleden al van hield: Henrik Ibsen en August Strindberg. Hij heeft me zonder veel opsmuk of tralala laten zien hoe geniaal beide mannen wel waren – en hoe modern, hoe hedendaags hun werk is. Het was uiteraard ik die hem als vriend vroeg. Een uurtje later aanvaardde hij mijn verzoek. Dat je zoveel van Patrick Modiano houdt volstaat voor mij om ja te zeggen, schreef hij me. (Hij had er dus geen idee van dat ik ook een bewonderaar was van Strindberg, Ibsen, Lars Noren en van de melancholische Karst Woudstra zelf). Een voorbeeld van de theorie van Frigyes Karinthy die ervan uitgaat dat alle mensen via maximaal vijf tussenpersonen en zes tussenstappen met elkaar verbonden zijn (six degrees of separation).


Om één uur, een uur voor de lunch, ga ik een uur rusten. Ik denk nu onwillekeurig aan Nietzsche, die eerst het hoofdgerecht at en pas daarna de soep. Als ik ontwaak weet ik niet welk moment van de dag het is. Ochtend? Middernacht? Het duurt even eer ik weer in de realiteit ben. Weer een uur verspild. De herfst gaat aan me voorbij zonder dat ik er deel aan heb. Ik had veel meer door het raam moeten kijken, naar de bonte herfstkleuren. Wat een decadente uitspraak! Ik had veel meer naar buiten moeten gaan, gaan wandelen in parken, in het Terkamerenbos, in het Zoniënwoud. Ik had me in de herfst moeten verliezen. In plaats van me in de werkelijkheid onder te dompelen sluit ik me er van af, om wat woorden aan mijn laptop toe te vertrouwen (en met potlood aan mijn dagboek), om enkele paragrafen te lezen, om zoals zojuist naar Bruce Springsteens ‘Tom Joad’ te luisteren, om naar een film te kijken.

gasparnoe-love-00.jpg

Voor veel films echter moet je ook de deur uit. Van landschappen blijft bijna niets over op een klein scherm. Van paarden. Van de wijde ruimte. De kleuren van de hemel. Een vlucht wilde eenden. Maar ook van intimistische films als ‘Love’ van Gaspar Noë blijft weinig over. Bij die film moet je de lichamelijkheid kunnen voelen. De huid. Het zweet. Lichaamsappen. Sperma. Speeksel. Op het kleine scherm gebeurt er niets van dat alles en is het een vervelende film. Wat hij waarschijnlijk op het grote scherm ook is, maar dat weet ik nu niet. De beste erotische film vind ik overigens nog steeds ‘Last Tango In Paris’ van Bernardo Bertolucci, met Maria Schneider, Marlon Brando en Jean-Pierre Léaud. Maar dat is niet echt een erotische film: het is een tragedie. Een tragedie waar sommige mensen graag een klucht van zouden willen maken, of een soap. Zoals de soap die nu in de Verenigde Staten gaande is. Maar dat wordt zeer waarschijnlijk een tragedie. Misschien de ergste die wij, die babyboomers worden genoemd, ooit hebben gekend.

Manchurian-Candidate-Creepy.png

...

 

Afbeeldingen:'L'avenir; Dodendans; Gaspar Noë's Love, The Manchurian Candidate.

08-12-16

TIEN DAGEN DIE MIJN WERELD DEDEN WANKELEN (7)

bowwowwow1.jpg

Dag 4: 5 november 2016 (Het wilde denken*)

Wild, go wild, go wild in the country
Where snakes in the grass are absolutely free
Wild, go wild, go wild in the country
Where snakes in the grass are absolutely free

Bow Wow Wow – Go Wild in the Country


Wie heeft als kind nooit verlangd naar een wild en grenzeloos leven? Wie droomde niet van avonturen in de woestijn, in de jungle; van een gevecht op leven en dood met slangen, wolven, leeuwen, holbewoners, heidenen? Het leven dat voor een deel beschreven wordt in ‘Lord of the Flies’ van William Golding, in de gruwelijke romans van David Vann en in de avonturenboeken van Jack London (wie zou hem nog lezen?).
Volwassenen kennen dat verlangen net zo goed,  al zal het bij hen, bij ons, minder uitgesproken zijn. Ik bedoel ‘wild’ in elke betekenis van het woord. Ja, ik ben er wel zeker van dat wij in ons hart, in datgene wat wij ons hart noemen, allemaal wild zijn, wat David Lynch en Sigmund Freud heel goed weten/wisten. Sommigen onder ons houden het wilde kind een hele leven in bedwang, anderen zijn er de slaaf van. Het ene uiterste is de ‘edele wilde’ (of noem hem of haar de ‘gesublimeerde wilde’, dat mag ook), het andere de kannibaal of de massamoordenaar. Cultuur, techniek en beschaving zijn, zoals iedereen goed weet, dunne lagen, waaronder de chaos woekert. Vaker dan ons lief is krijgt onze wildheid de bovenhand, onze woestheid, ons geweld, onze buitensporige verlangens. We verlangen naar rust en vrede maar verzetten ons tegen conformisme, wetten, taboes. Rondom ons zien we het theater van de wreedheid opgevoerd worden, waar we als consumenten of toeschouwers gretig aan deelnemen.

tarzan.jpg

Al van in het begin trekt de wildernis ons aan, maar zij blijft voor de meesten van ons een lokroep, een mysterieuze, angstaanjagende duisternis in een zee van verblindend licht. Vaak stellen we ons tevreden met een gesymboliseerde wildheid, zoals die ons in films, romans, liedjes wordt aangereikt. Denk aan ‘Darkness On the Edge Of Town’, denk aan ‘Alien’, denk aan de romans van Stephen King. Maar dat doen we lang niet altijd. Heel wat kunstenaars, bohémiens, borderliners hebben op zijn minst voor een deel een wild leven geleid. Zij begaven zich naar de overzijde, de donkere kant van de stad, zij kozen voor een ‘walk on the wild side’, om het met een titel van een roman van Nelson Algren en van een lied van Lou Reed te zeggen.

Bijna gaf ik me helemaal over aan een wild en associatief denken. Maar ik moest een radioprogramma maken, en wel over het wilde leven. Het was de eerste zaterdag van de maand, tijd voor Zéro de conduite. Zodoende zochten mijn voeten weer vaste grond en nam ik de trein naar Antwerpen (dus toch niet zo’n vaste grond). Ik maakte mij geen zorgen over de eeuwige gauwdieven en ander gespuis maar bestudeerde nog een keer mijn playlist en plaatste hier en daar wat aantekeningen, waarbij ik eens te meer vaststelde hoezeer mijn geheugen erop achteruit gaat.

Ik weet niet hoe het met de luisteraars zat, maar zelf vond ik deze aflevering een succes, een van de beste programma’s die ik de voorbije tien jaar heb gemaakt. Ik genoot van elke seconde en ook lang daarna, op restaurant en in de trein met Laura was ik opgewekt en soms zelfs gelukkig. Maar ook onder die momenten van geluk stroomde de duistere stroom van de tijd. De tijd waar we nu in leven, de zeer nabije en weinig goeds voorspellende toekomst. De verkiezingen in de Verenigde Staten, de bombardementen in Syrië en elders, de nieuwe martelaars, de nieuwe heidenen. Zo kwam het dat mijn euforische buien soms moesten plaatsmaken voor grote bezorgdheid. Niet alleen over mijn vrienden in Amerika en over de hele Amerikaanse cultuur, waar ik zo aan verknocht ben (waar mijn radioprogramma een uitdrukking van is), maar voor de hele menselijke werkelijkheid en voor de aarde zelf

2015-08-06-brusselkermis 062.JPG

Om middernacht staan we in het Zuidstation te wachten op tram 81. Achter me zie ik de daklozen in rijen naast elkaar liggen. Aangespoelde drenkelingen lijken ze wel, in de altijd naar urine ruikende, slecht verlichte tunnel – de schande van Brussel. Mijn blijdschap slaat om in verdriet en woede. Wat zijn wij voor mensen dat we onze soortgenoten toestaan zo af te zien? En waarom staat de stad Brussel dit toe? Waarom wordt er niet gezorgd voor deze arme, hongerige mensen – mensen zoals jij en ik. Dit is een wild leven waar niemand ooit naar heeft verlangd. Geen mens op aarde. Dit is zelfs geen wild leven. Dit is nood. De hoogste nood.

*Zie: Claude Lévi-Strauss, La pensée sauvage, 1962

Afbeeldingen: Bow Wow Wow; Johnny Weissmuller & Maureen O'Sullivan in 'Tarzan and his Mate'; Brussel Zuid, Martin Pulaski.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende