12-08-05

ICH BIN EIN BERLINER!


einstein in berlin

Morgen heel vroeg vertrekken we naar Berlijn. Ik ben een hele week weg en zal waarschijnlijk niets op mijn weblog plaatsen. Waarschijnlijk zal ik helemaal niets schrijven. Ik ben een zwakke mens en beschik maar over een kleine voorraad energie, die ik zuinig moet gebruiken. Wat ik zal doen is wat ik altijd doe: door de straten slenteren, mij door de stad en haar inwoners laten overweldigen, musea bezoeken, kunstwerken in mij opnemen, mij laten inspireren, luisteren naar de Duitse taal, met dat mooie Berlijnse accent, dat me zeker zal doen terugdenken aan Franz Biberkopf, op terrassen zitten in het voormalige Oost-Berlijn, waar het gonst van het nieuwe leven, van jonge mensen die lang droomden van een project en dat nu verwezenlijken. Ik zal tijdschriften en boeken en folders lezen. In boekwinkels in boeken bladeren en ze weer terugleggen of als ze een heel lekkere geur hebben ze kopen; in muziekwinkels, zoals ik die zaken noem, mij overgeven aan mijn obsessie voor cd's. Ik zal oog in oog staan met de verschrikkelijke geschiedenis van de vorige eeuw, op elke plaats waar ik kom; elke plaatsnaam die ik lees zal er mij aan herinneren; in de schaduw van elk gebouw zal ik de kilte ervan even voelen. Ik zal veel tijd doorbrengen in een mooie hotelkamer met een parketvloer en een zacht bed. Ik zal genieten van het heerlijke ontbijtbuffet en het éne kopje koffie dat ik nog mag drinken, 's morgens. Ik zal lang gemiste gesprekken hebben met mijn levensgezellin. Na zeven dagen zal ik terugkeren en zal ik mij mijn nachtmerries en dagdromen proberen te herinneren en, na een paar dagen rust hier thuis, zal ik die dan neerschrijven en, indien ze interessant zijn, zal ik ze, samen met een aantal indrukken en mogelijk ook wat woedeaanvallen en ergernissen, hier onder de aandacht brengen. Tot ziens en geniet van elk ogenblik.

25-07-05

FILE GUMBO OP DE MYSTERY TRAIN


louisiana

Zij zouden naar New Orleans gaan
, in Lousiana, Memphis in Tennessee en New York in New York. Het zou een verrukkelijke reis worden. Ze zouden zich goed amuseren. Ze zouden veel vliegen en taxi's nemen. In New York zouden ze zich tot helemaal boven in de Empire State Building begeven. Die is tot middernacht open, had Marc gezegd. In Louisiana zouden ze met een bootje de bayous en de swamps verkennen. Ze ouden oog in oog staan met alligators. Filé gumbo en jambalaya eten. Met een raderboot de Mississippi bevaren, de Proud Mary, rolling on the river. In Memphis zouden ze het spook van Elvis tegen het lijf lopen, de Japanners uit Mystery Train achterna. In New York was een appartement waar Buddy woonde, die in 1991 al erg oud was, bij de verzekeringsfirma werkte hij al lang niet meer. En zijn huwelijk met het liftmeisje was uiteindelijk toch op een mislukking uitgelopen.

Foto: Martin Pulaski, Louisiana 1992

23-07-05

HERINNERING AAN CHEB


trein 3


De trein lijkt wel door modder te moeten ploeteren, door velden met rode bieten. Een paardentrein met zestien uitgeputte paarden ervoor gespannen. Paarden die hun laatste zweet uitzweten, die erbij neervallen, met de muil opengesperd.

Tegenover me zit een man met vier zware koffers, een groot aantal kartonnen dozen en allerlei pakjes en zakjes. Aan de grens, in Cheb, stapt de douane op. Een streng kijkende dame met een pet op en lederen handschoenen aan komt ons coupé binnen. Ze is nog jong, niet lelijk, en ziet er sterk uit. De man tegenover me wordt bevolen zijn koffers te openen. Kleren vliegen in het rond. De vrouw met de handschoenen stelt vragen die ik niet begrijp. Hoe zou ik ook, ze spreekt vermoedelijk Tsjechisch. De man geeft antwoorden, die naar het mij voorkomt haar geen voldoening schenken. Hij moet ook de dozen openmaken, nog meer koffers, er komt een transistorradio te voorschijn, allerlei andere elektrische toestellen, strijkijzers, jam, pariserworst, oploskoffie. Al spoedig is het hele coupé met kleren, rommel, apparaten gevuld, stof vliegt in het rond, ik krijg er een flinke niesbui van. Nu moet de Tsjech uitstappen. Ik help hem bij het uitladen van zijn bagage, geef hem koffers en dozen aan door het raam. Het is allemaal loodzwaar. Wat zal er met de arme man gebeuren? De trein zet zich in beweging, richting Marianske Lazne. Wat staat mij in dit land te wachten? En in Marienbad, een plaats die alleen maar in een boek en een film zou mogen bestaan? Zal ik achter het geheim komen van de truc met de lucifers?Is er wel een geheim? Heeft de toekomst nog verrassingen voor mij in petto? Als ik de kleine dingen niet uit het oog verlies, zal dat wel zo zijn.

29-04-05

TERUGKEER IN DE HEIMAT


north by northwest
 

Weinig te melden over het paradijs, behalve dat het verblijf hier ten einde loopt. Morgen taxi's, vliegtuigen, treinen en dan terugkeer in het alledaags spektakel. Ik kom later zeker nog terug op dit verblijf. Typen op een qwerty-klavier is mij te lastig. Ciao beste lezers.

14-04-05

VERTREK NAAR LA PALMA


Dit is mijn laatste notitie voor ik naar La Palma vertrek. Of ik daar de kans zal vinden om nieuwe berichten te posten weet ik niet. Misschien in het stadje Los Llanos. Maar ook dan zal ik waarschijnlijk weinig noteren. Als ik op reis ben (of met vakantie) heb ik nog minder inspiratie dan anders: ik laat me overweldigen door de omgeving waarin ik terechtkom, allerlei nieuwe indrukken houden mijn geest bezig, ik vind geen woorden om wat ik waarneem tot uitdrukking te brengen. En eerlijk gezegd ben ik er ook veel te lui voor.
 
Ook vandaag is de oogst mager. Ik heb namelijk een kater: gisteren teveel wijn gedronken met mijn jonge vrienden, hen horen meezingen met Boris Vian en Giuseppe Verdi, teveel gepraat over het leven en de liefde. Maar niet over de regen. Zeker niet over de regen.
 
Geen inspiratie? En de vorige tekst dan? 'De nieuwe pornografie' is een surrealistisch verhaal dat ik een paar jaar geleden heb geschreven. Ik publiceer het hier, maar ik weet niet of dat zo'n goed idee is. Het is een vrij lang en traag 'verhaal' terwijl een weblog een vluchtig en snel medium is. Kun je die twee tegengestelden wel met elkaar te verzoenen? Maar omdat ik misschien twee weken niets van me laat horen vond ik dat ik toch iets moest achterlaten. See you later, alligator.

Vorige 1 2 3 4 5 6