27-02-15

OVER DUNNE EN DIKKE BOEKEN

rimbaud-self-portrait.jpg

Rainer Maria Rilke is een van de moeilijkste dichters die ik heb gelezen. Je moet zowat de hele wereldliteratuur (en zeker Nietzsche) kennen om hem goed te kunnen begrijpen. Maar je kunt hem even goed als een onschuldige benaderen en zo - als de sterren goed staan - tot zijn kern doordringen. Is dat moeilijk of gebeurt het maar zelden? Misschien wel, maar het loont de moeite. Bovendien is het een moeite die eigenlijk geen moeite kost. Het vergt een open geest, een open hart. Van Morrison zingt erover in ‘Heart Is Open’, een wonderlijk lied op een wonderlijke plaat, ‘Common One’, verschenen in het ellendige jaar 1980. I believe I go walking in the woods.

Dunne boeken, zoals ‘Die Sonette an Orpheus’ of ‘Une saison en enfer’, kunnen je jaren kosten. Niet dat het verloren tijd is. Bijna elk woord kan een schatkamer zijn, of een sarcofaag met alleen tot jou gerichte inscripties aan de binnenkant. Dunne boeken, kort als het leven.

Maar het leven duurt soms ook lang. De dagen laten zich dan graag vullen met meeslepende verhalen, die je vaak aantreft in dikke boeken. Bijvoorbeeld in ‘Middlemarch’ van George Eliot (altijd weer moet ik opzoeken hoe je ‘Eliot’ spelt), ‘Misdaad en straf’ van Dostojewski of ‘Le rouge et le noir’ van Stendhal.

Of het leven nu kort is of lang – en zelfs als de duur je koud laat: het komt er in elk geval op aan het kaf te scheiden van het koren. In welk jaar een boek werd geschreven speelt daarbij geen rol. Het gaat om de gedachten die er in worden uitgedrukt, om de stijl, de oorspronkelijkheid, het inzicht, de schoonheid, de troost. Geen enkel boek dat je iets verrassends of inspirerends meedeelt is werkelijk moeilijk.

Waarom deze notities? Omdat ik morgen op reis vertrek en nog moet beslissen welke boeken ik mee zal nemen. Ik zal veel tijd hebben om te wandelen en te lezen. Een heerlijk vooruitzicht, na al die lange dagen van ziekte en donkere lucht.

rilke2.jpg

Commentaren

Wat een verzuchtingen over ik, ik, ik, ik .... ik ga op reis, ik neem mee ....bestaat de andere, de naaste nog? Jouw naaste. Je zou zo veel gelukkiger kunnen zijn als je je naaste zou zien en voelen, niet alleen jezelf xxx

Gepost door: miet | 27-02-15

Reageren op dit commentaar

Dag Miet, je bent er nog een keer! Fijn van je te horen.

Wat nu die naastenliefde betreft. Ik ben geen slaafse volgeling van Nietzsche, maar zijn opvattingen daarover zijn pertinent. Ook zonder Nietzsche weet een mens die wat nadenkt dat naastenliefde - zeker in het christendom - bijna gelijkstaat met vrees en beven, met haat voor het andere en de andere. Liefde voor de naaste hangt samen met het uitsluiten van wie van ver komt. Met het vervloeken van de vreemdeling, van de onbekende. Misschien is het beter de liefde te verkondigen voor de verre, de ver verwijderde?

Overigens komt in de tekst hierboven het woord 'ik' maar een viertal keer voor. Het is een woord dat je soms nodig hebt. Mocht je hart open staan, zoals Van Morrison het bedoelt, dan zou je zien dat deze tekst een advies is aan jonge generaties en misschien zelfs aan jou. Met mezelf heeft hij niets te maken, wel met schrijvers en boeken. Met uitzondering van de laatste drie korte zinnen.

Bedankt dat je me nog gelukkiger wenst dan ik al ben. Maar maak je geen zorgen: ik ben bijzonder gelukkig, ook als ik mijn naaste niet voel. En meer nog als ik mezelf niet voel, wat soms het geval is. Zoals nu.

Nog een prettige dag!

Gepost door: martin pulaski | 28-02-15

Reageren op dit commentaar

Wat ben jij goed in woorden, maar het spijt me te moeten vaststellen dat ik door de laatste alinea, die over jezelf gaat, al het voorgaande vergeet. Ik wist ook niet dat mensen die zo met zichzelf bezig zijn daar zo gelukkig van kunnen worden. Nog veel geluk!

Gepost door: miet | 01-03-15

Reageren op dit commentaar

Misschien geheugensteuntjes gebruiken?

En, gelukkig als ik mezelf niet voel. When heart is open

Gepost door: martin pulaski | 02-03-15

Reageren op dit commentaar

Nee hoor, dat ligt niet aan mijn geheugen. Ik zo hypergevoelig aan IK.

Gepost door: miet | 03-03-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.