07-10-13

IN DEN BEGINNE

IMG_4499.JPG

In den beginne, op het groene gras van je uitverkoren oord, waar het altijd elders is, kronkelt van lieve lust een adder. Hij wendt zich een poos naar het stralen van je zonnestelsel, daarna weer weg, naar waar zelfs een duivel zich niet waagt.

Op die dag – of was het vandaag? -  dacht je terug aan de dag toen het leek of Renata's lichaam een onbegonnen lied voor je zong. Een lied waar ze altijd opnieuw aan zou beginnen, op die dag. Een lied om later te kunnen ontginnen. In haar handen hield ze volstrekt genadevol erts. Zie hoe het fonkelt, hier in deze zinnelijke alchimistenkamer.

De tonen van het lied bouwden een ladder waarlangs je ontsnapte, gevleugeld je woorden, naar weer een ander oord, een ander licht. Of gelijkend op het licht dat je in de korenbloemenogen scheen op de dag dat je terugdacht aan haar lange dag – en na die wedergeboorte de reis naar een donker dat ogenschijnlijk al lang achter je lag, maar in werkelijkheid in de nabije verte, net voorbij de heuvel van het Verdriet.


Het licht dat uit je ogen straalt, je ogen op het gras gericht, op de adder, zijn kronkelig pad. De schaduwtonen in haar stem, elke noot in haar gezang, denk je, de aanvang van een verhaal dat altijd begint met ‘in den beginne’.

 


...

Foto, Martin Pulaski, 30 september 2013 

Commentaren

korenbloemenogen...

o, kwam ik ze toch nog maar eens tegen...

mooi Martin.

Gepost door: Uvi | 08-10-13

Reageren op dit commentaar

Ik ook, Uvi, kwam ik ze nog maar eens tegen. En zelfs gewoon al korenbloemen zouden me nu ontroeren.

Bedankt, Uvi

Gepost door: martin pulaski | 10-10-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.