10-07-13

TRAGE ESCAPADE

Sap van appels zijn je oude woorden

als de appels in de boom van je buren

rijp voor de oogst in opgespaarde zomer,

ongeplukt, geur en smaak in de lucht

als huid van onbegrepen vrouwen.

Na zonnige Europese doem in oktober

rotten ze op steeds te weinig bezongen gras,

elke zondag zo zorgvuldig gemaaid.

 

Aan David Lynch denk je,  als een havik,

zijn trage escapade, een laat weerzien

met broer: wat woorden over vader,

moeder, stoppen met roken, dit en dat.

Omdat ver verwant wat familie volhardt.

 

Je ziet een gedicht: maak ik terzines,

binnenrijm, tel ik afgunstig voeten

als waren het Dante's of van m'n zestien?

 

Wat essentie beweert men zou blijven,

niet van appels, van vrouwen niet. Nee,

van duidelijke woorden. Essentie

van de essentie, mocht het toch lukken:

op goede voet te staan als gewervelde

met het vruchtbare sap van de wereld.

Dan blijven die kleine druppels nog even

tegen slecht spijsverteren, bloedbaden,

tegen schrik en beven, tegen vergeten.


Een eerdere versie van dit gedicht verscheen onder de titel 'Het vruchtbare sap van de wereld'.

Commentaren

Dag traagzame tuinder,

kweker van vrouwen
precieuse peren,
en appels,
in sourdine en sappig

laaf je aan de borsten
van hun woorden
beter dan dat
of in terzines

kan Europa je niet bieden,
haveloze ridder, tomeloze dichter ...

En vraag nu niet achter
het waarom dezer dingen, hé Martin.

Je schreef een mooie gedachte neer.
Laat ons beminnen.


PS.
Ik bedoel niet meteen mekaar... D.O.M.

Gepost door: Uvi | 10-07-13

Reageren op dit commentaar

Waarom, o waarom, Uvi?

Gepost door: martin pulaski | 10-07-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.