13-06-13

COWBOY EN INDIAAN

Macadam, zo werd de Midnight Cowboy genoemd:

De jonge man die zich aan oudere vrouwen kwam verkopen.

Macadam. In de stad Brussel was dat zijn naam.

Jazeker, leg maar het verband tussen nacht, asfalt en cowboys.

Of noem het gewapend beton.

Zo vaak rust je blik op dat materiaal.

Kijk maar, je ziet het niet.

Je weet niet wat het is.

Een huid van beton over de warme aarde.

De rijke aarde, oker en groen als jonge citroen.

Voor jou zo goed als niets.

Niets om over naar huis te schrijven.

Tot je even je blik scherp stelt  en aan het denken slaat.

Zoals in het donker de dichter dat doet.

 

Wat een gedoe op die harde grond.

Voetsporen, speeksel, sperma, crack, de hele beschaving is er gepasseerd.

Dagen, nachten stapten daar avonturiers van het alles en niets.

Moedeloos of overmoedig gingen ze over de lijn:

waar is de grens als zoveel glanst?

Nee, op lijnen kon je niet rekenen om meer te weten te komen.

Wat was er opeens zo raadselachtig aan steen, en niet eens echte?

Je wist het niet.

Er waren geen woorden, geen tekens voor.

Zo moest je dan Indiaan worden, je hoofd tegen de grond.

Zo kon je misschien nog een spoor horen.

 

De commentaren zijn gesloten.