12-06-13

DILEMMA

CAROLE LAURE.png

Carole Laure, in 'Sweet Movie' (1974) van Dusan Makavejev.

Een bevriende regisseur vertelt me dat een kennis van hem, baron de Brouckhoven de Bergeyck, hem carte blanche geeft om een toneelstuk te maken zoals er nooit tevoren een te zien is geweest. Het wordt een explosieve creatie, een kunstwerk dat alle grenzen te buiten zal gaan. Subliemer en weerbarstiger dan Wedekind, perverser dan Lautréamont en Sade, intiemer dan August Strindberg, absurder dan Beckett, wreder dan Artaud en Sarah Kane. Hij heeft al een aantal ideeën, die ik niet allemaal begrijp, niet alleen vanwege de ingewikkelde filosofische inhoud en de ongewone structuur, maar ook vanwege de taal die hij hanteert. Het lijkt een combinatie van Jiddisch en Berbers, met wat Nederlandse woorden ertussen om toch een beetje aan mijn beperkte talenkennis tegenmoet te komen.

Op hetzelfde moment krijg ik van een groot Hongaars toneelhuis, in het centrum van Boedapest, het aanbod om mijn stuk, ‘Het einde van de droom’, te komen regisseren. Ik begrijp niet goed vanwaar die aandacht van de Hongaarse culturele wereld voor mijn werk opeens komt. Zelfs in mijn eigen land kent niemand me. Maar ik voel me vereerd en wil al meteen antwoorden dat ik op de vraag inga, zonder zelfs na te denken over het honorarium.

Tot ik besef dat ik dan de opvoering van het stuk van mijn vriend zal moeten missen. Baron Brouckhoven de Bergeyck is niet de eerste de beste: hij zwemt in het geld en heeft een exquise literaire en artistieke smaak. Mijn vriend is de beste toneelregisseur van België, ook al neigt hij naar deviantie en perversie. Tot ik, meer bepaald, besef dat ik een uniek stuk met de mooiste actrices van de wereld in een decadente orgie van seks, lieftallig geweld en bandeloze waanzin zal moeten missen. En dat allemaal omdat ik in Boedapest een beetje de ijdeltuit wil gaan uithangen. Ik beslis meteen om niet in te gaan op het Hongaarse aanbod.

Commentaren

Mijn vriend is de beste toneelregisseur
van België, ook al neigt hij naar deviantie en perversie.



Mijn beste filosoof,

Materiële rijkdom is makkelijk te meten.
Daar bestaan simpele maatstaven voor.

Maar 'de beste'
in zijn superlatief unicum, hoe geraken we daar?

Welke criteria en ijkpunten zijn valabel?
Welke autoriteit mag dit pontificaal en ex cathedra poneren
als 'de waarheid'? Een axioma binnen de comparatieven.

Tja, ik weet het zo niet.

Beste Martin,
jij komt toch niet uit de Seefhoek en z'n jonge katjes?



PS.
Ware het niet dat Boedapest onder water staat,
en had deze pennenlikker een aanbod gekregen,
dan was deze ijdeltuit al vertrokken...
want mijn navel is niet van deze wereld.

Gepost door: Uvi | 13-06-13

Reageren op dit commentaar

Beste Uvi, ik begrijp je bezorgdheid aangaande de meetbaarheid van het kwalitatieve.
De uitspraak van mijn personage is echter niet van objectieve aard. De man is verblind door de kwaliteiten van zijn vriend: zijn uitspraak is geheel subjectief. In werkelijkheid bestaat er helemaal geen beste regisseur van België. Of mocht hij al bestaan dan is hij (of zij) in Nederland werkzaam. Maar als zelfs België al bijna niet meer bestaat... We zouden kunnen beweren dat de koning de beste regisseur van België is. Of is hij niet meer dan een middelmatig acteur?

En vergeef me, maar ik begrijp niet goed wat je bedoelt met die Seefhoek en die jonge katjes...

Gepost door: martin pulaski | 13-06-13

Reageren op dit commentaar

O, dierbare Martin,

jij die je jeugd virulent en muzikaal in 'A'
liet schitteren aan het firmament
van de Schelde, als ik het goed heb...

Nooit van een fabrelachtig man uit de Seefhoek gehoord
die katjes op een schoon verdiep tot kunst liet gooien... ?

Vraag aan die Jan eens wie 'de beste' is ...

mvg

Gepost door: Uvi | 13-06-13

Uvi, aan Jan Fabre had ik al helemaal niet gedacht. Ik denk niet dat mijn personage hem als de beste toneelregisseur van België beschouwt. Ik, degene die hem bedenk, denk dat alvast niet. En katjes tot kunst laten gooien: daar ben ik radicaal tegen.

Ik vermoed dat mijn personage eerder een combinatie van Guy Cassiers, Ivo Van Hove, Lucas Vandervost en nog enkele grootmeesters voor ogen had.

Gepost door: martin pulaski | 13-06-13

Reageren op dit commentaar

Ik denk niet dat mijn personage hem als de beste toneelregisseur van België beschouwt. Ik, degene die hem bedenk, denk dat alvast niet...

...

Beste Martin,

wat blijf ik een naïeve knul, ondanks mijn 72.
Ik lees de waarheid, niets dan de waarheid
en nu blijkt dat jij literatuur schrijft...

Lees maar er staat niet wat er staat.

Gepost door: Uvi | 14-06-13

De commentaren zijn gesloten.