17-01-13

AAN EEN SLECHT DOEL VERSPILD

Hij hield geen rekening met zijn dichter.
Gaf je het hele hart, rode zonsondergang,
Gaf je handen van vuur, bezong zijn onmin,
Reisde je naar eindstations in herfstzon achterna,
Volgde bleke voetsporen in je bleke sneeuw.

Voor altijd weg.

Maar hoe het nu bonkt, motor in een machinekamer.
Z’n huis waar luid ‘Out Of Focus’ tegen de wanden spat.
(Hoe kan muziek zo wellustig kronkelen?)
Maar hoe het nu bonkt in zijn lichaam.
Hoe het nu struikelt over zichzelf, over zijn naam.

Oude rivieren woest in zijn herinneringen
En aan jou die ik nu ben, blijf zijn, ouder bestaan.
Niets anders bleef, blijft,  dan dat ritme.
In z’n rode kamers, een twee drie, opnieuw.
Alle andere organen aan een slecht doel verspild.

Commentaren

Mooi oude flierefluiter ... muzikant van vrouwenharten.

Gepost door: Uvi | 18-01-13

Reageren op dit commentaar

Maar Uvi, de flierefluiter geeft zijn hart hier weg, zijn hele (of geheelde) hart.

Gepost door: martin pulaski | 18-01-13

Reageren op dit commentaar

jij milde gever ...

Gepost door: Uvi | 18-01-13

Uvi, zo lijkt het wel of ik mijn milt aan een slecht doel schenk.

Gepost door: martin pulaski | 20-01-13

Reageren op dit commentaar

Ach, Martin,
zolang je maar niet beschonken over straat loopt...

Gepost door: Uvi | 20-01-13

Reageren op dit commentaar

Dat dacht je maar. Hoe wil je anders dat ik nog een keer overvallen word?

Gepost door: martin pulaski | 21-01-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.