03-12-12

EEN OGENBLIK IN SERRALVES

serralves.jpg
Martin Pulaski, Serralves (Porto), 11 november 2012.

In de boekwinkel van Fundacão Serralves sloeg ik op een willekeurige plaats een willekeurig boek open (essays over hedendaagse kunst). Ik las dat de essentie van de kunst is: het leven zoveel mooier en beter maken dan de kunst. Ik was niet naar Serralves gekomen voor de kunst. De man van het Cale Hotel, waar ik logeer, had me gewaarschuwd dat de tentoonstellingsruimte gesloten was. Ik was er voor het park, een van de aangenaamste plekken die ik ken. Daar vond ik het leven opeens overweldigend, het leven en de wereld rondom me, met de zon die mijn lichaam verwarmde, met de dwarrelende kleuren van de herfst en de verrukkelijke tinten -  onnoemelijk veel kleurschakeringen - van het water, het water dat misschien nog beter en mooier is dan het leven, het water dat de essentie van het leven is. Alles zoals het op dat ogenblik was – want de tijd was stil blijven staan, was alleen nog moment – was voldoende, was alles. Wat diep binnendrong in mij, een immense en tegelijk erg zachte kracht, kon mij verzoenen met jou en kon me verzoenen met mezelf.

~~~~

Oorspronkelijk gepubliceerd op 11-11-12.

Commentaren

"dit is het mooiste wat ik ooit van jou gelezen heb, het klinkt misschien grootsprakerig maar je hebt verlichting beleefd, satori, ik ben zo blij voor je. De tijd staat stil als we in het moment gaan, alert zijn, rondom ons alles waarnemen zoals het is, eens uit het denken komen en gedachten aan verleden en mogelijke toekomst laten komen en gaan voor wat ze zijn, niet beoordelen en zonder meningen de schoonheid te zien. Die verzoenende kracht en het gevoel van verbondenheid, het éne leven voelen, dit kan niet beter beschreven worden."

Deze reactie werd gepost door luc swijsen (pan).

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.