03-12-12

DOMHEID EN DENKEN

P1030307.JPG
Lissabon, 2009.
Foto: Agnes A.

Je zou lang moeten nadenken over wat domheid is. In een documentaire hoorde ik een meisje zeggen: vroeger las ik de hele New Yorker uit, nu gaat dat niet meer, vanwege Facebook. Is dat dom, of getuigt het van aanpassingsvermogen en inzicht? Mij blijft veel meer bij van wat ik in de New Yorker lees, dan van van wat ik op Facebook aantref. Maar de New Yorker lees ik alleen maar als ik vlieg. Het is het enige tijdschrift dat me mijn vliegangst kan doen vergeten. Terwijl ik van Facebook soms vliegangst krijg, of het gevoel dat ik in een afgrond ga storten. Soms is dat een prettig gevoel (dat ik overigens met veel mensen deel).

Domme vragen zijn minder dom dan domme antwoorden. Een niet-weten met de perceptiedeuren open valt te verkiezen boven een weten dat voltooid is. Meningen beletten het ontstaan van gedachten. Wat je in de pers leest zijn doorgaans meningen. Je wordt daar helaas door beïnvloed, of je het nu wilt of niet. Alles wat je omgeeft beïnvloedt je. Moet je je daar dan tegen wapenen? (Geen nieuws meer beluisteren en bekijken, geen kranten meer lezen, geen pulptijdschriften bij de arts?). Maar als je ‘gewapend’ bent, bang, verkrampt, geharnast – kun je dan nog wel denken? Nogmaals: er is voor alles openheid nodig. In gesloten kamers versterven we.

Er schijnen maar weinig mensen te bestaan die kunnen denken. Zelf behoor ik ook niet echt tot die categorie. Ik probeer het wel, maar stel vaak tot mijn schaamte vast dat ik het niet kan. Het is echter mogelijk dat je van jezelf niet weet dat je kunt denken. En zelfs al zou ik niet kunnen denken, dan weet ik toch met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat ik niet dom ben. Alleen al omdat ik nergens een mening over heb. En als ik toch doe alsof ik een mening over iets heb, bijvoorbeeld over ‘wat zijn de vijftig beste songs van the Rolling Stones’ of ‘wat is de meest beklijvende roman van Cesare Pavese’ dan is dat maar om te spelen. Domme vragen stellen, (net niet) in afgronden storten en spelen – that must be what it’s all about.

~~~

Oospronkelijk gepubliceerd op 26-11-2012 

Commentaren

"Middag Martin, om me niet te begeven op glad ijs, hoewel het nog niet vriest, vermijd ik 'dom of verstandig, vraag of antwoord'. Het wordt immers wat beangstigend te laveren tussen façade en wat erachter zit. Voor mij althans. Ik ga dan maar voor de schoonheid. Hoewel ik natuurlijk ook daar geen definitie of antwoord op weet. Ik dompel mij onder in de emotie. De wetten van mijn ontroering, schrijf ik zelf. Ken ik ook alleen maar zelf. En, 'de gustibus et coloribus non disputandem est'... Mooie dag nog, filosoof. PS. Mijn desktop geeft geen krimp. Merkt geen enkel paard in de verte. Tenzij er een onzichtbaar addertje onder mijn klavier zou zitten."

Deze reactie werd gepost door Uvi.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"Schoonheid, ja daar ben ik ook voor te vinden, Uvi. Evenals voor kennis via emoties. Maar denken kan ik niet, en verstandig ben ik ook niet. Soms ben ik wel een slim. Ik ben twee dagen bezig geweest met alle links in de marges te controleren, mocht daar een virus op zitten. Niets gevonden, het is hier zo proper als wat. Maar de links werken nu weer. Dat is toch al iets. Nergens een paard gezien."

Deze reactie werd gepost door martin pulaski.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"I miss my per-internet brain ;-)"

Deze reactie werd gepost door Wim.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"Welk brein bedoel je, Wim?"

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"En toch zeer bizar, Martin, zou dàt haver toch geholpen hebben? Nu en hier, geen paard meer te bekennen zo groot als een muilezel ... bizar ... misschien was je toch wel even slim zonder het te weten. Maar emotie door kennis (ratio)? Ik hoorde onlangs nog Jan Van Riet bij Pat Donnez zeggen over 'kennis': 'Een slecht schilderij wordt niet goed door de uitleg ...' In dat soort kennis kan ik me perfect vinden. Goedenavond beste Menner."

Deze reactie werd gepost door Uvi.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"En een goed schilderij niet slecht, denk ik, Uvi. Overigens heb ik doorgaans niet veel aan uitleg bij kunstwerken. Neem nu zo'n werk van Velaszquez: ik bekijk dat gewoonweg als een schilderij (vormen, kleuren, et cetera). Wie die koning of koningsdochter is die hij heeft 'afgebeeld' vind ik niet zo belangirjk of interessant. Langs de weg van de kennis (door het denken) komen wij meer te weten over onze emoties? Maar gaan we er dan ook anders mee om? Ik weet het niet. Alvast bedankt voor de uittekende haver, Uvi!"

Deze reactie werd gepost door martin pulaski.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"Oeps! Pre-internet brein."
Deze reactie werd gepost door Wim.

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"Ja, Wim, het pre-internetbrein. Ik kan het me nauwelijks nog voorstellen. Toch vermoed ik dat de meeste informatie - een massa - in mijn hersens opgeslagen zit. Mijn geheugen werkt nog (toegegeven, niet uitstekend). Maar door google, wikipedia, et cetera, twijfel ik veel meer dan vroeger aan de correctheid van de gegevens die ik denk te hebben onthouden. Als ik dan ga checken valt het nogal mee. Maar de kennis die ik over een bepaald onderwerp heb wordt wel - voor even - enorm aangevuld. Die nieuwe kennis gaat meteen weer verloren (is mijn ervaring)."

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.