03-12-12

DE OGEN VAN DE ANDERE

OGEN VAN DE ANDERE.jpg
Martin Pulaski, Lagos, Portugal, september 2012.

Wat iemand anders mooi vindt kun je je heel moeilijk voorstellen. Je kunt slechts pogingen doen om door de ogen van de andere te kijken. Misschien kun je dat alleen maar als je veel van die andere houdt.

Wat mij betreft doet herhaling vaak afbreuk aan de schoonheid van een land, een landschap, een stad. Ik zou veel beter nooit ergens terugkeren, of pas na vele jaren. Met muziek is het anders: veel platen die ik in 1967 graag hoorde, hoor ik nu nog graag, hoe dikwijls ik ze ook heb beluisterd. Maar een land moet je eerst vergeten eer je er terugkeert.

Wat me aan het leven doet denken. Zou het niet mooi zijn als we zouden kunnen sterven, heel even dood zijn, alles vergeten, en daarna terugkeren? Weer onbevangen, zonder hinder van de zwaartekracht bijna en zonder angst en schuldgevoelens stappen in de nog altijd betoverde wereld zetten: alles overbekend, alles volstrekt nieuw. Revoluties en renaissances zijn daar maar flauwe benaderingen van.

~~~~

Oorspronkelijk gepubliceerd op 29-10-2012

Commentaren

"Inderdaad een surfer kijkt met gans ander ogen achter de branding naar de golf onder het wit, zonder vrees. Wanneer kom je nog eens terug naar Tazacorte? Hoe is het met de gezondheid?"
Wim

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

"Zonder vrees. De golf is geen vijand, maar hij wil er toch strijd mee leveren. Vriend en vijand tegelijk. Want hij wil er ook een mee worden. Geliefde misschien? Wim, met de gezondheid is het helaas niet zo goed. Maar binnenkort wordt het weer beter. Naar Tazacorte wil ik graag nog een keer terugkomen, maar het is zoals ik hierboven schreef: ik ben misschien al te vaak geweest, ik moet Tazacorte eerst kunnen vergeten. Maar ik kom terug."

Gepost door: martin pulaski | 03-12-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.