09-07-12

VREEMDE VERWANTSCHAPPEN

P1070144.JPG

Stockholm, 1 juli 2012. Foto: Martin Pulaski.
 

Je bent zo vreemd, zo ver weg van jezelf.
Heel ver, ja, alsof ik niet echt besta.
Wat ik voelde was dat ik alleen was met mezelf.
Ik ver weg, jij heel dicht bij jezelf?
Nee, wat je zei leek door mezelf uitgesproken.
Jouw woorden waren diep in mij aanwezig.
Als een virus?
Als goedaardige gezellen.

Bizar toch dat die lieve vrouw hier zo opeens komt rusten.
Welke lieve vrouw?
Die lieve vrouw daar, onder de vijgenboom van Lorca.
Ik denk dat ze van jou gaat dromen.
Wat zou ze van mij wel mogen dromen?
Dat het morgen goed komt, morgen komt het goed.
Een goedaardige gezellin, dus?
Misschien, mogelijk droomt ze ook van een lange reis.
Een lange reis naar waar?
Een lange reis door dag en nacht, naar overmorgen.
... 

Weet je nog wat je een uur geleden schreef, of ben je ‘t al vergeten?
Ach, Desdemona, ik vergeet alles, zelfs mijn naam vergeet ik.
Je schreef dat alles goed komt, je schreef dat morgen alles goed komt.
Ach, dat weet ik zeker niet meer, wat ik over morgen schreef.
En dat je jezelf niet was en dat ik ook mezelf niet was.
Ja, en dat dat zo nauw aansluit bij elkaar, dat schreef ik, ja. 

Post een commentaar