05-07-12

MADONNA VAN DE KORENBLOEMEN

 

Het was een trieste tijd, maanden van ademnood, slijk,
Wachten op een schip naar een gestameld koninkrijk.
Die dag zag ik je terug, Madonna van de Korenbloemen,
Met in je doornige vingers een verboden amulet.
Geknield voor Jezus, bad je mijn lichtzinnig gebed.
Je was alleen in je gebied gebleven, eenzaam als tranen.
Elke stap die je daarna zette was een stap in het licht.
Heldere hemel, je kon je aangezicht nergens verbergen.
Je viel ten prooi aan gedachten, dromen van overvloed.
In je hoofd schonk niets je genade voor schaarse misstappen
die je nog zetten moest, slechts dat je nog moest begaan.
Uit dat denken, dromen, bleven woorden resoneren,
Diep in je lichaam naar binnen gebracht, als een sonde.

Wat ik die dag in je blik gereflecteerd zag blijf ik overal
Zoeken, om het dan op alle plaatsen waar ik kom
Tot het einde in zicht is tegen je te kunnen herhalen.

De commentaren zijn gesloten.