30-06-12

REFLECTIES iii


Wie van jullie een vrouw in een blauwe jurk voorbijloopt

Die nooit lang blijft en daarin op wolken en rendieren gelijkt

Die snel weer vertrekt, niet omkijkt, zoals in de mythe,

Het oude lied, waarin niemand terugkeert naar zijn bron

Die gelukkig is in vergeten en zich herinnert wat de regen

Fluisterde; de wind in de haartjes op haar geschaafde knie.

 

Zeg me wat jullie in haar ogen zagen en wat ze jullie zei.

Had ze pleisters op haar tenen, op andere tere plekken

Van haar lichaam en haar geest, met elkaar verstrengeld

als leven en dood, afgrond en grond, rode wijn en brood?

Was ze gewond als de sperwer die ik verzorgen moest -

Toen ik een jongen was - opdat hij weer vliegen kon?

 

Zag je hem aarzelen voor hij terugvloog naar zijn bron?

 

 

(Züla Kök & Bar, Stockholm)

Commentaren

.

Ik zag de jongen.
Hoe hij op Icaros leek.

Hoe hij zich ging herbronnen.
In de ogen van een blauwe vrouw.

Viel en verdronk.



Dag Martin,

mooie foto, mooie woorden ...
nu nog een mooie vrouw.

Geniet van het hoge Noorden.
En de wolken.

Gepost door: Uvi | 01-07-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.