20-06-12

BLUES (ZONSONDERGANG)

De zon kwam op en nu gaat ze weer onder, zei ze.
Zo ver en zo nabij, zei hij.
En wat heb jij ondertussen gedaan, zei ze.

Ik heb een paar huizen gebouwd, zei hij.
Huizen, zei ze, en je handen dan?
Huizen van woorden, zei hij.
Je hebt niet stilgezeten, dat zie ik, zei ze.
Toch wel, zei hij, ik heb ook wijn gedronken.
Je ziet er nochtans niet dronken uit, zei ze.
Het was met een vriend, zei hij.
Daar aan de vijvers van Elsene zeker, zei ze.
Ja, zei hij, daar.
Je weet wel, zei hij, waar meisjes voorbijlopen met zilver en goud.
En je vriend dan, zei ze.
Met hem heb ik gepraat en geweend, zei hij.
Wilde hij weer naar Noorwegen terug, zei ze.
Ja, zei hij, naar de meren en de bergen daar en de stilte.
Dat dacht ik al, zei ze.
Je zou het eens moeten weten, zei hij.
Hoezo, zei ze.
Er kwamen zangers voorbij, gitaristen, zo droef, zei hij.
En toen kon je niet meer spreken, zei ze.
We werden overstemd door hun blijdschap, zei hij.

Commentaren

Dag Martin,

dat verlangen.
Het verlangen naar verlangen.

Het vermoordt ons.


PS.
Vanavond was ik tegast bij 'De Familie Mann'.
Nog twee avonden zal ik hun logé zijn.

Aan de vooravond van WO II.
Heinrich is mijn favoriet.
Onbewogen uiterlijk, een vulkaan vanbinnen.
En Rubensiaanse modellen.

Een semidocumentaire uitgezonden in 2005.
Het Uur van de Wolf.

Ook daar en toen dat verderfelijke verlangen.
Dat de ene zelfmoord na de andere tot gevolg heeft.

Toch nog een mooie avond.

Gepost door: Uvi | 20-06-12

Reageren op dit commentaar

Uvi, ik heb die serie ooit (gedeeltelijk) gezien, maar was er niet helemaal met mijn hoofd bij, meen ik mij te herinneren. Ik wist niet dat ze opnieuw werd uitgezonden, kijk heel weinig televisie. Een van de mooiste boeken die ik in de jaren 'zeventig heb gelezen was De Toverberg. Ik denk er nog heel vaak aan terug. Een van de meest aangrijpende in de jaren 'tachtig was 'Het Keerpunt'. Sinds vorige week ben ik herbegonnen in Thomas Manns 'Doctor Faustus'. Elke avond een tiental bladzijden. Maar het vergt veel van me, vooral omdat ik niet veel begrijp van muziek(theorie). Ik houd zielsveel van muziek, maar dat is emotioneel. Sommige passages zijn natuurlijk ook voor mij verrukkelijk. Het is een meester, Thomas Mann. Erg dat Klaus daar zo onder geleden heeft, en de hele familie, als ik me nog goed herinner.Voor jou een mooie nacht, Uvi.

Gepost door: martin pulaski | 20-06-12

Reageren op dit commentaar

Goedenmorgen Martin,

weinig of veel, zijn relatieve begrippen.
Selecteren is de boodschap.
Kiezen is verliezen, zegt men. Kiezen is winnen, antwoord ik.

Ik haalde decennia geleden, mijn culturele bagage (een rugzakje maar)
vooral in Nederland.
En gelukkig was de 'video' al cultureel erfgoed geworden.
Al wat met literatuur te maken had, verslond ik.
Op radio en tv. Het overige liet ik aan de 'vermoeide' kijkers.

Zo heb ik cassetjes met de stem van Schoenaerts, Van Vliet, etc.
Ideaal gezelschap voor bij de strijk.

Maar ook vele videobanden met Dolores Oscari.
Een schitterende dame in 'Si, j'ose écrire'. Hoe zou het met haar zijn?
Michèle Cedriç in 'Dites-moi'. etc.

Ook naar Pivot keek ik geboeid.
En naar zijn fantastische voorganger 'Polak'? (Tweemaal ontslagen, geloof ik). Weet je toevallig iets meer over deze man?

Zie je, Martin, mijn tijd was gestuurd.

Daarnaast ook nog:
- Vergeet niet te lezen
- Wie schrijft die blijft
- Ziggurat
...
toen konden ze nog een 'literatuurprogramma' maken op de BRT.


Maar, helaas, neen, Martin,
het wordt, voor zover ik weet, niet opnieuw uitgezonden. Spijtig.
Ik heb ooit de suggestie gedaan aan Canvas.

Maar, ja, welke cijfers kijken naar zoiets?

Nog één maand wachten en dan begint op NL weer 'Zomergasten'.
Voor de eerste maal met een Vlaamse presentator. Jan Leyers.
Alléén kan die man dat. Wanneer hij niet in de weg gelopen wordt, zoals hier destijds, door een Hollander.

De zon schijnt, Martin, geniet ervan.

Gepost door: Uvi | 21-06-12

Ja, Uvi, natuurlijk kies ik nog wel. Kiezen is bijna een plicht, hoe aangenaam en ingrijpend ik het toeval ook vind. Maar televisie nu lijkt me een vuilnisbak. Het lelijkste wat sommige mensen - een klein aantal - produceren wordt daar vergaard en tentoongespreid. Men doet alsof dat de wereld is.

Natuurlijk heb ik het niet over de programma's waar jij het over hebt. De meeste die je noemt volgde ik ook. Zomergasten, bijvoorbeeld. Vorig jaar niet, omdat ik toen in het ziekenhuis was. En niet helemaal helder van geest, door wat ik had meegemaakt. Hoe Jan Leyers het zal doen, valt nog af te wachten. Ik heb graag presentatoren die hun gasten laten uitspreken. Dat zag ik nog maar weinig op tv. Altijd dat brutale in de rede vallen. Gasten die niet mogen aarzelen, nadenken, twijfelen, wikken en wegen.

Pivot, daar zat ik altijd met de bekende rode oortjes naar te kijken. Dat was echt de cultus van het boek. Dolores Oscari (mooie naam) en Michèle Cedric ken ik niet. En over Polak weet ik helemaal niets.

Een van de mooiste programma's was voor mij Cinémas Cinémas. Je houdt het niet voor mogelijk dat zoiets nu nog zou worden gemaakt. Onmiddellijk ontslag!

Ja, Uvi, ik ben ook onrechtstreeks opgevoed door de Nederlandse televisie, vooral door de VPRO. Dat is ook alweer zo lang geleden. En toch ook wel door de Franse. Arte is daar nog een beetje een uitloper van.

Inmiddels is de zon verdwenen, dus blijf ik maar wat binnen. Of op het terras, om wat plantjes te verpotten.

Gepost door: martin pulaski | 21-06-12

Reageren op dit commentaar

Ik heb graag presentatoren die hun gasten laten uitspreken. Dat zag ik nog maar weinig op tv. Altijd dat brutale in de rede vallen. Gasten die niet mogen aarzelen, nadenken, twijfelen, wikken en wegen.

...

Juist!
Daarom prefereer ik opgenomen programma's waar de 'journalist'
weggeknipt is.
Bij radio, tv ... etc. zijn maar twee personen belangrijk.
De kijker/luisteraar en de gast(e).
De journalist durft al eens te denken dat hij of zij dat is.

En jawel, de VPRO. Ook het Uur van de Wolf zit daar.

mvg

Gepost door: Uvi | 21-06-12

Martin,
wil je eens dringend wakker worden.
De zonsondergang is al lang voorbij ...

de ochtend springlevend.

Gepost door: Uvi | 29-06-12

Reageren op dit commentaar

Uvi, bedankt voor je aanmoediging. Ik ben al een hele week zo wakker als ik lang niet meer geweest ben, maar in het buitenland. Hier schrijf ik ook wel, maar in een notitieboekje (met de pen). En zoals alle mensen hier en overal heb ik honderden foto's gemaakt van dingen die al miljoenen malen gefotografeerd werden.

Nog een prettig weekend.

Gepost door: martin pulaski | 30-06-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.