31-12-11

IN HET NIEUWE JAAR

Opgedragen aan de verwanten.


In het nieuwe jaar schenk je je parels
aan de varkens. Als je ze niet cadeau
doet komen zij ze zelf wel stelen.
Met hun hebberige poten, hun bloedbanken.
De stank van hun bestaan zonder geweten.
Wat weten zij van het leed van miljoenen?
Zij weten er alles van, meer dan wijzelf.
De kleine varkens van George Harrison –
wat maken zij je boos met hun gulzigheid
en niets en niemand ontziende vraatzucht.

Maar de kleine mensen die als schimmen
door het leven sluipen alsof zij dieven zijn
en altijd in het zweet huns aanschijns
ademhalen, wachten in angst en beven –
die zo verlangen naar een feest van lach
en heerlijk dwaas zijn, naar een samen
met elkaar, met jou, engel, en zo groeien
in het wilde als vruchtbare woestijnvrucht:
hen bied je je waken, je nuchtere wensen.

Commentaren

Moeilijk gedicht, maar toch mooi. Bedankt.

Gepost door: agnes anquinet | 02-01-12

Reageren op dit commentaar

Dank je, mevrouw Anquinet! Maar zo moeilijk is het toch niet? We hebben toch al genoeg gehoord en gelezen over die parasieten - en over de miljoenen en miljoenen soortgenoten van ons die door hen - als ze niet sterk genoeg zijn - vakkundig te gronde worden gericht?

Misschien is het nogal wit/zwart. Maar dat komt ervan als je woedend bent. Of verontwaardigd. Mijn wens voor 2012 is: het hele jaar verontwaardigd zijn. En liefhebben.

Gepost door: martin pulaski | 02-01-12

Reageren op dit commentaar

Als ze niet sterk genoeg zijn: dat slaat natuurlijk op 'soortgenoten van ons'. Ik ben wat snel geweest in mijn antwoord.

Gepost door: martin pulaski | 02-01-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.