05-10-11

ECHTE EN ONECHTE VRIENDSCHAPPEN

vriendschap,vrienden,betekenis,zelf,aristoteles,filosofie,baltasar gracian

 Ik schrijf veel over vrienden en vriendschap, maar weet ik wel wat die woorden betekenen? Een vriend is een ander zelf, zoals Aristoteles al zei. En het woord 'vriend' is ongetwijfeld vaak een metafoor. Vriendschap en liefde liggen in elkaars verlengde, betekenen soms hetzelfde. Als je het over vrienden hebt moet je tegen wil en dank een onderscheid maken tussen 'echte' en 'onechte', zoals Baltasar Gracian doet. Ik heb heel weinig echte vrienden en heb daar geen behoefte aan. Op facebook heb ik meer dan duizend vrienden, waarvan velen alleen maar namen zijn en een profielfoto. Van de meesten weet ik niet eens of ze echt bestaan, of ze ooit geboren zijn. Hun geboortejaar verzwijgen ze angstvallig. Ik denk dat ze, net als ik, bang zijn voor de ouderdom, voor de dood. Ik ben in 1950 geboren.

Nee, enkele vrienden volstaan, enkele vrienden en een geliefde vrouw. Mijn echte vrienden kennen me en noemen me bij mijn naam. Zij weten dat ik, net als god meerdere namen heb, zij het nog altijd geen 99.

n zijn 'Handorakel en kunst van de voorzichtigheid' schrijft Baltasar over de vriendschap onder meer dit: "Er zijn echte en onechte vriendschappen. De eerste onderhouden wij voor ons genoegen, de tweede om ons succes in het leven te bevorderen. Weinigen zijn vrienden van uzelf, de meesten zijn het van uw positie. Begrip van een enkele vriend is van meer nut dan veel sympathie van de buitenwereld."

Vrienden van de eerste soort, die mijn succes in het leven zouden bevorderen, heb ik niet. Ik heb dan ook geen succes.

Commentaren

217. Niet onherroepelijk liefhebben of haten.
Men dient zijn vrienden van nu te vertrouwen alsof zij morgen vijanden zullen zijn, en wel de ergste. Omdat dit werkelijk voorkomt, dient men zich erop in te stellen. Men mag de overlopers van de vriendschap geen wapens leveren waarmee zij ons later kunnen aanvallen. Daarentegen moet voor uw vijanden steeds een deur tot verzoening openstaan. ...

Goedenmorgen Martin,

Ik heb deze passage onderstreept, merk ik.
Jaren terug al.
Ik volg zijn advies op het internet. Daarom ook kies ik voor de anonimiteit.

In het échte leven ben ik zo kwetsbaar als een haas.
Ongedekt en onvoorzichtig.

Ik weet niet welke uitgave jij in je bezit hebt, maar de mijne is een handige van Querido. Ze kan zo heerlijk rusten tussen twee handen.

De vormgeving doet me denken aan 'Proeven van liefde' van Alain de Botton.
Genummerde alinea's.
Vond ik heerlijk om lezen toen.

Mooie dag nog.

Gepost door: Uvi | 06-10-11

Reageren op dit commentaar

Dag Uvi, ik moet toevallig naar het gemeentehuis voor een nieuwe identiteitskaart... Zou ik niet beter meteen ook een nieuwe identiteit vragen?

Baltasar Gracian lees ik altijd met gemengde gevoelens. Veel van wat hij schrijft kan ik alleen maar beamen, maar er zijn adviezen van hem waar ik het moeilijk mee heb.

Ik bezit niet die mooie uitgave waar jij het over hebt. Ik heb er twee, allebei pockets: een hele oude uitgave in de Vlaamse Pockets (Heideland). Die heb ik lang geleden gelezen. En andere in de reeks Salamander Klassiek (oorspronkelijk Athenaeum - Polak & Van Gennep), een handig boekje. Vertaling van Theo Kars. Ook met genummerde alinea's.

Jij ook nog een mooie dag.

Gepost door: martin pulaski | 06-10-11

Reageren op dit commentaar

O, maar op mijn exemplaar staat ook 'Salamander Klassiek'. 1999.

Ik vind het boek zo 'plezierig' omdat het formaat erg klein is.
En nochtans met een harde cover. (Helaas, zonder leeslint).

En, Martin, opgepast: verlies jezelf toch maar niet.
In een andere identiteit.

Word wie je bent. En dat duurt tot in Isphaan.

Gepost door: Uvi | 06-10-11

De commentaren zijn gesloten.