06-05-11

IN HET LEER

 

Nu zou ik graag op jou zitten

wachten.

 

(Pas op om acht uur ‘s avonds

zonder een Murakami.)

 

Morgen ontvang je me

onder gesloten omslag –

 

En niet in je vinger, in je vinger

snijden want

 

Een machteloze macho

lust geen bloed.

 

Past zwart leer bij Celan?

Meer bij Céline, misschien,

 

En bij stoere venten

die benzine drinken

 

bij hun benzedrine.

 

 

Commentaren

Zelden ontvangt ze me
nog onder gesloten omslag
nu legt ze zich bloot op Fakebook
faken was haar sterkste vak,

dag Martin,
je bracht me op een ideetje.

En by the way, wat zou er mis zijn met dromen ...

Gepost door: Uvi | 06-05-11

Reageren op dit commentaar

Uvi, mijn excuses, maar nu kan ik je niet volgen. Behalve dat Fakebook een van mijn favoriete platen is van Yo La Tengo. Een bijzonder mooie elpee, met niets dan covers van grotendeels mijn favoriete songs.

Natuurlijk begrijp ik dat je de c door een k vervangt. Maar ik heb zelf helemaal niet die ervaring met facebook. Je leest wat er staat en wat je niet wilt lezen lees je niet. Facebook is zoals alles in de menselijke werkelijkheid veelzijdig. Ik ga ervan uit dat ik zelf facebook maak. Als dat communicatiemiddel me dan ontgoochelt, dan ontgoochel ik mezelf. In dromen begint je verantwoordelijkheid, schreef Delmore Schwartz. En als je wakker wordt blijf je verantwoordelijk.

Met dromen is er net zoveel mis als met het nuchtere bestaan. En net zo weinig. Droom en werkelijkheid zijn verstrengeld, zoals geliefden, zoals dag en nacht, zoals leven en dood, zoals oorlog en vrede, zoals het bewuste en het onbewuste.

Uit westerns heb ik geleerd dat er vooral iets mis is met mensen die vals spelen. Maar ook zij hebben hun redenen (die ze niet noodzakelijk kennen).

Mijn excuses voor dit lange antwoord. Maar gaat hier voor mij om een belangrijk thema, om belangrijke thema's: echt en vals, droom en bewust leven.

Gepost door: martin pulaski | 06-05-11

Reageren op dit commentaar

Goedenmorgen Martin,

gelukkig worden we nu en dan nog eens in verwarring gebracht.
Geen gevaarlijker mensen dan die zonder twijfel.

Natuurlijk, respecteer ik jouw mening. En de daaraan klevende emotie.

Maar zelf sta ik huiverig tov van 'Facebook' en zijn geplogenheden.
Vooral de gewelddadige aanval op dat ondertussen 'afgestorven woord vriend'.
Herleid tot een getal. En het neologisme 'ontvrienden'.

Ik durfde het woord 'vriend' vroeger amper op m'n lippen laten rusten.
Nu lijkt het me een achteloos gebruiksvoorwerp geworden.

Toevallig las ik gisteren in de bib, een nummer van HP/De Tijd,
gewijd aan Facebook. Interessant.

Niets dan 'Hallelujah', geen 'miserere' ... in de vitrine.
Eenzaamheid wordt er weggestopt.
Ze groeit zelfs als de vingers het toetsenbord hebben verlaten.

Want "zij zijn groot en ik ben klein" ... de groene virtuele overkant... van Calimero.

Ach, Martin, jij doet maar, het weze je gegund.
Ieder zoekt zijn wegeltje naar een goed gevoel.

Maar ik hou niet van dat flitsende hitsige...
ik schuil in het trage van een rijpende gedachte
zoals in 'dagboek van een dichter' van Nolens...
toevallig ook een book waarin de lezer voor een vitrine staat te gluren.

Maar, met dit verschil: er is iets te zien.

Zou ik mij moeten verontschuldigen voor dit lang(ere) antwoord.
Nee toch ...

Gepost door: Uvi | 07-05-11

Nee, hoor, Uvi, je moet je helemaal niet verontschuldigen. Ik begrijp je stellingname. Net als jij zie ik de negatieve kanten van facebook, maar ik concentreer me op het positieve. Ik accentueer het positieve.
Facebook heeft voor mij het woord 'vriend' niet kunnen uithollen. Ik heb nog altijd even weinig vrienden als voorheen. Ook al heb ik er nu 1500 of iets van die grootte. Maar lang niet elke vriend is een vriend. En het woord ontvrienden gebruik ik niet, tenzij ironisch.

Overigens zie ik heel veel eenzaamheid en verdriet op facebook. Maar ook veel onzin en banaal gepraat.

Gepost door: martin pulaski | 08-05-11

Reageren op dit commentaar

Wel, Martin,

dat bedoel ik net...
en deze hype zal doodbloeden, zoals de gedichtensites momenteel verdwijnen ... en de Blogs zullen volgen ...
en het gekwetter van Twitter zal verstommen
en de mensen zullen naar de grachtkant verlangen bij valavond
en naar de radio luisteren
en naar elkaar ...

maar, natuurlijk, zullen er altijd wel wat marginalen blijven bestaan.

Mooie avond nog Martin.

PS.
http://www.facebook.com/note.php?note_id=187642251261935

Alone together.

Gepost door: Uvi | 08-05-11

De commentaren zijn gesloten.