28-09-10

WINTERSLAAP

 

De herfst drong na korte winterslaap

Diep bij je naar binnen, net zo lang

En diep als het seizoen - en volgende seizoenen

Werden maar ineens meegerekend.

 

Het was een lange herfstsnacht in een grot

Zonder herders die lagen te wachten.

De lucht was blauwer dan goud

Door het tegenlicht van enkele kleine planeten.

 

Omdat onze woorden zo onooglijk waren,

Minimale kometen van liefde, kende niemand ze,

Maar wij verspilden ze aan elkaar in overvloed

Omdat we wisten wat komt na elke eb.

 

Overvloed is overbodig in de liefde.

Spoed is nooit goed. Je moet elke porie proeven

En elke zweetdruppel tellen, van nul tot

Mateloos, en je verliest elk idee van gewicht

 

En zwaartekracht. Wat weet je nog, geliefde,

Van wat je ooit gezellig noemde, wat weet je nog

Van gerieflijkheid en binnenskamers genieten?

Niets! Open deuren en ramen voor je geliefde!

P1010392.JPG

Commentaren

Om te herlezen.
Sterk, Martin.

Gepost door: toutou | 29-09-10

Reageren op dit commentaar

Ik heb het nu zelf maar eens herlezen en vind het goed. Bijna alsof ik het als een vreemde, een buitenstaander kan beoordelen. Maar helaas is dat niet zo.

Bedankt toutou, om dit zo sterk te vinden. Ik geloof nu dat het nog waar is ook, op dit late uur (misschien net daarom?).

Gepost door: martin pulaski | 17-11-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.