20-09-10

OOGBLAUW

 

Hoe vaak je oogblauw zich op mijn pagina werpt

Soms tot ademloos toe en je schaduw
Op elke hoek een blik in mijn rug boort
Maar zacht, de kleur van boter en appelsienen.

Je hoort me sinds mensenheugenis toe
Maar niet altijd hoor je mijn stille woorden -
Hoe zou je kunnen. In stilte is nooit iets uitgesproken.
Toch heb je mijn adem, mijn leven geroken.

Ik zei dat je mijn zwaan was, maar dat was niet waar.
Zwanen bestaan niet zo in jouw nabijheid.
En engelen staken hun vervelend gezang als je zwijgt
Of spreekt. Je stem is de toekomst en het verleden.

Voortaan zie ik het licht uit je ogen, geen schaduw
Maar oranje gespat op grijze muren en dagen
En op mijn versplinterd gezicht. Op mijn ontwaken:
Je oranje driften die een blinde man weer laten zien.

En de lamme in het licht van de donkerte lopen.

Commentaren

Kleurenkracht.
Woordenpracht.
Mooi.

Gepost door: toutou | 22-09-10

Reageren op dit commentaar

Kleurenkracht.
Woordenpracht.
Mooi.

Gepost door: toutou | 22-09-10

Reageren op dit commentaar

Dank je, toutou.

Gepost door: martin pulaski | 22-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.