24-03-10

IN EUROPA


Voor Renée V.

Je dacht weer aan de heuvels waar je naar de zee keek
En de golven hoorde breken op betonnen blokken
En als je je omkeerde de vallei met haar zachte tinten
En  het aan het oog onttrokken geweld tussen mannen en vrouwen,
Gehuwd, gescheiden, verliefd, verloren (soms herboren).

Je zag illegale rook ten hemel stijgen, als offer
Aan een planetaire god, aan een alien, een engel.
Rook voor donkere wolken, nog onzichtbaar,
Om ze aan te zetten tot regen, tot vruchten in je schoot,
Aardse moeder, die ons willens nillens brood schenkt.

Je liep over wegen in Frankrijk, op weg naar andere geuren
Dan die van de lage landen, van aardse en hemelse,
Deuren naar een intenser, een sterker bestaan.
Op weg naar woorden die je uit boeken kende
Maar in je oren wilde horen klinken als in een kathedraal.

Je wandelde door Europa op zoek naar een dichter,

Langs overwoekerde paden in Italië en Duitsland,

Dante, Shelley, Hölderlin en Paul Celan achterna.

Maar wat zocht je? Het leven, de dood, nieuwe woorden?

Sporen, denk je, zocht je, levenstekens, genoegdoening.


Wat je zocht was je stem. Een rechtvaardiging voor je zijn

In de wereld. Je zijn dat er niet om gaf en waar niet

Werd om gegeven. Hoeveel je ook wilde geven.

Wat je zocht was een houding, een vaste grond onder je zinnen

En  bovendien een gemeenschap van geesten.

 
Nu ben je ouder en jonger en wijzer en dommer.

Je zit in een tuin waar nog niets bloeit, geen tomaten,

Geen appels, geen donkere en lichte gedachten.

Je voelt je uit een tijdloze winterslaap ontwaken

En ziet de herinnering aan bergen en paden vervagen.

Je bent thuisgekomen. Je bent jezelf. Niet iemand

Die om niemand geeft. Vanavond is iedereen je beminde.

 

Commentaren

Lang geleden dat ik hier nog iets achterliet, als lezer. Ik vind dit gedicht maar half zo goed als het volgende, dat effenaf steengoed is. Hier krijg ik de neiging om te schrappen of om een paar regels over te slaan bij het lezen.

Gepost door: marc tiefenthal | 07-04-10

Reageren op dit commentaar

Merci. EIndelijk eens iemand die mijn fotografie apprecieert!! Betekent veel voor mij. En dit gedicht vind ik zeeeeer mooi!!!
x

Gepost door: Lis | 09-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.