12-01-10

VOULEZ-VOUS DANSER AVEC MOI?

 

Op een zomeravond liep ik wat wankelend

over straat en dacht aan een vrouw

op mijn knie. Of was ik het op de knieën

van een zomeravondse vrouw, wachtend

zolang al –  dat ze nooit kon bestaan?

Trof ik haar niet in stilte in een moeras,

natte voeten, natte haren, natte lippen?

Vogeltjes piepten in doodstrijd

of was het gekrijs van genot, vervulling?

Vond ik het allemaal voor me uit?

Ik zit hier nu in de put van de winter

en geloof in genade, vervoering, tover –

alsof het leven een verhaal is dat goed afloopt

met een vrouw op je knie in de ci-cinema

en daarna nog veel centen voor champagne.

De commentaren zijn gesloten.