11-12-09

PLUIMGEDICHT

 

Dagen dat je blij was verstreken met de dagen

En droefheid kleurde je bomen in tinten van vergif

En stervende heuvels, dor, bijna plat. Je bomen

Van goud en groen van kikkers, van kicks

in het morgenlicht als in een pluimgedicht -

een pluim die nooit liegt, zwart van de inkt.

Doet het jou geen pijn als de wereld sterft

Onkreukbaar op papier, waarop geen noot ontbreekt

Tenzij wat de sterren zingen en onkruid?

Waar wil je heen met je duistere bruid, je formules,

Je afzichtelijke geluid – omdat je een motor bent

Een mortier, een splinterbom – een zakencijfer?

Waar wil je heen met je vervalste erecties

Je geparfumeerde heilige geschriften –

Dodelijk voor degenen die stinken, de armen,

De heiligen van de aarde en de liefdes?

Degenen zonder stem, geen taal dan klanken.

Degenen die je engelen noemen zou en duivels.

 

Commentaren

Goed gedicht Er staan hier goede gedichten. Soms staan er ook gedichten in strips, bijvoorbeeld in de reeks Nana. Er bestaat een blog over op http://nana-reeks.skynetblogs.be/

Gepost door: Nana | 12-12-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.