10-09-09

ZULLEN DE WESTERSE INTELLECTUELEN DAN TOCH HUN GELD MOETEN DELEN MET ARMOEDZAAIERS EN ARABIEREN?


turning my back to school (1967)

Ik hoor Clarence Carter zingen. Baby your love makes me feel so good.  Amerikaanse soul uit de jaren zestig, nooit geëvenaard. Zwarte muziek uit het diepe Zuiden afkomstig, waar in weerwil van de gekende obstakels zowel zwarten als blanken op dansten – en sommigen doen dat nog altijd. Of op ‘Thriller’, of op ‘Black President’ van Fela Kuti. Om het nog maar niet over Lil’ Kim, Beyoncé en Bobbejaan Schoepen te hebben. En muziek uit Mali, Oekraïne, Las Vegas, Genk, Cuba, Mongolië. Allemaal melodieën en ritmes waar we graag op dansen, om onze zorgen, ons verdriet, onze pijn te vergeten. Om te tonen dat we verliefd zijn, of van iemand houden. Om duidelijk te maken dat we de liefde waard zijn. Dat we mensen zijn, verschillend maar hetzelfde. Vijanden soms, maar heel vaak ook kameraden, vrienden. Lees nog eens ‘Leaves Of Grass’, en de gedichten van Majakovski, Lorca, Kavafis, Pavese. De toekomst moest toen nog beginnen, zou je kunnen zeggen. Maar is het nu anders?

Waarom dan die vijandigheid, die hatelijkheid, die egoïstische waanzin die ik in elke elke krant lees, op de radio hoor, op televisie zie, op internet in de mate van mijn mogelijkheden bestrijd? Zoals vandaag nog – of was het gisteren -  in De Standaard een opiniestuk van Benno Barnard, een zekere Sanctorum, en iemand van wie ik me de naam niet herinner. Nu, dat zal wel wederzijds zijn(gelukkig maar.) ‘Democraten’, schrijvers, filosofen, moralisten. Wijze mensen, die ons graag vertellen wie en wat we zijn en waar we naartoe gaan als we dit doen en dat laten. Mannen. Blanke mannen. Dichters, kinderen van katholieken en protestanten. 'Atheïsten', ‘anarchisten’, ‘progressieven’, kerels met een open geest, etcetera. Niettemin blijkt uit hun artikel dat ze zichzelf als übermenschen beschouwen, niet eens in de Nietzscheaanse betekenis, maar in die van het Arische ras, van de ‘Westerse’ beschaving, van de Bijbel en de Renaissance. Kinderen van de Verlichting. Revolutionairen die bijzonder tevreden zijn met hoe het was en hoe het is – maar, denk ik, toch zo bevreesd voor wat komen moet. Straks lopen wij allemaal met een hoofddoek rond! Ondenkbaar! Dat kan toch niet! Verbieden! "Geen enkel teken van individualiteit, overtuiging, geloof, leugens, bedrog, illusie, fanatisme meer toestaan", schijnen deze geleerde mannen te denken.  Niets. Alleen misschien nog een beeltenis van Plato, Da Vinci, Shakespeare, Elvis, Bach en een of andere Habsburger. En Luther mag ook wel. En Freud wellicht, en Marx. Maar... Maar Maimonides dan? En de grote Arabische dichters? De Sufi? De soulzangers? Martin Luther King? Jesse Ed Davis? Jesse Owens? Sitting Bull? Shirin Neshat? De Noord-Afrikaanse vrouwen die zulke prachtige tapijten weefden,  en tegelijk de abstractie uitvonden? (En alle namen van alle mensen die nu leven en ooit hebben geleefd op deze verdoemde planeet, op deze gelukzalige planeet.)

Ik schaam me diep voor België, voor Vlaanderen, voor Antwerpen. Meisjes worden vernederd aan de schoolpoort. Iets wat voor hen een sterk symbool is moeten ze verwerpen aan de schoolpoort. Het doet me denken aan mijn jeugd, zij het niet aan de schoolpoort. 1968. Ik had lange haren en hippe kleren (een  rooskleurig fluwelen jasje, een gestreepte broek, een hemd met bloemen…) en dat werd me op ‘mijn’ Atheneum niet in dank afgenomen. Geregeld werd ik bij de prefect geroepen, die dan als een mantra herhaalde, mijnheer Pulaski, u moet naar de kapper, zoniet wordt u de toegang tot deze school ontzegd. Ik moest de symbolen van mijn ontluikende persoonlijkheid nog niet afstaan aan de schoolpoort, maar het ging al in die richting. Ik ging dan maar naar Maastricht, waar ik een handige kapper kende, om daar een centimeter van mijn haren te laten knippen en enkele provoblaadjes te kopen. En dan was het weer goed voor een paar maanden.

Het was een soort overgangsritueel, de oudere ‘heren’ moesten wennen aan het nieuwe, het andere, het ongekende, het ‘gevaarlijke’. Ze moesten wennen aan het geleidelijk aan uitwissen van hun grenzen. Er werd veel over liefde gesproken. Wat moest er dan gebeuren met hun tegenstellingen, met hun socialisme, katholicisme, atheïsme? Hoe konden ze de verdeeldheid in stand houden en de bonussen onder elkaar verdelen. Ja, hoe konden ze dat?

En nu voel je hun angstige adem in je nek. Wat zal met onze ‘cultuur’ gebeuren, met onze economie, met ons geld, met onze ‘roem’, met onze subsidies, met ons ‘volk’? Ze vinden de Vlaamse belangen belangrijker, bijna opeens, dan de belangen van de wereld en van elk levend wezen. Ze geven de voorkeur aan ‘dorpspolitiek’ en verwerpen de universele dialoog, de kritische uitwisseling van gedachten. Ze vermijden kennis en inzicht. Ze willen niets meer leren. Ze schrijven er blindelings op los. Ze zijn zo bang, beste vrienden, zo bang zijn ze, dat zich beroepen op Guy Verhofstadt om de Koran een verderfelijk boek te kunnen noemen. Terwijl het gewoonweg een boek is als alle andere, alleen wat populairder dan het egoïstisch gezeur van Barnard, Sanctorum en hun ‘geestesgenoten’.
Ik denk dat dit volstaat. Dicteer dit nu maar aan mijn secretaris.

Afbeelding: Martin Pulaski op het speelplein van het Koninklijk Atheneum in Tongeren, 1967. De haren waren veel te lang, de t-shirt was ongepast. Foto: Luc Verjans (?). Regie: MB.

 

Commentaren

1984 "Ze" zijn bezig de wereld te kneden naar het model beschreven in het boek '1984' beste Martin. Een uniforme zombie wereld is wat "ze" willen en ook stilaan krijgen. Want niemand revolteert nog. Men is compleet "numb" aan het worden. Zou het dan toch via chemtrails gebeuren dat "ze" ons brainwashen?

In ieder geval: eindelijk lees ik hierover eens een menselijke reactie, recht uit het hart... Dank je Martin...

Gepost door: RoenHetZwoen | 10-09-09

Reageren op dit commentaar

1984 Dank je Roen. Het is een reactie die uit woede is ontstaan. Ik ken het eigenbelang van sommige mensen, cultuurmensen en andere. Maar het is veel omvangrijker. Moeten wij onze rijkdom delen met dat 'crapule'? Die in onze huizen inbreken, die mij op mijn bakkes kloppen. Maar waarom breken ze in in onze huizen en kloppen ze mij op mijn bakkes (echt gebeurd, ik heb alle redenen om racistisch te zijn, maar heeft dat zin?).
De vraag is: waarop is onze 'rijkdom' gebaseerd? Als je de geschiedenis bekijkt? Niets om trots op te zijn denk ik. Bovendien heb ik de indruk dat we niet echt gelukkig zijn met onze 'rijkdom'. Geestelijk worden we armer en armer - en ik ken bijna niemand meer in mijn omgeving die niet ten minste een beetje depressief is.

Misschien zitten we binnenkort met zijn allen Yellow Submarine mee te zingen. Maar voor het zover is gekomen protesteer ik.

Die samenzweringstheorie? Daar geloof ik voorlopig niet in. Ze lijkt me wel zeer vergezocht, maar alles is mogelijk...

Dank je Roen, jij bent een van die vrienden die meedansen op al die muziek.

Gepost door: martin | 10-09-09

Reageren op dit commentaar

Wat mij het meest verbaast, is dat de meeste Vlaanderenverheerlijkende-en-het-vreemde-buitenhoudende mensen die ik ontmoet, zelf helemaal niets hebben bijgedragen tot de 'Vlaamse' (wat dat ook moge behelsen) cultuur of samenleving. En dat ze helemaal niets hebben tegen hun Turkse collega's of de kebabzaakuitbater, maar wel tegen 'de' vreemden, ook al spreken die 'vreemden' ondertussen beter AN dan zij... Bange, welvarende mensen die behalve voor zichzelf werken niet hebben bijgedragen tot die welvarende maatschappij en bijgevolg vrezen dat een andere macht waar ze evenmin controle over hebben het even snel weer kan afnemen.
Het echte debat zou inderdaad niet over de hoofddoek mogen gaan. En die hoofddoek, geen probleem, zolang het een vrije keuze is. Ik snap dat het voor sommige meisjes een volwaardig en onmisbaar kledingstuk is. Het is wel een probleem als ze zich door peer pressure verplicht voelen om er eentje dragen. Aan de andere kant, veel tieners kleden of gedragen zich op een bepaalde manier omdat ze ergens bij willen horen en niet vanuit een persoonlijke overtuiging. Willen we echt een maatschappij worden die alles verbiedt?
Ok, ik denk dat ik zelf nog eens moet gaan bloggen in plaats van de commentaarruimte van anderen in beslag te nemen :) Maar ik deel je teleurstelling in deze maatschappij... Weet gewoon nog niet hoe ze te veranderen.

Gepost door: Liesbeth Lemmens | 11-09-09

Reageren op dit commentaar

hoofddoeken etc Liesbeth, het doet me plezier dat je er zo over denkt. Ik ben het volkomen met je eens. En je mag hier zoveel commentaarruimte vullen als je wenst. Er is voldoende plaats.

Gepost door: martin | 11-09-09

Reageren op dit commentaar

Er is toch iets raadselachtig met het leven... Martin, stuur je schitterende tekst eens als lezersbrief( antwoord) naar De Standaard. Jouw tekst zou men als basis van een open- pluralistische discussie moeten gebruiken.
Leuk detail: ik zat in '67 enkele straten verder in 'De Bevlekte Gevangenis '! En toch hebben we mekaar hier gevonden!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: Mie | 12-09-09

Reageren op dit commentaar

noemen Er staan toch wel èrg veel namen in dit stuk!
Goed, gooi er dan Badiou nog bij: [i]Irak, foulard, Allemagne/France[/i]

Gepost door: sodade | 13-09-09

Reageren op dit commentaar

pluralisme Mie, bedankt voor je reactie en je lovende woorden. Ik vind deze tekst echter te persoonlijk en te emotioneel om als basis te dienen voor een heldere discussie.
Er is overigens in de Standaard al een uitstekende repliek verschenen op het stuk van Barnard en co. Zo goed zou ik het nooit hebben gekund (maar ik ben dan ook geen academicus of historicus).

Gepost door: martin | 13-09-09

Reageren op dit commentaar

namen noemen Sodade, ik ben dol op namen. Maar ik beloof je dat ik mijn volgend stuk geen enkele naam zal noemen. Ook niet die van Alain Badiou

Gepost door: martin | 13-09-09

Reageren op dit commentaar

Genk muziek uit Genk ?

Gepost door: Marc | 14-09-09

Reageren op dit commentaar

genk ii Marc, het is in zekere zin een willekeurig voorbeeld. Maar overal wordt toch muziek gespeeld, en gedanst? Genk is natuurlijk ook een voorbeeld van een multiculturele stad (een van de eerste in Vlaanderen). Ik heb hier in Brussel ooit Genks straattheater gezien van een vooral Marokkaanse groep (helaas ben ik hun naam vergeten). Ik vond het heel mooi. Ziedaar de verklaring.

Gepost door: martin pulaski | 14-09-09

Reageren op dit commentaar

Genks straattheater Yawar ?

Gepost door: Mie | 14-09-09

Reageren op dit commentaar

Yawar Ja, dat was het, Yawar.

Gepost door: martin | 15-09-09

Reageren op dit commentaar

theorie in de praktijk Martin, heb een link naar dit artikel doorgestuurd naar Sanctorum. Via tieftalen kan je zijn blog vinden, visionair belgië. Ik vrees echter dat moslima's thuis meemaken wat jij op school hebt meegemaakt: zet op die valhelm of je komt er niet in. De hoofddoek is geen uiting van individualiteit. bovendien dien je te weten dat Sanctorum, en hij niet alleen, niet zo lang geleden in de hoofddoek geen bedreiging zag. Waarom nu wel? Omdat gebleken is dat imams en andere mannen deze vrouwen onder druk zetten. Maar of je met een verbod deze vrouwen bevrijden kunt, is zeer de vraag.

Gepost door: marc tiefenthal | 17-09-09

Reageren op dit commentaar

visionair Marc, ik ken 'Visionair België' en ben ik niet bepaald geïnteresseerd. Maar toch bedankt voor de moeite.

Heb ik beweerd dat die hoofddoekjes 'uitingen' zijn van 'individualiteit'? Ik dacht van niet. Overigens waren lange haren en modkleren ook geen uiting van individualiteit, maar van een verlangen om bij een groep(je) te horen. Om je samen met andere soortgenoten te onderscheiden van de grote groep anderen. Tieners kunnen erg arrogant en zelfgenoegzaam zijn. Ze denken vaak dat ze meer weten dan alle wetenschappers en filosofen samen. Maar laat hen toch die illusie voor een tijdje. Als je die onderdrukt of verbiedt is het pas erg.

Mij maakt het niet uit wat iemand op zijn of haar hoofd heeft. Ik geloof ook in geen enkele god. Maar die hoofddoekjes verbieden is gewoon erg dom. Zo kweek je fanatisme, en dat is toch niet de bedoeling?

Gepost door: martin | 18-09-09

Reageren op dit commentaar

nee, dus Nee, dus, Martin, die meisjes dragen dat niet uit tieneropstandigheid of groepsdifferentiatiegedrag. Het wordt hen en hun moeders wel degelijk opgelegd. Dat weet je misschien niet maar het is wel degelijk. Of een verbod daartoe de beste oplossing blijft de vraag. Het is hun manier (opgelegd door de mannen) om te zeggen dat ze niet zover willen gaan met de integratie, net zoals ze het vertikken de lidwoorden correct te gebruiken (in het Nederlands zowel als in het Frans). Het is zielig hoor, net als dat verbod maar het speelt zich nu eenmaal af op dat vlak der kleine zielen.

Gepost door: marc tiefenthal | 18-09-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.