13-02-09

MENTAL FINLAND


Carceri van Piranesi 2

De verwarring duurt voort. ’s Nachts en overdag, in droom en in werkelijkheid loop ik verloren in verlaten gangen. Ik zit opgesloten in ingebeelde en werkelijke cellen. Een cel is bijvoorbeeld een werkeenheid, maar mijn kamers thuis zijn soms ook cellen, hoewel er geen bewakers zijn. Ik heb dit al vaker verteld. Maar ik kan er niet aan weerstaan: ik voel me verplicht mezelf te herhalen. Woensdagavond stond ik een uur in een felverlichte, witte nooduitgang. Er was geen weg terug naar binnen, maar evenmin kon ik de gang verlaten. Uit een luidspreker klonken Finse stemmen, gezang, gebrul, geraaskal. Op wat ik dacht dat het einde was hoorde ik daverend applaus. Nu zou spoedig ook mijn ‘bevrijding’ volgen…

Diezelfde dag stond ik, na de lunchpauze, in het gebouw waar ik werk op de lift te wachten. Ik had cd’s gekocht van Antony & the Johnsons, Animal Collective, MGMT en the Temptations. Die hield ik stevig vastgeklemd, alsof iemand ze van me zou willen afnemen. Er stond nog een man te wachten. We bekeken elkaar even en dachten elkaar te herkennen van ‘ergens’. Ik wendde mijn blik af, het zal wel een vergissing zijn, dacht ik. We zijn samen nog naar Finland geweest, zei hij opeens. Dat is het, zei ik. Een week in Finland. Weet je nog wanneer dat was? Ja, dat wist ik nog. In 1993, enkele weken na de dood van mijn vader. Tijd om samen herinneringen op te rakelen hadden we niet: de lift stijgt snel. Terug in mijn cel herinnerde ik mij de man in zijn blootje aan een meer, zijn huid rood van de sauna. Zelf was ik niet in de sauna geweest, evenmin als de dame in onze delegatie. Bij haar zal de reden schroom zijn geweest, mij had de Finse gastvrouw gewaarschuwd vanwege mijn ademhalingsproblemen. Dan is het gevaarlijk voor het hart, zei ze. Vooral als je uit de hitte komt en dan in het ijskoude meer duikt. Ik herinnerde me, naast allerlei andere kleine voorvallen, waaronder autopech, een boottocht op een meer. IJskoud water stroomde het bootje in. Mijn voeten werden nat. Nooit, geloof ik, heb ik zo’n kou gehad als toen. Onderweg meerden we ergens aan waar met lauw water gevulde houten vaten stonden. Mijn voeten in dat water – zelden heb ik iets aangenamers gevoeld. Mijn sokken hingen bij een vuurtje te drogen. We aten gerookte vis.

Finnen zijn vreemde mensen. Ze zijn introvert en kunnen heel grappig zijn. Ik houd van de films van Aki Kaurismäki. Ik hoop dat ik zijn naam juist spel. Droef en grappig, zoals de Leningrad Cowboys. Vorige woensdagavond, na het hierboven beschreven voorval, was er een receptie in een schouwburg die De Bol wordt genoemd. De halve Finse gemeenschap van Brussel stond er hapjes te eten en zoals ik wijn te drinken. Ik dronk erg snel om te ontstressen, mijn hart bonsde nog altijd in mijn keel. Maar dat lukte niet. Ik werd niet dronken, niet vrolijk, niet sociaal. Ik moest weg uit ‘mental Finland’. Maar ben ik er echt aan ontsnapt?

Afbeelding: uit de 'Carceri' van Piranesi.

 

Commentaren

Finnen zijn dus net als Belgen Vreemd, introvert en bijwijlen grappig. Overigens een van je betere tekstzettingen. In de Bol raakte je niet uit de bol, o, wat spijtig. Weg uit Finland en er niet uit geraken? Fijn land toch of niet?

Gepost door: marc tiefenthal | 15-02-09

Reageren op dit commentaar

Ben je echt naar de voorstelling geweest Dag Matti,
ben je echt naar de voorstelling geweest in de KVS? Heb je ze helemaal gezien?
Koen

Gepost door: Koen | 22-02-09

Reageren op dit commentaar

voorstelling Ik ben echt naar de voorstelling geweest, Koen. Maar ik kan er geen verslag van uitbrengen. Het laatste uur heb ik gemist, daar ik per abuis mezelf buitengesloten had in de nooduitgang. Het enige wat ik eventueel had kunnen doen was buitengaan in de gietende regen. Maar dan was ik druipnat geweest. Dus heb ik gewacht voor de deur van het 1ste balkon (waar ik uitgekomen was).
Het gedeelte dat ik wel gezien heb was bijzonder goed, maar door die hele situatie herinner ik er mij niet veel meer van.

Gepost door: martin | 23-02-09

Reageren op dit commentaar

Mooie voorstelling over Finland dat zich verzet tegen de troepen van EU in het jaar 2069. De zwarte humor in de voorstelling is geraffineerd en maakt het tot een goed stuk.

Gepost door: Michiel | 18-05-09

Reageren op dit commentaar

Mooie voorstelling over Finland dat zich verzet tegen de troepen van EU in het jaar 2069. De zwarte humor in de voorstelling is geraffineerd en maakt het tot een goed stuk.

Gepost door: Michiel | 18-05-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.