01-02-09

VERGEET NIETS, VERGEET NIEMAND


Je staat open in het veld van de taal en wacht tot iets groters, iets hogers, iets anders je aanspreekt. Er zijn dagen waarop je jezelf wilt verliezen in een niemendalletje, in een niets, in een leegte. Er zijn dagen waarop je weet dat het spel is gespeeld, dat er niets is, dat niets op je toekomt. Er zijn dagen waarop je niet eens meer huilt maar doodeenvoudig je nagels knipt. Alsof er niets aan de hand is.

Je staat onder een donkere hemel, met wolken van staal en uitgedoofde sterren, de maan een sikkel in de hand van een waanzinnige dronkaard. Je loopt over een duistere landweg, alleen, op weg naar de mogelijkheid van een feest. Je loopt naar een mogelijkheid. Je mond vol leugens op zoek naar een waarheid en bevestiging. Je loopt naar het licht, naar het water, naar een volmaakte verstrengeling met iets, iemand.

Het volmaakte is verstrengeld, vastgehecht aan de fossielen van het kwaad. De grond is met doornen bedekt, met grauwe krantenknipsels, met waardeloos geworden geld. De grond onder je voeten is vuil. Je raakt verstrikt in de braamstruiken van je geschiedenis. Je roeit echter je geschiedenis niet uit.

Net achter de horizon klinkt een mondharmonica, een fluitje, hinnikende paarden. Bliksem raakt een eenzame es. Zie je de engel op je schouder zitten? Hij fluistert je nieuwe woorden in. Ik ben een vrouw, zegt hij. Ik ben een engel. Niets heeft me gestuurd, niemand verwacht me. Jaag me nu niet meteen weg. Wacht, blinde jager, vergeet je warme jas niet, vergeet je verdriet niet, je vertrouwen, je trouw aan jezelf. Vergeet niets.

Commentaren

vastgehecht net of je hecht het hier bijna letterlijk vast.
de verweving is erg groot.
wijs je op de leugens, de vuile grond, de doornen, de wanhoop maar toch ook naar het licht en de hoop?
het ontglipt me, bijna. en jij pint het hier zo maar vast?
hoe snel schreef je dit?

Gepost door: Evy | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

waarheden Het was die engel, denk ik, die me aansprak. Het kwam vanzelf. Het was echter geen écriture automatique, want ik was me bewust van wat ik schreef en ik was ook nuchter. Ik heb er een half uur over gedaan en het dan nog eens herlezen en wat bewerkt. Niet meer dan een uur.

Hopen heeft weinig zin denk ik, ook al bezigen we het woord heel vaak in ons dagelijks taalgebruik.

Gepost door: martin | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

waarheden ja, dat was ook een belangrijk woord, dat vergat ik.

Gepost door: Evy | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

waarheden Ja, in het meervoud.

Gepost door: martin | 04-02-09

Reageren op dit commentaar

doornen en vuil ik klikte willekeurig en kwam hier terecht en de woorden sprongen in het oog.
Ik vergroot de oppervlakte hier even, als dat mag:

Maar het is niets. Het zit namelijk zo: er zijn geen doornen, er is geen vuiligheid onder je voeten, je hebt het je allemaal maar ingebeeld en nu sleep je al die demonen mee maar ze zijn er niet, ze zijn een nachtmerrie

en je hebt ze maar weg te blazen.
Blaas.
Rol dat blad papier op, blaas door de koker en het zal de kracht van de lucht versterken, het zal helpen.
Kleur datzelfde blad roze of zilver of gebruik de kleuren van de lente en blaas zo hard je kan, ik kan het niet voldoende benadrukken.
Gebruik ook een lijn van 3 millimeter dikte en een bold lettertype voor de woorden.

Je zegt dat het besef te traag komt, dat de doornen je altijd inhalen, dat het vuil zich opstapelt in de lucht en op de vloer valt als de wind gaat liggen, dat je de voegen tussen de tegels dan niet meer kan zien, of het verschil tussen de oude en de nieuwe.

“Neen,” zeg ik en dat dat normaal dat de doornen en het vuil je telkens inhalen, dat je immers altijd en eeuwig zal moeten blijven blazen.

Gepost door: Evy | 19-01-10

Reageren op dit commentaar

Je KUNT je geschiedenis niet uitroeien...een zege of een kwaal? Verstrikt raken in de eglantiers ,dat moeten we. Immers 'a rose is a rose is a rose is a rose ' niet?

Gepost door: Mie | 21-01-10

Reageren op dit commentaar

eglantiers, doornen Dank je Evy en Mie, voor de mooie reacties. En omdat je me de ogen weer geopend hebt voor mijn eigen geschiedenis. Dat ik niets mag vergeten, zeker deze tekst niet.

Gepost door: martin | 21-01-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.