14-10-08

CALEXICO IN DE AB: MUCHAS GRACIAS!


calexico - feast of wire



Calexico gisteravond in de AB was overweldigend. Muzikaal uitstekend, alle nummers mooi en juist uitgevoerd, met aandacht voor elk detail. Het was een subliem esthetisch-muzikaal avontuur, met geen enkele valse noot: honderd procent eerlijk. De eerlijkheid van poëzie en echt engagement, ik verwijs naar het lied ‘Victor Jara’s Hands’ als voorbeeld. Maar ik zou net zo goed ‘The News About William’ kunnen noemen, over de verwoesting die de orkaan Katrina (‘Cathy’) heeft aangericht in New Orleans, en de zware verantwoordelijkheid van de politici voor de gevolgen van die natuurramp. Maar vergis je niet, geen moment was de somberheid of de weemoed troef. Er werd feest gevierd, gedanst, meegezongen, zelfs mijn ouder wordende hart klopte vaak heftig.

De muzikanten die Calexico bevolken – het is eerder een gehucht dan een stadje - worden almaar beter; Joey Burns' stem gaat er op vooruit, zingt nu al bijna soulvoller dan Gram Parsons, en John Convertino lijkt mij een van de allerbeste drummers in de hedendaagse populaire muziek. Die 'oude' kern omringt zich met voortreffelijke muzikanten, waarvan een deel op hun laatste elpee, ‘Carried To Dust’, is te horen. Gastzangeressen als Amparo Sanchez voegen de nodige kruiden toe aan de mix.

Zoals ik al zei was het publiek – alle leeftijden waren vertegenwoordigd - razend enthousiast. Ik zat op de tweede rij van het balkon. Van daar heb je een goed zicht op de mensen beneden en de muzikanten op het podium. Op het balkon kun je eveneens het intens plezier beleven van een staande ovatie.

Een paar dagen geleden heb ik Steve Stills verdedigd, niet alleen omdat ik hem echt goed vond, maar eveneens vanwege de legende en de daarmee gepaard gaande kwetsbaarheid van de man. Daarom kon en mocht ik er niets negatiefs over zeggen. Maar in dit geval is het anders. Deze lofzang is voor Calexico zelf, Calexico nu, los van legende of kwetsbaarheid of wat dan ook, deze lofzang is voor Calexico’s muziek zonder meer, de levendigheid van hun performance, voor hun betrokkenheid bij wat er in de wereld gebeurt. (Meer dan eens heb ik vol bewondering zitten kijken naar de bescheiden maar meesterlijke steelgitarist, Paul Niehaus.) Viva Calexico!

Commentaren

uniek Een mooie beschrijving van een concert van een unieke groep.

Gepost door: Marc | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

balkon Vanop het balkon nog wel. Had je daar niet het gevoel te willen springen Martin? Dat gevoel had ik daar de laatste keer.... Nooit zet ik me nog op dat balkon. Het gelijkvloers is al erg genoeg :-)

Gepost door: RoenHetZwoen | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

bison kit Het gelijkvloers: de mensen daar leken aan mekaar gelijmd met bison kit.
Roen, ik zat op de tweede rij, dan is de verlokking om te springen al wat kleiner.

Gepost door: martin | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

NondeNondeNonde....... Tickets gerateerd,ABTV gemist...en nu zo een commentaar!
Amparo Sanchez van Amparanoia en van Manu Chao?Was zij in de AB?

Gepost door: Mie | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

amparo Ja, ze heeft flink meegezongen, en ons allemaal meegenomen naar een Zuiderse bestemming.
Er was ook een Franse zangeres aanwezig, een zekere Francoiz Breutz, ik weet niet of ik de naam juist spel - een zangeres die ik nauwelijks ken, maar die wel mooi kon zingen, zij het niet zo mooi als Hope Sandoval.
Ik ben nog altijd wat in de betovering van de Calexicos. viva!

Gepost door: martin | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

als... ... je er maar van genoten hebt!

Gepost door: Martine | 15-10-08

Reageren op dit commentaar

Had dit ook ... wel graag willen zien. Ik zag de groep enige jaren geleden in de Hallen van Schaarbeek aan het werk en ook toen schitterden ze. Dinsdag daarentegen zat ik in Gent voor Art G.

Gepost door: Shake | 16-10-08

Reageren op dit commentaar

love etc Ze speelden ook weer een keer hun zeer levendige versie van Alone Again Or van Love. Veel mensen denken dat dat nummer van Calexico is. Anderen denken dan weer dat Arthur Lee het heeft geschreven, terwijl het van de toch nogal miskende Bryan MacLean is.

Heel fijn vond ik ook dat Calexico in een van zijn songs een stukje van Dylans Silvio had verwerkt.

Ja, mijnheer Shake, ik vermoed heel sterk dat Calexico meer te bieden had dan mean old Art Garfunkel. Maar wie weet...

Martine, ik heb meer dan genoten. Ik heb plezier beleefd en schoonheid gehoord.

Gepost door: martin | 17-10-08

Reageren op dit commentaar

love 2 nu vind ik het nOg erger dat ik niet geweest ben.

Gepost door: Evy | 17-10-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.