22-09-08

CREATIEF SCHRIJVEN


Herbegin het verhaal.

Gelet op het gebruik van zo weinig mogelijk moeilijke woorden.
Gelet op de voorkeur van de lezer voor korte zinnen.
Gelet op de verwarring die teveel stijlmiddelen teweeg kunnen brengen.
Gelet op uw lichaam en uw moeilijke ademhaling.
Gelet op uw beschikking over een terras dat uitgeeft op het Westen.
Gelet op de noodzaak over uw eigen tijd te schrijven.
Gelet op de krant die op uw keukentafel ligt.
Gelet op de overlijdensberichten.

Schrijft u het volgende neer (u begint meteen bij de tiende zin):

Hij kon onmogelijk een cynische man worden genoemd. Zijn nagels goed verzorgd. Altijd een zwart pak aan. Wat moest je daar achter zoeken? Zijn sportschoenen? Een auto bezat hij niet. Hij deed alles te voet. ’s Avonds keek hij naar klassieke films op dvd. Met een voorkeur voor film noir. Niemand wist goed waar hij vandaan kwam. In zijn omgeving werd hij de ‘Antwerpenaar’ genoemd. Was zijn hoofd leeg? Zijn verbeelding onbestaande? Hij sprak alleen als het niet anders kon. Vaak begaf hij zich naar de klas waar de dode kinderen op hun stoeltjes hingen. Blauw en koud. Een ganzenbord op de tegelvloer.
Nee. Zo was het niet. Hij was een klein mannetje dat van het ene vakje naar het andere liep. Soms sprong hij. Zijn aangezicht leek dan op de voorkant van een boek. In een van de vakken van het ganzenbord moest hij door een moeras waden. Brak, stinkend water. Onwillekeurig dacht hij aan zijn moeder als ze voor de spiegel stond. Liefde had zij hem nooit gegeven. Geknuffeld, nee. Anders zou hij wel vrolijker zijn. Wellicht was hij een zanger geworden. In de opera. Of een balletdanser zoals Nijinski. Nu was hij niet veel meer dan een arme gans. Hoe was het met zijn lever gesteld? Er werd goed voor hem gezorgd. Of je het nu gelooft of niet. Hij kon beschikken over een harde, gezonde matras. Als hij een advocaat nodig had stond er meteen iemand voor zijn voordeur. Maar dan struikelde hij weer eens een keer over een steen. Viel in een plas. Of de noordenwind ging met zijn paraplu aan de haal. Ook gebeurde het dat hij verdwaalde in zijn avenue. Dunne wanden waardoorheen hij stemmen hoorde. Ruzie, liefde, theater. Het waren stemmen. Hij wilde ze niet meer horen. Hij wilde ze niet meer horen. Wat betekende stilte?

Martin Pulaski, je tijd is om. Geef je opstel door aan je buurman.

Commentaren

verhalen allemaal verhalen.
is er voldoende papier? vroeg ik me af, maar ik denk dat er voldoende papier is.

Gepost door: Evy | 23-09-08

Reageren op dit commentaar

Dat denk ik niet, Evy. Ik heb vorige zaterdag vastgesteld dat ik althans te weinig papier heb. En vanmorgen werd dat op de radio bevestigd. Wij kunnen maar over ongeveer 3/4 beschikken van het papier dat we nu, onbezonnen, gebruiken.
En computers verbruiken veel stroom...

Gepost door: martin | 23-09-08

Reageren op dit commentaar

tu quoque jij ook, martin, hebt een hekel aan schrijfscholen of aan scholen in het algemeen. zaterdag zat je ecologisch te piekeren en zondag door de zon te lopen in autoloos Brussel. Zullen we eindigen door op toiletpapier te schrijven?

Gepost door: marc_tiefenthal | 23-09-08

Reageren op dit commentaar

zuinig ik zal een beetje zuiniger zijn. nog meer hergebruiken en recycleren en beter op de lichten letten, en op het warmwaterverbruik.
maar de verhalen?

Gepost door: Evy | 24-09-08

Reageren op dit commentaar

Papier Niet alles moet op papier toch?
Waarom hebben we anders een blog?

Gepost door: inge | 24-09-08

Reageren op dit commentaar

lezen en schrijven Dat is zo, ik gebruik hoe langer hoe minder papier. Ik probeer nu ook meer op het scherm te lezen, wat niet echt meevalt.

Ik schrijf bijna altijd rechtstreeks op pc, behalve korte invallen, of woorden, korte zinnen. Maar aan een gedicht werk ik nu altijd digitaal. Het spijtige daaraan is dat je al die verschillende versies die tot het eindresultaat leiden niet meer hebt. Soms zijn er dat toch wel een dertigtal. Soms ook maar één.

Gepost door: martin | 24-09-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.