27-08-08

EEN BLEKE ZOMER IN BERLIJN


De zomer nog niet begonnen of hij hoort

Die zelfgenoegzame zanger al met zijn lied

Dat hij meezong in negentienzevenzestig

Als hij nabij de rivier wandelde, droomde -

Een laat-romanticus op zoek naar een kus.

Maar veel later de zomer opgezocht in gidsen

Waarin gevlogen, gevaren, per trein gereisd

Via tunnels en vulkanische resten.

Via boeken, zinnen, woorden, histories.

In de hoofdstad wordt weer geleefd als vroeger,

Perfecte verbindingen van A naar B

En lekker eten en drinken onder het maanlicht

Bij een Italiaan in de Auguststrasse.

Oude kunst gerestaureerd dwarrelt je voor de ogen

En boeken op de markt, van Fontane verzameld,

En de goede Herman Hesse in kleine letters.

Voor de verzamelaar insignes, verwijzingen.

Ook zegt de gids waar de wolf woonde

En waar hij onderdook. Daar stond zijn bunker.

Daar werd zijn gebeente gevonden,

Van zijn Eva, zijn getrouwen, hun kinderen.

Alles brutaal verzameld in een verhaal

Over een totaalkamp, al nagenoeg een mythe.

Het vuurwerk gedoofd, het brandhout op,

Het probleem van de doden niet uitgewist.

Hun namen in bomen, in gele en blauwe stenen.

Op het Museumeiland ga je voorbij aan

Babylons rivieren, hun blanke maagden -

Maar herinner je! de psalm die pop werd

voor  mensen die elkaar zoeken gingen

met dolken, met poppers en pamfletten.

Je keert terug naar Anselm Kiefers Duitsland,

Zijn vocabulaire, zijn boeken, zijn sterren

En sperma. - Onverzadigd uit de jaren tachtig gekomen

Met Dada!, en Neu! En Kraftwerk! en Bauhaus!

Ga je op zoek in Berlijn naar wat vrome leugens.

Of hoe wil je de woorden noemen

Die je kinderen vertellen wat Anselm vertelt?

Hoe kun je zeggen wat waar is voor jou

En wat waar is voor de wereld?

Als je jezelf alleen maar omver ziet vallen.

Telkens weer omver ziet vallen.

Commentaren

naar het einde toe zoniet op naar het einde toe zoniet op het einde van deze, wat jij noemt, tekst (een gedicht is het haast) valt het zodanig (omver in dit geval) dat ik er van uit de lucht val en onwel word uit hoogtevrees.
Bauhauss, vooruit. Wanneer jij dan? Martin?

Gepost door: marc_tiefenthal | 28-08-08

Reageren op dit commentaar

tekst? Nee, hoor, ik noem dit een gedicht, ook al is het nogal prozaïsch. Ik heb zo van die dagen. Lang heb ik er ook niet aan gesleuteld. Het ontstond in een korte trance-herinnering.

Bedankt voor je commentaar.

Gepost door: martin | 28-08-08

Reageren op dit commentaar

.. Zo.

Gepost door: Evy | 28-08-08

Reageren op dit commentaar

Zo 2 Zo, en niet anders. Anders ging het niet en werkte het niet. Een verheven toon aanslaan? Nee, toch.

Gepost door: martin | 29-08-08

Reageren op dit commentaar

verheven Ja, zo, en niet anders.
verheven toon? wat bedoel je?

Gepost door: Evy | 29-08-08

Reageren op dit commentaar

summer's almost gone Ik had de bevrijdende, wereld-openende, verzoenende rol van de kunstenaar meer in de verf kunnen zetten. Het verhevene of sublieme van Kiefer en Hölderlin 'gebruiken'. Maar ik heb het bij een gecomprimeerd reisverslag gehouden. Met enkele existentiële vraagtekens en een verwijzing naar mijn in-de-wereld-zijn.

Het liedje waar naar verwezen wordt in het begin is overigens 'Summer's Almost Gone' van the Doors. Dat hoorde ik bijzonder graag toen ik ongeveer zeventien was. Het is zo melancholisch...

Zo.

Gepost door: martin | 29-08-08

Reageren op dit commentaar

liedje ja, juist, dat van dat liedje wou ik nog vragen.
mooi antwoord, dank je.

Gepost door: Evy | 29-08-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.