08-08-08

DUYSTERNIS MAAKT JE BANG


Boeken verliezen betekenissen

Als je ze tot bekentenis kunt herleiden.

De wereld ontbeert zin.

Liefde heeft een schroef los.

Of twee, drie.

Op het verlangen zit roest en roest rust.

Een zwaluw bracht lente in omloop

Met verfgeur en lokkend gevaar.

Je likte je baard, hoed op het hoofd.

Maar na wat lauwe regenbuien

Trekt de zomer nu aan je voorbij

Met mooie meisjes en talen die je niet spreekt.

Nutloos je woorden.

Op een zonnig terras zit je wat voor je uit te zwijgen

En neemt al gauw naar bed de tram.

Naar de winternacht die lang en donker als de grond is,

Donker als de afgrond.

De donkere winternacht.

En dan het woord afgrond ook nog eens een keer.

Verdwenen stemmen en raadsels.

In liefde gestemde akkoorden.

Je hoort muziek zonder wonden, zonder wonder.

De duysternis, zelfs, maakt je bang.

De duysternis maakt je bang.

Commentaren

schitterend ! proficiat Martin.

Gepost door: Marc | 08-08-08

Reageren op dit commentaar

verlangen en zo het verlangen, de liefde, de stemmen, de rust, de roest, de zon, de duysternis, de angst, de betekenissen, de zwaluwen. Ze veranderen vanzelf of bijna vanzelf, vroeg ik me af?
Ja, het is schitterend, die Marc heeft dat goed gezien.

Gepost door: Evy | 10-08-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.