14-06-08

MARINADE

 

Je bent gemarineerd, gemaniëreerd wil je dansen.
Oude liedjes duren niet lang, zei je toch?
Maar je hebt wel manieren.
Dansen onder donkere maan op liedjes van vergenoegen en zeemansleed.
Als de bergen uit het oog verloren domme woorden en strafspraak.
Altijd wil je met me dansen als storm op zee.

Rivieren vloeien in je ogenblik naar de zee die je vergeet op de maten.
Maar ja, altijd houd je je manieren.
En daarom toch staan er nog altijd jonge meisjes met brevieren
op het dak van je schommelende boot.
Nee, zeeziek niet, zeeziek worden ze niet.
Hoe je ze en waar je ze ook aan wil raken in de opstijgende mist om hun leden.
Ranke handlangers aan bakboord die niemand beschermen.

Geheimzinnige boottocht terwijl op de oever schaapachtig gelach.
In het gras staat hij na het slachten.
Om zijn lijf de geur van het bloed van het varken.
Leeg is de stal, weg de sporen van zijn poten die hij bij zijn oren voegde.
En daarna in de mis, lichaam van Christus, lichaam van Christus.

Elke dag wil je dansen op je bevrijding, je roes, onoverwinnelijk.
Heb je je rode blouse aan?
Als een vlag op een Flandria ben ik de stem van de Schelde.
Ik roep je, een Joyce, een Sirene, een Sanctus, en zeg je dat het regent.
Het regent oude wijven in de oude nacht, drup drup drup.
Fuck de regen, zei je toch?
En je werd gek van een lied uit blauwe woorden.

Op het ritme van een driestuiversroman.
Want een zeeman heeft altijd een mes en hoge hakken.
Zijn ogen zijn hoeren en zijn hart heet Johnny Thunders.
Zijn hart heet James Joyce, jongeman!
Altijd, zeker, als hij je kust, je kustvaardersdroom.

En je zei, wie uit het raam leunt geeft de geest ruimte voor nieuwe geboorte.
Vrolijk de wetenschap die wij dansen
De stappen op hun liekes, hun placebo’s, hun tucht, hun zuchten.
Hun vrolijke wetenschap wil je dansen.
Het metrum van hun lier, van hun tool, hun Mr. Jones wil je stapvoets bezetten.
Generaal zo ver van huis, kapitein zo nabij, nabij de wereld.

Je bent een bom die wil springen.
Vermomd als een scarabee wil je zingen in Waikiki
en je vastgrijpen aan Marina, Marina, Marina.
Wacht op mij, wacht op mij, wacht op mij.
Wacht op mijn nieuwe, op mijn zingende beelden.
Zing, vogeltje, zing, zing, vogeltje, zing.
Zing, vogeltje, zing, zing, vogeltje, zing.
Zing.

Commentaren

A Joy(ce) for ever Martin, het is dus Guinness geworden. Jij verwacht Nora, ik Dennis.
Wie uit het raam leunt...blij dat je er weer bent!

Gepost door: Mie | 14-06-08

Reageren op dit commentaar

guinness Ik was die Guinness helemaal vergeten. Vandaag zal ik er een drinken op jouw gezondheid. Nora, of misschien wel Penelope? Bedankt voor je verwelkoming.

Gepost door: martin | 14-06-08

Reageren op dit commentaar

terug dag Martin.

Gepost door: Evy | 14-06-08

Reageren op dit commentaar

beelden je tekst is zelf een opeenstapeling van beelden, als van in een trein, 2 treinen, tegelijkertijd

Gepost door: Evy | 15-06-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.