27-05-08

NAAR PARAMARIBO

Na lang aarzelen besliste ik om toch maar een Duvel te drinken. Ik moest die avond naar het ziekenhuis en wist dat ik na tien uur niet meer uit bed zou kunnen. Ja, om halfzeven ’s morgens, dat gelukkig nog wel. Zo weinig mogelijk drinken, had ik me ingeprent. Maar het mooie weer, de terrasjes... Het centrum van Brussel op zijn mooist. Overal zaten toeristen en jonge mensen sterk Belgisch bier te drinken, alsof het voor hen een dagelijks gebruik was.

We gingen aan een tafeltje zitten in de PP, helemaal alleen op het terras. Alleen omdat de zon niet tot daar reikte. Waar de zon scheen zaten talloze meisjes in bloei.

Laura was voor het werk naar Gent geweest. Ze vertelde me een paar ditjes en datjes, over universiteiten, over collega’s, hoe goed ze met hen kan opschieten.

“Een collega van me vertrekt binnenkort naar…”

Op dat ogenblik schoot de naam Paramaribo me te binnen.

“Paramaribo”, zei ze.

Tussen mijn gedacht en haar uitgesproken ‘Paramaribo’ was geen tijd verlopen. Haar ‘Paramaribo’ en dat van mij vielen volkomen samen.

Al gauw zouden we weer afscheid moeten nemen, zou ik alleen in mijn hospitaalbed liggen, mijn lichaam aangesloten op een machine.

Vandaag heb ik nog wat vrouwen gekocht. Maar degene die ik echt wil bezitten is onbetaalbaar. Het schrijven zit me vandaag trouwens niet in het bloed. En geld regenen doet het ook al niet. Wat een man die ouder wordt niet allemaal moet meemaken!

Commentaren

overmaat En tot overmaat van ramp is Sydney Pollack gisteren ook nog gestorven...
Mja, geef mij maar... Paramaribo.

Gepost door: sodade | 27-05-08

Reageren op dit commentaar

regen hier regende het vanochtend alleen maar regen, ook geen geld.
is je lichaam OK?

Gepost door: Evy | 29-05-08

Reageren op dit commentaar

sydney pollack Ja, Sydney Pollack. Eerst dacht ik dat hij al veel ouder was en veel meer films had gemaakt. Maar hij was nog jong. Nog jong. 'They Shoot Horses, Don't They' zal ik nooit vergeten. Een profetische film.

Ik heb liefst van al dat het regen regent. En mijn lichaam? Wat een vreemde vraag... Daar moet ik lang en diep over nadenken. Mijn lichaam, bedoel ik... Is er nog iets anders, dan? Nee, daar kan ik niet op antwoorden. Mij uitkleden op mijn leeftijd, dat is niet mijn stijl.

Gepost door: martin | 30-05-08

Reageren op dit commentaar

.. 'mijn lichaam aangesloten op een machine'. dat leek me zo vreemd, de elektrische draden, het beeld, de herinnering, het stil moeten blijven liggen, niet kunnen lezen, niet kunnen kijken.
het was niet de bedoeling dat je je hier zou uitkleden. natuurlijk niet.

Gepost door: Evy | 30-05-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.