29-02-08

GEDICHT VOOR JAN ARENDS


Weet je nog
Jan Arends was die man
met wie je lunchen ging
tot hij dood was

een dode boom
in het donkere bos
in een droom
die je vergat

nu de zomer voorbij is
de herfst
de winterse kou
herken je zijn handen

op het bleke papier
en de onrust
van de rust
als hij zijn nek breekt.

Commentaren

.. Dit is intens. Mag ik dat woord hier gebruiken?
de verweving is erg mooi.
stil is dit ook.
je raakt het aan. raak je zijn handen aan?

Gepost door: Evy | 01-03-08

Reageren op dit commentaar

aanraken Ik vrees dat hij mij aanraakte toen ik dit schreef.

Gepost door: martin | 04-03-08

Reageren op dit commentaar

.. is het een uitvergroting?
intens én uitvergrotend?
en net of je hield de aanraking vast en haalde er een flinterdun laagje woorden, voelen, uit?
net zo'n laagje mica.
bijzonder.
had ik dit stil moeten laten?

Gepost door: Evy | 05-03-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.