27-11-07

BEGIN OPNIEUW

Een klok begon te luiden, alleen in zijn vermoeide hoofd of ook ergens buiten, in het dorp, dat wist hij niet. Zacht luidde de klok, niet onheilspellend, niet alle andere geluiden wegdrukkend, niet als donderslag of gebrul van een onzichtbare reus. Licht als een zilveren lepel in een theekopje, waarin jasmijnthee langzaam afkoelt. 


De laatste woorden meende hij door hem geschreven. Gedaan, niet langer zijn versleten taal, met een groot gebrek aan precieze woorden! En geen mens die nog iets verstaat. En geen mens die nog begrijpt.


Maar november, dit stille geruis van afwachtende bomen, had hem uit zijn dwaze berusting wakker geschud. Zijn lichaam was licht geworden en de wereld trilde opnieuw in zijn handen. En terwijl hij voortwandelde bleef het gelui van de klok nazinderen. Bleef nazinderen in zijn hoofd.


Hij bleef staan bij een koude, donkergroene rivier. Begin opnieuw, schreef het water. Begin opnieuw schreef hij daarna, met zijn vingers nog koud, weer aan het werk in zijn kamer.

Commentaren

echo hoe je echo ook kan zién, lézen?

Gepost door: Evy | 28-11-07

Reageren op dit commentaar

blijven en het blijft nog hangen ook.

Gepost door: Evy | 28-11-07

Reageren op dit commentaar

echo Ja, de echo kun je lezen, denk ik. En van het schrijven kun je de sporen zien.

Gepost door: martin | 28-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.