24-11-07

ENKELE VORMEN VAN PSYCHOTISCHE ANGST


Verzwelging, opslokking, verdrinking.
Iemand kan het gevoel hebben opgeslokt te worden door degene die hem liefheeft of die hem gewoon maar ziet.

Ontploffing.
Iemand voelt zich als een vacuüm. De realiteit is de achtervolger die het vacuüm kan opvullen en doen ontploffen.

Verstening.
De angst voor de mogelijkheid te veranderen in steen, in een dood ding, in een automaat.

Depersonalisatie (sluit nauw aan bij het vorige).
Iemand wordt behandeld als een ‘het’, een ding zonder gevoelens. Wordt bedreigd met de mogelijkheid een ding te worden in de wereld van de andere, zonder leven voor zichzelf.

Lees hiervoor Ronald Laing, The Divided Self en de filosofische werken van Sartre.

Commentaren

inderdaad dat van die verstening, het dreigend gevaar te verstenen, heb ik gekend. Ik had er echter geen schrik van, laat staan angst bij. Misschien verlamt de angst en is zij het die versteent

Gepost door: marc tiefenthal | 24-11-07

Reageren op dit commentaar

Volgens mij zijn al die vormen van angsten zo oud als de mens zelf. Dat deze angsten stammen uit de oertijd, leid ik af uit het verband dat ik maak tussen sommige van die vormen en bepaalde sprookjes en mythen. Roodkapje wordt opgeslokt door de wolf, een personnage op wiens naam ik niet onmiddellijk kan komen, wordt ingeslikt door een walvis. Het verstenen doet mij denken aan het verhaal uit de Griekse mythologie over Medusa. Als ik mij goed herinner, was Medusa een heel mooie godin, die de jaloezie van Zeus, Olympische oppergod, over zich haalde doordat zij naar bed ging met een andere god. De straf was zwaar, zij werd veranderd in een monster, dat alwie haar aankeek, deed verstenen. Toen een andere godin (ik denk dat het Artemis was) haar schild voor zich hield als een spiegel, versteende Medusa op haar beurt door in de spiegel naar zichzelf te kijken.
Dus naast de lectuurtip van jou, Martin, zou ik zeker ook aanbevelen om boeken te lezen over sprookjes en mythen. Lees ook "Goden in elke man" en "Godinnen in elke vrouw" van J.S. Bolen, een psychologe die de leer van Jung toepaste op de Griekse mythologie. Het is heel eenvoudig geschreven dus voor iedereen toegankelijk. Voorkennis van de Griekse mythologie is niet vereist.

Gepost door: Martine | 25-11-07

Reageren op dit commentaar

Breinangst Het gevoel dat je brein niet meer wilt samenwerken, dat het zich gedraagt als verschillende eilandjes, die in de onmogelijkheid verkeren kontakt te zoeken.

Gepost door: Yammer | 26-11-07

Reageren op dit commentaar

medusa En Perseus hakte toch het hoofd af van de Medusa? Ik heb altijd weer vol bewondering staan kijken naar dat beeld op een plein in Firenze, dat beeld van Benvenuto Cellini. Met het slangenhoofd van Medusa.
Ja, je hebt gelijk in verband met mythen en sprookjes. Maar Jung ken ik niet, heb ik nooit gelezen. Wel Freud.

Yammer, dat lijkt me een vreselijke angst (!) - ik mag er zelfs niet aan denken.

Gepost door: martin | 26-11-07

Reageren op dit commentaar

Medusa Martin, ik haalde mijn verhaal uit een verre herinnering, want het is lang geleden dat ik over die dingen nog gelezen heb, het kan zijn dat het niet helemaal klopt, of wat het ook kan zijn, is dat er van één mythologisch verhaal verschillende versies bestaan. Onlangs schafte ik mij het boek "er was eens... er is nog" van Schuurman aan, ik zit op hete kolen om het te lezen, maar er zijn er nog enkele voor in de rij... Het boek gaat over sprookjes en mythen en als het van dezelfde kwaliteit is als zijn andere boeken ("de rode draad in ons leven", "Stem uit de diepte", enz.), is het zeker aan te bevelen.

Gepost door: Martine | 26-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.