01-11-07

VIRGINIA WOOLF OP DE BOEKENBEURS?


virginia woolf 2


Van de eenenzeventigste boekenbeurs lig ik niet wakker. Ook niet van de vorige boekenbeurzen en evenmin van het andere boek. Het ‘andere’ boek verschilt nauwelijks van het ‘gewone’ boek. Ik zag eergisteren de begenadigde schilder Sam Dillemans op televisie. Ja, soms laat ik mij toch wel eens verleiden tot het bekijken van een programma, maar meestal gebruik ik het toestel als mijn privé-cinema. Ik heb onze televisie cinema Eden gedoopt. Gisteren ben ik begonnen aan de systematische vertoning van Fassbinders mooi gerestaureerde ‘Berlin Alexanderplatz’. Maar ik had het over Sam Dillemans. De schilder is niet alleen een kenner van de schilderkunst – en hij weet als geen ander de kijker duidelijk te maken wat kunst is en wat geklungel – maar hij leest tevens veel boeken, wereldliteratuur. Hij schept er een groot genoegen in klassieke werken zoals die van Dostojewski voor 50 eurocent op de kop te tikken in een kringloopwinkel. Ik denk dat je Dillemans niet tegen het lijf zult lopen op de boekenbeurs. Voor mij is dat ook een van de redenen om er niet naartoe te gaan. Wat een plezier is het om in een tweedehandswinkel op de Lemonnierlaan een prachtige editie van de dagboeken van Gombrowicz aan te treffen voor de prijs van één euro! Een andere reden waarom ik niet graag naar die beurs ga is dat de massa mij ademnood bezorgt. En dan is er nog Jef Geeraerts, die er elk jaar weer zijn nieuw volume pulpfictie zit te signeren. Maar schrijvers zijn arm heb ik vernomen, dus moeten ze zich wel profileren. Twee weken lang zijn ze de sandwichmannen voor hun eigen producten.

Ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand als Virginia Woolf op een boekenbeurs zou hebben zitten signeren. Haar prachtige roman ‘The Waves’ bijvoorbeeld. Bijna elke zin die ik daarin lees ontroert me – zoals alleen de allermooiste muziek dat kan doen. Soms heb ik de indruk dat in haar taal de natuur zelf aan het woord komt. Virginia Woolfs melodieuze woorden, zacht en transparant, stromen over de witte bladzijden zoals water in een ongerepte rivier, niet ver van haar bron. Haar woordenschat – die uitdrukking komt hier werkelijk tot haar recht  - is zo rijk dat ik mij schaam voor mijn eigen bijna rancuneuze armoede.

“But we sit together, close, we melt into each other with phrases”.

Commentaren

Hallo Martin
Je hebt me overtuigd : ik heb het boek "The Waves" van Virginia Woolf besteld. Ja, Sam Dillemans lijkt mij ook een oerdegelijke persoon, ik heb ooit een interview van hem gelezen in de krant. Iemand die heel veel de eenzaamheid opzoekt...
Groetjes,

Gepost door: Martine | 01-11-07

Reageren op dit commentaar

ach Als ze een 'kind' van onze tijd was, zou ze misschien wel gemoeten hebben, net als de rest... Ze zou natuurlijk bijzonder sterk uit de hoek komen, gegeven dat ze nu leefde en niet zou zwichten voor eender welke druk...

Boekenbeurs... wegens de vorige 15 jaar altijd in het Afrikaanse buitenland, al heel lang niet meer geweest. Nu : geen echte behoefte... tenzij er geen volk zou rondlopen. Ik ben zeer gesteld op rust, er zit voldoende onrust in mezelf om daar niet nog extra aan toe te voegen...
het
Je woorden mogen er zijn... nogmaals, ten overvloede Martin, anders werd je toch niet gelezen?

Gepost door: sodade | 02-11-07

Reageren op dit commentaar

Ik ken het werk van Virginia Woolf niet goed. Eigenlijk slecht. Hier en daar wat fragmenten gelezen. Een onvoldoende voor mij dus. Voor mij ook geen boekenbeurs, al lang niet meer. Fobie.

Gepost door: 2Herman | 02-11-07

Reageren op dit commentaar

.. 'We are edged with mist.'

ik ging wel vaker naar de boekenbeurs. Nu niet meer. Maar ik heb geen spijt dat ik dat zo vaak gedaan heb. Tijd om te lezen had ik niet. Maar naar de boekenbeurs blééf ik koppig gaan.
Sam Dillemans heb ik gemist.
Etc.

Gepost door: Evy | 02-11-07

Reageren op dit commentaar

dank mag ik je danken voor dit?
Nu heb ik 'The Waves' terug genomen en ben ik herbegonnen.
En zonder 'The Waves' zou ik niet op de lavendelvelden van Herman geantwoord hebben.

Gepost door: Evy | 03-11-07

Reageren op dit commentaar

hoera leve de treurbuis aan wie je het te danken hebt dat je mijn goede vriend Sam Dillemans hebt 'gezien'. Begrijp je nu waarom Luc Tuymans zo weinig schilder is en zoveel prentjes maakt? Leve ook de kringloopwinkel, waar ik sinds een goed jaar mijn boeken koop...

Gepost door: marc tiefenthal | 05-11-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.