22-10-07

WALK UNAFRAID

 

Ik stap uit de sfeer van het alledaagse, nu meer dan ooit, en begeef me in de richting van de werkelijkheid – die ik probeer terug te vinden in het zogenaamde bedrog van mijn fantasmata.


Soms zet een eigenaardige druk, die met koortsachtige gevoelens gepaard gaat, mijn hand tot schrijven aan. Ik zie mijn hand bewegen, ze vormt letters, woorden, zinnen op een blad papier. Tekens en betekenissen. Soms denk ik dan achteraf, zo moet het schrijven worden opgevat, zo moet het worden toegepast. Soms vraag ik me af: waar komt die druk tot stand? In mijn hersencellen? In mijn verbeelding? In mijn ‘geest’?


Ik beluister een stem in mij die me toefluistert: “het zijn allemaal leugens, doe niet zo moeilijk, zwijg en leer, luister, je hebt niets te vertellen, het heeft geen belang, het is allesbehalve interessant…”


Een tegenstem, echo van mijn oorsprong, roert zich dan: “ik ben het leven in jou, laat van me horen, van de rivier die door je heen stroomt, het vuur dat in je lichaam brandt, woordenstorm die woedt en gaat liggen of verwoest, de adem van je ‘ziel’, het ritme van je muziek, laat je de mond niet snoeren, ‘walk unafraid’”.

Commentaren

mooi als je bij díe stem kan komen, die stem bij jou kan laten komen. Waaw, walk unafraid. Ja, Martin. Doe dat. Laat dat doen.
Alleen al bij het lezen van die laatste zinnen krijgt een mens toch ZIN!!!

(film'club'avondje was 'terrible', about staging and als vbfilm Eisenstein's Ivan de Verschrikkelijke. Vreselijk is wellicht niet het juiste woord, maar ik was blij dat het voorbij was)

Gepost door: sodade | 23-10-07

Reageren op dit commentaar

moed en de moed.
zo veel moed.

Gepost door: Evy | 24-10-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.