29-08-07

ERVARING VAN DE GRENS


In 'Langs grenzen' van Claudio Magris las ik een veelzeggende uitspraak:

"Het individu is zich bewust van een diepe wond, die het hem moeilijk maakt zijn persoonlijkheid in overeenstemming met de maatschappelijke evolutie ten volle te verwezenlijken en hem de afwezigheid van het echte leven doet voelen."

Ik zou eigenlijk het hele boek kunnen citeren, het is schitterend - en het roept ook zoveel herinneringen op aan die wonderlijke grensstad, Triëst, waar Claudio Magris, James Joyce en Italo Svevo als het ware op elke straathoek staan te roken, in elke bar whisky of witte wijn zitten te drinken. Waar ze de uren vullen met gesprekken over grenzen, en heel in het bijzonder de verdwenen grens met het Oosten en het 'Rijk van het Kwaad'. Ze zullen het ook wel over misplaatst pattriotisme en ballingschap hebben. 

Om die grens zelf te voelen nam ik de tram vanuit Triëst naar Opicina, nog op Italiaans grondgebied maar toch al met veel opschriften in het Sloveens. Vlakbij voelde ik het nazinderen van het Ijzeren Gordijn, een fenomeen dat me in mijn kinderjaren zoveel angst heeft ingeboezemd en nu pas werkelijk voor me wordt, zij het op imaginaire wijze.

"Elke grens", schrijf Claudio Magris, "heeft met onzekerheid en behoefte aan zekerheid van doen. De grens is een noodzaak, want zonder grens oftewel zonder onderscheid is er geen identiteit, is er geen vorm, geen individualiteit en zelfs geen werkelijke existentie, die dan immers wordt opgezogen in het vormeloze en ongedifferentieerde. De grens schept een werkelijkheid, maakt omtrekken en karaktertrekken en vormt de individualiteit, de persoonlijke en de collectieve, de existentiële en de culturele. Grens is vorm en dus ook kunst."

Commentaren

dank je voor het citaat aan het begin van je tekst. het spreekt me zeer aan.
blij dat je je vandaag althans uit de put van leegte hebt kunnen trekken en dit hebt opgeschreven.

Gepost door: sodade | 29-08-07

Reageren op dit commentaar

Pas triste mais Trieste, dus. Schrijf zo nog effe voort, man, hoe meer je erover schrijft, hoe vlugger ik er misschien toe kom. Jean-Pierre Rondas heeft er indertijd al een uitzending aan gewijd. Nu jij nog...

Gepost door: marc tiefenthal | 30-08-07

Reageren op dit commentaar

grenzen 'grenzen' houden me ondertussen al bijna drie jaar bezig, niet continu maar toch.
De voorbije week was het -even- een zeer actueel onderwerp.
Bovendien deed je me aan Treviso en aan mijn uitstap over de Italiaans-Sloveense grens terugdenken. En aan nog wel wat.
Ik zal het boek zo dadelijk niet lezen. Ooit wel.

Gepost door: Evy | 31-08-07

Reageren op dit commentaar

ja, de grenzen.
ik moet hier iets aan toevoegen, verbeteren eerder.
Ik schreef 'al bijna drie jaar'.
Misschien had ik moeten schrijven 'nog maar drie jaar'.

Gepost door: Evy | 31-08-07

Reageren op dit commentaar

tijd Ik denk dat grenzen ons vanaf onze geboorte bezighouden, eerst onbewust, met veel geschrei, daarna bewust met veel getrompet en geblaat. Maar wat zouden we zijn als er die grens niet was tussen ons en onze moeder? Daarom begrijp ik ook je aarzeling, Evy, om er een tijd aan vast te knopen. Er is gewoon geen tijd.

Gepost door: martin | 31-08-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.