26-07-07

ALCHIMIE VAN DE OORLOG


Zwarte hemel glimlacht zijn pulp-
verhaal: een en al, guldentranen.
Muziek voor galspuwers glijdt tussen de regels
noot voor noot in het oor.

De danskampioen en zijn schaduw
tellen tot twee, op het groen, op het wit.
Tellen tot twee is van de kunst afzien
op een waterloop te lopen, te lopen.

Drie matrozen, al, glijden zij in rood
gevat onder de driekleur door. Ijzig,
zo zonder gedachten. Zij slachten de camera-
man. Toch niemand die hem ziet.

Vier windstreken raken hun haren niet,
netjes gekamd, zoals zij voorbij glijden, zo,
hun handen gewijd aan het geslacht
of dat van de krijg, zoals ze zich geven, toch.

Bij een vijver liggen vijf, vijftig kinderen
en vliegen, vliegtuigen strijken weer neer.
Lijken pikken ze op, blik, geel en vochtig,
de mannen in staat tot genade, tot zingen.

Leedvermaak en kunstjes leiden tot catastrofes.
Dansers verstarren onder zoveel sterren.
O God, waar zijn de messen van weleer?
De wijsheid en veel vijven en zessen?

Commentaren

beelden dit roept zeer sterke beelden op uit de persoonlijke herinneringen. En hoe er tegelijk gelachen wordt... of weggekeken, of... (meegedaan?)
Ik ben het blijven herlezen met telkens aan het einde het spook van 'en de zevende dag, Hij zag...'
alleszins niet dat het goed was.

Gepost door: sodade | 26-07-07

Reageren op dit commentaar

hoochiekoochie ook dit is Hoochiekoochie.

Gepost door: Evy | 26-07-07

Reageren op dit commentaar

zevende dag Nee, misschien komt het nooit meer goed. Maar dat weten we niet.

Gepost door: martin | 26-07-07

Reageren op dit commentaar

Vreemd hoe ik bij het lezen een gedachtensprong maakte naar Heart of Darkness van Joseph Conrad, en naar die Kurtz die de gruwel enkel kon verwoorden met 'the horror, the horror' te zeggen. En heette Brando in Apocalypse Now ook niet Kurtz, die psychopaat.

Gepost door: 2Herman | 26-07-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.