23-06-07

LIEFDESANGST


In de straten van Cadiz, met jou aan mijn zijde, de op één na mooiste vrouw van Europa, word ik bevangen door angst voor de liefde, voor de nachtzwarte blik in je ogen, voor je armen die een nieuwe wereld openen waarin ik mezelf zou kunnen verliezen, een ander zelf worden.

Liefste, je blijft een vreemd lichaam voor me. Hoe meer ik je begeer, hoe meer ik van je wegloop. Ik verstar als ik je zie, mijn volmaakt eigen Medusa. Is dit de waarheid? Dat mijn hart zo snel gaat kloppen, als ik je in Kiko's Café binnen zie komen, dat zeg ik je niet. Ik zwijg en sla voor je op de vlucht. Mijn andere, jongere zelf verlangt naar je maar ik wil thuis zijn, in mijn oude wereld, bij mijn boeken en mijn muziek. Het vertrouwde, tedere lichaam in mijn armen houden, "waarvan ik elk plekje ken".

Alleen als de volle maan schijnt speel ik jouw naam op mijn blauwe gitaar. Dan lig ik aan je voeten neer.

Commentaren

aan je voeten... Ik ben toevallig hier gepasseerd, beetje mooi beetje zwartgallig. Liefdesangst...erg mooi...griezelig...lijkt me heerlijk zo bemind te worden...alhoewel...is dubbel...

Gepost door: beezeken | 03-07-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.