21-06-07

EEN INWONER VAN EEN LAND HEEFT MINSTENS NEGEN KARAKTERS

tijd,droom,robert musil,karakter,muze,graz,oostenrijk,verloren,labyrint

Terwijl ik zat te wachten op de muze, bold and beautiful, en ze mij al een zin had aangereikt, met name de zin: "De zin van het leven is het leven zelf", en zij, de muze, meteen weer was vertrokken, zodat ik opnieuw op haar zat te wachten… Ik begin opnieuw. Terwijl ik zat te wachten op de muze bladerde ik wat in Musils ‘De man zonder eigenschappen’ en stootte op deze stof tot nadenken :

“Een inwoner van een land heeft minstens negen karakters, een beroeps-, een nationaal, een staats-, een klasse-, een geografisch, een geslachts-, een bewust, een onbewust en misschien ook nog wel een privékarakter; hij verenigt deze in zich, maar ze lossen hem op en eigenlijk is hij niets anders dan een kleine, door die vele straaltjes uitgespoelde poel, waar ze in binnensijpelen een waar ze weer uit stromen, om samen met andere beekjes weer een andere poel te vullen. Daarom heeft elke wereldbewoner ook nog een tiende karakter, en dat is niets anders dan de passieve fantasie van de ongevulde ruimten; het staat de mens alles toe, behalve dat ene: serieus te nemen wat zijn op z’n minst negen andere karakters doen en wat er met ze gebeurt; dus met andere woorden, juist niet dat wat haar eigenlijk zou moeten vullen. Deze, zal men moeten toegeven, moeilijk te omschrijven ruimte is in Italië anders van kleur en vorm dan in Engeland, omdat alles wat ertegen afsteekt een andere kleur en vorm heeft, en toch is het zowel hier als daar dezelfde, gewoon een lege, onzichtbare ruimte, waarin de werkelijkheid erbij staat als een door de fantasie in de steek gelaten stadje van bouwdoossteentjes.”

Overigens droomde ik afgelopen nacht dat ik verloren was gelopen in de straten en in een ondergronds labyrint van de stad Graz in Oostenrijk. Ik heb zo’n vermoeden dat ik een groot deel van de nacht in Oostenrijk heb doorgebracht.

Commentaren

Nu begint Oostenrijk al door je hoofd te spoken. Je hebt in je dromen 'The third man' van Oliver Reed gespeeld. Niet in het ondergronds labyrint van Wenen maar de versie die in Graz is opgenomen.

Gepost door: ermanno | 22-06-07

Reageren op dit commentaar

thomas berhhard Het zou kunnen, maar de droom houdt zeker ook verband met het feit dat ik de voorbije dagen heb zitten lezen in Vorst van Thomas Bernhard.
Het is daarentegen zeker meer dan tien jaar geleden dat ik The Third Man nog zag. Maar ja, zulke beelden kunnen als bepaalde melodieën eindeloos door je hoofd spoken.

Gepost door: martin | 22-06-07

Reageren op dit commentaar

ruimte Is er naast het feit dat we allemaal deel uitmaken van groepen (ons identificeren met - willens nillens gebonden zijn door) ook nog wat ruimte voor de eigenheid, zelfstandigheid, originaliteit, wat ongevulde ruimte voor onszelf? Be it in Oostenrijk, Italië of in het labyrinth in ons eigen brein? Dan ga ik daar dit weekend spelen.

Gepost door: sodade | 22-06-07

Reageren op dit commentaar

.. mooi, over die poelen en die bouwdoossteentjes. Musil ligt hier te wachten, ik heb geen idee hoe veel geduld hij nog moet hebben.

Gepost door: Evy | 22-06-07

Reageren op dit commentaar

thomas bernhard Ik bedoel natuurlijk Thomas Bernhard, de schrijver van Vorst, De stemmenimitator en De Kalkfabriek.

Gepost door: martin | 24-06-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.