08-06-07

EEN HOOFD VOL DODE WOORDEN


distracted

De woorden van de wereld en de tijd hebben je bescheiden gemaakt, maar tegelijk hebben ze je de zekerheid gegeven dat je niet waardeloos bent, dat je een mens bent. Een mens die droomt en denkt en verlangt. Een mens die ernaar streeft een mensch te worden. Ooit. Dat woord mensch ben je voor het eerst tegengekomen in de autobiografie van Elias Canetti, de schrijver die sterfelijkheid een schande noemde. De woorden hebben je gerustgesteld, maar ook verontrust. Bij het lezen van sommige woorden werd je verontwaardigd. De woorden lieten je een gefundeerde orde zien. Maar hun betekenissen veranderden voortdurend, net zoals de oorzaken van je plezier. Sommige woorden waren als mooie vrouwen, modellen, druktemakers, Eryniën. Sommige woorden waren als vliegen, die je toch niet doodmepte. Integendeel, je luisterde goedkeurend naar hun gebrom. De woorden vormden lange ketens. Of zal ik zeggen, guirlandes? Rozenkransen, lauwerkransen? De woorden waren sterren die je de weg toonden. Leugens die je op een dwaalspoor zetten. 's Nachts met ontbloot hoofd. De woorden brachten dat hoofd op hol. Je kon niet meer terug naar een veilig oord, waar het stil was. Altijd was er ten minste een gefluister te horen. De woorden hebben je kijk op de werkelijkheid aangescherpt maar ook vertroebeld. Je bent een andere geworden dan degene die je bent, je bent duizend anderen geworden. Talloos veel miljoenen ben je geworden, zoals de woorden om je heen en de woorden in je hoofd. Je raakt ze niet meer kwijt tot je de gifbeker drinkt, dat troebel water van de dood. De kruik, echter, zegt de volksmond, gaat zo lang te water tot ze breekt.

Foto: Martin Pulaski, Zelfportret.

Commentaren

hier wil ik me laven... en als dit een gifbeker is wil ik hem ad fundum drinken. Het verontrust me slechts een beetje.
Ik heb dorst! Laat leven die woorden, laat laven die woorden.

Gepost door: sodade | 08-06-07

Reageren op dit commentaar

Ik heb dit schrijven gelezen en werd door de woorden in de wereld van beleven getrokken, die kracht hebben deze woorden, een pluim voor wie dit schreef!
gr. benita

Gepost door: benita | 08-06-07

Reageren op dit commentaar

Dat beeld intrigeert me. Alsof verschillende fragmenten opeen zijn gestapeld. En als je wat naar links of rechts kijkt, lijkt het beeld zelf te bewegen. Hoe is dit gemaakt?

Gepost door: Eva | 09-06-07

Reageren op dit commentaar

.. Het blijft.
Ik bedoel, 'niet nutteloos' en 'niet dood'.
Vanuit 1 richting zijn ze wel nutteloos en wel dood. Maar vanuit de andere richtingen niet.
Vind ik.
Dag Martin.

Gepost door: Evy | 11-06-07

Reageren op dit commentaar

zelfportret Eva, deze foto is bijna een jaar geleden gemaakt. Het is een verstoord zelfportret , in mijn werkkamer. Ik denk dat ik gewoon een lange sluitertijd heb gebruikt - tijdens die opening heb ik wat bewogen. Zo herinner ik het mij, maar het kan ook anders zijn geweest. Mijn geheugen!

Gepost door: martin | 11-06-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.