24-02-07

DE TWEE IRENES


Ik zou gaan lunchen met mijn vriendin Irene. Maar dan bleek dat ik ook nog met een andere vrouw had afgesproken, die eveneens luisterde naar de naam Irene. Ik werkte in een ministerie waar tevens les werd gegeven. Het was een oud gebouwencomplex, met een patio in het midden.

Omstreeks tien uur ‘s morgens kreeg ik het bericht dat een inspecteur met me zou komen praten over een nieuwe methode die in het werk zou worden toegepast. De methode was op wiskunde gebaseerd. Die mededeling irriteerde me mateloos. Ten eerste omdat de man tijdens de lunchpauze zou komen, ten tweede omdat ik een afkeer had van wiskunde en ook niets aan mijn werkmethode wilde veranderen. Om twaalf uur stipt klopte de inspecteur op de deur van mijn bureau. Op een pleintje wat verderop zag ik Irene ongeduldig staan wachten op me. Toen ik merkte dat ze mij door het raam zag kijken deed ik haar teken dat het nog een vijftal minuten zou duren.

Maar geheel onverwachts stonden mijn broer en mijn moeder nu in mijn kamer. En waar was de tweede Irene? Wat moest ik doen? De inspecteur liet ik duidelijk verstaan dat een wiskundige werkmethodehervorming mij niet aanstond. Ik zou er weliswaar over nadenken en later weer contact met hem opnemen. De man, die een zekere autoriteit uitstraalde, was duidelijk beledigd. Ik zou nog problemen krijgen, dat was duidelijk te voelen aan de handdruk bij het afscheid. Mijn moeder en mijn broer toonde ik waar ze het brood en het beleg konden vinden. Ze mochten eten wat ze wilden, zei ik.

Een volgend probleem was de verdwijning van mijn schoenen. Ik vroeg me af of ik op mijn sokken met de twee Irenes kon gaan lunchen. Misschien kon ik onderweg gauw een paar nieuwe schoenen kopen. Maar dan moest ik nog kunnen verklaren waarom ik met die twee Irenes tegelijk had afgesproken.

Commentaren

Irene, Irène, Zit de Mens hier voor iets tussen (te zingen)?

Gepost door: marc tiefenthal | 26-02-07

Reageren op dit commentaar

humanisme Zijn we humanisten of zijn we het niet?

Gepost door: martin | 26-02-07

Reageren op dit commentaar

Humanisten en zo ja, zijn we dat dan voltijds (tot in onze dromen toe)? Irene, Irene, nooit...

Gepost door: marc tiefenthal | 27-02-07

Reageren op dit commentaar

GRUWELIJKE BEESTEN Neen, in onze dromen zijn we gruwelijke beesten. En in de werkelijkheid zijn sommigen 'van ons' dat ook. Cheney, Bush, Bin Laden, en duizenden anderen. Maar behoren die heerschappen niet tot een andere categorie?

Gepost door: martin | 27-02-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.