12-02-07

IS ALLES IJDELHEID?

suicide,elvis costello,drugs,rock   roll,dood,antwerpen,vrienden,kunstenaars,schrijvers,nachtleven,brussel,ab,live,concert,punk,new wave


“All these people that you mention
Yes, I know them, they're quite lame
I had to rearrange their faces
And give them all another name.”

Bob Dylan, Desolation Row.

Hij dacht niet meer aan Phyllis. Hij zag haar niet meer. Uit het oog is uit het hart, zeggen de mensen. Wel wist hij dat ze aan de grens woonde, bij haar zus Marcella en haar schoonbroer Louis en hun kinderen Raoul en Emma (naar Emma Bovary genoemd). De laatste keer dat hij haar had gezien was in café Het Spiegelbeeld of dat andere café, er net naast. Haar toenmalige vriend, een zekere Spano, was toen bij haar. Zij zag er niet slecht uit maar toch ook niet goed. Spano leek hem niet iemand die haar uit haar miserie zou weghalen. Hij had wel grootste plannen: hij zou detectives gaan schrijven, in de stijl van Raymond Chandler en Dashiel Hammett. Dat vertelde Spano hem toen ze aan de bar whisky zaten te drinken maar hij geloofde de would-be misdaadauteur niet. Sommige mensen gelooft hij onmiddellijk, van anderen heeft hij meteen door dat ze zitten te liegen of te fantaseren. Phyllis sprak weinig. Hij had haar anders gekend. Ze kon bijvoorbeeld de hele autobiografie van Claire Goll op een uurtje navertellen.


Dat was de laatste keer dat hij haar heeft gezien. Later had hij van Job wel gehoord dat het niet zo goed met haar ging. Ze had last van de lever en zo en ze at veel te weinig. Ze dronk veel, wat in haar toestand om problemen vragen was, en ze slikte pillen en nam hoestsiroop, Tux of iets dergelijks. Het belangrijkste was dat er codeïne in zat. Daar was ze verslaafd aan. Maar hij geloofde niet dat je van Tux kunt sterven. Sam Phillips zegt dat Elvis Presley van een gebroken hart is gestorven. Hij kon Priscilla niet vergeten. Voor Phyllis was het precies zo: het waren mooie jaren, met haar grote liefde, Mijl. Beatnikjaren, één lang feest met vrienden en drank en verrukking. Een tijd van rock & roll, een UP-periode. Punk en new wave waren ‘natuurlijke’ speed.

suicide,elvis costello,drugs,rock   roll,dood,antwerpen,vrienden,kunstenaars,schrijvers,nachtleven,brussel,ab,live,concert,punk,new wave

Hij is samen met Phyllis en Mijl slechts naar één concert geweest: Elvis Costello & the Attractions, op 16 juni 1978 in Brussel, met de New Yorkse groep Suicide in het voorprogramma. Tijdens de optredens braken rellen uit. Het begon al met het optreden van Suicide. Niet iedereen was even gek op het gegil van Alan Vega in 'Johnny Teardrop'. Een toehoorder vond het zo gortig dat hij Vega de microfoon uit de handen rukte. Na een korte pauze was Costello aan de beurt. Een boos kereltje boordevol drank en amfetamine. 'No Action' zong hij. En 'All this and no surpises for this year's girl...' Zijn optreden duurde niet langer dan de pauze. Het was wel heel krachtig. Maar wat een arrogant mannetje (vond hij toen). Het publiek werd razend, vanwege Alan Vega, vanwege de kerel die de micro had gestolen, vanwege het minimale concert van Costello. De veiligheidsmensen werden echter helemaal niet razend. Ze sloegen met microfoonstaanders op de voorste rijen van het razende publiek. Zelf had hij heel wat Captagon en Jim Beam naar binnen. Daardoor en natuurlijk ook uit pure morele verontwaardiging wilde hij de security op zijn beurt te lijf gaan. Gelukkig heeft Angelina hem toen tegengehouden of hij was waarschijnlijk in het hospitaal beland.

Die zelfde dag was Gisèle bij hen komen wonen. Hij en Angelina hadden Gisèle geholpen met haar verhuizing. Dat kon toen nog: eerst een hele dag verhuizen en daarna naar Brussel voor een concert en dan nog een nacht in de Antwerpse kroegen. De dag daarna hielden ze in de Dolfijnstraat hun Summer Party. Een kunstenaar die zich Crazy Dreamer noemde was die avond heel goed : hij heeft een uur lang heerlijke rock & roll gedraaid, wat in die punkdagen niet zo voor de hand lag. The Trashmen klonken echt heel nieuw en terzake, want de meesten die op de Summer Party aanwezig waren, waren trashmen. Geen job, geen vooruitzichten, weinig illusies. Tweede handskleren, muziek van the Clash, plastic en neon, goedkope wijn en tequila, amfetamine. Wat vroeger het leven in de goot werd genoemd (en sinds het midden van de jaren tachtig opnieuw, remember de yuppies), was voor hen een flitsende levensstijl. Sommigen die er toen bij waren zijn trashmen gebleven. Eigenlijk hoorde het ook zo. Om trouw te blijven aan zichzelf hadden ze allemaal trashmen moeten blijven. Maar je moet daar sterk voor zijn en hij was zwak. Daarom is hij geen trashman meer. En met Phyllis is het slecht afgelopen, of wat had je verwacht? Zij is een trashwoman gebleven, tot haar laatste snik. Alles is ijdelheid.

Commentaren

Daar zeg en schrijf je (niet) zomaar iets Blijf jezelf broeder (trashman), blijf jezelf zuster (trashwoman), blijf ellendig lang jezelf. En ook: we zullen doorgaan, tot we samen in de goot, we zullen doodgaan, tot we samen in de goot, enz. Dilemma bij dit alles: ik meet me iets aan, en sla die figuur, tot die figuur mij omslaat. Waar en wanneer ben ik dan nog mezelf? Dat iets is vaak een vage ideologie, al dan niet filosofisch onderbouwd. Kunstmatige zelfinseminatie. Op de kreet: wees jezelf!, kan het antwoord dus zijn: mag het iets meer zijn? Of iets anders? Zolang we nog niet dood zijn, leven we dan?

Gepost door: marc tiefenthal | 13-02-07

Reageren op dit commentaar

? ja en neen?

Gepost door: Evy | 13-02-07

Reageren op dit commentaar

dooddoener Ik denk we leven zolang we leven, maar hoe? Als dat geen dooddoener is.

Gepost door: martin | 13-02-07

Reageren op dit commentaar

Tweelingdolfijn Hihi, gek toeval, ik heb zonet een wegbeschrijving gemaakt voor een feestje in de Tweelingenstraat naast de Dolfijnstraat.

Gepost door: Ester | 13-02-07

Reageren op dit commentaar

tweeling Ester, ik ben zelf een tweeling en twee van mijn beste vrienden wonen in de tweelingenstraat. Ik ken die buurt goed, ik heb daar een hele tijd gewoond. Een gelukkige, extatische tijd.

Gepost door: martin | 14-02-07

Reageren op dit commentaar

suicide het optreden van suicide in de AB op 16 juni 1978 is op cd verschenen. je kunt er de chaos van toen heel goed op horen.

Gepost door: martin | 14-02-07

Reageren op dit commentaar

Zuurgeborgen Was Zurenborg in jouw tijd daar al hip? ? Nee toch, of vergis ik me?

Je begint me op een rare manier te achtervolgen Martin, ik kwam daarnet in het echte leven iemand tegen die ik 'ken' van jouw foto's...

Gepost door: Ester | 16-02-07

Reageren op dit commentaar

hip Ik heb in die wijk gewoond van 1977 tot 1980, daarna in de Lamorinièrestraat. Zurenborg was toen wel al hip (er woonden veel hippies, en anti-establishment-types), maar er waren minder cafés en minder restaurants. Er was een heel goede boekwinkel. Het Zeezicht was er ook al, maar heette in het begin nog anders, de Cereus geloof ik. Er was een goede drankwinkel, met uitstekende wijn.
Ester, wie is die persoon die je tegenkwam? Kun je hem beschrijven, of verwijzen naar de foto? Ik ben nieuwsgierig.

Gepost door: martin | 17-02-07

Reageren op dit commentaar

Degene waartegenover je enkele maanden geleden een vriendschapsgevecht beleefde, maar waarvan hier sindsdien des te meer foto's lijken te verschijnen. Dat stukje intrigeerde me toen wel, daarom is het me bijgebleven.

Het Tweelingenzangfeestje is zaterdag :-).

Gepost door: Ester | 23-02-07

Reageren op dit commentaar

foto's en zo Ester, als ik begrijp wie je bedoelt: die persoon woont helemaal niet op Zurenborg maar in de buurt van het Koninckspleintje.
Welke foto's hier rechts verschijnen, daar beslis ik niet zelf over. Ik weet niet of daar enige logica inzit. Ik kan natuurlijk wel foto's wissen. Maar zo onnozel ben ik nu ook weer niet.

Veel plezier met het zangfeestje.

Gepost door: martin | 23-02-07

Reageren op dit commentaar

Dankjewel.

Wie zegt dat ik alleen maar feestjes in mijn eigen buurt organiseer? Ik woon overigens in geen van beide buurten, wel in de fijnste buurt van Antwerpen. Maar genoeg daarover nu.

Gepost door: Ester | 23-02-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.