01-02-07

LEZEN EN LATEN LEZEN

geerten meijsing,voorlezen,simenon,mario praz,mentor,proust,lezen,boeken,passie,literatuur,leugens

De voorbije dagen las ik ter vermaak Georges Simenon. Dat is een beetje door Geerten Meijsing gekomen, die in de dubbelroman – het eerste deel is van zijn zus Doeschka – ‘Moord en Doodslag’ de Belgische veelschrijver zo ophemelt. Geerten Meijsing heeft me echt zin gegeven in Simenon, zoals hij me vroeger in de richting van Mario Praz en George Gissing heeft gestuurd. Moet ik me daar schuldig over voelen? Over dat aangename tijdverdrijf? Jullie zullen waarschijnlijk zeggen: maar nee, waarom zou je wel. Ik weet het echter niet. 


Er was een tijd dat ik me alleen bij Marcel Proust thuis voelde, bij wijze van spreken. Hij was me zo vertrouwd. Het was alsof zijn verteller me rechtstreek toesprak (en soms in het oor fluisterde).
Soms, als ik zelf niet meer tot lezen in staat was, las Laura voor. Ik heb het nu over lange tijd geleden, toen er nog koude winters bestonden. Inmiddels zijn er praktisch bezwaren ons leven binnengeslopen. Dat voorlezen deed zij alleen 's nachts; overdag was lezen en me laten voorlezen uitgesloten. Van de ochtend tot het vallen van de avond ging ik in vrijwillige ballingschap uit het leugenachtige 'rijk van de literatuur'. Zodra de avond viel werd ik weker en liet ik mij haar leugens welgevallen. Overdag las ik ook wel, maar die lectuur stond ten dienste van mijn eigen werk. Ik deed opzoekingen, verzamelde documentatiemateriaal, maakte aantekeningen, en dergelijke meer.

Met dat materiaal deed ik uiteindelijk niet zoveel. Als ik er nu over nadenk, na al die jaren, over dat ‘werk’, dan kan ik dat niet anders beschouwen dan een andere vorm van aangenaam de tijd verdrijven. En is dat niet het beste wat wij kunnen doen, de tijd die de grootste dief is, zo veel mogelijk verdrijven?

Afbeelding: manuscript van Marcel Proust.

Commentaren

Tijdig tijdloos tijdbom Zeer juist, Martin, de tijd verdrijven is creatiever dan die te doden. Het is ook een stuk humaner en minder moorddadig, terwijl ondertussen bij Simenon de moord plaats vindt. Bij Proust vond je indertijd de tijd (terug) of zo, zo eindeloos, breedvloeiend.

Gepost door: marc tiefenthal | 02-02-07

Reageren op dit commentaar

... Voor een woord fijn en goed gekozen, is 't goed hier even te verpozen. Ook de reactie van marc t. vind ik schitterend.

Gepost door: marc | 03-02-07

Reageren op dit commentaar

gewonnen tijd bedankt marco en marc voor jullie originele reacties. marc, ik heb net een boek van simenon uit waar geen moord in voorkomt. in die roman is het water echter wel breedvloeiend.

Gepost door: martin | 05-02-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.