23-01-07

LIED VAN WIE DRONKEN IN EEN TAXI ZIT


Alle katten waren zwart die nacht toen we verdwaalden: heldere sterrenwichelaar en uit een aardappelkelder ontsnapte idiot savant, raaskallend als een kind dat donker is van schrik. Geduld en trouw zijn rake plekken in the heart of darkness. Als je vervolgens elkaar in elkaars stemmen herkent, hees van droeve herinnering en plannen smeden, dan moet je maar gaan zingen samen, zelfs wat zuchten volstaat als de andere door jouw ogen kijkt. En kijk, kijk dan toch: alles is wat het lijkt.

Genetisch bepaald ontsnapten wij aan onbekende soldaten in onze spraakverwatering en liepen in vrede elkaar tegemoet. Tegen beter weten in ging het verlangen in het ongewisse van elkaars woorden rusten. Op die wijze – muzikaal - was de roes helder zien. In kobaltblauwe nacht zag ik de ogen van een blijvende, onvervangbaar, a son, a cosmos. Een mens, jij, die me ook nu weer naar het hoofd stijgt.

Commentaren

Dit spreekt me wel aan martin Ik was ook verwonderd van jouw reactie op 'stralend', je doorzag het, je bent de enige denk ik.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 23-01-07

Reageren op dit commentaar

rit dat moet een bijzondere taxirit geweest zijn.

Gepost door: Evy | 24-01-07

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.